Απορρίφθηκε αγωγή Γερμανών που αξίωσαν αποζημίωση για την αγορά οικίας στους οίκους ανοχής του Αγίου Φανουρίου

Mε την υπ’ αριθμ. 1710/2023 απόφαση του Α2 Πολι­τι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε αμε­τα­κλή­τως η αγωγή που άσκησε ένα ζευγάρι Γερ­μα­νών κατά μεσι­τι­κού γρα­φείου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση για την αγο­ρα­πω­λη­σία ενός ακι­νή­του στη συνοι­κία του Αγίου Φανου­ρίου στη Μεσαιω­νική Πόλη, κοντά στους οίκους ανοχής.

Οι Γερ­μα­νοί, που αγό­ρα­σαν το ακίνητο με τη μεσο­λά­βηση του Ροδίτη από ένα ζευγάρι Βρε­τα­νών, 3 χρόνια μετά την αγορά, ήγειραν αξιώ­σεις διότι, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, εξα­πα­τή­θη­καν καθώς είχαν σχη­μα­τί­σει την εντύ­πωση ότι επρό­κειτο για μια ήσυχη συνοι­κία χωρίς να έχουν ενη­με­ρω­θεί ότι εκεί ήταν εγκα­τε­στη­μέ­νοι οι οίκοι ανοχής του νησιού!

Ο Ροδίτης, με πολλές περ­γα­μη­νές στο αντι­κεί­μενό του, απά­ντησε με μήνυση για ψευδή κατα­μή­νυση, επι­ση­μαί­νο­ντας, μεταξύ άλλων ότι το ζευγάρι των Γερ­μα­νών είχαν κατα­λύ­σει πριν την επίδικη αγορά σε ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια με την επω­νυ­μία «Pink Elephant» (ροζ ελέ­φα­ντας) στην ίδια συνοι­κία, πολύ κοντά από το ακίνητο που αγό­ρα­σαν και δεν δικαιο­λο­γεί­ται να μην είχαν γνώση του τι συνέ­βαινε στην περιοχή…

Υπάλ­λη­λος του ενα­γό­με­νου επι­χει­ρη­μα­τία είχε δείξει στους Γερ­μα­νούς φωτο­γρα­φίες δια­φό­ρων σπιτιών της Μεσαιω­νι­κής Πόλης και εκείνοι εκδή­λω­σαν ενδια­φέ­ρον για ένα διώροφο σπίτι, που βρί­σκε­ται στην οδό Ηρο­δό­του και ζήτησαν να το επι­σκε­φθούν για να απο­φα­σί­σουν αν θα προ­έ­βαι­ναν στην αγορά του.

Συνα­ντή­θη­καν με την υπάλ­ληλο στην ως άνω πανσιόν, η οποία βρί­σκε­ται σχεδόν απέ­να­ντι από το επίδικο σπίτι, το επι­σκέ­φθη­καν, έλεγξαν τη θέση του και την ποιό­τητα της κατα­σκευής του, έμειναν ενθου­σια­σμέ­νοι και απο­φά­σι­σαν να το αγο­ρά­σουν.

Για τον σκοπό αυτό επι­σκέ­φθη­καν άλλη μια φορά το σπίτι και αφού το φωτο­γρά­φη­σαν, την 31η Ιουλίου το αγό­ρα­σαν από του Βρε­τα­νούς ιδιο­κτή­τες του.

Η αγωγή των Γερ­μα­νών απορ­ρί­φθηκε με απόφαση που έλαβε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, που επι­κυ­ρώ­θηκε από το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου και πλέον από τον Αρειο Πάγο κρί­νο­ντας ότι ουδέν πταίσμα μπορεί να απο­δο­θεί στην μεσι­τική εται­ρεία, η οποία ενήρ­γησε εντός των ορίων της εντολής που της ανα­τέ­θηκε από τους ενά­γο­ντες.

Τονί­ζε­ται μάλιστα ότι στην υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου εκπρο­σω­πή­θη­καν από δικό τους δικη­γόρο και δεν εξα­πα­τή­θη­καν.

Οι Γερ­μα­νοί υπο­στή­ρι­ξαν ότι πεί­στη­καν ότι το σπίτι βρι­σκό­ταν σ’ ένα εξαι­ρε­τικά ήσυχο σημείο στην καρδιά της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, σε μια πραγ­μα­τικά αξιο­ζή­λευτη θέση και απο­τε­λούσε μια πραγ­μα­τικά μονα­δική επεν­δυ­τική ευκαι­ρία.

Το σπίτι -είχε ανα­πα­λαιω­θεί πρό­σφατα με μεγάλη προσοχή και φρο­ντίδα από τους πωλητές, το δε τίμημα, που ανερ­χό­ταν στο ποσό των 360.000 ευρώ, ήταν εξαι­ρε­τικά χαμηλό, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη και του ό,τι το σπίτι θα παρα­δι­δό­ταν στον αγο­ρα­στή με τον εξο­πλι­σμό του, εκτός από κάποια αντι­κεί­μενα, τα οποία οι πωλητές επι­θυ­μού­σαν να πάρουν μαζί τους.

Δια­πί­στω­σαν, όπως ισχυ­ρί­στη­καν ότι, τα στενά δρο­μά­κια που οδη­γού­σαν στο σπίτι δεν επέ­τρε­παν την κυκλο­φο­ρία αυτο­κι­νή­των, επί πλέον δε από τα γει­το­νικά σπίτια δεν ακου­γό­ταν ο παρα­μι­κρός θόρυβος παρ’ όλο που ήταν σχεδόν μεσημέρι- ωσάν να ήταν αυτά ακα­τοί­κητα.

Το τίμημα κατέ­βηκε στο ποσό των 325.000 ευρώ και η αγο­ρα­πω­λη­σία έγινε.

Μετά την υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου και την παρα­λαβή των κλει­διών έμειναν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, στο σπίτι, για πέντε μέρες και δια­πί­στω­σαν ότι τις νυχτε­ρι­νές ώρες η περιοχή δεν είχε άκρα ησυχία. Αντι­θέ­τως, καθ’ όλη τη διάρ­κεια της νύχτας ακού­γο­νταν απ’ έξω διά­φο­ροι θόρυβοι και δυνατές ομιλίες και υπήρχε αρκετή κίνηση στο δρόμο, από πεζούς και μηχα­νά­κια.

Θεώ­ρη­σαν, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, ότι επρό­κειτο για κάτι έκτακτο ή ότι είχε σχέση με το ό,τι βρι­σκό­μα­σταν στο απο­κο­ρύ­φωμα της του­ρι­στι­κής σαιζόν με τους χιλιά­δες του­ρί­στες που κυκλο­φο­ρούν στην πόλη της Ρόδου.

Το Σεπτέμ­βριο του 2009 φίλοι τους, που είχαν φιλο­ξε­νή­σει, τους είπαν, μετά την επι­στροφή τους στη Γερ­μα­νία ότι το σπίτι είχε πολύ θόρυβο.

Επίσης, πολλές φορές είχαν ακούσει χτυ­πή­ματα στην πόρτα του σπιτιού μέσα στη νύκτα. Τις ίδιες αρνη­τι­κές εμπει­ρίες τους μετέ­φε­ραν την άνοιξη του 2010 και δυο ζευ­γά­ρια που είχαν μισθώ­σει μέσω δια­δι­κτύου το σπίτι για δια­κο­πές.

Οι Γερ­μα­νοί, ισχυ­ρί­ζο­νται, ότι τον Μάιο του 2010 «ανα­κά­λυ­ψαν» ότι το σπίτι βρι­σκό­ταν στη μονα­δική περιοχή, όπου στε­γά­ζο­νταν οίκοι ανοχής, οι οποίοι λει­τουρ­γούν καθ’ όλη τη διάρ­κεια της νύκτας.

Ισχυ­ρί­ζο­νται, ότι δεν είχαν δει τα κόκκινα φώτα και ότι οι οίκοι ανοχής δεν ήταν αντι­λη­πτοί το πρωί και ότι τα σπίτια δεν ξεχω­ρί­ζουν σε τίποτε από τ’ άλλα, οι δε πόρτες τους είναι κλει­στές.

Την υπόθεση χει­ρί­στη­καν για το μεσι­τικό γραφείο οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γεώρ­γιος Καρα­βο­κύ­ρης και Μαρίνος Μακρί­δης.