Απορρίφθηκε αγωγή πανεπιστημιακού καθηγητή θύματος τραπεζικού σκανδάλου

Με την υπ’ αριθμ. 33/2022 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης κατά του δια­βό­η­του τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου, που έστη­σε πα­ρα­τρά­πε­ζα, εντός κε­ντρι­κού υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς και κατά του τρα­πε­ζι­κού ιδρύ­μα­τος, που υπέ­βα­λε ένας πα­νε­πι­στη­μια­κός κα­θη­γη­τής της αλ­λο­δα­πής μαζί με την σύ­ζυ­γό του.

Με την αγωγή ζή­τη­σαν να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι να τους κα­τα­βά­λουν, αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον, το ποσό των 319.100 λιρών Αγ­γλί­ας με το νό­μι­μο τόκο από της επι­δό­σε­ως της αγω­γής μέχρι εξο­φλή­σε­ως.

Επι­πλέ­ον, ζη­τούν να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον ευ­θυ­νό­με­νοι, να τους κα­τα­βά­λουν 50.000 ευρώ σε έκα­στο για χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω της ηθι­κής τους βλά­βης.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, ο ενά­γων τυγ­χά­νει συ­ντα­ξιού­χος ορ­κω­τός λο­γι­στής με λα­μπρή επαγ­γελ­μα­τι­κή πο­ρεία και κοι­νω­νι­κή κα­τα­ξί­ω­ση. Δι­δά­σκει λο­γι­στι­κά και συμ­βου­λευ­τι­κή στρα­τη­γι­κή στο Πα­νε­πι­στή­μιο South Bank του Λον­δί­νου.

Η σύ­ζυ­γός του δρα­στη­ριο­ποιεί­ται σε εται­ρεία με τζίρο άνω του ενός εκατ. στερ­λι­νών.

Κατά τις πε­ριό­δους των δια­κο­πών τους έρ­χο­νται στο νησί της Ρόδου για πα­ρα­θε­ρι­σμό, έχουν ανε­γεί­ρει οικία στην δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα Αφά­ντου και επέν­δυ­σαν σε 8 με­ζο­νέ­τες τις οποί­ες εκ­μι­σθώ­νουν σε πα­ρα­θε­ρι­στές.

Ο κα­θη­γη­τής υπο­στή­ρι­ξε ότι ο πρώην τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής επε­δί­ω­ξε και ανέ­πτυ­ξε φι­λι­κές σχέ­σεις μαζί του και τον έπει­σε για την επέν­δυ­ση των χρη­μά­των τους σε ει­δι­κούς προ­θε­σμια­κούς λο­γα­ρια­σμούς, από τους οποί­ους, όπως φέ­ρε­ται να τους έλεγε, θα είχαν πολ­λα­πλά οφέλη, με­τα­ξύ των οποί­ων το­κο­φο­ρία των κα­τα­θέ­σε­ών τους.

Προ­σκό­μι­σαν έτσι επι­τα­γές, προ­βαί­νο­ντας στην κα­τά­θε­ση χρη­μά­των που ανέρ­χο­νται συ­νο­λι­κά σε ποσό του­λά­χι­στον 265.820 στερ­λι­νών Αγ­γλί­ας.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής τους χο­ρη­γού­σε έγ­γρα­φα με ει­κο­νι­κές κι­νή­σεις σε λο­γα­ρια­σμούς τους και κα­τα­θέ­σεις.

Του απο­δί­δε­ται ότι με­τέ­φε­ρε σε άλ­λους λο­γα­ρια­σμούς άγνω­στους στους ίδιους ποσά συ­νο­λι­κού ύψους 318.400 στερ­λι­νών Αγ­γλί­ας.

Όταν επι­βλή­θη­καν οι κε­φα­λαια­κοί πε­ριο­ρι­σμοί συ­νερ­γά­της τους με­τέ­βη στο υπο­κα­τά­στη­μα της τρά­πε­ζας και συ­νά­ντη­σε τον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή για να του ανα­κοι­νώ­σει την από­φα­σή τους να «σπά­σουν» τις προ­θε­σμια­κές τους κα­τα­θέ­σεις.

Εκεί­νος φέ­ρε­ται να αντέ­δρα­σε με έντο­νη ανη­συ­χία, προ­σπα­θώ­ντας να απο­φύ­γει εκ νέου να ενη­με­ρώ­σει τον συ­νερ­γά­τη τους για τις κι­νή­σεις του λο­γα­ρια­σμού τους και για το ύψος των προ­θε­σμια­κών τους κα­τα­θέ­σε­ων.

Προ­σπά­θη­σαν στην πο­ρεία να επι­κοι­νω­νή­σουν μαζί του αλλά είχε εξα­φα­νι­στεί και κα­τό­πιν δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­κε το σκάν­δα­λο στην τρά­πε­ζα για να δια­πι­στώ­σουν ότι συ­γκα­τα­λέ­γο­νταν με­τα­ξύ των θυ­μά­των του.

Ζή­τη­σαν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, ενη­μέ­ρω­ση από την τρά­πε­ζα η οποία, φέ­ρε­ται να μην επέ­δει­ξε διά­θε­ση συ­νερ­γα­σί­ας, αλ­λη­λεγ­γύ­ης ή έστω δια­φώ­τι­σης ανα­φο­ρι­κά με το πρό­βλη­μά τους.

Το­νί­ζουν μά­λι­στα ότι η τρά­πε­ζα προ­σπά­θη­σε να κλεί­σει την υπό­θε­σή τους προ­τεί­νο­ντας εξω­δι­κα­στι­κό συμ­βι­βα­σμό για ποσό ύψους 3.998,07 €, το οποίο, όπως προ­κύ­πτει από την κί­νη­ση λο­γα­ρια­σμών που τους χο­ρή­γη­σε υπε­ξαι­ρέ­θη­κε την 20.2.2014, δη­λα­δή αντι­στοι­χεί σε χρο­νι­κό ση­μείο με­τα­γε­νέ­στε­ρο της δια­δο­χής της προη­γού­με­νης τρά­πε­ζας, όπου ερ­γα­ζό­ταν ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την αγωγή κρί­νο­ντας μη νό­μι­μο το κατά την κύρια αγω­γι­κή βάση κα­τα­ψη­φι­στι­κό αί­τη­μα επι­δί­κα­σης απο­ζη­μί­ω­σης εκ θε­τι­κής ζη­μί­ας από αδι­κο­πρα­ξία σε αυ­τού­σιο αλ­λο­δα­πό νό­μι­σμα και δη σε λίρες Αγ­γλί­ας.

Κρί­θη­κε ει­δι­κό­τε­ρα πως η αγωγή με την οποία επι­διώ­κε­ται η επι­δί­κα­ση ξένου νο­μί­σμα­τος ως απο­ζη­μί­ω­ση από αδι­κο­πρα­ξία, εφό­σον η ζημία συ­νί­στα­ται στην απώ­λεια χρη­μα­τι­κού ποσού σε αλ­λο­δα­πό νό­μι­σμα, είναι μη νό­μι­μη, αν δεν ζη­τεί­ται το ισά­ξιο αυτού σε ευρώ, σύμ­φω­να με την επί­ση­μη ισο­τι­μία της Τρα­πέ­ζης της Ελ­λά­δος, που ίσχυε κατά τον χρόνο της απώ­λειας.

Κρί­θη­κε ακόμη ότι δεν υπάρ­χει υπε­ξαί­ρε­ση εκ μέ­ρους του προ­στη­θέ­ντος υπαλ­λή­λου της τρά­πε­ζας (δεύ­τε­ρου των ενα­γό­με­νων), σε βάρος των ενα­γό­ντων, ώστε λόγω της σχέ­σε­ως προ­στή­σε­ως που υπήρ­χε με­τα­ξύ αυτού και της πρώ­της ενα­γο­μέ­νης τρά­πε­ζας, να ευ­θύ­νε­ται και αυτή από κοι­νού με τον υπάλ­λη­λό της και εις ολό­κλη­ρον απέ­να­ντι στους ενά­γο­ντες.

Και τούτο διότι με την κα­τά­θε­ση των χρη­μά­των στην ενα­γό­με­νη τρά­πε­ζα, αυτή απέ­κτη­σε την κυ­ριό­τη­τα των κα­τα­τε­θέ­ντων χρη­μά­των, ώστε με την ανά­λη­ψη αυτών από τον προ­στη­θέ­ντα υπάλ­λη­λό της, με απάτη, πλα­στο­γρα­φία κλπ, για να τα με­τα­φέ­ρει σε λο­γα­ρια­σμούς, άσχε­τους προς τους ενά­γο­ντες προ­σώ­πων, και όχι κα­τό­πιν εντο­λής των ενα­γό­ντων (δι­καιού­χων των λο­γα­ρια­σμών), η Τρά­πε­ζα ευ­θύ­νε­ται ένα­ντι αυτών, βάσει της σύμ­βα­σης ανώ­μα­λης πα­ρα­κα­τα­θή­κης, εφό­σον συ­ντρέ­χει δόλος του προ­στη­θέ­ντος από αυτήν υπαλ­λή­λου, κατά την ανά­λη­ψη των χρη­μά­των και όχι από αδι­κο­πρα­ξία, αφού η υπε­ξαί­ρε­ση των ανα­λη­φθέ­ντων χρη­μά­των εκ μέ­ρους του δεύ­τε­ρου ενα­γο­μέ­νου υπαλ­λή­λου της, τε­λέ­στη­κε σε βάρος της Τρά­πε­ζας και όχι σε βάρος των ενα­γό­ντων δι­καιού­χων των χρη­μά­των.

Κρί­θη­κε έτσι πως εφό­σον δεν θε­με­λιώ­νε­ται ευ­θύ­νη κατά της τρά­πε­ζας από αδι­κο­πρα­ξία σε βάρος των ενα­γό­ντων από την αδι­κο­πρα­κτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά του προ­στη­θέ­ντος υπαλ­λή­λου της, δεν θε­με­λιώ­νε­ται ούτε υπο­χρέ­ω­ση αυτής και του υπαλ­λή­λου της για χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης.

Η τρά­πε­ζα εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Γιάν­νη Ρω­μαίο.