Σακελλαροπούλου για την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των Γυναικών: «Η σιωπή έχει σπάσει. Οι γυναίκες μιλούν, ζητούν βοήθεια, αντιδρούν»

«Η σιωπή έχει σπάσει. Οι γυναί­κες μιλούν, ζητούν βοήθεια, αντι­δρούν» τονίζει η Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου με αφορμή την Παγκό­σμια Ημέρα Εξά­λει­ψης της Βίας Κατά των Γυναι­κών. Ωστόσο, επι­ση­μαί­νει ότι «Πίσω από κλει­στές πόρτες, η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία καλ­πά­ζει» και υπο­στη­ρί­ζει ότι «Είναι καιρός για πιο απο­φα­σι­στι­κές, κοι­νω­νικά παι­δευ­τι­κές κινή­σεις που θα στο­χεύ­ουν σε γυναί­κες και άντρες εξίσου». Παράλ­ληλα, προ­σθέ­τει, ότι «Μόνον έτσι το ειδε­χθές αυτό φαι­νό­μενο, μια κατά­φωρη παρα­βί­αση των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των, θα πάψει να απειλεί τη σωμα­τική ακε­ραιό­τητα, να κλο­νί­ζει την ψυχική υπό­σταση και να συντρί­βει την αξιο­πρέ­πεια των γυναι­κών. Και στην κοι­νω­νική μας συμ­βί­ωση όλοι μας θα αρχί­σουμε επι­τέ­λους να ζούμε ελεύ­θε­ροι από στε­ρε­ό­τυπα, βία και κατα­να­γκα­σμούς, με όρους αλλη­λο­σε­βα­σμού και ισό­τη­τας».

Ειδι­κό­τερα, στην ανάρ­τησή της στο Facebook η κυρία Σακελ­λα­ρο­πού­λου ανα­φέ­ρει:

«Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, παγκό­σμια ημέρα εξά­λει­ψης της βίας κατά των γυναι­κών, ο ΟΗΕ, δημό­σιοι οργα­νι­σμοί, γυναι­κείες οργα­νώ­σεις εκδί­δουν ανα­κοι­νώ­σεις, δημο­σιεύ­ουν στοι­χεία, προ­βαί­νουν σε δια­κη­ρύ­ξεις. Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, γυναί­κες βγαί­νουν στους δρόμους απαι­τώ­ντας περισ­σό­τερη ασφά­λεια, ελευ­θε­ρία, αυτο­νο­μία. Κι όμως, κάθε χρόνο, οι αριθμοί παρα­μέ­νουν συγκλο­νι­στι­κοί. Η βία είναι καθη­με­ρινά παρούσα στη ζωή των γυναι­κών – και το χει­ρό­τερο, είναι παρούσα μέσα στο σπίτι τους, «το πιο επι­κίν­δυνο μέρος» για εκείνες, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το κολα­στή­ριό τους. Η ανδρική βαναυ­σό­τητα έχει το πρόσωπο του συντρό­φου, του πατέρα, του αδελφού, του συγ­γε­νούς. Σήμερα, στον κόσμο μας, εκατόν σαράντα γυναί­κες και κορί­τσια δολο­φο­νού­νται καθη­με­ρινά από κάποιον οικείο τους. Σήμερα, στην πατρίδα μας, πενήντα και πλέον γυναί­κες την ημέρα πέφτουν θύματα κακο­ποί­η­σης, κατά κύριο λόγο από τους συζύ­γους τους. Πίσω από κλει­στές πόρτες, η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία καλ­πά­ζει.

Αν, ωστόσο, υπάρχει ένα ενθαρ­ρυ­ντικό στοι­χείο στην έκθεση που δημο­σί­ευσε ο ΟΗΕ για τη βία με βάση το φύλο, είναι η παρα­τή­ρηση ότι η αύξηση των ποσο­στών είναι απο­τέ­λε­σμα περισ­σό­τε­ρων δεδο­μέ­νων και όχι περισ­σό­τε­ρων δολο­φο­νιών. Η βία είναι πλέον ορατή. Η σιωπή έχει σπάσει. Οι γυναί­κες μιλούν, ζητούν βοήθεια, αντι­δρούν. Οι υπη­ρε­σίες ενη­μέ­ρω­σης, συμ­βου­λευ­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης, νομικής εκπρο­σώ­πη­σης και φιλο­ξε­νίας των θυμάτων της έμφυλης βίας πλη­θαί­νουν, γίνο­νται παρά­θυρα δια­φυ­γής από μια δυνα­στική, απει­λη­τική καθη­με­ρι­νό­τητα. Είναι, ωστόσο, καιρός να αντι­με­τω­πι­στούν τα βαθύ­τερα αίτια του φαι­νο­μέ­νου. Είναι καιρός για πιο απο­φα­σι­στι­κές, κοι­νω­νικά παι­δευ­τι­κές κινή­σεις που θα στο­χεύ­ουν σε γυναί­κες και άντρες εξίσου. Μόνον έτσι το ειδε­χθές αυτό φαι­νό­μενο, μια κατά­φωρη παρα­βί­αση των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των, θα πάψει να απειλεί τη σωμα­τική ακε­ραιό­τητα, να κλο­νί­ζει την ψυχική υπό­σταση και να συντρί­βει την αξιο­πρέ­πεια των γυναι­κών. Και στην κοι­νω­νική μας συμ­βί­ωση όλοι μας θα αρχί­σουμε επι­τέ­λους να ζούμε ελεύ­θε­ροι από στε­ρε­ό­τυπα, βία και κατα­να­γκα­σμούς, με όρους αλλη­λο­σε­βα­σμού και ισό­τη­τας».

Πηγή: newpost.gr