ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Απορρίφθηκε αγωγή υγειονομικού που διεκδικούσε αποζημίωση για την αναστολή καθηκόντων του στην πανδημία

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
Κορωνοϊος covid 19
✦ Σύνοψη ⌄
  • Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο απέρ­ριψε την αγωγή 27 εργα­ζο­μέ­νων νοσο­κο­μείου κατά του Δημο­σίου και του νοση­λευ­τι­κού ιδρύ­μα­τος για απο­ζη­μί­ωση λόγω στέ­ρη­σης απο­δο­χών.
  • Η απόφαση αφο­ρούσε την ανα­στολή καθη­κό­ντων λόγω μη συμ­μόρ­φω­σης με την υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα του εμβο­λια­σμού κατά την παν­δη­μία.
  • Ο πρώτος ενάγων ζητούσε απο­ζη­μί­ωση 81.620 ευρώ για περιου­σιακή ζημία και ηθική βλάβη, επι­κα­λού­με­νος δύσκο­λες οικο­γε­νεια­κές συν­θή­κες.
  • Η δικα­στική απόφαση εντάσ­σε­ται στη σειρά υπο­θέ­σεων που προ­κύ­πτουν από τα μέτρα εμβο­λια­σμού στις δομές υγείας.

• Το διοι­κη­τικό δικα­στή­ριο έκρινε ότι η στέρηση των απο­δο­χών του κατά το επίδικο διά­στημα δεν ήταν παρά­νομη, ενώ διέταξε τον χωρισμό του κοινού δικο­γρά­φου των 27 συνο­λικά εργα­ζο­μέ­νων νοσο­κο­μείου που είχαν προ­σφύ­γει από κοινού κατά του Δημο­σίου και του νοση­λευ­τι­κού ιδρύ­μα­τος

Μία ακόμη δικα­στική απόφαση προ­στέ­θηκε στη μακρά αλυσίδα των υπο­θέ­σεων που γέννησε το μέτρο του υπο­χρε­ω­τι­κού εμβο­λια­σμού των εργα­ζο­μέ­νων στις δομές υγείας κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο απέρ­ριψε την αγωγή ημε­δα­πού υγειο­νο­μι­κού, μόνιμου υπαλ­λή­λου γενικού νοσο­κο­μείου, ο οποίος ζητούσε να ανα­γνω­ρι­στεί η υπο­χρέ­ωση των ενα­γο­μέ­νων να του κατα­βά­λουν συνο­λικά 81.620 ευρώ ως απο­ζη­μί­ωση και χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την περιου­σιακή ζημία και την ηθική βλάβη που ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι υπέστη από την επιβολή σε βάρος του ειδικού διοι­κη­τι­κού μέτρου της ανα­στο­λής καθη­κό­ντων, λόγω της μη συμ­μόρ­φω­σής του με την υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα του εμβο­λια­σμού.

Η απόφαση αφορά αγωγή που είχαν κατα­θέ­σει από κοινού 27 εργα­ζό­με­νοι του ίδιου νοσο­κο­μείου τον Δεκέμ­βριο του 2023.

Η υπόθεση και οι αξιώ­σεις των ενα­γό­ντων

Οι ενά­γο­ντες, όλοι εργα­ζό­με­νοι του νοση­λευ­τι­κού ιδρύ­μα­τος, ζητού­σαν να ανα­γνω­ρι­στεί η υπο­χρέ­ωση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και του νοσο­κο­μείου να τους απο­ζη­μιώ­σουν, αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον, για την απώλεια των απο­δο­χών τους εντός του ευρύ­τε­ρου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 1 Σεπτεμ­βρίου 2021 έως 31 Δεκεμ­βρίου 2022. Οι αξιώ­σεις τους στη­ρί­ζο­νταν στις δια­τά­ξεις περί αστικής ευθύνης του Δημο­σίου και των νομικών προ­σώ­πων δημο­σίου δικαίου, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι οι απο­φά­σεις του διοι­κητή του νοσο­κο­μείου, με τις οποίες τέθηκαν σε ανα­στολή καθη­κό­ντων άνευ απο­δο­χών, ήταν παρά­νο­μες.

Η περί­πτωση του πρώτου ενά­γο­ντος

Ο πρώτος ενάγων, τέθηκε σε ανα­στολή καθη­κό­ντων από τις 2 Σεπτεμ­βρίου 2021, με απόφαση του διοι­κητή του νοσο­κο­μείου, επειδή δεν συμ­μορ­φώ­θηκε με την υπο­χρέ­ωση εμβο­λια­σμού που θέσπισε ο νόμος για το σύνολο του προ­σω­πι­κού των δομών υγείας. Το μέτρο ήρθη από τις 10 Ιανουα­ρίου 2022, καθώς ο ίδιος νόσησε από τον κορω­νοϊό, ενώ στη συνέ­χεια απαλ­λά­χθηκε από την υπο­χρέ­ωση εμβο­λια­σμού έως τις 10 Ιουλίου 2022.

Με την αγωγή του ζητούσε 6.620 ευρώ για την απο­κα­τά­σταση της περιου­σια­κής ζημίας που υπο­στή­ριζε ότι υπέστη από τη μη κατα­βολή των απο­δο­χών του κατά το διά­στημα από 2 Σεπτεμ­βρίου 2021 έως 10 Ιανουα­ρίου 2022 και επι­πλέον 75.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την ηθική βλάβη που ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι υπέστη από την ίδια αιτία.

Όπως εξέθετε, η στέρηση της εργα­σίας και των μέσων βιο­πο­ρι­σμού του συνέ­πεσε με περίοδο αυξη­μέ­νων οικο­γε­νεια­κών αναγκών, καθώς είχε τέκνο ηλικίας 2,5 ετών, η σύζυγός του δεν εργα­ζό­ταν το επίμαχο διά­στημα και εκκρε­μούσε η απο­πλη­ρωμή δανείου για την αγορά αυτο­κι­νή­του, τις δόσεις του οποίου αδυ­να­τούσε να εξυ­πη­ρε­τή­σει.

Για τον λόγο αυτό, όπως υπο­στή­ριξε, ανα­γκά­στηκε να ζητήσει οικο­νο­μική βοήθεια από συγ­γε­νικά του πρόσωπα, ενώ έτυχε και φιλαν­θρω­πι­κής συν­δρο­μής από συμπο­λί­τες του.

Ο ενάγων προ­έ­βαλε ότι η στέρηση των απο­δο­χών του παρα­βί­ασε σειρά συνταγ­μα­τι­κών δια­τά­ξεων, μεταξύ των οποίων την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, την αρχή της ισό­τη­τας, την προ­στα­σία της αξιο­πρέ­πειας του ατόμου, την ελεύ­θερη ανά­πτυξη της προ­σω­πι­κό­τη­τας και το δικαί­ωμα στην εργασία, καθώς και διε­θνείς συμ­βά­σεις, όπως την Ευρω­παϊκή Σύμβαση των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που, τη Σύμβαση του Οβιέδο για τη βιοϊ­α­τρική, που καθιε­ρώ­νει την αρχή της ενη­με­ρω­μέ­νης συναί­νε­σης του ασθε­νούς, και τον Χάρτη Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Το σκε­πτικό της απόρ­ρι­ψης

Το δικα­στή­ριο, στη­ρι­ζό­μενο στη νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, υπεν­θύ­μισε ότι ο υπο­χρε­ω­τι­κός εμβο­λια­σμός του προ­σω­πι­κού των νοσο­κο­μείων και το συνα­κό­λουθο μέτρο της ανα­στο­λής καθη­κό­ντων άνευ απο­δο­χών για τους μη συμ­μορ­φού­με­νους έχουν κριθεί συνταγ­μα­τικά, εφόσον θεσπί­στη­καν βάσει των επι­στη­μο­νι­κών και επι­δη­μιο­λο­γι­κών δεδο­μέ­νων της εποχής και υπό την προ­ϋ­πό­θεση της επα­να­ξιο­λό­γη­σής τους εντός εύλογου χρόνου.

Το ανώτατο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο έχει δεχθεί ότι σε περι­πτώ­σεις σοβαρού κιν­δύ­νου για τη δημόσια υγεία, όπως η παν­δη­μία, το κράτος οφείλει να λαμ­βά­νει τα ανα­γκαία μέτρα, τα οποία μπορεί να συνι­στούν ακόμη και σοβαρή επέμ­βαση στα θεμε­λιώδη δικαιώ­ματα, χωρίς αυτό να καθιστά τη ρύθμιση αντι­συ­νταγ­μα­τική, εφόσον τηρού­νται οι ανωτέρω προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Σημειώ­νε­ται ότι, όπως έχει ήδη κριθεί από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, η δια­τή­ρηση του μέτρου πέραν της 31ης Μαρτίου 2022, με την τελευ­ταία νομο­θε­τική παρά­ταση της επα­να­ξιο­λό­γη­σης έως το τέλος του 2022, παρα­βί­ασε την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, καθώς είχε παρέλ­θει διά­στημα άνω των 8 μηνών από την εφαρ­μογή του χωρίς ουσια­στική επα­να­ξιο­λό­γηση βάσει επί­και­ρων επι­στη­μο­νι­κών στοι­χείων. Ωστόσο, το κρίσιμο για τη συγκε­κρι­μένη υπόθεση διά­στημα ήταν δια­φο­ρε­τικό, καθώς η ανα­στολή του ενά­γο­ντος έληξε στις 10 Ιανουα­ρίου 2022, δηλαδή σε χρόνο κατά τον οποίο, σύμφωνα με το δικα­στή­ριο, το μέτρο εξα­κο­λου­θούσε να είναι νόμιμο.

Ειδι­κό­τερα, το δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι 2 πρώτες νομο­θε­τι­κές παρα­τά­σεις της επα­να­ξιο­λό­γη­σης, αρχικά έως τις 31 Δεκεμ­βρίου 2021 και εν συνε­χεία έως τις 31 Μαρτίου 2022, δόθηκαν για σύντομα χρονικά δια­στή­ματα και σε χρόνο που δεν είχε παρέλ­θει παρά λίγοι μήνες από την εισα­γωγή και την έναρξη εφαρ­μο­γής του μέτρου.

Ως εκ τούτου, η δια­τή­ρηση της ανα­στο­λής του ενά­γο­ντος κατά το επίδικο διά­στημα δεν υπερέβη τον εύλογο χρόνο, δεν προ­σέ­κρουσε σε συνταγ­μα­τική ή υπερ­νο­μο­θε­τι­κής ισχύος διάταξη και δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται παρα­νο­μία του νοσο­κο­μείου που να γεννά υπο­χρέ­ωση απο­ζη­μί­ω­σης.

Με το σκε­πτικό αυτό η αγωγή απορ­ρί­φθηκε ως αβάσιμη ως προς τον πρώτο ενά­γο­ντα, ο οποίος πάντως απαλ­λά­χθηκε από τα δικα­στικά έξοδα.

Εκτός δικαιο­δο­σίας το Δημόσιο και 2 επι­κου­ρι­κοί υπάλ­λη­λοι

Πέραν της ουσια­στι­κής κρίσης, το δικα­στή­ριο προ­χώ­ρησε και σε σημα­ντι­κές δικο­νο­μι­κές τομές. Απέρ­ριψε την αγωγή ως απα­ρά­δε­κτη κατά το μέρος που στρε­φό­ταν κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, κρί­νο­ντας ότι η ζημία από τη μη κατα­βολή των απο­δο­χών προήλθε απο­κλει­στικά από τις απο­φά­σεις του διοι­κητή του νοσο­κο­μείου και, συνεπώς, μόνο το νοση­λευ­τικό ίδρυμα νομι­μο­ποιεί­ται παθη­τικά στη δίκη.

Επι­πλέον, για δύο εκ των ενα­γό­ντων, ημεδαπή και ημεδαπό που υπη­ρε­τού­σαν ως επι­κου­ρικό προ­σω­πικό με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου ορι­σμέ­νου χρόνου, η αγωγή απορ­ρί­φθηκε επίσης ως απα­ρά­δε­κτη, καθώς οι δια­φο­ρές που αφορούν προ­σω­πικό με σύμβαση ιδιω­τι­κού δικαίου υπά­γο­νται στη δικαιο­δο­σία των πολι­τι­κών και όχι των διοι­κη­τι­κών δικα­στη­ρίων. Οι συγκε­κρι­μέ­νοι θα πρέπει, εφόσον επι­μεί­νουν στις αξιώ­σεις τους, να απευ­θυν­θούν στα αρμόδια πολι­τικά δικα­στή­ρια.

Χωρι­σμός του δικο­γρά­φου και νέα δικά­σι­μος τον Δεκέμ­βριο

Για τους υπό­λοι­πους ενά­γο­ντες το δικα­στή­ριο ανέβαλε την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης και διέταξε τον χωρισμό του κοινού δικο­γρά­φου. Έκρινε, κατά πλειο­ψη­φία, ότι 13 εξ αυτών δεν ομο­δι­κούν παρα­δε­κτώς, διότι εξει­δι­κεύ­ουν την ηθική βλάβη που επι­κα­λού­νται σε δια­φο­ρε­τικά, για τον καθέναν, πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά και συν­θή­κες, στοι­χείο που κατά το δικα­στή­ριο δεν επι­τρέ­πει την κοινή εκδί­καση των αξιώ­σεών τους.

Οι ενά­γο­ντες αυτοί καλού­νται να κατα­θέ­σουν ο καθένας νέο αυτο­τε­λές δικό­γραφο εντός προ­θε­σμίας 30 ημερών από την επίδοση της από­φα­σης, ενώ οι λοιποί 12 θα κατα­θέ­σουν νέο κοινό δικό­γραφο.

Σημειώ­νε­ται ότι επί του ζητή­μα­τος αυτού δια­τυ­πώ­θηκε μειο­ψη­φία από το προ­ε­δρεύον μέλος της σύν­θε­σης, κατά την οποία η επί­κληση εν μέρει δια­φο­ρε­τι­κών περι­στα­τι­κών προς εξει­δί­κευση της κοινής ηθικής βλάβης, που εκπη­γά­ζει από την ίδια φερό­μενη ως παρά­νομη ενέρ­γεια, δεν αρκεί για να άρει την ομο­δι­κία και, συνεπώς, δεν χρεια­ζό­ταν χωρι­σμός του δικο­γρά­φου.

Οι χωρι­ζό­με­νες υπο­θέ­σεις προσ­διο­ρί­στη­καν να συζη­τη­θούν σε νέα δικά­σιμο στις 3 Δεκεμ­βρίου 2026, οπότε και ανα­μέ­νε­ται να κριθεί η τύχη των αξιώ­σεων των υπό­λοι­πων εργα­ζο­μέ­νων.

Οι ενά­γο­ντες παρέ­στη­σαν με δικη­γόρο τον κ. Ευάγ­γελο Λεβέντη, το Ελλη­νικό Δημόσιο από τη δικα­στική πλη­ρε­ξού­σια του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους κ. Φραν­τζέ­σκα Κοντιζά και το νοσο­κο­μείο από την δικη­γόρο κ. Δέσποινα Θανασιά.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.