Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος δύο ημεδαπών για εκβίαση, τοκογλυφία και ξέπλυμα μαύρου χρήματος

Να μην γίνει κατη­γο­ρία για εκβίαση, τοκο­γλυ­φία και για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα εις βάρος δύο Ροδιτών που κατα­μη­νύ­θη­καν από δύο πρώην συνε­ταί­ρους τους, απο­φά­σισε με βού­λευμα που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ενώπιον της Ανα­κρί­τριας Ρόδου παρου­σιά­στη­καν στην προ­δι­κα­σία κατή­γο­ροι και κατη­γο­ρού­με­νοι και προ­σκό­μι­σαν πράξη εξω­δι­κα­στι­κού συμ­βι­βα­σμού.

Οι μηνυτές ανε­κά­λε­σαν την μήνυσή τους, τονί­ζο­ντας ότι δόθηκαν αμοι­βαίες εξη­γή­σεις με τους μηνυό­με­νους, ενώ προ­έ­κυψε ότι το αυτε­παγ­γέλ­τως διω­κό­μενο αδίκημα της εκβί­α­σης έχει υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή.

Σύμφωνα με την έγκληση που είχε υπο­βλη­θεί, ο πρώτος εκ των μηνυτών γνώρισε τον πρώτο μηνυό­μενο το 2004 και η φιλία τους κατέ­ληξε σε κου­μπα­ριά.

Οι δύο μηνυτές ξεκί­νη­σαν το έτος 2006 την λει­τουρ­γία ενός κατα­στή­μα­τος franchise διε­θνούς φήμης εται­ρείας έτοιμων ενδυ­μά­των. Το καιρό εκείνο οι μηνυό­με­νοι εργά­ζο­ντο στον τομέα του του­ρι­σμού.

Φέρο­νται να συμ­φώ­νη­σαν να συστή­σουν ομόρ­ρυθμη εται­ρεία για να διεκ­δι­κή­σουν την ανάθεση δικαιώ­μα­τος δικαιό­χρη­σης στην Ελλάδα της εται­ρείας ετοίμων ενδυ­μά­των και τον Ιανουά­ριο του 2007 συστά­θηκε η εται­ρεία με ποσοστό 50% έκαστος.

Ο πρώτος εκ των μηνυτών δαπά­νησε περίπου 10.000 ευρώ για την επί­τευξη της συμ­φω­νίας, ενώ η δεύτερη των εγκα­λου­μέ­νων κατέ­βαλε το ποσό των 75.000 ευρώ για λογα­ρια­σμό της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας στην γαλλική εται­ρεία για τα δικαιώ­ματα δικαιό­χρη­σης.

Οι μηνυτές επω­μί­στη­καν, όπως δια­τεί­νο­νται, τα έξοδα της δίμηνης υπο­χρε­ω­τι­κής εκπαί­δευ­σης ύψους 20.000 ευρώ.

Στην πορεία επελέγη κεντρικό ακίνητο για να στε­γα­στεί η εται­ρεία στη Ρόδο και οι μηνυτές, υπο­στη­ρί­ζουν, ότι έλαβαν προ­σω­πικά δάνεια ύψους 300.000 ευρώ και τον Απρίλιο του 2008 δάνειο ύψους 575.000,00 ευρώ στη νεο­σύ­στατη εται­ρεία.

Εκδό­θη­καν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν και μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές του πρώτου εκ των μηνυτών για να καλυ­φθούν έξοδα, ύψους 400.000 ευρώ.

Τελικά το πρώτο ακίνητο που ετοί­μα­ζαν χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ως καφε­τέ­ρια γιατί δεν ταί­ριαζε με το concept της εται­ρείας και βρέθηκε ένα δεύτερο κεντρικό ακίνητο, δόθηκαν 40.000 ευρώ για τον αρρα­βώνα με τον ιδιο­κτήτη και απαι­τού­ντο ακόμη 160.000 ευρώ για την κατα­σκευή του.

Οι δύο μηνυτές ισχυ­ρί­στη­καν ότι ζήτησαν από την δεύτερη των μηνυο­μέ­νων το μερίδιο της στην εται­ρεία ύψους 500.000 ευρώ για την κάλυψη επι­τα­γών και φέρεται να τους δήλωσε ότι τόσο η ίδια όσο και ο πρώτος των μηνυο­μέ­νων σύζυγός της δεν μπο­ρού­σαν να δανειο­δο­τη­θούν. Οι μηνυτές υπο­στή­ρι­ξαν ακόμη ότι δεν απο­δέ­χτηκε να αλλά­ξουν τα ποσοστά τους στην εται­ρεία και να τους προει­δο­ποί­ησε ότι θα προ­χω­ρούσε σε καταγ­γε­λία της εται­ρείας για να τεθεί σε εκκα­θά­ριση.

Οι μηνυτές υπο­στη­ρί­ζουν ότι αυτό θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να λυθεί η μίσθωση, να χαθούν τα 875.000 ευρώ που είχαν κατα­βλη­θεί από εκεί­νους και να έμεναν υπο­χρε­ώ­σεις ύψους 400.000 ευρώ σε επι­τα­γές που είχαν εκδοθεί.

Εκτοτε, όπως ισχυ­ρί­στη­καν, ξεκί­νησε μια «ανταλ­λαγή» επι­τα­γών και ανέκυψε μεταξύ τους σοβαρή οικο­νο­μική αντι­δι­κία που στο τέλος διευ­θε­τή­θηκε.

Την υπόθεση χει­ρί­στη­καν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης και Στ. Καρα­νι­κό­λας.