Μιχάλης Κορδίνας: «Οι συνεχείς μεταρρυθμίσεις έχουν στόχο, τον απόλυτο έλεγχο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης»

Κύριε Κορδίνα, να ξεκι­νή­σουμε με τον νέο Κώδικα Αυτο­διοί­κη­σης. Πιστεύ­ετε ότι θα δώσει λύσεις στα προ­βλή­ματα και στις αγκυ­λώ­σεις –κυρίως του πρώτου βαθμού;

Από τότε που ανα­κοι­νώ­θηκε στο Συνέ­δριο της Ρόδου και μιλώ­ντας με τον ίδιο τον κ. Θεόδωρο Λιβάνιο, του ανέφερα ότι το μόνο που θα μπο­ρούσε να αλλάξει προς το καλύ­τερο, είναι ότι η νομο­θε­σία, συμ­μα­ζεύει τα ‘ατάκτως ερριμμένα’ θέματα βάζο­ντας έναν –τρόπον τινά- μπού­σουλα, για το τι πραγ­μα­τικά ισχύει στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Ωστόσο, δεν βάζει το ‘μαχαίρι στο κόκκαλο’. Ζητή­ματα όπως η εκλο­γική δια­δι­κα­σία, η εκπρο­σώ­πηση και η λει­τουρ­γία του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, η εκλογή παρα­τά­ξεων κ.ο.κ. δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται όπως πρέπει. Προ­σω­πικά, πιστεύω ότι θα έπρεπε να εκλέ­γε­ται ξεχω­ρι­στά ο δήμαρ­χος και ξεχω­ρι­στά οι δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι (χωρίς να υπάρ­χουν παρα­τά­ξεις). Συνεπώς, στην πράξη δεν μπο­ρούμε να πούμε ότι η Δημο­κρα­τία λει­τουρ­γεί σωστά του­λά­χι­στον για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Άλλα ζητή­ματα όπως τα οικο­νο­μικά των δήμων, δεν διευ­κρι­νί­ζο­νται. Σχετικά με τους πόρους, οι δήμοι εξα­κο­λου­θούν να είναι οι ‘φτωχοί συγγενείς’ οι οποίοι χρη­μα­το­δο­τού­νται αλλά χωρίς ουσια­στικά να έχουν δικούς τους πόρους –τοπικά, ανε­ξάρ­τη­τοι από την κρατική χρη­μα­το­δό­τηση που θα καθιστά τον θεσμό ‘αυτόνομο’ (για να μιλάμε για Αυτό-διοίκηση). Προ­σω­πικά, θα κάνω κάποιες συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις προς τον Δήμαρχο Ρόδου και προς το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο Ρόδου.

Οι αιρετοί ανά την χώρα, δια­πι­στώ­νουν ότι δίδο­νται αρμο­διό­τη­τες στους δήμους αλλά χωρίς πόρους. Η συζή­τηση έχει γίνει κάτι σαν… ταμπού, κι έρχεται από πολύ μακριά. Οι δήμοι, πέρασαν τόσες μεταρρυθμίσεις-πειράματα που τους ταλαι­πω­ρούν, χωρίς να έχουν αντί­κρι­σμα.

Νομίζω ότι είναι εμφανές. Εξε­τά­ζο­ντας την πορεία της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, βλέ­πουμε ότι κάθε φορά που είναι να γίνει μια μεταρ­ρύθ­μιση, το δέλεαρ είναι πάντα η οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια των δήμων. Τα ίδια μας έλεγαν κάθε φορά. Και ό,τι ξεκί­νησε επί Καπο­δί­στρια, δια­λύ­θηκε από τον Καλ­λι­κράτη. Αυτό που θέλουν, τελικά, δια­πι­στώ­νουμε ότι –διαχρονικά- είναι ο από­λυ­τος έλεγχος της Αυτο­διοί­κη­σης: λιγό­τε­ροι και πιο εύκολα ελεγ­χό­με­νοι για να υπη­ρε­τούν διά­φο­ρους σκοπούς. Είπαν μάλιστα να καταρ­γή­σουν τα τοπικά συμ­βού­λια. Αυτό είναι αντι­συ­νταγ­μα­τικό. Η κάθε μικρή κοι­νω­νική οντό­τητα δεν μπορεί να εξαι­ρε­θεί από την αντι­προ­σώ­πευση που θα έχει το νέο σχήμα. Ενώ επι­κα­λού­νται τα τοπικά συμ­βού­λια, δεν τους δίνουν ούτε μία αρμο­διό­τητα, ούτε πόρους. Τα απα­ξιώ­νουν συστη­μα­τικά με συνέ­πεια να έχουν πλέον, ρόλο μόνο γνω­μο­δο­τικό. Και όσοι είναι στα τοπικά συμ­βού­λια, πολλές φορές είναι αγα­να­κτι­σμέ­νοι διότι δεν έχουν κανένα ρόλο στις απο­φά­σεις παρά να γνω­μο­δο­τούν –σαν δια­κο­σμη­τικό στοι­χείο. Αυτό, σημαί­νει απα­ξί­ωση, λιγό­τερη Δημο­κρα­τία, περισ­σό­τε­ρος συγκε­ντρω­τι­σμός παρά απο­κέ­ντρωση.

Πολύς λόγος έχει γίνει επα­νει­λημ­μένα στις συνε­δριά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου (και της λογο­δο­σίας) σχετικά με την δικαιο­δο­σία που έχει ο Δήμος Ρόδου για να διεκ­δι­κή­σει την επίλυση χρονίων προ­βλη­μά­των. Ποια είναι η δική σας θέση;

Το έχω πει και θα το ξαναπώ: ό,τι κινεί­ται και υπάρχει πάνω στο νησί, ανήκει σ’ εμάς! Ανήκει στους πολίτες αυτού του νησιού! Μπορεί να μην ανήκουν όλα στον Δήμο Ρόδου, να μην έχει αρμο­διό­τητα για όλα, αλλά σαν Δημο­τική Αρχή μπο­ρούμε να ασχο­λη­θούμε και να βάλουμε όρους για την αξιο­ποί­ησή τους. Διότι ο Δήμος, έχει στην δικαιο­δο­σία του ολό­κληρο το νησί. Μπορεί να υπάρ­χουν εκτά­σεις, αρχαιο­λο­γι­κοί χώροι, κτήρια κ.ο.κ. που ανήκουν σε άλλους φορείς, αλλά αυτό δεν σημαί­νει ότι ο Δήμος δεν μπορεί να έχει λόγο για την αξιο­ποί­ησή τους, για την ανά­δειξη και για τις παρεμ­βά­σεις που γίνο­νται ή πρέπει να γίνουν. Ασχέτως με το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς. Άρα, αν θέλουμε να έχουμε τον πρώτο λόγο για ο,τιδή­ποτε συμ­βαί­νει πάνω στο νησί, πρέπει να ασχο­λη­θούμε με αυτά. Μπορεί κάποιες εκτά­σεις να ανήκουν στο ΤΑΙΠΕΔ ή σε άλλους φορείς του δημο­σίου αλλά αυτό δεν σημαί­νει ότι πρέπει ο Δήμος να είναι αμέ­το­χος. Οφείλει να έχει πρόταση και λόγο για όλα όσα συμ­βαί­νουν πάνω στο νησί. Κατά την άποψή μου, για κάθε θέμα πρέπει να υπάρχει πρόταση και μάλιστα, να υπάρχει σχε­δια­σμός και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός. Από εκεί και πέρα, να δούμε το ιδιο­κτη­σιακό σε δεύτερη φάση. Εάν θέλουμε να αξιο­ποι­ή­σουμε τις παρα­λίες του νησιού (που δεν μας ανήκουν πια) μπο­ρούμε να βρούμε εργα­λεία να τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε. Το έχω ανα­φέ­ρει και σε συνε­δριά­σεις, μπορεί να γίνει χωρο­τα­ξικό σχέδιο παρά­κτιας ζώνης όλου του νησιού της Ρόδου, να θέσουμε όρους και κανο­νι­σμούς για την χωρο­τα­ξικό οργά­νωση με όλα όσα πρέπει να προ­βλε­φτούν (χώροι ανα­ψυ­χής, πάρ­κινγκ, εστίαση, άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες κ.λπ.) και να το προ­χω­ρή­σουμε. Δεν μπο­ρούμε να είμαστε αμέ­το­χοι και να λέμε ‘αφού δεν μας ανήκει κάτι και δεν έχουμε αρμο­διό­τητα, δεν το αγγίζουμε’. Πρέπει να έχουμε σχέδιο και πρόταση για να μπο­ρέ­σουμε να διεκ­δι­κή­σουμε να έχουμε και λόγο για ό,τι γίνεται πάνω στο νησί. Υπάρ­χουν εργα­λεία. Στο τέλος της ημέρας, πρέπει να ανα­ρω­τη­θούμε τι είναι ‘δημόσιο’ πάνω στο νησί και δεν είναι ‘δημοτικό’;

Ο Δήμος δεν είναι ΝΠΔΔ; Υπάρ­χουν κανόνες για το πώς γίνο­νται οι παρεμ­βά­σεις. Εκεί πάνω μπο­ρούμε να δου­λέ­ψουμε και να δούμε ποιους κανόνες μπο­ρούμε να βρούμε –είτε με τα τοπικά πολε­ο­δο­μικά σχέδια, είτε με τα χωρο­τα­ξικά σχέδια, είτε με άλλα εργα­λεία. Ένα παρά­δειγμα είναι η τερά­στια έκταση που βρί­σκε­ται απέ­να­ντι από το αερο­δρό­μιο της Ρόδου η οποία παρα­μέ­νει ανα­ξιο­ποί­ητη και η κατά­στασή της δεν περι­ποιεί τιμή για τον τόπο. Τα αυτο­κί­νητα είναι παρ­κα­ρι­σμένα σε όλο το μήκος του δρόμου του αερο­λι­μένα. Θα μπο­ρού­σαμε να σχε­διά­σουμε, να μελε­τή­σουμε και να φέρουμε μια συγκε­κρι­μένη πρόταση, κοστο­λο­γη­μένη για το τι θέλουμε να γίνει εκεί. Μόνον έτσι μπο­ρούμε να διεκ­δι­κή­σουμε –κι ας μην είναι ο Δήμος, ο φορέας υλο­ποί­η­σης. Μας ενδια­φέ­ρει και μας αφορά ό,τι γίνεται και ό,τι θα γίνει πάνω στο νησί!

Πρό­σφατα ήρθε στη δημο­σιό­τητα (μετά από το αίτημα του προ­έ­δρου της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Κρε­μα­στής κ. Ευάγ­γε­λου Λαού κατά την συνε­δρί­αση της Λογο­δο­σίας της Δημο­τι­κής Αρχής) το ζήτημα με την εκκλη­σια­στική περιου­σία στην Κρε­μα­στή. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Είναι ένα θέμα, το οποίο στην Κρε­μα­στή είναι εμφανές. Τα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος που σήμερα είναι κλειστά, έδιναν ζωή στο κέντρο και σε ολό­κληρη την περιοχή. Έκλει­σαν για διά­φο­ρους λόγους ενώ υπήρχαν, και πολλά θέματα ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος. Εν πάση περι­πτώ­σει, παρα­μέ­νουν κλειστά. Όπως έγινε γνωστό, το ένα δόθηκε προς ενοι­κί­αση –και καλώς έπραξε η εκκλη­σία γι αυτό αφού θέλει να βάλει μια τάξη στα περιου­σιακά της στοι­χεία. Το ζητού­μενο είναι τι κάνει ο Δήμος γι αυτά. Κι εμείς έχουμε τις δικές μας ευθύνες από πολύ παλιά. Όλα αυτά, χρο­νο­λο­γού­νται από την κατα­γραφή του Κτη­μα­το­λο­γίου. Ωστόσο, δεν υπήρξε ποτέ πρό­βλημα στις σχέσεις με την εκκλη­σία (και ιδιαί­τερα με την Ιερά Μητρό­πολη Ρόδου) χωρίς να έχουν τεθεί ζητή­ματα ιδιο­κτη­σίας. Ίσως να έπρεπε να τα είχαμε τακτο­ποι­ή­σει πολύ νωρί­τερα. Σε κάθε περί­πτωση, φτάσαμε σήμερα να μιλάμε γι αυτό λόγω της κωλυ­σιερ­γίας του Δήμου να βρει μια λύση για να τα αξιο­ποι­ή­σει –προς όφελος της κοι­νω­νίας.