Όταν βρούμε μπογιά…

Ιαβέρης : «Οι δρόμοι που έχουμε είναι ίδιοι με τις συνει­δή­σεις των Ελλήνων. Και ίδιοι με τις συνει­δή­σεις των ανθρώ­πων που τους φτιά­χνουν και με τους ανθρώ­πους που τους παρα­λαμ­βά­νουν. Αυτός ο άνθρω­πος που φτιά­χνει έναν κακό, επι­κίν­δυνο δρόμο δεν σκέ­φτε­ται ότι μια μέρα το δικό του παιδί μπορεί να σκο­τω­θεί σε αυτόν; Το ίδιο ισχύει και για εκείνον που υπο­γρά­φει για να παρα­λά­βει έναν «φονικό» δρόμο.»

Ται­ριά­ζει το παρα­πάνω, στη συζή­τηση που έχει ανοίξει στο facebook, με αφορμή το τραγικό τροχαίο, που είχε σαν απο­τέ­λε­σμα τον ακρω­τη­ρια­σμό ενός 10χρονου αγοριού. Η συζή­τηση, εστιά­ζε­ται στην έλλειψη δια­γραμ­μί­σεων των δρόμων και δια­βά­σεων πεζών. Θα λέγαμε να το κάνουν όπως στη Νάουσα, αλλά ως φαί­νε­ται υπάρχει έλλειψη… μπογιάς έστω για πιο απλή δια­δι­κα­σία.

Ο δήμος της Νάουσας ακο­λού­θησε τo παρά­δειγμα πολλών ευρω­παϊ­κών χωρών δημιουρ­γώ­ντας 3D δια­βά­σεις.Οι δια­βά­σεις αυτές είναι τρισ­διά­στα­τες μέσω οπτικής ψευ­δαί­σθη­σης και φαί­νε­ται ότι “επι­πλέ­ουν”. Αυτό κάνει τους οδηγούς να αντι­λαμ­βά­νο­νται πιο γρήγορα και πιο έντονα τις δια­βά­σεις στους δρόμους και να οδηγούν προ­σε­κτι­κό­τερα…