- Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό βρίσκεται στην τελική φάση πριν από την υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
- Οι αλλαγές που προτείνονται αφορούν κυρίως τη βελτίωση επιμέρους διατάξεων, όπως οι στρατηγικές τουριστικές επενδύσεις και η διαχείριση των βραχυχρόνιων μισθώσεων.
- Εισάγεται ρητή απαγόρευση για τη χωροθέτηση στρατηγικών τουριστικών επενδύσεων σε κορεσμένες νησιωτικές περιοχές, επιτρέποντας μόνο την ανάπτυξη οργανωμένων τουριστικών υποδοχών.
- Το χρονοδιάγραμμα για την έκδοση των σχετικών ΚΥΑ είναι ασφυκτικό, με προθεσμία έως το τέλος του μήνα, στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης.
Με περιορισμένες αλλά ουσιαστικές αλλαγές σε επιμέρους διατάξεις, χωρίς να μεταβάλλεται ο βασικός σχεδιασμός του, το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, βρίσκεται πλέον στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τις τελικές αποφάσεις. Μετά την ολοκλήρωση της πολύμηνης διαβούλευσης και της επεξεργασίας των παρατηρήσεων των εμπλεκόμενων φορέων, το σχέδιο εισέρχεται στην τελευταία φάση πριν από την υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου.
Η γνωμοδότηση
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι παρεμβάσεις που ενσωματώθηκαν κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας (ΕΣΧ) κινούνται κυρίως στη λογική της βελτίωσης επιμέρους διατάξεων και όχι της αλλαγής φιλοσοφίας του σχεδίου. Οι σημαντικότερες αφορούν τις στρατηγικές τουριστικές επενδύσεις, το μέγεθος των νέων ξενοδοχειακών μονάδων, τη διαχείριση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, την απόσταση των τουριστικών εγκαταστάσεων από την ακτογραμμή και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορεί να αναθεωρείται η κατηγοριοποίηση των τουριστικών περιοχών.
Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι οι αλλαγές αυτές περιλαμβάνονται στη γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας προς το Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΧΩΘΑ), η οποία έχει ήδη διαβιβαστεί στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η γνωμοδότηση έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα και δεν δεσμεύει το υπουργείο, το οποίο διατηρεί τον τελευταίο λόγο στις τελικές διατυπώσεις της Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Ως εκ τούτου, δεν αποκλείεται να υπάρξουν επιμέρους διαφοροποιήσεις στο τελικό κείμενο πριν από την υπογραφή του. Το χρονοδιάγραμμα, πάντως, παραμένει ιδιαίτερα ασφυκτικό, καθώς οι σχετικές ΚΥΑ για τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια πρέπει να εκδοθούν έως το τέλος του μήνα, αποτελώντας ορόσημο του Ταμείου Ανάκαμψης.
Μία από τις προτεινόμενες αλλαγές του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου αφορά τις τουριστικά ανεπτυγμένες και τις κορεσμένες νησιωτικές περιοχές. Σε αντίθεση με το σχέδιο που είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, το οποίο δεν προέβλεπε σχετικό περιορισμό, το τελικό κείμενο εισάγει ρητή απαγόρευση χωροθέτησης στρατηγικών τουριστικών επενδύσεων στα νησιά της Ομάδας Ι (άνω των 250 τ.χλμ.) και της Ομάδας ΙΙ (20-250 τ.χλμ.) μέσω Ειδικών Σχεδίων Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΣΧΑΣΕ) και Ειδικών Σχεδίων Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ). Στις περιοχές αυτές θα επιτρέπεται πλέον μόνο η ανάπτυξη Οργανωμένων Υποδοχέων Τουριστικών Δραστηριοτήτων (ΟΥΤΔ), δηλαδή οργανωμένων τουριστικών αναπτύξεων που προβλέπονται από τον χωροταξικό σχεδιασμό. Ενδεικτικά, στην Ομάδα Ι (άνω των 250 τ.χλμ.) περιλαμβάνονται η Κέρκυρα, η Κεφαλονιά, η Ρόδος, η Κως, η Λέσβος, η Σάμος, η Χίος, η Νάξος και η Ζάκυνθος, ενώ στην Ομάδα ΙΙ (20-250 τ.χλμ.) εντάσσονται, μεταξύ άλλων, η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Πάρος, η Τήνος, η Σύρος, η Μήλος, η Σίφνος, η Σκιάθος, η Σκόπελος και η Αίγινα.
Η ρητή απαγόρευση χωροθέτησης στρατηγικών επενδύσεων στις τουριστικά ανεπτυγμένες και κορεσμένες περιοχές αποτελούσε πάγιο αίτημα τόσο επιστημονικών φορέων όσο και εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κυρίως σε νησιωτικούς προορισμούς με υψηλή τουριστική πίεση. Η βασική τους ένσταση ήταν ότι τα ειδικά πολεοδομικά εργαλεία, όπως τα ΕΣΧΑΣΕ και τα ΕΣΧΑΔΑ, μπορούσαν στην πράξη να παρακάμπτουν τους περιορισμούς που θέτει το νέο χωροταξικό για τις συμβατικές τουριστικές επενδύσεις, δημιουργώντας δύο διαφορετικά καθεστώτα ανάπτυξης. Ετσι, μεγάλης κλίμακας έργα αποκτούσαν ευνοϊκότερους όρους υλοποίησης σε σχέση με επενδύσεις που ακολουθούν το γενικό πολεοδομικό πλαίσιο, γεγονός που, σύμφωνα με τους επικριτές του προηγούμενου σχεδιασμού, δημιουργούσε συνθήκες άνισης μεταχείρισης μεταξύ των επενδυτών.
Διαβάστε περισσότερα στο newmoney.gr
Πηγή: newmoney.gr
Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add Dimokratiki.gr on Google ↗ Ακολουθήστε μας στο Google News ★ ↗Στο Google News πατήστε ★ Ακολουθήστε


.gif)


















