Νίκος Ρωμανός, Εκπρόσωπος Τύπου ΝΔ: «Οι προκλήσεις αυτή την τετραετία, θα είναι μια σειρά από μεγάλες μεταρρυθμίσεις…»

Κύριε Ρωμανέ, να ξεκι­νή­σουμε από τα πρό­σφατα και την πρόθεση της κυβέρ­νη­σης να φέρει στη Βουλή, το νομο­σχέ­διο για τον γάμο των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός, έθεσε εξ αρχής ένα πολύ συγκε­κρι­μένο πλαίσιο για τη νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία που θα έρθει στη Βουλή, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι δεν υπάρχει θέμα κομ­μα­τι­κής πει­θαρ­χίας. Εμείς, σεβό­μα­στε όλες τις απόψεις και δεν πάμε να διχά­σουμε, αλλά για να ενώ­σουμε, να εξη­γή­σουμε και να πεί­σουμε, τελικά, για την ανα­γκαιό­τητα αυτού του νομο­σχε­δίου που βάζει τέλος σε ζητή­ματα που έχουν να κάνουν με τα δικαιώ­ματα συναν­θρώ­πων μας, οι οποίοι ήταν απο­κομ­μέ­νοι από τον θεσμό του γάμου -βάσει των σεξουα­λι­κών τους προ­τι­μή­σεων. Συνεπώς, σε αυτό το πλαίσιο, εκτιμώ ότι η ΝΔ είναι ίσως το μόνο κόμμα που έχει μια ξεκά­θαρη στάση από την αρχή, ενώ τα άλλα κόμματα, άλλαζαν την στρα­τη­γική τους –σχετικά με το αν θα έχουν κομ­μα­τική πει­θαρ­χία ή δεν είχαν πάρει καν ξεκά­θαρη θέση για πολλές μέρες, από την στιγμή που είχε ξεκι­νή­σει ο σχε­τι­κός δημό­σιος διά­λο­γος.

Να περά­σουμε στις δημο­σκο­πή­σεις. Όλες φέρνουν σταθερά μπροστά και με μεγάλη διαφορά, τη ΝΔ και καταλ­λη­λό­τερο πρω­θυ­πουργό, τον Κυριάκο Μητσο­τάκη. Ωστόσο, υπάρχει ένα παρά­δοξο στα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης: έρχεται δεύτερο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, ενώ δεν είναι αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση –σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα των εθνικών εκλογών- με τον ΣΥΡΙΖΑ να έρχεται τρίτος. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Παρότι δεν θέλω να μπαίνω στα εσω­τε­ρικά των άλλων κομ­μά­των, αυτό το οποίο βλέ­πουμε, πράγ­ματι, είναι ότι σε όλες τις τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις, το ΠΑΣΟΚ φαί­νε­ται να κερ­δί­ζει κάποιες δυνά­μεις και να έρχεται στην δεύτερη θέση. Από την άλλη, η διαφορά σε όλες τις δημο­σκο­πή­σεις και από τα δύο κόμματα, είναι πολύ μεγάλη και αντί­στοιχη με αυτή του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος. Εμείς, δεν λει­τουρ­γούμε ετε­ρο­κα­θο­ρι­ζό­με­νοι και όχι με βάση τι κάνουν τα άλλα κόμματα. Λει­τουρ­γούμε με βάση τη λογική που λέει ότι ο μονα­δι­κός μας αντί­πα­λος, είναι τα προ­βλή­ματα. Αυτά προ­σπα­θούμε να αντι­με­τω­πί­σουμε, με αυτά παλεύ­ουμε καθη­με­ρινά και θα ήταν χρήσιμο αν και η αντι­πο­λί­τευση, αντί να προ­σπα­θεί να κινηθεί με μια λογική μικρο­πο­λι­τι­κής στρα­τη­γι­κής, εκι­νείτο με την λογική των αντι­προ­τά­σεων και τις εποι­κο­δο­μη­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Δυστυ­χώς –του­λά­χι­στον από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν το έχουμε δει αυτό. Από το ΠΑΣΟΚ ίσως το βλέ­πουμε περισ­σό­τερο, αν και σε πολλές περι­πτώ­σεις, φαί­νε­ται ότι προ­σπα­θεί να ‘αντιγράψει’ τον ΣΥΡΙΖΑ -προφανώς θεω­ρώ­ντας ότι αντι­γρά­φο­ντας την μέχρι πρό­τι­νος αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, θα έρθει το ίδιο σε αυτή τη θέση. Προ­σω­πικά, νομίζω ότι θα κατα­φέ­ρει το αντί­θετο, αντι­γρά­φο­ντας μια στρα­τη­γική που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ, εδώ που είναι σήμερα.

Το επόμενο στοί­χημα είναι οι Ευρω­ε­κλο­γές για τη ΝΔ; Τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης πάντως, βάζουν τον πήχη ψηλά, τις θεωρούν πολύ κρί­σι­μες –αν και θεω­ρεί­ται εδώ και χρόνια ‘χαλαρή’ ψήφος.

Οι Ευρω­ε­κλο­γές, προ­φα­νώς και είναι ένα σημα­ντικό πολι­τικό ορόσημο. Είναι η επόμενη εκλο­γική μάχη που έχουμε μπροστά μας και έχει τη δική της αξία, γιατί είδαμε τα προη­γού­μενα χρόνια, πόσο σημα­ντικό είναι να έχει η χώρα μας (αλλά και το κόμμα μας) μια σοβαρή αντι­προ­σώ­πευση στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο. Ως εκ τούτου, έχει πολύ σημασία τόσο να κατα­πο­λε­μή­σουμε την χαλαρή ψήφο, όσο και να κάνουμε τις σωστές επι­λο­γές με πρόσωπα που θα μπορούν να δώσουν τις μάχες που πρέπει στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο, για να δια­σφα­λί­σουν τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα και για την περαι­τέρω προ­ώ­θηση της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής. Έχει σημασία να θυμη­θούμε, πόσα από τα εργα­λεία που έχουμε αξιο­ποι­ή­σει ως κυβέρ­νηση, προ­ήλ­θαν από την Ευρω­παϊκή Ένωση και απο­τε­λούν κομ­μά­τια, ευρω­παϊ­κών μηχα­νι­σμών. Σε πολλούς από αυτούς μάλιστα, πρω­τα­γω­νι­στή­σαμε και γι’ αυτό λέω ότι έχει μεγάλη σημασία το πώς πορευό­μα­στε στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο. Συνεπώς, δεν είναι μια ψήφος που δεν έχει σημασία. Έχει τη δική της βαρύ­τητα και πρέπει όλοι να την αντι­με­τω­πί­σουμε με την δέουσα σοβα­ρό­τητα παρ’ ότι είθι­σται να θεω­ρεί­ται μια πιο χαλαρή δια­δι­κα­σία.

Μιας και ανα­φερ­θή­κατε στα προ­βλή­ματα που βιώνουν οι πολίτες, γνω­ρί­ζουμε ότι στην πρώτη θέση, βρί­σκε­ται η ακρί­βεια. Κατά την άποψή σας, η κυβέρ­νηση έχει κάνει κινή­σεις για την αντι­με­τώ­πισή της και ποια είναι τα σχέδια για τις επό­με­νες ενέρ­γειες;

Γίνο­νται διαρκώς ενέρ­γειες για την κατα­πο­λέ­μηση της ακρί­βειας. Αυξά­νουμε τα εργα­λεία αλλά και τα όπλα που προ­σθέ­τουμε στην φαρέτρα μας σε αυτή την καθη­με­ρινή μάχη. Αυτό το οποίο είδαμε πρό­σφατα, είναι ότι προ­στέ­θη­καν ακόμη τέσσερα μέτρα στην προ­σπά­θεια αυτή, ενώ το θετικό είναι πως υπερ­ψη­φί­στη­καν από μια ευρεία πλειο­ψη­φία στη Βουλή. Αυτό, νομίζω πως –αν μη τι άλλο- δείχνει ότι κινού­μα­στε στην σωστή κατεύ­θυνση. Παρά την κριτική που μας ασκεί­ται για την ακρί­βεια, τις επι­λο­γές που κάνει η κυβέρ­νηση για την κατα­πο­λέ­μησή της, απο­δει­κνύ­ε­ται στην πράξη, ότι τις στη­ρί­ζει με την ψήφο της στο Κοι­νο­βού­λιο ένα μεγάλο κομμάτι της αντι­πο­λί­τευ­σης. Από εκεί και πέρα, εμείς δεν θα στα­μα­τή­σουμε να αξιο­ποιούμε νέα εργα­λεία σε αυτή την μάχη. Δεν θα στα­μα­τή­σουμε τον πόλεμο με την αισχρο­κέρ­δεια, ούτε θα στα­μα­τή­σουμε να επι­βά­λουμε πρό­στιμα (τα οποία έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ κι επι­βάλ­λο­νται σε μεγάλες πολυ­ε­θνι­κές) και δεν θα στα­μα­τή­σουμε να στη­ρί­ζουμε το εισό­δημα των πολιτών αφού αυτό, είναι το πιο απο­τε­λε­σμα­τικό εργα­λείο, μακρο­πρό­θε­σμα. Η πλη­θω­ρι­στική κρίση, κάποια στιγμή θα υπο­χω­ρή­σει ενώ τα μόνιμα μέτρα αύξησης του εισο­δή­μα­τος των πολιτών, θα μείνουν και απο­τε­λούν βασικό πυρήνα του προ­γράμ­μα­τός μας.

Θα ήθελα να μιλή­σουμε για το σχέδιο ίδρυσης ιδιω­τι­κών ΑΕΙ στη χώρα. Οι κινη­το­ποι­ή­σεις, κατα­λή­ψεις σχολών και σχο­λείων, με δια­μαρ­τυ­ρίες σε όλες τις εκπαι­δευ­τι­κές βαθ­μί­δες, συνε­χί­ζο­νται.

Οι όποιες αντι­δρά­σεις νομίζω ότι αφορούν πολύ μικρές μειο­ψη­φίες, που έχουν μείνει προ­σκολ­λη­μέ­νες σε προη­γού­με­νες δεκα­ε­τίες. Νομίζω ότι η κοι­νω­νία, είναι ξεκά­θαρα μαζί μας σε αυτή την μεταρ­ρύθ­μιση αφού τυγ­χά­νει ευρείας απο­δο­χής και μέσα στην Βουλή. Ως εκ τούτου, δεν αρμόζει στα νέα παιδιά που ανήκουν σε μειο­ψη­φίες προ­σκολ­λη­μέ­νες στο χτες και δεν εκφρά­ζουν τη νέα γενιά. Προ­φα­νώς, δε νομίζω ότι έχει κάποια δυνα­μική, η λογική των κατα­λή­ψεων και των κινη­το­ποι­ή­σεων –πέραν του να δικαιο­λο­γή­σει την ύπαρξη κάποιων που έχουν μάθει να θρέ­φο­νται από αυτού του είδους την κινη­μα­τική λογική. Σε καμία περί­πτωση δεν θα επι­τρέ­ψουμε να χαθούν εξάμηνα και θα γίνει ό,τι χρειά­ζε­ται προ­κει­μέ­νου η σιωπηρή πλειο­ψη­φία των φοι­τη­τών να μην νιώσει ότι αδι­κεί­ται από τέτοιες πρα­κτι­κές.

Σε αυτή την θητεία ποιες θα είναι οι προ­κλή­σεις της κυβέρ­νη­σης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη;

Οι προ­κλή­σεις σε αυτή την τετρα­ε­τία, είναι σίγουρα η Υγεία και μια σειρά μεγάλων μεταρ­ρυθ­μί­σεων όπως η ίδρυση ιδιω­τι­κών ΑΕΙ στη χώρα, η αύξηση των εισο­δη­μά­των των πολιτών αλλά και η αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας.

Στα υπό­λοιπα, είναι η συνέ­χιση των πολι­τι­κών που είδαμε να γίνο­νται στην προη­γού­μενη τετρα­ε­τία, όπως η ψηφιακή δια­κυ­βέρ­νηση, μία ξεκά­θαρη πολι­τική σε ό,τι αφορά στην φύλαξη των συνόρων και νομίζω ότι το τελικό απο­τέ­λε­σμα όλων (κι εκεί που θα κρι­θούμε) θα είναι μια εντελώς δια­φο­ρε­τική χώρα, από αυτήν που είχαμε το 2019. Μια Ελλάδα η οποία αλλάζει, εξε­λίσ­σε­ται, προ­ο­δεύει, πρω­τα­γω­νι­στεί και στην Ευρώπη αλλά και στις εξε­λί­ξεις στην ευρύ­τερη περιοχή και συνεπώς, ισχυ­ρο­ποιεί­ται μέρα με την μέρα!