Στο μη περαιτέρω

Οταν το κρά­τος (λέει ότι) δεν έχει έξι εκα­τομ­μύ­ρια, για να ανα­και­νί­σει τουα­λέ­τες(!) και να αγο­ρά­σει κλι­νο­σκε­πά­σμα­τα(!) για τα νο­σο­κο­μεία και πως αυτά θα τα κα­λύ­ψουν εφο­πλι­στές, τότε η κα­τά­ντια της δη­μό­σιας υγεί­ας είναι στο μη πε­ραι­τέ­ρω. Χρή­μα­τα από το υπερ­πλε­ο­να­σμα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού πρέ­πει να δο­θούν στα νο­σο­κο­μεία. Αύ­ξη­ση στην χρη­μα­το­δό­τη­ση της υγεί­ας θα έπρε­πε να είναι η ανα­κοί­νω­ση. Δεν μπο­ρεί να βα­σί­ζε­ται ένα σο­βα­ρό κρά­τος στις ελε­η­μο­σύ­νες και βο­ή­θειες ιδιω­τών, παρά για επι­πρό­σθε­τες έκτα­κτες ανά­γκες. Για την αγορά ίσως κά­ποιων μη­χα­νη­μά­των, για επι­στη­μο­νι­κή ια­τρι­κή έρευ­να, για κά­ποιες ανά­γκες στα πο­λύ­πα­θα και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να νησιά. ΥΓ: Αραγε, εκεί­να τα δύο εκα­τομ­μύ­ρια έφτα­σαν στη Θε­ο­λο­γι­κή Σχολή της Βο­στώ­νης; Αραγε με 12.000 ευρώ για την κοπή βα­σι­λό­πι­τας ( να μη βά­λου­με και την άλλη που προ­έ­κυ­ψε των 10.800 ευρώ) πόσες τουα­λέ­τες μπο­ρούν να ανα­και­νι­σθούν;