Άρειος Πάγος: Επανεκδίκαση της αίτησης επανεξέτασης της απόφασης για τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη!

• Δεν εκδό­θηκε απόφαση επί της αίτησης επα­νε­ξέ­τα­σης που ασκή­θηκε υπέρ του Ροδίτη κατη­γο­ρού­με­νου και όρισε νέα συνε­δρί­αση για τις 17 Νοεμ­βρίου 2026 με αλλαγή ειση­γητή

Η δικα­στική ιστορία της υπό­θε­σης Τοπα­λούδη απέ­κτησε νέο κεφά­λαιο. Το Στ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, ενώπιον του οποίου εκδι­κά­στηκε στις 21 Ιανουα­ρίου 2025 η αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης της υπ’ αριθμ. 747/23-5-2024 από­φα­σης του ίδιου δικα­στη­ρίου, δεν κατέ­ληξε σε ετυ­μη­γο­ρία.

Αντί αυτού, προσ­διό­ρισε νέα συνε­δρί­αση για τις 17 Νοεμ­βρίου 2026, ορί­ζο­ντας και νέο ειση­γητή για την υπόθεση.

Πρό­κει­ται για μια εξέλιξη που επι­μη­κύ­νει σημα­ντικά τη δικα­στική δια­δρομή μιας υπό­θε­σης που από τον Νοέμ­βριο του 2018 έχει συγκλο­νί­σει την ελλη­νική κοι­νω­νία και έχει αναχθεί σε σύμβολο του αγώνα κατά της έμφυλης βίας.

Τι αφορά η αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι με την υπ’ αριθμ. 747/2024 απόφαση, που εκδό­θηκε στις 23 Μαΐου 2024, το Στ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου είχε απορ­ρί­ψει τις αιτή­σεις αναί­ρε­σης που υπέ­βα­λαν οι 2 τελε­σι­δί­κως κατα­δι­κα­σθέ­ντες για τη δολο­φο­νία και τον ομαδικό βιασμό της 21χρονης φοι­τή­τριας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου. Πρό­κει­ται για τον τότε 26χρονο ημεδαπό και τον τότε 24χρονο συγκα­τη­γο­ρού­μενό του αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, οι οποίοι είχαν κατα­δι­κα­στεί από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών σε ισόβια και 15 έτη κάθειρ­ξης αντί­στοιχα.

Στη συνέ­χεια, ο δικη­γό­ρος κ. Χάρης Αμπρά­ζης, συνή­γο­ρος του ημε­δα­πού, κατέ­θεσε αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης της εν λόγω από­φα­σης, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι τυγ­χά­νει εσφαλ­μένη. Το Τμήμα εξέτασε την αίτηση στις 21 Ιανουα­ρίου 2025 αλλά δεν εξέδωσε απόφαση, ορί­ζο­ντας επα­νεκ­δί­καση για τις 17 Νοεμ­βρίου 2026 με νέο ειση­γητή.

Τα επι­χει­ρή­ματα της υπε­ρά­σπι­σης

Στην αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης, ο κ. Αμπρά­ζης επα­να­φέ­ρει ουσια­στικά τα ίδια επι­χει­ρή­ματα που είχαν προ­βλη­θεί και στις αιτή­σεις αναί­ρε­σης. Κεντρι­κός άξονας παρα­μέ­νει η αμφι­σβή­τηση της αξιο­λό­γη­σης των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων από τα δικα­στή­ρια που εξέ­τα­σαν την υπόθεση.

Ειδι­κό­τερα, η υπε­ρά­σπιση ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο ημε­δα­πός κατη­γο­ρού­με­νος είναι αρι­στε­ρό­χει­ρας, ενώ τα περισ­σό­τερα τραύ­ματα που βρέ­θη­καν στο σώμα της θύματος φέρεται να είναι συμβατά με δράστη δεξιό­χειρα. Το στοι­χείο αυτό, κατά την υπε­ρά­σπιση, δεν εξε­τά­στηκε επαρκώς. Παράλ­ληλα, δια­τεί­νε­ται ότι τα απο­τυ­πώ­ματα στο σίδερο σιδε­ρώ­μα­τος που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε κατά τη διάρ­κεια της επί­θε­σης ανήκουν απο­κλει­στικά στον συγκα­τη­γο­ρού­μενο αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, όχι στον ημεδαπό, και ότι το μόνο χτύπημα που υπο­στη­ρί­ζει ο εντο­λέας του ότι κατέ­φερε ήταν ένα «δυνατό κροσέ».

Σε ό,τι αφορά τη μετα­φορά της θύματος στη θάλασσα, ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνεί­ται ενεργή συμ­με­τοχή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ίχνη αίματος βρέ­θη­καν μόνο στα παπού­τσια του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου. Επίσης, προ­βάλ­λε­ται ο ισχυ­ρι­σμός ότι κατά τη δια­δι­κα­σία ενώπιον του εφε­τείου ανα­γνώ­στη­καν επι­κρι­τικά δημο­σιεύ­ματα, γεγονός που κατά την υπε­ρά­σπιση συνιστά παρα­βί­αση του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας.

Η υπε­ρά­σπιση εγείρει επίσης ζήτημα δικο­νο­μι­κής ακυ­ρό­τη­τας λόγω ανα­ντι­στοι­χίας στις ημε­ρο­μη­νίες της κλήσης που επι­δό­θηκε στον κατη­γο­ρού­μενο, καθώς και λόγω του ότι η κλήση επι­δό­θηκε στον κρα­τού­μενο και όχι στον συνή­γορό του. Τέλος, γίνεται λόγος για μη συλλογή ψηφια­κών δεδο­μέ­νων από τις ηλε­κτρο­νι­κές συσκευές της θύματος, στοι­χείο που, κατά τον κ. Αμπράζη, επη­ρε­ά­ζει την πλη­ρό­τητα της απο­δει­κτι­κής δια­δι­κα­σίας.

Η θέση της Εισαγ­γε­λίας και της πολι­τι­κής αγωγής

Κατά τη συνε­δρί­αση της 21ης Ιανουα­ρίου 2025, η αντει­σαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου κ. Ελένη Κοντα­κτσή είχε προ­τεί­νει την απόρ­ριψη της αίτησης. Συγκε­κρι­μένα, είχε τονίσει ότι η απόφαση του εφε­τείου περιέ­χει ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία, ότι όλα τα απο­δει­κτικά μέσα αξιο­λο­γή­θη­καν επαρκώς και αντι­κει­με­νικά και ότι δεν υπήρξε παρα­βί­αση των δικαιω­μά­των των κατη­γο­ρου­μέ­νων. Υπο­γράμ­μισε επίσης ότι η υπόθεση διεκ­πε­ραιώ­θηκε εντός εύλογου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος, απο­τε­λώ­ντας από­δειξη ταχείας και απο­τε­λε­σμα­τι­κής λει­τουρ­γίας της δικαιο­σύ­νης.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινή­θηκε και ο συνή­γο­ρος της πολι­τι­κής αγωγής κ. Ευάγ­γε­λος Γκιου­γκής. Υπο­στή­ριξε ότι η δια­δι­κα­σία τόσο στο πρω­το­βάθ­μιο όσο και στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο ήταν απο­λύ­τως σύμφωνη με το δίκαιο και τις αρχές της δίκαιης δίκης.

Η εγκλη­μα­τική πράξη και η πορεία ως τη δικα­στική κατα­δίκη

Η υπόθεση ανά­γε­ται στις 27 Νοεμ­βρίου 2018, όταν οι 2 κατη­γο­ρού­με­νοι παρέ­λα­βαν την 21χρονη φοι­τή­τρια από την οικία της στη Ρόδο και την οδή­γη­σαν σε εξοχική κατοι­κία στην περιοχή των Πεύκων Λίνδου. Εκεί, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, τη βίασαν ομαδικά υπό συν­θή­κες ακραίας βίας. Η νεαρή γυναίκα δέχθηκε αλλε­πάλ­ληλα χτυ­πή­ματα με γροθιές και με σίδερο σιδε­ρώ­μα­τος, ενώ επι­χει­ρή­θηκε και στραγ­γα­λι­σμός. Βαριά τραυ­μα­τι­σμένη και σε ημι­λι­πό­θυμη κατά­σταση, μετα­φέρ­θηκε στον βραχώδη όρμο «Φώκια», από όπου οι δράστες την έριξαν στη θάλασσα, με απο­τέ­λε­σμα τον θάνατό της από πνιγμό.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών τους κατα­δί­κασε και τους 2 χωρίς να ανα­γνω­ρί­σει ελα­φρυ­ντικά, κρί­νο­ντας ότι τα εγκλή­ματα δια­πρά­χθη­καν με ιδιαί­τερη αγριό­τητα. Η απόφαση αυτή απο­τέ­λεσε για την οικο­γέ­νεια της Ελένης και για μεγάλη μερίδα της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας την ανα­με­νό­μενη δικαί­ωση.

Η νέα συνε­δρί­αση στις 17 Νοεμ­βρίου 2026

Με την αναβολή που απο­φά­σισε το Στ’ Τμήμα, η υπόθεση επι­στρέ­φει στον Άρειο Πάγο σχεδόν 8 χρόνια μετά τη δολο­φο­νία. Η αλλαγή ειση­γητή απο­τε­λεί συνήθη πρα­κτική σε τέτοιες περι­πτώ­σεις επα­νεκ­δί­κα­σης, χωρίς να σημα­το­δο­τεί εκ των προ­τέ­ρων καμία μετα­βολή στην εκτί­μηση της υπό­θε­σης.

Το Τμήμα θα κληθεί να κρίνει εκ νέου αν η αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης είναι παρα­δε­κτή και ουσια­στικά βάσιμη, ή αν θα την απορ­ρί­ψει, επι­βε­βαιώ­νο­ντας το αμε­τά­βλητο της ποινής.

Ως τότε, οι δύο κατα­δι­κα­σθέ­ντες εξα­κο­λου­θούν να εκτίουν τις ποινές τους, με την υπόθεση να παρα­μέ­νει ανοιχτή τυπικά σε επίπεδο Αρείου Πάγου, αν και όλες οι ουσια­στι­κές κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις έχουν εκδοθεί και επι­κυ­ρω­θεί.