ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τι αλλάζει με το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό – Δώδεκα ερωταπαντήσεις

news room 10 λεπτά ανάγνωση
ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Νέοι και αυστη­ρό­τε­ροι κανόνες για την του­ρι­στική ανά­πτυξη εισάγει το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό, που ισχύει από 7 Αυγού­στου.
  • Το πλαίσιο χωρίζει τη χώρα σε ζώνες με δια­φο­ρε­τι­κούς όρους ανά­πτυ­ξης και προ­στα­σίας ανάλογα με την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα.
  • Στόχος είναι η οργα­νω­μένη και βιώσιμη του­ρι­στική ανά­πτυξη, που προ­στα­τεύει το περι­βάλ­λον και τις τοπικές κοι­νω­νίες.
  • Το ΕΧΠ-Τ παρέχει σαφείς κανόνες για νέες επεν­δύ­σεις και καθο­δη­γεί τον πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό για τα επόμενα χρόνια.

Νέους και σαφώς αυστη­ρό­τε­ρους κανόνες για την του­ρι­στική ανά­πτυξη, από την ανέ­γερση ξενο­δο­χείων και την εκτός σχεδίου δόμηση έως τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις και τις επεν­δύ­σεις στα νησιά, φέρνει το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό. Το νέο πλαίσιο, που βρί­σκε­ται ήδη σε ισχύ από τις 7 Αυγού­στου, χωρίζει τη χώρα σε ζώνες ανάλογα με την ένταση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και καθο­ρί­ζει δια­φο­ρε­τι­κούς όρους ανά­πτυ­ξης και προ­στα­σίας για κάθε περιοχή. Ακο­λου­θούν ερω­τή­σεις και απα­ντή­σεις για το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό:

1. Τι είναι το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό (ΕΧΠ-Τ);

Το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό, που δημο­σιεύ­θηκε με την Κοινή Υπουρ­γική Απόφαση των Υπουρ­γών Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας Σταύρου Παπα­σταύ­ρου και Του­ρι­σμού Όλγας Κεφα­λο­γιάννη την Παρα­σκευή 7 Αυγού­στου (ΦΕΚ Δ’ 658/7-8-2026), απο­τε­λεί ένα εθνικό σχέδιο που για πρώτη φορά καθο­ρί­ζει πού και με ποιους κανόνες μπορεί να ανα­πτύσ­σε­ται ο του­ρι­σμός στη χώρα.

To ΕΧΠ-Τ απο­σκο­πεί στον προσ­διο­ρι­σμό στρα­τη­γι­κών κατευ­θύν­σεων και μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων σε εθνικό επίπεδο, για τη χωρική διάρ­θρωση του τομέα του του­ρι­σμού, με όρους οικο­νο­μι­κής, περι­βαλ­λο­ντι­κής και κοι­νω­νι­κής βιω­σι­μό­τη­τας και αει­φο­ρίας.

Στόχος του είναι η του­ρι­στική ανά­πτυξη να γίνεται με πιο οργα­νω­μένο και βιώσιμο τρόπο, προ­στα­τεύ­ο­ντας παράλ­ληλα το φυσικό περι­βάλ­λον, τις τοπικές κοι­νω­νίες και τον ιδιαί­τερο χαρα­κτήρα κάθε περιο­χής.

Με απλά λόγια, το ΕΧΠ-Τ:

• βάζει σαφείς, ενιαί­ους και δια­φα­νείς κανόνες για τις νέες του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις,

• οργα­νώ­νει καλύ­τερα την ανά­πτυξη ξενο­δο­χείων και άλλων του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών,

• προ­στα­τεύει τις περιο­χές που δέχο­νται αυξη­μέ­νες του­ρι­στι­κές πιέσεις,

• δίνει ιδιαί­τερη έμφαση στα νησιά και στις περιο­χές με περι­βαλ­λο­ντική ευαι­σθη­σία και

• καθο­δη­γεί τον πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό για τα επόμενα χρόνια.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι το ΕΧΠ-Τ περι­λαμ­βά­νει αφ’ ενός συγκε­κρι­μέ­νες ρυθ­μί­σεις για την του­ρι­στική ανά­πτυξη, οι οποίες είναι άμεσα εφαρ­μό­σι­μες από την ημέρα έκδοσης του ΦΕΚ του ΕΧΠ-Τ, δηλαδή ισχύουν ήδη από 7 Αυγού­στου, αφ’ ετέρου κατευ­θύν­σεις στα άλλα επίπεδα σχε­δια­σμού (Τοπικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια, Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια κ.ά) προ­κει­μέ­νου να ενσω­μα­τω­θεί, χωρίς συγκρού­σεις με άλλες χρήσεις, η ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική της του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής σε κάθε χωρική ενότητα της Ελλάδας.

Η χώρα έτσι αποκτά, για πρώτη φορά ουσια­στικά, ένα στρα­τη­γικό θεσμικό κείμενο για τη χωρική ανά­πτυξη του του­ρι­σμού.

2. Τι αλλάζει στο εξής με το νέο ΕΧΠ-Τ;

Για πολλά χρόνια η χώρα δεν διέθετε ένα σύγ­χρονο και επι­και­ρο­ποι­η­μένο στρα­τη­γικό εργα­λείο για τη χωρική οργά­νωση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, σε μια περίοδο κατά την οποία ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός εξε­λισ­σό­ταν δυνα­μικά και αντι­με­τώ­πιζε νέες προ­κλή­σεις, όπως η κλι­μα­τική αλλαγή και οι αυξη­μέ­νες πιέσεις σε δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς. Ως έναν βαθμό, η οργά­νωση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και οι ανάγκες του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού καλύ­πτο­νταν από τα Περι­φε­ρειακά Χωρο­τα­ξικά Σχέδια.

Το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό έρχεται να καλύψει το υφι­στά­μενο κενό και να θέσει σαφείς κανόνες και κατευ­θύν­σεις για την του­ρι­στική ανά­πτυξη σε εθνικό επίπεδο, με στόχο την ισορ­ρο­πία ανάμεσα στην ανά­πτυξη, την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και την ποιό­τητα ζωής.

3. Ποιοι είναι οι βασικοί στόχοι και οι στρα­τη­γι­κές κατευ­θύν­σεις του ΕΧΠ-Τ;

Βασικός στόχος του ΕΧΠ-Τ είναι η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και με σεβασμό στις δυνα­τό­τη­τες και τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά κάθε περιο­χής. Το νέο χωρο­τα­ξικό σχέδιο επι­διώ­κει τη βελ­τί­ωση της συνο­λι­κής του­ρι­στι­κής εμπει­ρίας, την ανά­δειξη περισ­σό­τε­ρων μορφών του­ρι­σμού πέρα από το μοντέλο «ήλιος και θάλασσα» και τη διεύ­ρυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, μέσα από ποιο­τι­κές και σύγ­χρο­νες του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές.

Το ΕΧΠ-Τ στη­ρί­ζει τη χωρική εξι­σορ­ρό­πηση και διάχυση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, την υπο­στή­ριξη θεμα­τι­κών μορφών του­ρι­σμού, παράλ­ληλα με τον του­ρι­σμό ήλιου και θάλασ­σας, την προ­ώ­θηση σύγ­χρο­νων του­ρι­στι­κών προ­ϊ­ό­ντων, κατα­λυ­μά­των και ειδικών του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών υψηλής ποιό­τη­τας.

Επίσης, δίνει έμφαση στη δια­σύν­δεση μορφών του­ρι­σμού και παρα­γω­γι­κών κλάδων, τη μείωση δια­πε­ρι­φε­ρεια­κών και ενδο­πε­ρι­φε­ρεια­κών ανι­σο­τή­των, την επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, την ενί­σχυση οργα­νω­μέ­νων μορφών χωρο­θέ­τη­σης, την ολο­κλη­ρω­μένη δια­χεί­ριση προ­ο­ρι­σμών και την αντι­με­τώ­πιση φαι­νο­μέ­νων πίεσης.

Κεντρι­κές κατευ­θύν­σεις απο­τε­λούν επι­πρό­σθετα, η προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική αλλαγή, η προ­ώ­θηση μετα­φο­ρι­κών, περι­βαλ­λο­ντι­κών και ψηφια­κών υπο­δο­μών, καθώς και η πράσινη μετά­βαση και μείωση του περι­βαλ­λο­ντι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των.

4. Πώς κατη­γο­ριο­ποιεί­ται ο εθνικός χώρος και με ποια κρι­τή­ρια;

Η βασική κατη­γο­ριο­ποί­ηση γίνεται με βάση την ένταση του του­ρι­στι­κού φαι­νο­μέ­νου, λαμ­βά­νο­ντας κυρίως υπόψη τον αριθμό των του­ρι­στι­κών κλινών σε σχέση με την έκταση και τον μόνιμο πλη­θυ­σμό κάθε Δημο­τι­κής Ενό­τη­τας.

Με βάση αυτά τα στοι­χεία, οι περιο­χές δια­κρί­νο­νται σε πέντε κατη­γο­ρίες:

(Α) Περιο­χές Ελεγ­χό­με­νης Ανά­πτυ­ξης,

(Β) Ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές,

(Γ) Ανα­πτυσ­σό­με­νες περιο­χές,

(Δ) Περιο­χές Πρώιμης Ανά­πτυ­ξης και

(Ε) Περιο­χές Ενί­σχυ­σης Ειδικής Ανά­πτυ­ξης.

Παράλ­ληλα, προ­βλέ­πε­ται ειδι­κό­τερη κατη­γο­ριο­ποί­ηση για τις νησιω­τι­κές περιο­χές. Τα νησιά -πλην της Κρήτης και της Εύβοιας- κατη­γο­ριο­ποιού­νται επι­πλέον βάσει της έκτασής τους σε τρεις δια­κρι­τές ομάδες, με δια­φο­ρε­τι­κές κατευ­θύν­σεις και όρους ανά­πτυ­ξης για την κάθε ομάδα. Ειδι­κό­τερα, η Ομάδα Ι περι­λαμ­βά­νει νησιά με έκταση άνω των 250 τ.χλμ., ενώ οι μικρό­τε­ρες νησιω­τι­κές περιο­χές εντάσ­σο­νται σε ομάδες με πιο εξει­δι­κευ­μέ­νες προ­βλέ­ψεις και αυξη­μέ­νες δυνα­τό­τη­τες προ­στα­σίας του τοπίου και του περι­βάλ­λο­ντος.

5. Συνεπώς, ποιες οι πρα­κτι­κές συνέ­πειες αυτής της κατη­γο­ριο­ποί­η­σης;

Η κατη­γο­ριο­ποί­ηση των περιο­χών σε ζώνες Α–Ε και των νησιών σε Ομάδες Ι–ΙΙΙ καθο­ρί­ζει στην πράξη τους όρους με τους οποίους μπορεί να ανα­πτυ­χθεί ο του­ρι­σμός σε κάθε περιοχή. Επη­ρε­ά­ζει τον τρόπο ανά­πτυ­ξης των του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων που επι­τρέ­πο­νται, τα ελά­χι­στα όρια αρτιό­τη­τας για νέα ξενο­δο­χεία, τη μέγιστη δυνα­μι­κό­τητα σε κλίνες, καθώς και τους όρους προ­στα­σίας του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος και της ιδιαί­τε­ρης φυσιο­γνω­μίας κάθε περιο­χής.

Στις Περιο­χές Ελεγ­χό­με­νης Ανά­πτυ­ξης (Α), δηλαδή σε περιο­χές με πολύ υψηλή του­ρι­στική ανά­πτυξη, δίνεται προ­τε­ραιό­τητα κυρίως στην ανα­βάθ­μιση και τον εκσυγ­χρο­νι­σμό υφι­στά­με­νων κατα­λυ­μά­των, με αυστη­ρό­τε­ρους όρους για τη δημιουρ­γία νέων του­ρι­στι­κών μονάδων. Για νέα ξενο­δο­χεία σε εκτός σχεδίου περιο­χές απαι­τού­νται του­λά­χι­στον 16 στρέμ­ματα.

Για τα νησιά, επι­τρέ­πο­νται νέα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα μέχρι 100 κλινών για τα πρώτα 16 στρέμ­ματα του γηπέδου. Για τμήμα γηπέδου άνω των 16 στρεμ­μά­των εφαρ­μό­ζε­ται το όριο των 6 κλινών/στρέμμα, έως το μέγιστο όριο αριθμό κλινών της κατη­γο­ρίας (Β).

Στις Ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές (Β) δια­τη­ρεί­ται η έμφαση στην ποιο­τική ανα­βάθ­μιση, αλλά με ηπιό­τε­ρους περιο­ρι­σμούς. Το ελά­χι­στο γήπεδο για νέα ξενο­δο­χεία εκτός σχεδίου αυξά­νε­ται στα 12 στρέμ­ματα, ενώ στα νησιά της κατη­γο­ρίας αυτής επι­τρέ­πο­νται μονάδες έως 350 κλίνες. Παράλ­ληλα, ενι­σχύ­ο­νται οι ειδικές μορφές του­ρι­σμού και η ανά­πτυξη σύγ­χρο­νων του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών.

Στις Ανα­πτυσ­σό­με­νες περιο­χές (Γ) προ­βλέ­πε­ται μεγα­λύ­τερη δυνα­τό­τητα ανά­πτυ­ξης νέων του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των και κατα­λυ­μά­των, με στόχο τη στα­διακή ενί­σχυση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Στις Περιο­χές Πρώιμης Ανά­πτυ­ξης (Δ) δίνεται έμφαση στην ήπια ανά­πτυξη νέων προ­ο­ρι­σμών και στην αξιο­ποί­ηση των ιδιαί­τε­ρων χαρα­κτη­ρι­στι­κών κάθε περιο­χής, ενώ οι Περιο­χές Ενί­σχυ­σης Ειδικής Ανά­πτυ­ξης (Ε) αφορούν κυρίως ειδικές μορφές του­ρι­σμού, όπως ορεινός, ιαμα­τι­κός, θαλάσ­σιος ή κατα­δυ­τι­κός του­ρι­σμός.

Η Ομάδα Ι αφορά τα μεγάλα νησιά άνω των 250 τ.χλμ., όπου προ­βλέ­πε­ται δυνα­τό­τητα μεγα­λύ­τε­ρης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης.

Για τα μικρό­τερα νησιά των Ομάδων ΙΙ και ΙΙΙ εφαρ­μό­ζο­νται πιο αυστη­ρές κατευ­θύν­σεις προ­στα­σίας του τοπίου και περιο­ρι­σμοί στη δόμηση και στη δυνα­μι­κό­τητα νέων μονάδων (έως 100 κλίνες), με στόχο τη δια­τή­ρηση της φυσιο­γνω­μίας τους και την προ­ώ­θηση πιο ήπιων μορφών του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης.

Σε περι­πτώ­σεις χωρικής ταύ­τι­σης δύο ή περισ­σό­τε­ρων κατευ­θύν­σεων/ρυθ­μί­σεων για συγκε­κρι­μένη περιοχή, υπε­ρι­σχύ­ουν οι πιο προ­στα­τευ­τι­κές για το περι­βάλ­λον προ­βλέ­ψεις, με σκοπό τη δια­φύ­λαξη των ιδιαί­τε­ρων χαρα­κτη­ρι­στι­κών και της φυσιο­γνω­μίας του νησιω­τι­κού χώρου.

6.⁠ ⁠Τι αλλάζει ως προς την απαι­τού­μενη αρτιό­τητα στις εκτός σχεδίου περιο­χές για την ανέ­γερση νέων ξενο­δο­χείων (ανά κατη­γο­ρία);

Με την έκδοση του ΦΕΚ του ΕΧΠ-Τ και μέχρι τον καθο­ρι­σμό χρήσεων γης, όρων και περιο­ρι­σμών δόμησης από εργα­λεία πολε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού πρώτου επι­πέ­δου, για τις περιο­χές κατη­γο­ρίας Α, Β, Γ, Δ και Ε, πλέον, ως ρύθμιση, η ελά­χι­στη αρτιό­τητα στα γήπεδα εκτός σχεδίου είναι:

(Α) 16 στρέμ­ματα (από 8 στρ. έως 4 στρ. κατά παρέκ­κλιση που ίσχυε ως σήμερα),

(Β) 12 στρέμ­ματα (από 8 στρ. έως 4 στρ. κατά παρέκ­κλιση που ίσχυε ως σήμερα),

(Γ) & (Δ) 8 στρέμ­ματα (από 8 στρ. έως 4 στρ. κατά παρέκ­κλιση που ίσχυε ως σήμερα)

(Ε) 8 στρέμ­ματα έως 4 στρέμ­ματα κατά παρέκ­κλιση (δηλ. δια­τη­ρεί­ται όπως ισχύει σήμερα), εφόσον όμως πρό­κει­ται για του­ρι­στική επέν­δυση που πληροί σωρευ­τικά αυστη­ρές πολε­ο­δο­μι­κές, ενερ­γεια­κές και περι­βαλ­λο­ντι­κές προ­δια­γρα­φές.

Επι­πλέον, καθο­ρί­ζο­νται οι κατη­γο­ρίες του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των που μπορούν να ανα­πτυ­χθούν σε κάθε περιοχή, με έμφαση κυρίως σε ξενο­δο­χεία υψη­λό­τε­ρων προ­δια­γρα­φών, όπως μονάδες 3, 4 και 5 αστέρων στις περιο­χές Α, Β και Γ.

7. Τι ισχύει εφεξής για την παρά­κτια ζώνη;

Το ΕΧΠ-Τ προ­βλέ­πει αυστη­ρούς και άμεσα εφαρ­μο­στέ­ους κανόνες προ­στα­σίας για την παρά­κτια ζώνη, με στόχο τη δια­τή­ρηση του φυσικού τοπίου και την προ­στα­σία του παρά­κτιου χώρου. Ειδι­κό­τερα, ως ρύθμιση, στη ζώνη από 0 έως 25 μέτρα από την ακτο­γραμμή, απα­γο­ρεύ­ο­νται στο εξής πλήρως νέες δια­μορ­φώ­σεις και κατα­σκευές. Εξαι­ρού­νται μόνο έργα που αφορούν πρό­σβαση άτομα με ανα­πη­ρία, πρό­σβαση ασθε­νο­φό­ρου και συγκε­κρι­μέ­νες παρεμ­βά­σεις που προ­βλέ­πο­νται από τη νομο­θε­σία για τον αιγιαλό και την παραλία.

Παράλ­ληλα, το νέο πλαίσιο δίνει μεγα­λύ­τερη έμφαση στην προ­στα­σία του τοπίου, στη φέρουσα ικα­νό­τητα των παρά­κτιων περιο­χών και στην πιο οργα­νω­μένη ανά­πτυξη του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των στις παρά­κτιες και νησιω­τι­κές περιο­χές.

8. Πώς αντι­με­τω­πί­ζε­ται η προ­στα­σία περιο­χών του Εθνικού Συστή­μα­τος Προ­στα­τευό­με­νων Περιο­χών;

Το νέο ΕΧΠ-Τ προ­βλέ­πει πρό­σθε­τες κατευ­θύν­σεις προ­στα­σίας για τις περιο­χές του Εθνικού Συστή­μα­τος Προ­στα­τευό­με­νων Περιο­χών, με έμφαση στην ήπια και βιώσιμη του­ρι­στική ανά­πτυξη.

Στόχος είναι η δια­σφά­λιση του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος, του τοπίου και της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας, μέσα από αυστη­ρό­τε­ρους όρους δόμησης, περιο­ρι­σμούς ως προς την ένταση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και αυξη­μέ­νες απαι­τή­σεις περι­βαλ­λο­ντι­κής αξιο­λό­γη­σης και τεκ­μη­ρί­ω­σης φέρου­σας ικα­νό­τη­τας, όπου απαι­τεί­ται.

9. Πώς το ΕΧΠ-Τ επη­ρε­ά­ζει το ρυθ­μι­στικό περι­βάλ­λον για τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις;

Το ΕΧΠ-Τ καθο­ρί­ζει το πλαίσιο και τους κανόνες με τους οποίους θα μπορούν να ρυθ­μί­ζο­νται του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων. Ενδει­κτικά, προ­ω­θού­νται μέτρα οργά­νω­σης και ελέγχου της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, όπως:

α) ο καθο­ρι­σμός όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σεων διά­θε­σης ακι­νή­των σε βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, ιδίως σε συνάρ­τηση με τη χρήση τους για κύρια κατοι­κία,

β) η ρύθμιση της χρο­νι­κής διάρ­κειας της δρα­στη­ριό­τη­τας ανά έτος,

γ) η θέσπιση γεω­γρα­φι­κών ζωνών απα­γό­ρευ­σης ή περιο­ρι­σμού της δρα­στη­ριό­τη­τας,

δ) ο περιο­ρι­σμούς ως προς την ανά­πτυξη νέας προ­σφο­ράς βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, ιδίως σε περιο­χές με αυξη­μένη πίεση ή ιδιαί­τερα γεω­γρα­φικά χαρα­κτη­ρι­στικά, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων περι­πτώ­σεων νεό­δμη­των κατοι­κιών.

10. Πώς επη­ρε­ά­ζει το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο υφι­στά­με­νες άδειες και ήδη εγκε­κρι­μένα σχέδια;

Για δια­δι­κα­σίες αδειο­δό­τη­σης του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων, έγκρι­σης ΟΥΤΔ ή ΕΠΣ, που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη κατά την ημε­ρο­μη­νία δημο­σί­ευ­σης του Πλαι­σίου, οι νέες δια­τά­ξεις δεν εφαρ­μό­ζο­νται εφόσον πριν από τη δημο­σί­ευση είχε εκδοθεί αρμο­δίως συγκε­κρι­μένη πράξη ή είχε υπο­βλη­θεί πλήρης σχε­τι­κός φάκελος.

Ενδει­κτικά, η μετα­βα­τική προ­στα­σία καλύ­πτει περι­πτώ­σεις ΑΕΠΟ ή εισή­γη­σης περι­βαλ­λο­ντι­κής έγκρι­σης, υπα­γω­γής σε ΠΠΔ, πλήρους φακέλου ΜΠΕ ή ΣΜΠΕ, προ­έ­γκρι­σης ΕΠΣ, προ­έ­γκρι­σης οικο­δο­μι­κής άδειας ή οικο­δο­μι­κής άδειας, πλήρους φακέλου προ­έ­γκρι­σης δόμησης και εγκρί­σεων υπα­γω­γής σε ανα­πτυ­ξιακή νομο­θε­σία ή χρη­μα­το­δο­τικά προ­γράμ­ματα.

Το ΕΧΠ-Τ λει­τουρ­γεί ως κατευ­θυ­ντή­ριο και δεσμευ­τικό πλαίσιο για τα υπο­κεί­μενα σχέδια (ΤΠΣ, ΕΠΣ κ.λπ.), καθώς και για τα Περι­φε­ρειακά Χωρο­τα­ξικά Πλαίσια, τα οποία θα πρέπει στα­διακά να εναρ­μο­νί­ζο­νται με τους κατευ­θύν­σεις του κατά την ανα­θε­ώ­ρηση ή τρο­πο­ποί­ησή τους.

11. Πώς εναρ­μο­νί­ζε­ται το ΕΧΠ-Τ με άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες που επη­ρε­ά­ζουν τον του­ρι­σμό;

Το ΕΧΠ-Τ προ­βλέ­πει ρυθ­μί­σεις και κατευ­θύν­σεις για τη συνύ­παρξη του του­ρι­σμού με άλλους σημα­ντι­κούς τομείς δρα­στη­ριό­τη­τας, όπως η βιο­μη­χα­νία, οι εξο­ρύ­ξεις, οι Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας (ΑΠΕ), οι υδα­το­καλ­λιέρ­γειες κ.ά. Ειδι­κό­τερα για αιολικά πάρκα, εντός των περιο­χών (Α) και (Β) και για νησιά της Ομάδας ΙΙ επι­τρέ­πε­ται η ανά­πτυξη τους για αυτο­κα­τα­νά­λωση.

Στόχος είναι η καλύ­τερη χωρική οργά­νωση των δια­φο­ρε­τι­κών χρήσεων και δρα­στη­ριο­τή­των, ώστε να περιο­ρί­ζο­νται πιθανές συγκρού­σεις, να προ­στα­τεύ­ε­ται το περι­βάλ­λον και το τοπίο και να δια­σφα­λί­ζε­ται η βιώσιμη ανά­πτυξη των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών.

12. Σε τι δια­φέ­ρει το ΕΧΠ-Τ που αναρ­τή­θηκε σε δια­βού­λευση τον Ιούλιο του 2024 από αυτό που θεσμο­θε­τή­θηκε;

Το τελικό κείμενο που θεσμο­θε­τή­θηκε δια­τη­ρεί τον βασικό στρα­τη­γικό προ­σα­να­το­λι­σμό του κει­μέ­νου δια­βού­λευ­σης του 2024, αλλά ενσω­μα­τώ­νει προ­σαρ­μο­γές που προ­κύ­πτουν από τη δια­δι­κα­σία της εκτε­τα­μέ­νης δια­βού­λευ­σης, τη ΣΜΠΕ, τη Μελέτη Δέουσας Εκτί­μη­σης, τις γνω­μο­δο­τή­σεις των αρμό­διων οργάνων και την περι­βαλ­λο­ντική έγκριση.

Οι δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις αφορούν ιδίως στην ενσω­μά­τωση περισ­σό­τε­ρων και πιο εξει­δι­κευ­μέ­νων κατευ­θύν­σεων για την αυξη­μένη προ­στα­σία του νησιω­τι­κού χώρου, του παρά­κτιου χώρου, των περιο­χών Natura/προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών και των ευαί­σθη­των τοπίων, τη μεγα­λύ­τερη έμφαση στη φέρουσα ικα­νό­τητα, τις περι­βαλ­λο­ντι­κές επι­δό­σεις των κατα­λυ­μά­των, την ένταξη των νεο­κλα­σι­κών κτηρίων στις του­ρι­στι­κές ρυθ­μί­σεις, την περε­ταίρω ενί­σχυση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στις περιο­χές (Ε), τον περιο­ρι­σμό διά­σπαρ­της εκτός σχεδίου δόμησης και τη ρητή σύνδεση με εξει­δι­κευ­μένο μηχα­νι­σμό παρα­κο­λού­θη­σης. Ιδιαί­τερη έμφαση δόθηκε σε προ­σθή­κες/εξει­δι­κεύ­σεις των μετα­βα­τι­κών δια­τά­ξεων, στις πρό­σθε­τες ρυθ­μί­σεις για τα νησιά και στις προ­τει­νό­με­νες κατευ­θύν­σεις για βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις.

Πηγή: insider.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.