Η βίλα Rees στην Ιξιά κρύβει μια ιστορία, αλλά κι ένα «μυστικό» εκτεταμένων αυθαιρεσιών στην παραλία

Ακίνητο με ιστορία που προ­βλή­θηκε δεόντως από τους «Rhodes Riches» • Ο υπέρ­μα­χος της νομι­μό­τη­τας στις παρα­λίες του νησιού, δικη­γό­ρος και υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος κ. Χρι­στό­δου­λος Μαλ­λια­ρά­κης βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο αρνη­τι­κής κρι­τι­κής

Η βίλα Rees στην Ιξιά κρύβει μια ιστορία, που έχει δημο­σιο­ποι­η­θεί δεόντως στο παρελ­θόν, αλλά κι ένα μυστικό που έρχεται να κατα­δεί­ξει την αδυ­να­μία της πολι­τείας να επι­βά­λει την τάξη όταν πρέπει, αλλά και να απο­κα­τα­στή­σει το περι­βάλ­λον, όταν απαι­τεί­ται και εγκαί­ρως.

Ο γοη­τευ­τι­κός πλω­τάρ­χης Noel Rees ήταν Άγγλος κατά­σκο­πος των Βρε­τα­νι­κών μυστι­κών υπη­ρε­σιών, με δράση στην Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή, από το 1939 έως το 1944 και το ομώνυμο ακίνητο…

«Στη βίλα Rees, μπροστά στο γαλάζιο της θάλασ­σας, στα απο­μει­νά­ρια μιας αρχο­ντιάς αλλο­τι­νής, κι ενός δια­κρι­τι­κού πλούτου, βρί­σκο­μαι με την κόρη του Άγγλου Πρό­ξε­νου και τον Χρήστο Μαλ­λια­ράκη, τον πρόεδρο των Riches, που πέρυσι άνοιξαν τα φώτα της βίλας για να μάθουν όσοι δεν ξέρουν» γράφει δημο­σιο­γρά­φος σε συνέ­ντευξη για την παρου­σί­αση της ιστο­ρίας της βίλας, που έλαβε πανελ­λή­νια δημο­σιό­τητα.

Σε ανάρ­τηση για την εκδή­λωση με τίτλο «ανοι­κτές πόρτες στη Ρόδο» των Rhodes International Culture & Heritage Society (R.I.C.He.S), πρώην Rottiers Society γίνεται αναφορά στην ιστορία του ακι­νή­του:

«Στα μέσα της δεκα­ε­τίας του 1920 ο Noël Rees, ερω­τευ­μέ­νος με το Αιγαίο πέλαγος και τη Ρόδο, απο­φά­σισε να αγο­ρά­σει ιδιο­κτη­σία στην Ιαλυσό και να χτίσει μια εξοχική θερινή κατοι­κία. Η οικία χτί­στηκε σ’ έναν ιδιαί­τερο ρυθμό που συν­δυά­ζει στοι­χεία Art Deco και παλαιό­τε­ρων αρχι­τε­κτο­νι­κών ρυθμών και εκφρά­ζει διά­φο­ρες πολι­τι­στι­κές επιρ­ροές. Η κατα­σκευή της ολο­κλη­ρώ­θηκε το έτος 1928, χρονιά τέλεσης του γάμου του Noël Rees. Η βίλα είναι η μόνη στην περιοχή της Ιαλυσού που βρί­σκε­ται ακριβώς δίπλα στη θάλασσα και απο­τε­λεί ένα από τα ελά­χι­στα (δια­τη­ρη­μένα) δείγ­ματα βίλας που χτί­στηκε την περίοδο της Ιτα­λο­κρα­τίας. Η βίλα σήμερα είναι χαρα­κτη­ρι­σμένη από το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού ως δια­τη­ρη­τέο μνημείο. Αλλά δεν είναι μόνο η αρχι­τε­κτο­νική που καθιστά τη βίλα σημα­ντική. Η ενδια­φέ­ρουσα ιστορία της οικο­γέ­νειας Rees, που έχτισε και εξα­κο­λου­θεί να κατέχει τη βίλα, προ­σθέ­τει σ’ αυτήν ισότιμη σπου­δαιό­τητα.

Αφο­σιω­μέ­νος στην Ελλάδα και στη Ρόδο

Ο δεύ­τε­ρος παγκό­σμιος πόλεμος έβαλε τέλος στις καλο­και­ρι­νές δια­κο­πές της οικο­γέ­νειας Rees στη Ρόδο. Ο Noël Rees κατα­τά­χθηκε στο Βρε­τα­νικό Βασι­λικό Ναυτικό και έλαβε το βαθμό του πλω­τάρχη. Το 1941 ορί­σθηκε πρό­ξε­νος της Μεγάλης Βρε­τα­νίας στη Σμύρνη. Στην ουδέ­τερη Τουρκία χρη­σι­μο­ποί­ησε τη θέση του για να δημιουρ­γή­σει διόδους δια­φυ­γής και αντι­κα­τα­σκο­πείας κατά μήκος των τουρ­κι­κών ακτών. Δου­λεύ­ο­ντας αδιά­κοπα και αφο­σιω­μέ­νος, με αγνό ιδε­α­λι­σμό, στην απε­λευ­θέ­ρωση της Ελλάδας κατόρ­θωσε να βοη­θή­σει χιλιά­δες Έλληνες να δρα­πε­τεύ­σουν από την κατε­χό­μενη από τους Γερ­μα­νούς Ελλάδα προς την Τουρκία και από εκεί προς τη Μέση Ανατολή και προς άλλες χώρες. Ανάμεσα σ’ αυτούς που βοήθησε ήταν και γνωστές προ­σω­πι­κό­τη­τες όπως οι κατο­πι­νοί πρω­θυ­πουρ­γοί Γεώρ­γιος Παπαν­δρέου και Πανα­γιώ­της Κανελ­λό­που­λος, ο στρα­τη­γός Χρι­στό­δου­λος Τσι­γά­ντες, η τρα­γου­δί­στρια του αγώνα Σοφία Βέμπο κ.α. Ήδη βαριά ασθενής κατά τη διάρ­κεια του πολέμου ο πλω­τάρ­χης Rees απε­βί­ωσε από καρκίνο το 1947 στο Λονδίνο. Η μεγάλη του επι­θυ­μία να επι­στρέ­ψει στη Ρόδο και να δει την Ελλη­νική σημαία να κυμα­τί­ζει στο απε­λευ­θε­ρω­μένο νησί, δυστυ­χώς, δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε.

Aλλαγή της τύχης

Όπως τόσοι άλλοι έτσι και η οικο­γέ­νεια Rees έχασε την περιου­σία και την ιδιο­κτη­σία της, στην Αλε­ξάν­δρεια, μετά την απόφαση του Αιγύ­πτιου προ­έ­δρου Νάσερ να διώξει όλους τους αλλο­δα­πούς από τη χώρα το 1956. Η βίλα στη Ρόδο παρέ­μεινε σημείο ανα­φο­ράς για την οικο­γέ­νεια».

Η βίλα σήμερα απο­τε­λεί μια εξοχική κατοι­κία της οικο­γέ­νειας του πλω­τάρχη που έχει παρα­χω­ρή­σει ουσια­στικά παρα­κεί­μενη κατοι­κία σε από­σταση 50-60 μέτρων από αυτήν στον δικη­γόρο κ. Χρι­στό­δουλο Μαλ­λια­ράκη, ο οποίος λόγω της φιλικής τους σχέσεως, έχει ανα­λά­βει τη νομική τους εκπρο­σώ­πηση, αλλά και τη διεκ­πε­ραί­ωση υπο­θέ­σεων τους στη Ρόδο ως και τη φύλαξη της περιου­σίας τους.

Ο κ. Μαλ­λια­ρά­κης, δημόσιο πρόσωπο, λόγω της υπο­ψη­φιό­τη­τας του στις πρό­σφα­τες δημο­τι­κές εκλογές, καθώς και για τη θέση του προ­έ­δρου του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, αλλά και λόγω των παρεμ­βά­σεων του για τη δια­φύ­λαξη της νομι­μό­τη­τας στη δια­χεί­ριση των παρα­λιών, που δια­τρα­νώ­νει και με συνε­ντεύ­ξεις του σε ΜΜΕ πανελ­λή­νιας εμβέ­λειας, βρέθηκε στο επί­κε­ντρο αρνη­τι­κής, αυτή την φορά, κρι­τι­κής για ένα άλλο μυστικό, που «κρύβει» η βίλα.

Eνα βίντεο στο youtube με τίτλο «ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ (ΜΠΑΖΩΜΑ) ΠΑΡΑΛΙΑΣ» που αναρ­τή­θηκε από εναν χρήστη με όνομα «Niva kythia» την 4η Φεβρουα­ρίου 2009, έγινε αφορμή για να διε­νερ­γη­θεί έρευνα από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες.

Είχε υπο­βλη­θεί τότε και μια καταγ­γε­λία στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου για παρά­νο­μες παρεμ­βά­σεις στην παραλία επί της οδού Ελευ­θε­ρίου Βενι­ζέ­λου, όπισθεν του σούπερ μάρκετ Πάππου, όπως παρά­νομα μπα­ζώ­ματα, κτίσιμο τοι­χείων από πέτρες και μπετόν, κτίσιμο σκάλων, τοπο­θέ­τηση μεγάλων ογκό­λι­θων στην παραλία.

Υπο­στη­ρί­χθηκε ακόμη ότι «κόπηκε» η παραλία με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορούν να περ­πα­τή­σουν σ’ αυτήν.

Η καταγ­γε­λία υπε­γράφη από δημότες της Ιαλυσού, κατοί­κους της οδού Ελ. Βενι­ζέ­λου και Λεωφ. Ηρα­κλει­δών.

Την 8η Αυγού­στου 2011 έγινε άλλη καταγ­γε­λία για οικο­δο­μι­κές εργα­σίες και κατα­πά­τηση του αιγια­λού και συγκε­κρι­μένα για επε­κτά­σεις τοι­χο­ποι­ίας με τσι­με­ντό­λιθο και σκυ­ρο­δέ­ματα με απο­τέ­λε­σμα να έχει προ­κα­λέ­σει τερά­στια ζημιά στην παραλία.

Έγινε λόγος για ρίψη μπετόν και βράχων ακόμη και μέσα στην θάλασσα με πλήρη αλλαγή της μορ­φο­λο­γίας του αιγια­λού, κατα­σκευή ακα­λαί­σθη­των τοι­χείων από ετε­ρό­κλητα υλικά, μπάζα, τσι­με­ντό­λιθο, βράχια, ξύλα κλπ.

Η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου ως είχε υπο­χρέ­ωση και μετά από παραγ­γε­λίες επι­λή­φθηκε σε συνέ­χεια εγγρά­φου του Κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου την 19η Ιανουα­ρίου 2010.

Η ιδιο­κτή­τρια οχλή­θηκε και της ζητή­θηκε να απο­μα­κρύ­νει τις παρά­νο­μες κατα­σκευές και την 11η Φεβρουα­ρίου 2020 υπέβαλε αίτηση για τη χορή­γηση άδειας για την κατα­σκευή έργων προ­στα­σίας από διά­βρωση στην ως άνω περιοχή. Η έρευνα της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας ολο­κλη­ρώ­θηκε τότε και δια­πι­στώ­θηκε ότι η ιδιώτης εξα­κο­λου­θεί να κατα­λαμ­βά­νει αυθαί­ρετα και παρά­νομα τμήμα του κοι­νο­χρή­στου χώρου αιγια­λού και παρα­λίας του Δημο­σίου.

Το σύνολο της κατα­λη­φθεί­σας επι­φά­νειας υπο­λο­γί­στηκε στα 1.384 τετρα­γω­νικά μέτρα κι εφόσον οι αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές δεν απο­μα­κρύν­θη­καν και τα πράγ­ματα δεν είχαν επα­νέλ­θει στην προτέρα τους κατά­σταση ακο­λού­θησε η έκδοση Πρω­το­κόλ­λου Κατε­δά­φι­σης Αυθαί­ρε­των Κατα­σκευών και Κτι­σμά­των σύμφωνα με το άρθρο 27 Ν 2971/2001 (Φ Ε Κ 285/τ Α719-12-2001) αλλά και της λοιπής περί Δημο­σίων Κτη­μά­των Νομο­θε­σίας.

Το πρω­τό­κολλο εκδό­θηκε την 29η Αυγού­στου 2011, η ιδιώτης κλήθηκε να συμ­μορ­φω­θεί εντός 30 ημερών και παρα­μέ­νει έτσι έκτοτε με το «μυστικό» καλά φυλαγ­μένο μέχρι σήμερα…