Το προσδόκιμο ζωής θα ξεπεράσει τα 90 χρόνια ως το 2030, όχι όμως στην Ελλάδα

Όλο και περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι στη Γη θα γιορ­τά­ζουν στο μέλλον τα 90ά γενέ­θλιά τους, καθώς το μέσο προσ­δό­κιμο ζωής ανα­μέ­νε­ται να φθάσει ή και να ξεπε­ρά­σει τα 90 χρόνια, σε κάποιες ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες έως το 2030, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη διεθνή επι­στη­μο­νική μελέτη με βασικό ερευ­νητή έναν Έλληνα επι­στή­μονα. Στην Ελλάδα θα υπάρχει αύξηση του προσ­δό­κι­μου και για τα δύο φύλα, αλλά λιγό­τερο από άλλες ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες.

Η χώρα με το μεγα­λύ­τερο προσ­δό­κιμο ζωής στον κόσμο ανα­μέ­νε­ται να είναι η Νότια Κορέα και οι Νοτιο­κο­ρε­ά­τι­σες θα είναι μάλλον οι πρώτες στον κόσμο που θα σπάσουν το φράγμα των 90 ετών. Το μέσο κορίτσι που θα γεν­νη­θεί εκεί το 2030, ανα­μέ­νε­ται να ζήσει 90,8 χρόνια, ενώ το αγόρι 84,1. Στην Ευρώπη, τη μεγα­λύ­τερη διάρ­κεια ζωής το 2030 προ­βλέ­πε­ται ότι θα έχουν οι γυναί­κες στη Γαλλία και οι άνδρες στην Ελβετία.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, οι πέντε χώρες με τις μεγα­λύ­τε­ρες προ­βλε­πό­με­νες αυξή­σεις στο προσ­δό­κιμο ζωής για τους άνδρες έως το 2030 είναι: Ν.Κορέα (84,1), Αυστρα­λία (84), Ελβετία (84), Καναδάς (83,9) και Ολλαν­δία (83,7). Στις γυναί­κες: Ν.Κορέα (90,8), Γαλλία (88,6), Ιαπωνία (88,4), Ισπανία (88,1) και Ελβετία (87,7).

Μεταξύ των πλου­σιό­τε­ρων χωρών, το μικρό­τερο προσ­δό­κιμο ζωής ανα­μέ­νε­ται να έχουν οι ΗΠΑ (83,3 χρόνια οι γυναί­κες και 79,5 οι άνδρες), σε επίπεδα ανάλογα χωρών μεσαίου εισο­δή­μα­τος όπως το Μεξικό και η Κροατία. Αυτό οι επι­στή­μο­νες το απο­δί­δουν στην ύπαρξη μεγάλων οικο­νο­μι­κών ανι­σο­τή­των, στην έλλειψη καθο­λι­κής παροχής υπη­ρε­σιών υγείας, μιας σχετικά υψηλής παι­δι­κής θνη­σι­μό­τη­τας, ενός πολύ μεγάλου αριθμού δολο­φο­νιών και της δια­δε­δο­μέ­νης παχυ­σαρ­κίας.

Οι ερευ­νη­τές της Σχολής Δημό­σιας Υγείας του Imperial College του Λον­δί­νου, με επι­κε­φα­λής τον ειδικό στην επι­δη­μιο­λο­γία και στη βιο­στα­τι­στική δρα Βασίλη Κόντη και τον καθη­γητή Ματζίτ Εζάτι, σε συνερ­γα­σία με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγείας, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο ιατρικό περιο­δικό «The Lancet», ανέ­λυ­σαν σε βάθος χρόνου στοι­χεία για τη θνη­σι­μό­τητα σε 35 ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες. Το προσ­δό­κιμο ζωής ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί σε όλες, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό.

Παράλ­ληλα κατα­γρά­φε­ται μια τάση να κλείσει η «ψαλίδα» του προσ­δό­κι­μου μεταξύ ανδρών-γυναικών. Αυτό απο­δί­δε­ται κυρίως στο ότι και οι άνδρες πλέον υιο­θε­τούν έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. H Ελλάδα, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι ανάμεσα στις χώρες που η «ψαλίδα» δεν θα κλείσει, επειδή και τα δύο φύλα θα εμφα­νί­σουν ανάλογη αύξηση του προσ­δό­κι­μου ζωής τα επόμενα χρόνια.

Η Ελλάδα είναι επίσης ανάμεσα στις χώρες που προ­βλέ­πε­ται να έχουν μικρή μόνο αύξηση του προσ­δό­κι­μου ζωής έως το 2030 (στους άνδρες κατά 2,7 χρόνια). Στην Ελλάδα το 2015, σύμφωνα με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγείας, το μέσο προσ­δό­κιμο ζωής ήταν περίπου 78,3 χρόνια για τους άνδρες και 83,6 για τις γυναί­κες, πράγμα που κατέ­τασσε την χώρα μας στην 25η θέση διεθνώς.

Σχετικά μικρή αύξηση έως το 2030 προ­βλέ­πε­ται επίσης για την Ιαπωνία (που θα κατρα­κυ­λή­σει αρκετές θέσεις στη διεθνή κατά­ταξη), τις ΗΠΑ και τη Σουηδία. Η ΠΓΔΜ και η Σερβία θα έχουν το χαμη­λό­τερο προσ­δό­κιμο ζωής τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναί­κες έως το 2030.

Οι επι­στή­μο­νες θεω­ρού­σαν κάποτε ότι ένα μέσο προσ­δό­κιμο ζωής άνω των 90 ετών ήταν κάτι αδύνατο. Αλλά, σύμφωνα με τους ερευ­νη­τές, «η έρευνά μας δείχνει ότι θα σπά­σουμε το φράγμα των 90 ετών και δεν φαί­νε­ται να έχουμε καν “πιάσει ταβάνι” όσον αφορά το προσ­δό­κιμο ζωής – αν όντως υπάρχει τέτοιο άνω όριο».

Η μελέτη επι­ση­μαί­νει ότι το προσ­δό­κιμο ζωής μιας χώρας εξαρ­τά­ται από πολλούς παρά­γο­ντες, όπως πόσο υγιεινά ζουν οι κάτοι­κοί της (κάπνι­σμα, αλκοόλ, δια­τροφή, άσκηση, στρες), πόσα θανα­τη­φόρα τροχαία και φόνοι συμ­βαί­νουν κ.α. Όσοι περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι ζουν μετά τα 65 και όσο λιγό­τε­ροι πεθαί­νουν πρόωρα στα 40 και στα 50 τους, τόσο αυξά­νε­ται το μέσο προσ­δό­κιμο ζωής.

Οι ερευ­νη­τές επε­σή­μα­ναν ότι η στα­διακή αύξηση του προσ­δό­κι­μου ζωής θα σημαί­νει νέες επι­βα­ρύν­σεις των κρα­τι­κών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών και θα απαι­τή­σει νέες κρα­τι­κές πολι­τι­κές στον τομέα της υγείας και της κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας για τη στήριξη των ηλι­κιω­μέ­νων, καθώς επίσης μπορεί να κατα­στή­σει μια πιθανή αύξηση στην ηλικία της συντα­ξιο­δό­τη­σης.

Ελεύ­θε­ρος Τύπος