Πρόταση Λαγκάρντ: “Xαράτσι” διαρκείας 1% του ΑΕΠ στην Ελλάδα για Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Μηχανισμό

Της Δήμη­τρας Καδδά

Η Ελλάδα ως κράτος υψηλής “επι­κιν­δυ­νό­τη­τας” θα πρέπει να κατα­βά­λει ακόμη και υπερ­δι­πλά­σιες πάγιες εισφο­ρές σε έναν μελ­λο­ντικό Ευρω­παϊκό Δημο­σιο­νο­μικό Μηχα­νι­σμό. Αλλά, αν ο μηχα­νι­σμός αυτός υπήρχε τα χρόνια της κρίσης, η Ελλάδα θα λάμβανε και πολύ περισ­σό­τερα χρήματα (ως στήριξη) από ό,τι τα άλλα κράτη- μέλη της ευρω­ζώ­νης. Θα λάμβανε ένα ποσό της τάξης του 20% του ΑΕΠ όπως υπο­λο­γί­ζει το ΔΝΤ σε έκθεσή του που δόθηκε σήμερα στην Δημο­σιό­τητα.

Το Ταμείο παρου­σί­ασε την πρότασή του για έναν Ευρω­παϊκό Δημο­σιο­νο­μικό Μηχα­νι­σμό στο Βερο­λίνο στο πλαίσιο της διά­λε­ξης της κας Λαγκάρντ στο DIW Europe για την ενί­σχυση της αρχι­τε­κτο­νι­κής της ευρω­ζώ­νης. Προ­τεί­νει να ενερ­γο­ποιεί­ται με κρι­τή­ριο μία σειρά από οικο­νο­μι­κούς δείκτες όπως η ανεργία, το παρα­γω­γικό κενό και το ΑΕΠ. Συν­δέ­ε­ται (ως κρι­τή­ριο επι­κιν­δυ­νό­τη­τας) με το ύψος του χρέους.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην μελέτη του ΔΝΤ καθαροί δικαιού­χοι ενός τέτοιου σχή­μα­τος μόνιμης στή­ρι­ξης θα είναι κράτη όπως η Φιν­λαν­δία, η Ελλάδα, η Πορ­το­γα­λία και η Ισπανία. Γι αυτό και θα πρέπει να συνει­σφέ­ρουν στο ταμείο ποσό της τάξης του 0,5%- 1,5% του ΑΕΠ ετησίως όταν οι οικο­νο­μίες τους θα έχουν ανα­κάμ­ψει. Στην Ελλάδα η συνει­σφορά υπο­λο­γί­ζε­ται περί το 1% του ΑΕΠ ετησίως, ποσό πολύ υψη­λό­τερο από άλλα κράτη. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι τα κράτη θα λάβουν ποσό της τάξης του 10% με 20% του ΑΕΠ τα χρόνια της κρίσης (ή και υψη­λό­τερο αν δεν τεθεί ένα ανώτατο όριο στις σωρευ­τι­κές μετα­βι­βά­σεις το οποίο πάντως προ­τεί­νε­ται).

Αξία συνο­λι­κών ετήσιων μετα­βι­βά­σεων στο Μηχα­νι­σμό

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τους υπο­λο­γι­σμούς για την προη­γού­μενη 20ετία – 30ετία, θεω­ρεί­ται ότι θα ήταν η πλέον ωφε­λη­μένη σε περίοδο κρίσης. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι σε επίπεδο ευρω­ζώ­νης οι συνο­λι­κές ετήσιες ακα­θά­ρι­στες μετα­βι­βά­σεις θα κορυ­φώ­νο­νταν το 2013 και θα έφταναν γύρω στο 1,1% του ΑΕΠ της ευρω­ζώ­νης. Η Ελλάδα θα λάμβανε το 2013 ποσό ίσο με το 6% του ΑΕΠ της με τα υπό­λοιπα κράτη να είχαν λαμ­βά­νειν ποσό κατά μέσο όρο μόλις στο 0,4% περίπου του ΑΕΠ τους.

Οι μέγι­στες αθροι­στι­κές καθαρές μετα­βι­βά­σεις ανά την ευρω­ζώνη υπο­λο­γί­ζο­νται στο 20% του ΑΕΠ και αφορούν στα ποσά θα θα λάμβανε η Ελλάδα την περίοδο 2009-16 και η Ισπανία την περίοδο 2008-15 (σ.σ. λόγω πολύ μεγάλης ανερ­γίας). Ορι­σμέ­νες χώρες εκτι­μά­ται ότι έχουν αρνη­τικό ισο­ζύ­γιο όλα τα χρόνια (πχ Αυστρία, Ολλαν­δία) απουσία κρίσεων. Δηλαδή εκτι­μά­ται ότι, αν ο μηχα­νι­σμός δημιουρ­γη­θεί, θα είναι καθαροί χρη­μα­το­δό­τες του.

Καθαρές σωρευ­τι­κές μετα­βι­βά­σεις από τον Μηχα­νι­σμό

Το ΔΝΤ στην πρότασή του για μία “Κεντρική Δημο­σιο­νο­μική Δυνα­τό­τητα Στα­θε­ρο­ποί­η­σης” στην Ευρω­ζώνη (Central Fiscal Stabilization Capacity – CFC) ανα­φέ­ρε­ται στα βήματα που προ­ω­θού­νται για την ολο­κλή­ρωση της Τρα­πε­ζι­κής Ένωσης και για την ενί­σχυση του ESM. Επι­ση­μαί­νει ότι παρα­μέ­νουν ανη­συ­χίες σχετικά με τους κιν­δύ­νους που συν­δέ­ο­νται με “μόνιμες μετα­βι­βά­σεις που συν­δέ­ο­νται με τον κατα­με­ρι­σμό του δημο­σιο­νο­μι­κού κιν­δύ­νου”.

Προ­τεί­νε­ται έτσι το CFC για την εξο­μά­λυνση του μακρο­οι­κο­νο­μι­κού κύκλου ως βοήθεια σε κράτη που βρί­σκο­νται σε κρίση. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι το CFC θα πρέπει να απαιτεί την αυστηρή τήρηση των δημο­σιο­νο­μι­κών κανόνων, να προ­βλέ­πει αυτό­ματη απο­δέ­σμευση ποσών για να μην υπάρ­χουν δια­κρί­σεις, να συν­δέ­ε­ται με “ασφά­λι­στρο χρήσης” που θα πλη­ρώ­νει η οικο­νο­μία όταν ανα­κάμ­πτει. Κρίνει ότι είναι αρκετές ετήσιες συνει­σφο­ρές της τάξης του 0,35% του ΑΕΠ.

capital.gr