Άρση μονιμότητας στο Δημόσιο: Οι κρίσιμες λεπτομέρειες που θα θέσει η κυβέρνηση στο τραπέζι της Συνταγματικής Αναθεώρησης

Με πρό­ταγμα μία δυνατή μεταρ­ρυθ­μι­στική ατζέντα, η οποία έχει ως στόχο να γεφυ­ρώ­σει τις σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών με το Κράτος, ο πρω­θυ­πουρ­γός χαράσ­σει τον κυβερ­νη­τικό οδικό χάρτη της επό­με­νης διετίας. Σημείο ανα­φο­ράς θα απο­τε­λέ­σει η συζή­τηση για τη Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση, με τον κ. Μητσο­τάκη να… στρώνει μέσα από τη συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στο ραδιό­φωνο του “Σκάι” το… πολι­τικό τερέν μέχρι τις εθνικές εκλογές της άνοιξης του 2027. Όπως ο ίδιος έσπευσε να επι­ση­μά­νει, πετώ­ντας ουσια­στικά το… γάντι στα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης και, κυρίως, στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής του Νίκου Ανδρου­λάκη, η Νέα Δημο­κρα­τία θα προ­τεί­νει στο πλαίσιο της Συνταγ­μα­τι­κής Ανα­θε­ώ­ρη­σης, την αλλαγή του άρθρου 103 για την άρση της μονι­μό­τη­τας στο Δημόσιο. Ένα ζήτημα-ταμπού στο πέρασμα των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών, το οποίο συμπο­ρεύ­ε­ται με έτερες κυβερ­νη­τι­κές κινή­σεις, που έρχο­νται στα­διακά στο προ­σκή­νιο, όπως:

-Η αξιο­λό­γηση των δημο­σίων υπαλ­λή­λων.

-Η αξιο­λό­γηση των δημο­σίων υπη­ρε­σιών από τους ίδιους τους πολίτες.

-Η αξιο­λό­γηση στο μέτωπο της Παι­δείας και της Υγείας, που θα απο­τε­λέ­σει το επόμενο στάδιο των κυβερ­νη­τι­κών πρω­το­βου­λιών.

“Δεν νοείται κάποιος δημό­σιος υπάλ­λη­λος να αρνεί­ται την αξιο­λό­γηση, άρα θα υπάρ­χουν κυρώ­σεις για αυτούς που αρνού­νται σε πρώτη φάση την αξιο­λό­γηση…Σήμερα που μιλάμε, γίνεται αξιο­λό­γηση. Και όχι μόνο γίνεται, έχουμε πια και τα εργα­λεία εκείνα τα οποία μας επι­τρέ­πουν να μπο­ρούμε να εντο­πί­ζουμε αξιο­λο­γή­σεις οι οποίες δεν είναι τόσο συγκε­κρι­μέ­νες και οι οποίες κατα­τάσ­σουν τους υπαλ­λή­λους σε πολύ υψηλή βαθ­μο­λο­γία μόνο και μόνο επειδή το είπε ο προϊ­στά­με­νος. Αυτό συνέ­βαινε επί ΣΥΡΙΖΑ: 97% των υπαλ­λή­λων ήταν άριστοι στην αξιο­λό­γηση, η οποία γινόταν”, τόνισε ο κ. Μητσο­τά­κης.

Μέσα από την αλλαγή του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος, η κυβερ­νη­τική έδρα συνδέει, ουσια­στικά, την ενδε­χό­μενη απόλυση ή τη δυνα­τό­τητα της επαγ­γελ­μα­τι­κής και οικο­νο­μι­κής ανέ­λι­ξης με την απο­δο­τι­κό­τητα όσων υπη­ρε­τούν στο Δημόσιο. Προς αυτήν την κατεύ­θυνση έδειξε, αν μη τι άλλο και ο κ. Μητσο­τά­κης μέσα από τις απα­ντή­σεις επί του συγκε­κρι­μέ­νου πεδίου. “Η μονι­μό­τητα υπήρξε από την εποχή της πλα­τείας Κλαυθ­μώ­νος, για να μην κατα­διώ­κει το ένα κόμμα τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους που μπορεί να είχε διο­ρί­σει το άλλο κόμμα, γιατί αυτά συνέ­βαι­ναν στην ελλη­νική ιστορία. Νομίζω ότι έχουμε ξεπε­ρά­σει πια αυτή την εποχή, να αισθά­νο­νται οι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι ότι μπορεί να απει­λού­νται από την αλλαγή μίας κυβέρ­νη­σης. Σε καμία περί­πτωση, η μονι­μό­τητα δε μπορεί να λει­τουρ­γεί ως μία δύναμη αδρά­νειας”, επε­σή­μανε ο πρω­θυ­πουρ­γός, με τις από εδώ και πέρα πρω­το­βου­λίες, όπως θα ανα­πτυ­χθούν στον πολι­τικό διάλογο που θα προη­γη­θεί της συζή­τη­σης για τη Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση να έχει ως σημείο ανα­φο­ράς την απο­δο­τι­κό­τητα ή αλλιώς “τη δομική, επίμονη και μόνιμη ανε­πάρ­κεια”.

Όπως σχο­λιά­ζουν κυβερ­νη­τι­κοί αξιω­μα­τού­χοι, στον απόηχο των ανα­κοι­νώ­σεων Μητσο­τάκη που πέραν του άρθρου 103 βάζει στο… τραπέζι της συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης το άρθρο 16 για τα μη κρατικά πανε­πι­στή­μια, το άρθρο 86 για την ευθύνη υπουρ­γών και το άρθρο 24 για το περι­βάλ­λον και τη χωρο­τα­ξία, ο πρω­θυ­πουρ­γός προ­σκα­λεί το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής να τοπο­θε­τη­θεί επάνω στην ξεκά­θαρη πρότασή του για άρση της μονι­μό­τη­τας στο δημόσιο. Και, μάλιστα “όχι με μισό­λογα”, αλλά με καθαρές απα­ντή­σεις, καθώς το Σύνταγμα επι­τάσ­σει ευρύ­τε­ρες πλειο­ψη­φίες και συναι­νέ­σεις. “Ο κ. Ανδρου­λά­κης θα πρέπει να απα­ντή­σει ξεκά­θαρα εάν συναι­νεί ή όχι στην πρόταση του  κ. Μητσο­τάκη για την άρση της μονι­μό­τη­τας στο δημόσιο και να μην κρύ­βε­ται επι­κα­λού­με­νος ανύ­παρ­κτα non paper της κυβέρ­νη­σης για το δημόσιο, όπως έπραξε σε συνέ­ντευξή του”, σημειώ­νουν κυβερ­νη­τικά στελέχη. Για τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό (το τόνισε στη συνέ­ντευξή του στον Σκάι) η Χαρι­λάου Τρι­κούπη και ο Νίκος Ανδρου­λά­κης θα δοκι­μα­στούν στο μείζον μέτωπο της Συνταγ­μα­τι­κής Ανα­θε­ώ­ρη­σης. “Προ­σω­πικά πάντα επι­διώκω και επιζητώ κάποιου είδους συναί­νεση. Και προ­φα­νώς δεν έχω την απαί­τηση από την αντι­πο­λί­τευση να συμ­φω­νεί σε όλα. Όμως, έχω την απαί­τηση από το ΠΑΣΟΚ να μην… καβα­λάει το όχημα του ποι­νι­κού λαϊ­κι­σμού στο ζήτημα των Τεμπών και του­λά­χι­στον να μπορεί να κατα­θέ­σει ένα πλαίσιο προ­τά­σεων που να απο­τε­λεί τη βάση για κάποιου είδους διάλογο και την εξεύ­ρεση κάποιου είδους συναι­νέ­σεων. Θα δοκι­μα­στεί το ΠΑΣΟΚ στη Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση. Έβαλα ακόμα ένα άρθρο και θα έρθουν και άλλα. Πώς τοπο­θε­τεί­ται το ΠΑΣΟΚ σε αυτό; Ρωτήστε τον κ. Ανδρου­λάκη λοιπόν: ναι ή όχι; Όχι με υπεκ­φυ­γές… Η ίδια η δια­δι­κα­σία της Συνταγ­μα­τι­κής Ανα­θε­ώ­ρη­σης θα είναι μια δοκι­μα­σία πρω­τί­στως για το ΠΑΣΟΚ”, ανέφερε.

Τι προ­βλέ­πει το Σύνταγμα και οι λεπτο­μέ­ρειες

Σύμφωνα με το άρθρο 103 παρ. 4 του Συντάγ­μα­τος: “Οι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι που κατέ­χουν οργα­νι­κές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρ­χουν. Αυτοί εξε­λίσ­σο­νται μισθο­λο­γικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περι­πτώ­σεις που απο­χω­ρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύ­ο­νται με δικα­στική απόφαση, δεν μπορούν να μετα­τε­θούν χωρίς γνω­μο­δό­τηση ούτε να υπο­βι­βα­στούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπη­ρε­σια­κού συμ­βου­λίου, που απο­τε­λεί­ται του­λά­χι­στον κατά τα δύο τρίτα από μόνι­μους δημό­σιους υπαλ­λή­λους”.

Όπως όλα δεί­χνουν… κλειδί στο μέτωπο της άρσης της μονι­μό­τη­τας θα απο­τε­λέ­σει η απόδοση. Παράλ­ληλα, στο επί­κε­ντρο των αλλαγών θα βρεθεί η προ­σπά­θεια να δοθεί μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία στις διοι­κή­σεις του στενού και του ευρύ­τε­ρου Δημό­σιου Τομέα (περι­λαμ­βά­νο­νται και οι ΔΕΚΟ) σε παρεμ­βά­σεις και αλλαγές όσον αφορά στη δια­χεί­ριση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού. Στην προ­με­τω­πίδα ανα­μέ­νε­ται να βρεθούν η ουσια­στική αξιο­λό­γηση και η μισθο­λο­γική και βαθ­μο­λο­γική εξέλιξη, καθώς αυτό θα ανοίξει τον βημα­τι­σμό για τον πραγ­μα­τικό εκσυγ­χρο­νι­σμό, αλλά­ζο­ντας την ταχύ­τητα στους ρυθμούς της παρα­γω­γι­κό­τη­τας.

Πηγή: capital.gr