Αναμένεται η απόφαση επί αιτήσεως αναιρέσεως τραπεζικής υπαλλήλου που καταδικάστηκε για υπεξαίρεση

Ενώ­πιον του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου εκ­κρε­μεί η έκ­δο­ση απο­φά­σε­ως επί της αι­τή­σε­ως μιας πρώην τρα­πε­ζι­κής υπαλ­λή­λου, που κρί­θη­κε το Νο­έμ­βριο του 2016 ένοχη για υπε­ξαί­ρε­ση από κοι­νού και κα­τ΄ε­ξα­κο­λού­θη­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, το οποίο είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου, η αξία του οποί­ου υπερ­βαί­νει τα 73.000 ευρώ και της επι­βλή­θη­κε ποινή κά­θειρ­ξης 5 ετών με­τα­τρέ­ψι­μη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σί­ως.

Το δι­κα­στή­ριο μετά από αί­τη­μα του συ­νη­γό­ρου υπε­ρά­σπι­σης της κ. Σάββα Παυ­λί­δη, προ­χώ­ρη­σε σε δο­σο­ποί­η­ση της ποι­νής της σε ισό­πο­σες δό­σεις και σε διά­στη­μα 3 ετών.

Πρό­κει­ται για την πρώην προϊ­στα­μέ­νη συ­ναλ­λα­γών του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Λαϊ­κής Τρά­πε­ζας, που λει­τουρ­γού­σε στη Ρόδο, η οποία ενε­πλά­κη στην υπό­θε­ση μαζί με τον εν­δια­μέ­σως εκλι­πό­ντα πρώην διευ­θυ­ντή του ίδιου κα­τα­στή­μα­τος.

Στην αί­τη­ση αναι­ρέ­σε­ως της έχει προ­βά­λει 9 λό­γους ακυ­ρό­τη­τας της από­φα­σης του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου και συ­γκε­κρι­μέ­να δια­τεί­νε­ται ότι η κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση πά­σχει λόγω έλ­λει­ψης ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας, από από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα λόγω πα­ρά­νο­μης πα­ρά­στα­σης του πο­λι­τι­κώς ενά­γο­ντος στη δια­δι­κα­σία του ακρο­α­τη­ρί­ου, εξαι­τί­ας μη κα­τα­βο­λής από την «Alpha Τρα­πε­ζα Α.Ε.» νο­μί­μως του σχε­τι­κού τέ­λους δια κα­τα­θέ­σε­ως πα­ρα­βό­λου υπέρ του Δη­μο­σί­ου, αλλά και μη στοι­χειο­θέ­τη­σης νο­μί­μως της ενερ­γη­τι­κής της νο­μι­μο­ποί­η­σης της ανα­φο­ρι­κά με την δια­δο­χή της Ιο­νι­κής Τρά­πε­ζας.

Επι­πλέ­ον δια­τεί­νε­ται ότι η κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση πά­σχει λόγω έλ­λει­ψης των στοι­χεί­ων εξα­το­μί­κευ­σης κά­ποιων εκ των απο­δει­κτι­κών εγ­γρά­φων, λόγω μη ανα­φο­ράς στα απο­δει­κτι­κά μέσα που ελή­φθη­σαν υπό­ψιν της Ενορ­κης Βε­βαί­ω­σης ενώ­πιον συμ­βο­λαιο­γρά­φου του φε­ρό­με­νου ως πα­θό­ντος αλλά και από από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα λόγω μη τή­ρη­σης των δια­τά­ξε­ων που αφο­ρούν την εμ­φά­νι­ση, την εκ­προ­σώ­πη­ση και την υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και την άσκη­ση των δι­καιω­μά­των που του πα­ρέ­χο­νται από το νόμο, την Ευ­ρω­παϊ­κή Σύμ­βα­ση για την προ­ά­σπι­ση των Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που και των Θε­με­λιω­δών Ελευ­θε­ριών και το Διε­θνές Σύμ­φω­νο για τα Ατο­μι­κά και Πο­λι­τι­κά Δι­καιώ­μα­τα ανα­φο­ρι­κά με την εξέ­τα­ση του φε­ρό­με­νου ως πα­θό­ντος μάρ­τυ­ρος.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η για την αι­τιο­λο­γία της απο­φά­σε­ως, δεν αρκεί η τυ­πι­κή ρη­μα­τι­κή ανα­φο­ρά των κατ’ είδος απο­δει­κτι­κών μέσων, αλλά πρέ­πει να συ­νά­γε­ται βε­βαιό­τη­τα ότι το δι­κα­στή­ριο έλαβε υπόψη του και συ­νε­κτί­μη­σε όλα τα απο­δει­κτι­κά μέσα και όχι με­ρι­κά από αυτά κατ’ επι­λο­γή και πε­ραι­τέ­ρω δεν εκτι­μή­θη­καν οι προ­βλη­θέ­ντες αυ­το­τε­λείς ισχυ­ρι­σμοί της, ενώ πε­ραι­τέ­ρω απο­τε­λεί επα­νά­λη­ψη του πα­ρα­πεμ­πτι­κού Βου­λεύ­μα­τος.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, που έφερε στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας η “δη­μο­κρα­τι­κή”, φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Στις 31-7-97, όταν ερ­γα­ζό­ταν στο κα­τά­στη­μα της Ιο­νι­κής Τρά­πε­ζας Νέας Αγο­ράς Ρόδου, ο τότε διευ­θυ­ντής είχε συμ­βου­λεύ­σει δύο Ελ­λη­νοϊ­τα­λούς, πα­τέ­ρα και γιο, να επεν­δύ­σουν το χρη­μα­τι­κό ποσό των 291.133,09 ευρώ σε αγορά ομο­λό­γων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου (ΟΕΔ), οι δε τε­λευ­ταί­οι έχο­ντας εμπι­στο­σύ­νη στο πρό­σω­πο των δύο κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, λόγω της προ­α­να­φε­ρό­με­νης ιδιό­τη­τάς τους, κα­τέ­βα­λαν στην κα­τη­γο­ρου­μέ­νη σε με­τρη­τά, το πα­ρα­πά­νω ιδιαί­τε­ρα με­γά­λο ποσό, και έδω­σαν την εντο­λή στους δύο κα­τη­γο­ρού­με­νους να προ­βούν στην αγορά ΟΕΔ επτα­ε­τούς διάρ­κειας, ονο­μα­στι­κής αξίας 100.000.000 δρχ.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη φέ­ρε­ται αντί να κα­τα­χω­ρή­σει, όπως όφει­λε, την πα­ρα­πά­νω συ­ναλ­λα­γή στο μη­χα­νο­γρα­φι­κό σύ­στη­μα του ηλε­κτρο­νι­κού υπο­λο­γι­στή της τρά­πε­ζας, ώστε να λάβει η συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη αύ­ξο­ντα αριθ­μό συ­ναλ­λα­γής και να εκ­δο­θεί, όπως επι­βαλ­λό­ταν, μη­χα­νο­γρα­φη­μέ­νο πα­ρα­στα­τι­κό γραμ­μά­τιο εί­σπρα­ξης, συ­μπλή­ρω­σε χει­ρό­γρα­φα το έντυ­πο του υπ’ αρ. 276370 αντι­γρά­φου γραμ­μα­τί­ου εί­σπρα­ξης της Ιο­νι­κής Τρά­πε­ζας, στο οποίο ανέ­γρα­ψε το ει­σπρα­χθέν ποσό ολο­γρά­φως και αριθ­μη­τι­κώς, τα ονο­μα­τε­πώ­νυ­μα των δύο κα­τα­θε­τών επεν­δυ­τών, τον κω­δι­κό λο­γα­ρια­σμού τους και ως αι­τιο­λο­γία την αγορά ΟΕΔ επτα­ε­τούς διάρ­κειας, ονο­μα­στι­κής αξίας 100.000.000 δρχ. και αφού υπέ­γρα­ψε η ίδια το αντί­γρα­φο του γραμ­μα­τί­ου εί­σπρα­ξης, το πα­ρέ­δω­σε στον τε­λευ­ταίο, δίχως να ει­σά­γει τα χρή­μα­τα στο τα­μείο της τρά­πε­ζας και δίχως να τα κα­τα­χω­ρή­σει στον προ­α­να­φε­ρό­με­νο κω­δι­κό λο­γα­ρια­σμού, έτσι ώστε να μην εμ­φα­νί­ζε­ται είτε στο τα­μείο, είτε στον ηλε­κτρο­νι­κό υπο­λο­γι­στή της τρά­πε­ζας η κα­τά­θε­ση του πα­ρα­πά­νω ποσού των 99.203.600 δρχ.

Τον Σε­πτέμ­βριο 2000, μετά τη συγ­χώ­νευ­ση της Ιο­νι­κής Τρά­πε­ζας με την Alpha Bank, οι τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι εξα­κο­λου­θού­σαν να ερ­γά­ζο­νται με τις πα­ρα­πά­νω ιδιό­τη­τές τους στο ίδιο τρα­πε­ζι­κό κα­τά­στη­μα, το οποίο ανήκε πλέον στην Alpha Bank, στο οποίο ετη­ρεί­το κοι­νός λο­γα­ρια­σμός με συν­δι­καιού­χους τα 3 παι­διά του ήδη θα­νό­ντος επεν­δυ­τή, μο­νί­μους κα­τοί­κους Pisa Ιτα­λί­ας.

Ο τρα­πε­ζι­κός γνω­ρί­ζο­ντας, όπως και η συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νή του ότι το ύψος του κοι­νού λο­γα­ρια­σμού ανερ­χό­ταν στο ποσό των 204.144,63 ευρώ, επι­κοι­νώ­νη­σε με τους αδελ­φούς και τους συ­νέ­στη­σε να το­πο­θε­τή­σουν 50.000.000 δρχ. σε προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση, ώστε να έχουν με­γα­λύ­τε­ρη από­δο­ση τόκων και εκεί­νοι δέ­χτη­καν και έδω­σαν την εντο­λή από την Ιτα­λία να γίνει ανά­λη­ψη του ποσού των 50.000.000 δρχ. προ­κει­μέ­νου να επεν­δυ­θεί σε προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση.

Ακο­λού­θως δε οι δύο τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι στις 20-9-2000 φέ­ρο­νται, αφού ανέ­λα­βαν από τον προ­α­να­φε­ρό­με­νο κοινό λο­γα­ρια­σμό το ποσό των 50.000.000 δρχ. ή 146.735,14ευρώ, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι το γε­γο­νός ότι οι συν­δι­καιού­χοι του λο­γα­ρια­σμού ήταν μό­νι­μοι κά­τοι­κοι Ιτα­λί­ας και δεν είχαν την δυ­να­τό­τη­τα αμέ­σου ελέγ­χου των τρα­πε­ζι­κών συ­ναλ­λα­γών τους, ιδιο­ποι­ή­θη­καν πα­ρά­νο­μα από κοι­νού το πα­ρα­πά­νω ποσό που είχε πε­ριέλ­θει στην κα­το­χή τους. Κα­τη­γο­ρού­νται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι δεν προ­έ­βη­σαν στην προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση, όπως όφει­λαν, πρό­κει­ται δε για αντι­κεί­με­νο ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας.

Στις 20-12-2000, όταν μάρ­τυ­ρας, εξά­δελ­φος των ελ­λη­νοϊ­τα­λών, εμ­φα­νί­στη­κε στο κα­τά­στη­μα της Alpha Bank για να κα­τα­θέ­σει, με εντο­λή συγ­γε­νούς του επεν­δυ­τή το ποσό των 146.735,14 ευρώ στον προ­α­να­φε­ρό­με­νο κοινό λο­γα­ρια­σμό τους, έγινε αντι­λη­πτός από τον τρα­πε­ζι­κό, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να τη­λε­φώ­νη­σε αμέ­σως στην Ιτα­λία και αφε­νός μεν τον απέ­τρε­ψε από το να κα­τα­τε­θούν τα χρή­μα­τα στον κοινό λο­γα­ρια­σμό, σκο­πεύ­ο­ντας να μην απο­τυ­πω­θεί η συ­ναλ­λα­γή στο μη­χα­νο­γρα­φι­κό σύ­στη­μα της τρά­πε­ζας και να μην ει­σα­χθούν τα χρή­μα­τα στο τα­μείο της τρά­πε­ζας και αφε­τέ­ρου φέ­ρε­ται να τον έπει­σε να δώσει την εντο­λή στον ίδιο ως διευ­θυ­ντή και στην συ­γκα­τη­γο­ρου­μέ­νη του ως προϊ­στα­μέ­νη κα­τα­θέ­σε­ων, να κα­τα­τε­θούν τα χρή­μα­τα σε προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση.

Ακο­λού­θως οι δύο τρα­πε­ζι­κοί φέ­ρο­νται, ενερ­γώ­ντας ως εντο­λο­δό­χοι και με την πα­ρα­πά­νω ιδιό­τη­τά τους, αφού έλα­βαν στην κα­το­χή τους το πα­ρα­πά­νω ποσό των 50.000.000 δρχ., λόγω της εμπι­στο­σύ­νης του ελ­λη­νοϊ­τα­λού στο πρό­σω­πό τους, να τα ιδιο­ποι­ή­θη­καν από κοι­νού πα­ρά­νο­μα, δίχως να προ­βούν στην προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση, όπως όφει­λαν, πρό­κει­ται δε για αντι­κεί­με­νο ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας.