Ενοχοι για αιμομιξία κατ’ εξακολούθηση: 10 χρόνια κάθειρξη στον πατέρα και 2 χρόνια φυλάκιση με αναστολή στην κόρη

• Το Δικα­στή­ριο εξέδωσε κατα­δι­κα­στική απόφαση και στις 2 περι­πτώ­σεις, με την έφεση του 55χρονου να μην ανα­στέλ­λει την εκτέ­λεση της ποινής του

Η υπόθεση που είχε ξεκι­νή­σει από ένα έγγραφο κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας και είχε δια­νύ­σει τη μακρά θεσμική της δια­δρομή μέσα από προ­κα­ταρ­κτική εξέταση, ανά­κριση και βού­λευμα παρα­πο­μπής, έφτασε στο ακρο­α­τή­ριο και κρίθηκε.

Το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω εξέδωσε κατα­δι­κα­στική απόφαση και για τους δύο κατη­γο­ρού­με­νους, έναν ημεδαπό 55 ετών και μια ημεδαπή 31 ετών, βιο­λο­γικό πατέρα και βιο­λο­γική κόρη, οι οποίοι αντι­με­τώ­πι­ζαν την κατη­γο­ρία της αιμο­μι­ξίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Η ποινή για τον 55χρονο ορί­στηκε σε κάθειρξη 10 ετών, με το δικα­στή­ριο να κρίνει ότι η τυχόν άσκηση έφεσης δεν θα έχει ανα­σταλ­τική δύναμη. Για την ημεδαπή 31 ετών επι­βλή­θηκε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών με τριετή ανα­στολή.

Η κατη­γο­ρία στο πλήρες περί­γραμμά της

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο που βάρυνε τους 2 κατη­γο­ρού­με­νους δεν αφο­ρούσε μεμο­νω­μένο περι­στα­τικό. Το χρονικό τόξο που ανα­φε­ρό­ταν στη δικο­γρα­φία ξεκι­νούσε από το 2010 και έφτανε έως τον Ιανουά­ριο του 2022, σχη­μα­τί­ζο­ντας συνο­λικά ένα διά­στημα 12 ετών. Στον άξονα των ηλικιών, η αφε­τη­ρία αυτή είναι ιδιαί­τερα βαριά: το 2010 η ημεδαπή 31 ετών ήταν 16 και ο ημε­δα­πός 55 ετών ήταν 39. Η καταγ­γελ­λό­μενη έναρξη τοπο­θε­τεί­ται σε ηλικία κατά την οποία η ημεδαπή ήταν ακόμα ανήλικη, γεγονός που προσ­δί­δει επι­πλέον βάρος στη συνο­λική απο­τί­μηση των περι­στά­σεων, έστω και αν το τμήμα που τελικά παρα­πέμ­φθηκε σε δίκη αφο­ρούσε περίοδο κατά την οποία ήταν πλέον ενήλικη.

Οι καταγ­γελ­λό­με­νες πράξεις φέρο­νται να έλαβαν χώρα κυρίως εντός της κοινής οικίας όπου διέ­με­ναν οι 2 κατη­γο­ρού­με­νοι, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σμέ­νες ημε­ρο­μη­νίες. Το πλαίσιο που ανα­δύ­θηκε μέσα από την κοι­νω­νική έρευνα και τις κατα­θέ­σεις περιέ­γραφε συν­θή­κες απο­μό­νω­σης και εξάρ­τη­σης, χωρίς την παρου­σία τρίτου προ­σώ­που που θα μπο­ρούσε να παρέμ­βει ή να ανα­χαι­τί­σει την καταγ­γελ­λό­μενη πραγ­μα­τι­κό­τητα. Η ημεδαπή 31 ετών είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι οι πράξεις αυτές ξεκί­νη­σαν χωρίς τη συναί­νεσή της, επι­κα­λού­μενη σχέση εξου­σίας που της αφαι­ρούσε κάθε δυνα­τό­τητα αντί­στα­σης ή δια­φυ­γής.

Κομβικό στοι­χείο της κατη­γο­ρίας απο­τέ­λεσε η αναφορά στη γέννηση παιδιού στις 28 Οκτω­βρίου 2022. Η ημεδαπή 31 ετών φέρεται να κυο­φό­ρησε χωρίς ιατρική παρα­κο­λού­θηση και ο τοκετός, κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, έγινε αιφ­νι­δίως εντός της οικίας, με παρόντα τον ημεδαπό 55 ετών, ο οποίος φέρεται να παρείχε συν­δρομή. Η γέννηση αυτή δεν αντι­με­τω­πί­στηκε στο ακρο­α­τή­ριο ως απλή πραγ­μα­το­λο­γική αναφορά. Συν­δέ­θηκε άμεσα με την εργα­στη­ριακή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, η οποία απέδωσε εξαι­ρε­τικά υψηλή πιθα­νό­τητα πατρό­τη­τας για τον ημεδαπό 55 ετών σε σχέση με το κορι­τσάκι, σήμερα 3 ετών. Το εύρημα αυτό, που δεν εξαρ­τά­ται από αφη­γή­σεις ή ερμη­νείες αλλά απο­τυ­πώ­νει βιο­λο­γική πραγ­μα­τι­κό­τητα, απο­τέ­λεσε τον πιο ισχυρό κρίκο στην αλυσίδα του απο­δει­κτι­κού υλικού.

Παράλ­ληλα, η κατη­γο­ρία ενι­σχυό­ταν από το γεγονός ότι ο ίδιος ο ημε­δα­πός 55 ετών είχε παρα­δε­χθεί, έστω και με περιο­ρι­σμένο τρόπο, σεξουα­λι­κές σχέσεις με την ημεδαπή 31 ετών, τοπο­θε­τώ­ντας τες χρονικά γύρω στα έτη 2021 και 2022 και περιο­ρί­ζο­ντάς τες σε διά­στημα περίπου ενός μήνα. Η εισαγ­γε­λική εισή­γηση, όπως είχε απο­τυ­πω­θεί πριν από τη δίκη, είχε κρίνει τον ισχυ­ρι­σμό αυτό ως μη ευσταθή, αντι­πα­ρα­βάλ­λο­ντάς τον με το σύνολο του υλικού. Το ακρο­α­τή­ριο, με την κατα­δι­κα­στική κρίση που εξέδωσε, φαί­νε­ται να υιο­θέ­τησε την ίδια απο­τί­μηση.

Από το έγγραφο της κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας στο ακρο­α­τή­ριο

Η υπόθεση είχε εκκι­νή­σει από ένα σημείο που σπάνια απο­τε­λεί αφε­τη­ρία ποι­νι­κής δίωξης με τέτοιο βάρος. Στις 12 Ιουνίου 2024, υπη­ρε­σία κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας του Δήμου δια­βί­βασε έγγραφο στην Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου, επι­συ­νά­πτο­ντας έκθεση κοι­νω­νι­κής έρευνας όπου κατα­γρά­φο­νταν σοβαρές υπό­νοιες για γενε­τή­σιες πράξεις μεταξύ βιο­λο­γικά συν­δε­δε­μέ­νων προ­σώ­πων. Η Εισαγ­γε­λία ενερ­γο­ποι­ή­θηκε αυτε­παγ­γέλ­τως, ακο­λού­θησε προ­κα­ταρ­κτική εξέταση με παραγ­γε­λίες προς την αρμόδια υπη­ρε­σία Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου και στις 20 Μαΐου 2025 ασκή­θηκε ποινική δίωξη για αιμο­μι­ξία κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Το βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εκδό­θηκε στις 5 Φεβρουα­ρίου 2026, έκανε δεκτή την εισαγ­γε­λική πρόταση και έκρινε ότι συντρέ­χουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις για παρα­πο­μπή. Το χρονικό της υπό­θε­σης, όπως είχε απο­τυ­πω­θεί στη δικο­γρα­φία, εκτει­νό­ταν από το 2010 έως τον Ιανουά­ριο του 2022. Ωστόσο, λόγω παρα­γρα­φής, είχε παύσει ορι­στικά η ποινική δίωξη για πράξεις που τοπο­θε­τού­νταν έως τις 4 Φεβρουα­ρίου 2021, με απο­τέ­λε­σμα να οδη­γη­θεί σε δίκη μόνο το τμήμα εκείνο που αφο­ρούσε πολ­λα­πλές πράξεις από τις 4 Φεβρουα­ρίου 2021 έως τον Ιανουά­ριο του 2022.

Το απο­δει­κτικό υλικό που σχη­μά­τισε την ενοχή

Στο επί­κε­ντρο της απο­δει­κτι­κής δια­δι­κα­σίας βρι­σκό­ταν η έκθεση εργα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, η οποία απέδιδε εξαι­ρε­τικά υψηλή πιθα­νό­τητα πατρό­τη­τας για τον ημεδαπό 55 ετών σε σχέση με το κορι­τσάκι που γεν­νή­θηκε στις 28 Οκτω­βρίου 2022. Η γενε­τική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη δεν ήταν το μονα­δικό στοι­χείο που αξιο­λο­γή­θηκε, αλλά ήταν εκείνο που δεν άφηνε περι­θώ­ρια ερμη­νευ­τι­κής ευε­λι­ξίας. Σε αντί­θεση με τις κατα­θέ­σεις, που υπό­κει­νται σε αντι­πα­ρα­βολή και αμφι­σβή­τηση, το εργα­στη­ριακό απο­τέ­λε­σμα εισήχθη ως αντι­κει­με­νικό δεδο­μένο και αξιο­λο­γή­θηκε ανάλογα.

Η κοι­νω­νική έρευνα που είχε υπάρξει η αφε­τη­ρία όλης της δια­δι­κα­σίας απο­τύ­πωνε ένα περι­βάλ­λον κλειστό και απο­μο­νω­μένο, με στοι­χεία εξάρ­τη­σης, χωρίς η ίδια η περι­γραφή να επαρκεί αυτο­τε­λώς ως από­δειξη, λει­τουρ­γώ­ντας όμως ως συμπλη­ρω­μα­τικό πλαίσιο για την κατα­νό­ηση των συν­θη­κών μέσα στις οποίες εκτυ­λί­χθη­καν τα καταγ­γελ­λό­μενα γεγο­νότα. Η μακρά συγκα­τοί­κηση, η απουσία οποιασ­δή­ποτε εξω­τε­ρι­κής παρέμ­βα­σης για χρόνια και η γέννηση παιδιού υπό εκείνες τις συν­θή­κες αντι­με­τω­πί­στη­καν στο σύνολό τους ως στοι­χεία με αυξη­μένη αντι­κει­με­νική βαρύ­τητα.

Η δια­φο­ρο­ποί­ηση στην αντι­με­τώ­πιση των 2 κατη­γο­ρου­μέ­νων, με βαριά κάθειρξη για τον πατέρα και ποινή φυλά­κι­σης με τριετή ανα­στολή για την κόρη, αντι­κα­το­πτρί­ζει την απο­τί­μηση του ρόλου που κατα­λο­γί­στηκε σε καθέναν από αυτούς. Το δικα­στή­ριο δεν υιο­θέ­τησε εξ ολο­κλή­ρου την εκδοχή της ανε­πη­ρέ­α­στης συναί­νε­σης για την ημεδαπή 31 ετών, αλλά ούτε την αντι­με­τώ­πισε με ίση αυστη­ρό­τητα. Έκρινε ένοχη, επι­βάλ­λο­ντας ωστόσο ποινή που δεν οδηγεί σε άμεση κράτηση, σε μια απόφαση που αφήνει να δια­φα­νεί η εκτί­μηση για τις συν­θή­κες υπό τις οποίες εκτυ­λί­χθηκε η καταγ­γελ­λό­μενη πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Στο βάθος της υπό­θε­σης, πέρα από τους νομι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς και τις ποινές, υπάρχει μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που είχε παρα­μεί­νει για χρόνια κρυμ­μένη πίσω από κλει­στές πόρτες. Ένα παιδί 3 ετών, που γεν­νή­θηκε μέσα σε συν­θή­κες απο­μό­νω­σης και χωρίς ιατρική παρα­κο­λού­θηση, φέρει στην ύπαρξή του το πιο συγκε­κρι­μένο απο­τύ­πωμα αυτής της υπό­θε­σης. Η δικα­στική κρίση κλείνει έναν κύκλο για τους δύο κατα­δι­κα­σθέ­ντες, αλλά αφήνει ανοιχτά ερω­τή­ματα για το τι επι­φυ­λάσ­σει η ζωή σε ένα παιδί που ήρθε στον κόσμο υπό τέτοιες συν­θή­κες και βρί­σκε­ται πλέον στο κέντρο μιας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που δεν επέλεξε.