Ζητήθηκε η ακύρωση προσωρινής δικαστικής προστασίας Βρετανής που διατείνεται ότι εκπλειστηριάστηκε η οικία της χωρίς να οφείλει σέντ!

Ενα σπίτι, δύο κυριό­τη­τες,  καμία λογική • Νομικό «ντόμινο» σε πλει­στη­ρια­σμό με λάθος περι­γραφή ακι­νή­του

Υπο­βλή­θηκε στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου αίτηση ανά­κλη­σης της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής που προ­στά­τευε, μέχρι την ορι­στική εκδί­καση, μίας υπήκοο Μεγάλης Βρε­τα­νίας που δια­τεί­νε­ται ότι η οικία της εκπλει­στη­ριά­στηκε χωρίς να οφείλει ούτε ένα σέντ.

Η διαταγή, που εκδό­θηκε τον Μάιο, «πάγωνε» κάθε ενέρ­γεια απο­βο­λής της από την κατοι­κία της μετά από πλει­στη­ρια­σμό που, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, βασί­στηκε σε λάθος ιδιο­κτη­σιακά δεδο­μένα.

Το σπίτι στο οποίο δια­μέ­νει η γυναίκα, πλει­στη­ριά­στηκε ως μέρος ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σίας που περι­λαμ­βά­νει άλλη κατοι­κία – διπλανή – η οποία ανήκε σε δια­φο­ρε­τικά πρόσωπα και έφερε τις οφειλές. Οι περι­γρα­φές, τόσο στην κατα­σχε­τή­ρια έκθεση όσο και στην εκτί­μηση αξίας, όπως ισχυ­ρί­στηκε παρου­σί­α­σαν λάθος πλη­ρο­φο­ρίες, περι­λαμ­βά­νο­ντας τμήματα που ανήκουν στην ίδια.

Ο υπερ­θε­μα­τι­στής, όπως ανα­φέ­ρει στην αίτησή του, θεώρησε καλό­πι­στα ότι το ακίνητο ήταν εγκα­τα­λε­λειμ­μένο ή κλειστό για τη χει­με­ρινή περίοδο. Προ­χώ­ρησε στην κατα­βολή του ποσού (323.002 ευρώ), ολο­κλή­ρωσε τη μετα­γραφή και στη συνέ­χεια έλαβε… δυσά­ρε­στη έκπληξη: μέσα στο «νέο» του ακίνητο ζούσε μία γυναίκα με πλήρη δικαιο­λο­γη­τικά χρήσης και παρα­μο­νής.

Το θέμα που έφερε στη δημο­σιό­τητα η «δημο­κρα­τική» έχει προ­σλά­βει πανελ­λή­νιες δια­στά­σεις λόγω και της ανα­σφά­λειας δικαίου που δημιουρ­γεί­ται στους υπερ­θε­μα­τι­στές ακι­νή­των μέσω ηλε­κτρο­νι­κών πλει­στη­ρια­σμών.

Με αίτηση που κατα­τέ­θηκε στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, ο υπερ­θε­μα­τι­στής του ακι­νή­του στη Λάρδο ζητά την ανά­κληση της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής.

Την αίτηση υπο­γρά­φει ο δικη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρκης, και υπο­στη­ρί­ζει τα εξής:

1. Καλή πίστη και πλήρης τήρηση των δια­δι­κα­σιών

Ο υπερ­θε­μα­τι­στής περι­γρά­φει ανα­λυ­τικά τις ενέρ­γειες που πραγ­μα­το­ποί­ησε πριν και μετά τον πλει­στη­ρια­σμό:

• Πλο­ή­γηση στην πλατ­φόρμα e-auction, όπου είδε κατα­χω­ρη­μένο ακίνητο με όλα τα πολε­ο­δο­μικά και ιδιο­κτη­σιακά του στοι­χεία.

• Διε­ρεύ­νηση του ακι­νή­του με επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες επι­σκέ­ψεις επι­τό­που – το σπίτι ήταν κλειστό, δίχως ενδεί­ξεις κατοί­κη­σης.

• Έλεγχος από δικη­γόρο και μηχα­νικό, οι οποίοι βεβαί­ω­σαν ότι το προς πλει­στη­ρια­σμό ακίνητο αντι­στοι­χεί σε αυτό της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης και όχι στο γει­το­νικό.

Ουσια­στικά, λέει: «Έκανα ό,τι θα έκανε κάθε νομι­μό­φρων αγο­ρα­στής. Πού είναι το λάθος μου;»

2. Προ­στα­σία κτη­μα­το­λο­γι­κών εγγρα­φών – Δημόσια πίστη

Ο κ. Τσέρκης επι­κα­λεί­ται ευθέως το άρθρο 13 του Ν. 2664/1998 περί δημό­σιας πίστης των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγγρα­φών. Όπως ανα­φέ­ρει:

«Το Κτη­μα­το­λό­γιο υπάρχει για να προ­στα­τεύει τις συναλ­λα­γές. Δεν μπορεί ένας πολίτης να χάνει δικαιώ­ματα επειδή το κράτος ή οι προη­γού­με­νοι ιδιο­κτή­τες έκαναν λάθος περι­γραφή ή κατα­χώ­ριση».

Με απλά λόγια: όταν ένα ακίνητο εμφα­νί­ζε­ται στο Κτη­μα­το­λό­γιο ως δια­θέ­σιμο, χωρίς ενδεί­ξεις διεκ­δί­κη­σης, και αγο­ρά­ζε­ται σε δημόσιο πλει­στη­ρια­σμό με πλήρη δια­φά­νεια, ο νέος ιδιο­κτή­της πρέπει να προ­στα­τεύ­ε­ται.

3. Η «προ­σω­ρινή» που καταρ­γεί την ιδιο­κτη­σία

Η αίτηση χαρα­κτη­ρί­ζει την προ­σω­ρινή διαταγή ως νομικά αβάσιμη, ουσια­στικά αυθαί­ρετη και επι­κίν­δυνη για την ασφά­λεια δικαίου:

• Ανα­γνώ­ριση προ­σω­ρι­νού νομέα χωρίς σαφές ιστο­ρικό απο­βο­λής ή δια­τά­ρα­ξης.

• Αίτημα ασφα­λι­στι­κών μέτρων που παρα­βιά­ζει τον ΚΠολΔ, αφού δεν περι­γρά­φει νομικά επι­τρε­πτή δια­τά­ραξη.

• Απα­ρά­δε­κτο αίτημα επα­να­φο­ράς προ­τε­ραίας κατά­στα­σης υπό υπο­θε­τι­κές μελ­λο­ντι­κές συν­θή­κες.

Ο κ. Τσέρκης τονίζει ότι η απόφαση αυτή δημιουρ­γεί νομικό προη­γού­μενο που ακυ­ρώ­νει ουσια­στικά τους πλει­στη­ρια­σμούς:

«Αν ο υπερ­θε­μα­τι­στής οφείλει να ελέγξει ποιος κατοι­κεί μέσα στο ακίνητο, ανε­ξαρ­τή­τως Κτη­μα­το­λο­γίου και συμ­βο­λαίων, τότε μιλάμε για κατάρ­ρευση του μηχα­νι­σμού εκποί­η­σης.»

4. Δεν υπήρξε ουδεμία ενέρ­γεια της καθ’ ης πριν την κατα­κύ­ρωση

Η αίτηση τονίζει πως η γυναίκα:

• Ενη­με­ρώ­θηκε εγκαί­ρως ότι το ακίνητο είχε εκπλει­στη­ρια­στεί.

• Δεν προέβη σε καμία ένσταση, ανακοπή ή αγωγή, μέχρι την ολο­κλή­ρωση της μετα­γρα­φής.

• Εμφα­νί­στηκε μόνο αφού ενη­με­ρώ­θηκε ότι ο νέος ιδιο­κτή­της σκο­πεύει να εγκα­τα­στα­θεί.

Η χρονική ακο­λου­θία δείχνει, σύμφωνα με τον κ. Τσέρκη, κατα­χρη­στική στάση και όχι νόμιμη προ­σπά­θεια προ­στα­σίας δικαιω­μά­των.

ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΗΝΥΜΑ

Η υπόθεση της Ρόδου δεν είναι απλώς μία ιδιω­τική διαμάχη. Η αίτηση ανά­κλη­σης που υπο­γρά­φει ο κ. Τσέρκης ανοίγει νομικό διάλογο για τα όρια της προ­στα­σίας της κατοι­κίας, τη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου και τη βιω­σι­μό­τητα των δημό­σιων πλει­στη­ρια­σμών.

Αν δεν γίνει δεκτή, κάθε επό­με­νος αγο­ρα­στής θα είναι δυνη­τι­κός εισβο­λέας. Και κάθε πολίτης που ζει σε σπίτι χωρίς τίτλο στο Κτη­μα­το­λό­γιο μπορεί να επι­κα­λε­στεί «νομή» και να μπλο­κά­ρει επ’ αόρι­στον την είσοδο του νέου ιδιο­κτήτη.