Εκτός συζήτησης

Παγκό­σμια Ημέρα κατά των Ναρ­κω­τι­κών αύριο -ξεχασμένη υπόθεση και εκτός συζή­τη­σης κομ­μά­των, πολι­τι­κών και λοιπών αρμο­δίων, πόσο μάλλον εν μέσω δημιουρ­γίας κυβέρ­νη­σης κι ενώ με τη σέσουλα δια­κι­νού­νται τα ναρ­κω­τικά στη χώρα μας αφού κάθε χρόνο όλο και μεγα­λύ­τε­ρες ποσό­τη­τες κατά­σχο­νται από τις αστυ­νο­μι­κές αρχές. Πλέον το φαι­νό­μενο έχει ξεπε­ρά­σει την έννοια της λέξης ΜΑΣΤΙΓΑ. Η αυξα­νό­μενη περι­θω­ριο­ποί­ηση μεγάλης μερίδας των νέων, η αποκοπή τους από τη ζωή που ίσως να φαντά­στη­καν και τα πολ­λα­πλά οικο­νο­μικά και εργα­σιακά αδιέ­ξοδα δεί­χνουν το δρόμο των ναρ­κω­τι­κών σε όλο και περισ­σό­τε­ρους νέους. Κάθε μια από τις πόλεις μας πια έχει και μια «αποθήκη» σακα­τε­μέ­νων ψυχών, εξαρ­τη­μέ­νων όντων. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι, ότι ως θεατές σκηνών ξεβρά­ζουμε αντα­να­κλα­στικά λύπης, θυμού, οργής. Κρί­νουμε. Δια­πο­μπεύ­ουμε. Θεατές Κολοσ­σαίου πότε το κεφάλι δεξιά να λυπάται, πότε αρι­στερά να οργί­ζε­ται, Πόλεις  σακα­τε­μέ­νων ψυχών, εξαρ­τη­μέ­νων παλι­κα­ριών και κορι­τσιών. Αν-θρώ-πων! Δόση και επόμενη δόση. Μόνο δόση. Όσο λοιπόν, οι Αρχές και οι αρμό­διοι αυτού του τόπου δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι η ψεύτικη και θανα­τερή ουτοπία που υπό­σχο­νται τα ναρ­κω­τικά εμφα­νί­ζε­ται και καλ­λω­πί­ζε­ται ως  «καλύ­τερη» από την κοι­νω­νική μας πραγ­μα­τι­κό­τητα τότε οι αριθμοί των χρηστών θα αυξά­νο­νται…