Μιχ. Κόκκινος: «Θεωρώ τον Μπ. Σπύρου κορυφαία μορφή της τοπικής αυτοδιοίκησης»

“Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου με τα νησιά-διαμάντια της, απο­τε­λεί τη ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού της χώρας. Έχει όλα τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα να είναι ο κορυ­φαίος προ­ο­ρι­σμός της Ευρώπης και του κόσμου”.

Αυτό δηλώνει, σε συνέ­ντευξή του στη “δ”, ο υπο­ψή­φιος χωρικός αντι­πε­ρι­φε­ριάρ­χης με το συν­δυα­σμό “Νησιω­τική Ανα­τροπή” κ. Μιχάλης Κόκ­κι­νος.

“Τα νησιά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου προ­σφέ­ρουν πάρα πολλά στην οικο­νο­μία της χώρας καθώς είναι οι σημα­ντι­κό­τε­ροι εξα­γω­γείς που φέρνουν το μεγα­λύ­τερο συνάλ­λαγμα στη χώρα, μέσω του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και απαι­τούν, δεν εκλι­πα­ρούν, την αντα­πό­δοση της Πολι­τείας, για να συνε­χί­σουν να υπάρ­χουν και να προ­σφέ­ρουν”, δηλώνει ο κ. Κόκ­κι­νος.

Σε ερώτηση σχετικά με τους λόγους που τον οδή­γη­σαν να ασχο­λη­θεί με το δεύτερο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης ο κ. Μιχάλης Κόκ­κι­νος δηλώνει πως ήταν και η προ­σω­πι­κό­τητα του υπο­ψη­φίου περι­φε­ρειάρχη κ. Μπε­νέ­του Σπύρου.

«Ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου είναι ο άνθρω­πος των έργων και της δράσης. Δεν λέει λόγια, πράττει. Είναι ο δήμαρ­χος –αγω­νι­στής. Ανέλαβε ένα μικρό νησάκι, που κάποιοι δεν θα το έβρι­σκαν ούτε στο χάρτη και όχι μόνο το έκανε δια­κριτό, αλλά το κατέ­στησε και αυτάρ­κες. Αν λοιπόν έκανε αυτό στους Λειψούς, σκε­φθείτε τι μπορεί να κάνει στην Περι­φέ­ρεια, που δια­θέ­τει εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό και πόρους”, τονίζει ο κ. Μιχάλης Κόκ­κι­νος.

Η συνέ­ντευξη του κ. Μιχάλη Κόκ­κι­νου, ανα­λυ­τικά:

• Ποιοι είναι οι λόγοι που σας ώθησαν τελικά να ασχο­λη­θείτε με το δεύτερο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης και πόση δουλειά τελικά χρειά­ζε­ται να γίνει σε αυτό τον τομέα;

Ο πλέον σοβαρός λόγος που με ώθησε να ασχο­ληθώ με τον δεύτερο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης είναι ότι οι Περι­φέ­ρειες, προ­ϊ­ό­ντος του χρόνου, εξε­λίσ­σο­νται σε μικρές κυβερ­νή­σεις. Όχι τόσο λόγω των αρμο­διο­τή­των τους, γιατί όπως γνω­ρί­ζετε αρμο­διό­τη­τες έδινε πάντοτε η κεντρική διοί­κηση στην τοπική αυτο­διοί­κηση, αλλά λόγω των πόρων που μπορούν να δια­τε­θούν, για να γίνουν έργα. Οι αρμο­διό­τη­τες χωρίς πόρους ήταν ένα κενό γράμμα. Τώρα όμως που μεγάλο μέρος π.χ. της δια­χεί­ρι­σης του ΕΣΠΑ έχει περάσει στις Περι­φέ­ρειες, είμαι βέβαιος ότι αν οργα­νω­θούμε, δου­λέ­ψουμε σκληρά και το δια­χει­ρι­στούμε ορθο­λο­γικά, μπο­ρούμε να βοη­θή­σουμε και τη Ρόδο και όλα τα νησιά μας, μέσω του θεσμού της Περι­φέ­ρειας, περισ­σό­τερο. Σε κάθε περί­πτωση βέβαια, χρειά­ζε­ται σχέδιο και πολλή δουλειά. Εμείς δια­θέ­τουμε τη γνώση, την εμπει­ρία και έχουμε την όρεξη να λύσουμε ζωτικά προ­βλή­ματα και ταυ­τό­χρονα να ανα­δεί­ξουμε τα νησιά μας στην κορυφή των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών του κόσμου, τη μόνη θέση που τους αρμόζει. Δου­λεύ­ο­ντας συλ­λο­γικά και μεθο­δικά και σε αγαστή συνερ­γα­σία με όλους τους δημάρ­χους, μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε. Και αυτός είναι κυρίως ο λόγος που τελικά επέλεξα να ασχο­ληθώ με το δεύτερο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης.

• Ποια είναι τα χαρα­κτη­ρι­στικά στον κ. Μπενέτο Σπύρου που σας έκαναν να απο­δε­χθείτε την πρό­σκλησή του να είστε χωρικός αντί περι­φε­ρειάρ­χης;

Ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου είναι ο επό­με­νος σοβαρός λόγος που απο­δέ­χθηκα την πρό­σκληση. Τον θεωρώ κορυ­φαία μορφή της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, πρύτανη θα έλεγα με σπου­δαίες γνώσεις και εμπει­ρία.

Ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου είναι ο άνθρω­πος των έργων και της δράσης. Δεν λέει λόγια, πράττει. Είναι ο δήμαρ­χος –αγω­νι­στής.

Ανέλαβε ένα μικρό νησάκι, που κάποιοι δεν θα το έβρι­σκαν ούτε στο χάρτη και όχι μόνο το έκανε δια­κριτό, αλλά το κατέ­στησε και αυτάρ­κες. Αν λοιπόν έκανε αυτό στους Λειψούς, σκε­φθείτε τι μπορεί να κάνει στην Περι­φέ­ρεια, που δια­θέ­τει εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό και πόρους.

Θεωρώ ότι είναι μεγάλη τύχη για τα νησιά, που ο κ. ΜπενέτοςΣπύρου απο­φά­σισε να ασχο­λη­θεί με την Περι­φέ­ρεια και φυσικά νοιώθω και εγώ μεγάλη τιμή, που με προ­σκά­λεσε να πορευ­τούμε σε αυτό το δύσκολο αλλά ωραίο ταξίδι, μαζί.

• Ποιοι είναι οι στόχοι που θέτετε τώρα πλέον για την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου;

Εν ευθέτω χρόνω θα παρου­σιά­σουμε ανα­λυ­τικά και συγκε­κρι­μένα τους στόχους και το πρό­γραμμα του συν­δυα­σμού μας. Μπο­ρούμε όμως να πούμε δυο βασικά πράγ­ματα.Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου με τα νησιά-διαμάντια της, απο­τε­λεί τη ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού της χώρας. Έχει όλα τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα να είναι ο κορυ­φαίος προ­ο­ρι­σμός της Ευρώπης και του κόσμου. Χρειά­ζο­νται όμως δημό­σιες υπο­δο­μές και κατα­σκευή βασικών έργων που θα διευ­κο­λύ­νουν τη ζωή των κατοί­κων και των επι­σκε­πτών. Δεν είναι δυνατόν π.χ., να μη μπο­ρούμε τόσα χρόνια να ολο­κλη­ρώ­σουμε δυο βασι­κούς οδικούς άξονες στη Ρόδο και να πνί­γο­νται άνθρω­ποι στο δρόμο για το διεθνές αερο­δρό­μιο. Πέραν λοιπόν από τους βασι­κούς στόχους, που είναι η εξα­σφά­λιση ενός άρτιου δικτύου συγκοι­νω­νιών και επι­κοι­νω­νίας των νησιών με το κέντρο αλλά και μεταξύ τους και η ανά­πτυξη και στε­λέ­χωση των δομών της υγείας και της εκπαί­δευ­σης, προ­τε­ραιό­τητά μας απο­τε­λεί η ισόρ­ροπη ανά­πτυξη όλων των νησιών.Το κάθε νησί μας είναι ξεχω­ρι­στό και έχει τα δικά του ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά όπως δια­φο­ρε­τικό φυσικό κάλλος, ιστορία, μνημεία και πολι­τι­σμό. Εμείς αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά θα τα ανα­δεί­ξουμε και θα τα μετα­τρέ­ψουμε σε πηγή ζωής για το κάθε νησί.

• Θεω­ρείτε πως ο Καλ­λι­κρά­της θέτει εμπόδια στην λει­τουρ­γία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και τι πρέπει να γίνει για να βελ­τιω­θούν κάποια πράγ­ματα;

Χωρίς να υποτιμώ τη σημασία του ισχύ­ο­ντος κάθε φορά νομικού πλαι­σίου οργά­νω­σης της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και πόσο αυτό μπορεί να επη­ρε­ά­ζει τη δράση μας, θεωρώ ότι σε κάθε περί­πτωση οι άνθρω­ποι που δια­χει­ρί­ζο­νται τους Δήμους και τις Περι­φέ­ρειες κάνουν τη διαφορά. Οι τοπικοί άρχο­ντες με την προ­σπά­θεια και τον αγώνα τους, μπορούν να φέρουν απο­τε­λέ­σματα και να ανα­τρέ­πουν τα πάντα, ακόμη και τον Καλ­λι­κράτη, εφόσον βάζει εμπόδια στην ανά­πτυξη του τόπου. Κανένα σύστημα δεν είναι τέλειο, όμως θεωρώ ότι δεν εφαρ­μό­στηκε σωστά. Με συγκρο­τη­μένο σχέδιο , οργά­νωση και δουλειά μπορείς να ξεπε­ρά­σεις όλα τα εμπόδια και τις δυσκο­λίες. Πέραν λοιπόν, από τις δυνα­τό­τη­τες βελ­τί­ω­σης που υπάρ­χουν πιστεύω ότι αν λει­τουρ­γή­σουμε με το πνεύμα του και όχι φοβικά με το γράμμα του νόμου, θα βρούμε λύσεις.

• Ποια είναι η άποψή σας στο θέμα της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του αερο­δρο­μίου;

Θεωρώ ότι η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του διε­θνούς αερο­δρο­μίου «Δια­γό­ρας» της Ρόδου είναι εγκλη­μα­τική για όλα τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου και για τη χώρα. Τα αερο­δρό­μια είναι από τις βασικές παρα­μέ­τρους άσκησης της του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής. Τα τέλη και τα έξοδα επη­ρε­ά­ζουν πάρα πολύ τον αριθμό των αερο­σκα­φών, που προ­σγειώ­νο­νται σε κάθε αερο­δρό­μιο.

Δεν είναι δυνατόν αυτή την ζωτικής σημα­σίας πολι­τική, για τη ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού τη Ρόδο και τα άλλα νησιά μας, να την ασκεί ένας ιδιώτης. Πολύ περισ­σό­τερο που στην περί­πτωσή μας, υπάρ­χουν και γει­το­νι­κοί αντα­γω­νι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί, με πολύ χαμηλά τέλη αερο­δρο­μίων. Θα αγω­νι­στούμε με κάθε τρόπο να απο­τρέ­ψουμε αυτή την επιλογή της κυβέρ­νη­σης.

• Ο τομέας της Υγείας παρου­σιά­ζει σοβαρά προ­βλή­ματα στο νησί μας. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου πρέπει να έχει λόγο στη διεκ­δί­κηση λύσεων ή όχι;

Πράγ­ματι τα τελευ­ταία χρόνια, με τις εφαρ­μο­ζό­με­νες μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές, ο τομέας της υγείας δέχθηκε μεγάλο πλήγμα, με απο­τέ­λε­σμα οι δομές και η παροχή δημό­σιων υπη­ρε­σιών υγείας, να συρ­ρι­κνώ­νο­νται αντί να ανα­πτύσ­σο­νται και να διευ­ρύ­νο­νται. Η Περι­φέ­ρεια πιστεύω ότι έχει να παίξει πολύ σπου­δαίο ρόλο στη διεκ­δί­κηση λύσεων αλλά και στην οργά­νωση των υπη­ρε­σιών και δεν εννοώ να κάθεται ο Περι­φε­ρειάρ­χης έξω από το νοσο­κο­μείο για να τον παίρ­νουν τα κανάλια. Μιλάω για συγκρο­τη­μένο αγώνα και ξεκά­θα­ρες διεκ­δι­κή­σεις. Η εμπει­ρία που απέ­κτησα κατά το διά­στημα διοί­κη­σης του νοσο­κο­μείου, είναι πολύ­τιμη και θα μας βοη­θή­σει στην διεκ­δί­κηση λύσεων. Μπορεί και πρέπει το νοσο­κο­μείο της Ρόδου να γίνει το κεντρικό νοση­λευ­τικό ίδρυμα όχι μόνον για τη Δωδε­κά­νησο αλλά για όλη τη νοτια­να­το­λική Μεσό­γειο.

• Πώς κρίνετε τη μέχρι σήμερα πορεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου δεδο­μέ­νων και των δυσκο­λιών που έχουν δημιουρ­γη­θεί από το κράτος; Θεω­ρείτε πως του­λά­χι­στον στον τομέα του ΕΣΠΑ και των άλλων προ­γραμ­μά­των έχει σημειω­θεί πρόοδος σε ό,τι αφορά τις απορ­ρο­φή­σεις πόρων;

Δεν είμαι από αυτούς που μηδε­νί­ζουν το έργο οποιου­δή­ποτε ανθρώ­που. Πολύ περισ­σό­τερο που σε κάθε υπη­ρε­σία υπάρ­χουν στελέχη που εργά­ζο­νται και σε κάθε περί­πτωση παρά­γουν έργο. Θεωρώ λοιπόν ότι η Περι­φέ­ρειά μας έκανε πράγ­ματα αλλά μπο­ρούσε πολύ περισ­σό­τερα. Ανα­φέ­ρο­μαι στα έργα υπο­δο­μής που δυστυ­χώς είναι πολύ πίσω. Ανα­φέ­ρο­μαι στη συνερ­γα­σία και την τεχνική βοήθεια που μπο­ρούσε να προ­σφέ­ρει στους Δήμους των μικρών νησιών ώστε να ολο­κλη­ρώ­σουν τις μελέτες για τα έργα τους, που δεν το έκανε. Βέβαια είναι η πρώτη περι­φέ­ρεια στην απορ­ρο­φη­τι­κό­τητα του ΕΣΠΑ, αλλά μας θεωρούν εκτός συνα­γω­νι­σμού, δεδο­μέ­νου ότι θεω­ρού­μα­στε πλούσια περι­φέ­ρεια, έχουμε ΑΕΠ μεγα­λύ­τερο του 90% του κοι­νο­τι­κού μέσου όρου, και δεν έχουμε ως επι­λέ­ξιμα τα δύσκολα έργα των υπο­δο­μών.

• Δόθηκε η απα­ραί­τητη σημασία στον τομέα της ακτο­πλοϊ­κής σύν­δε­σης των νησιών καθώς οι αρμό­διοι στο κέντρο θα πρέπει επι­τέ­λους να κατα­νο­ή­σουν πως τα νησιά δεν μπορούν εύκολα να επι­κοι­νω­νή­σουν μεταξύ τους;

Δυστυ­χώς η ακτο­πλοϊκή σύνδεση των νησιών μας χει­ρο­τε­ρεύει κάθε χρόνο και πιο πολύ. Το όνειρο και ο αγώνας πολλών σπου­δαίων ανθρώ­πων όπως του αεί­μνη­στου Τάσου Αλιφέρη για το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο, δεν έχουν απο­δώ­σει καρπούς. Τα πλοία και τα δρο­μο­λό­για αντί να αυξά­νο­νται, μειώ­νο­νται.

Ο Μπε­νέ­τος που προ­έρ­χε­ται από μικρό νησί και όλος ο συν­δυα­σμός μας, θα δώσουμε μεγάλες μάχες για επαρ­κείς συγκοι­νω­νίες. Χωρίς συγκοι­νω­νίες δεν υπάρχει ζωή στα νησιά. Η κεντρική κυβέρ­νηση και οι στε­ρια­νοί το κατα­λα­βαί­νουν αλλά δεν θέλουν να το λύσουν. Εμείς θα τους ανα­γκά­σουμε να βρουν λύσεις.Τα νησιά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου προ­σφέ­ρουν πάρα πολλά στην οικο­νο­μία της χώρας καθώς είναι οι σημα­ντι­κό­τε­ροι εξα­γω­γείς που φέρνουν το μεγα­λύ­τερο συνάλ­λαγμα στη χώρα, μέσω του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και απαι­τούν, δεν εκλι­πα­ρούν, την αντα­πό­δοση της Πολι­τείας, για να συνε­χί­σουν να υπάρ­χουν και να προ­σφέ­ρουν.