«Όχι» δικαστηρίου σε αποζημίωση 60.000 ευρώ για τον παρ’ ολίγον πνιγμό 76χρονου Βρετανού σε ξενοδοχειακή πισίνα

• Το Μονομελές Πρωτοδικείο απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή τετραμελούς οικογένειας από το Ηνωμένο Βασίλειο, κρίνοντας ότι το περιστατικό οφειλόταν σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ίδιου του παθόντος, ο οποίος είχε καταναλώσει αλκοόλ και γνώριζε τα προβλήματα υγείας του

Μια υπόθεση που ξεκίνησε από ένα πρωινό διακοπών τον Νοέμβριο του 2023 εξελίχθηκε σε πολυετή δικαστική διαμάχη με αντικείμενο αξιώσεις συνολικού ύψους 60.000 ευρώ. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου με απόφασή του απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή 4 Βρετανών τουριστών κατά ξενοδοχειακής εταιρείας και της προέδρου και διευθύνουσας συμβούλου της, κρίνοντας ότι ο παρ’ ολίγον πνιγμός του 76χρονου ενάγοντος στην κολυμβητική δεξαμενή της μονάδας δεν οφειλόταν σε καμία παράνομη ή υπαίτια πράξη των εναγομένων, αλλά σε δική του αποκλειστική υπαιτιότητα.
Το δικαστήριο απέρριψε παράλληλα και την παρεμπίπτουσα αγωγή που είχε ασκήσει η ξενοδοχειακή εταιρεία κατά της ασφαλιστικής της, καθώς αυτή είχε νόημα μόνο σε περίπτωση καταδίκης της στην κύρια δίκη.
Το επίμαχο πρωινό της 3ης Νοεμβρίου 2023
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της υπόθεσης, οι 4 ενάγοντες, υπήκοοι και κάτοικοι Ηνωμένου Βασιλείου, είχαν ταξιδέψει στο νησί στις 28 Οκτωβρίου 2023 για διακοπές, επιλέγοντας για τη διαμονή τους τη συγκεκριμένη ξενοδοχειακή μονάδα, με προγραμματισμένη ημέρα αναχώρησης την 4η Νοεμβρίου 2023. Το πρωί της 3ης Νοεμβρίου 2023, μία μόλις ημέρα πριν από την επιστροφή τους, η οικογένεια θέλησε να περάσει τις πρωινές της ώρες στην κολυμβητική δεξαμενή του ξενοδοχείου.
Περί ώρα 11:00, ο πρώτος εκ των εναγόντων, ηλικίας 76 ετών, επιχείρησε να εισέλθει στην πισίνα. Κατά την προσπάθειά του αυτή αισθάνθηκε αδιαθεσία, γεγονός που τον οδήγησε σε παρ’ ολίγον πνιγμό. Από τη δεξαμενή τον βοήθησε να εξέλθει ο γαμπρός του, τέταρτος των εναγόντων, ενώ άμεσα έσπευσε στο σημείο ο μετρ του ξενοδοχείου, ο οποίος είχε οριστεί και υπεύθυνος ασφαλείας για την κολυμβητική δεξαμενή, και του παρείχε τις πρώτες βοήθειες. Ο διευθυντής της μονάδας κάλεσε αμέσως το ΕΚΑΒ και ο ηλικιωμένος διακομίστηκε σε νοσοκομείο, όπου, κατά τους ισχυρισμούς της αγωγής, νοσηλεύτηκε επί 3 ημέρες.
Οι αξιώσεις της οικογένειας και η γραμμή υπεράσπισης
Με την αγωγή τους, η οποία κατατέθηκε τον Ιανουάριο του 2025, οι ενάγοντες υποστήριξαν ότι ο παρ’ ολίγον πνιγμός οφειλόταν σε ολισθηρότητα των πλακιδίων, σε κατασκευαστικές ατέλειες της δεξαμενής, καθώς και σε έλλειψη υπεύθυνου λειτουργίας και ναυαγοσώστη. Ο 76χρονος διατεινόταν ότι υπέστη ηθική βλάβη τόσο από το ίδιο το περιστατικό όσο και από την απώλεια του υπολοίπου των διακοπών του, ζητώντας χρηματική ικανοποίηση 45.000 ευρώ. Τα υπόλοιπα 3 μέλη της οικογένειας ζητούσαν από 5.000 ευρώ το καθένα, επικαλούμενα προσβολή της προσωπικότητάς τους εξαιτίας της απώλειας του χρόνου αναψυχής τους, την οποία απέδιδαν σε πλημμελή εκπλήρωση των υποχρεώσεων της ξενοδοχειακής επιχείρησης. Ζητούσαν, μάλιστα, την καταβολή των ποσών εις ολόκληρον από τις 2 εναγόμενες, με προσωρινά εκτελεστή απόφαση και με τον νόμιμο τόκο.
Τους ενάγοντες εκπροσώπησε με κατάθεση προτάσεων η πληρεξούσια δικηγόρος κ. Ευαγγελία Ταμπάκη, ενώ την υπεράσπιση της ξενοδοχειακής εταιρείας και της προέδρου και διευθύνουσας συμβούλου της ανέλαβε ο δικηγόρος κ. Δημήτριος Αποστολάς. Η πλευρά των εναγομένων αμφισβήτησε πλήρως τη βάση της αγωγής, προσκομίζοντας 3 ένορκες βεβαιώσεις, πιστοποιητικά για τις εγκαταστάσεις και σειρά εγγράφων και φωτογραφιών, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε.
Η παρεμπίπτουσα αγωγή κατά της ασφαλιστικής
Παράλληλα με την κύρια δίκη, η ξενοδοχειακή εταιρεία άσκησε τον Φεβρουάριο του 2025 προσεπίκληση σε παρέμβαση και παρεμπίπτουσα αγωγή κατά της ασφαλιστικής εταιρείας με την οποία είχε συνάψει σύμβαση ασφάλισης αστικής ευθύνης για ατυχήματα εντός της μονάδας, σύμβαση που ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο του περιστατικού. Με το δικόγραφο αυτό ζητούσε, σε περίπτωση που υποχρεωνόταν να αποζημιώσει τους ενάγοντες, να της καταβάλει η ασφαλιστική οποιοδήποτε ποσό επιδικαζόταν, κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα. Την ασφαλιστική εταιρεία εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Νικόλαος Παπαχρονόπουλος. Το δικαστήριο αποφάσισε τη συνεκδίκαση των 2 δικογράφων λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας, προς διευκόλυνση και επιτάχυνση της δίκης και προς μείωση των εξόδων.
Το σκεπτικό της απόρριψης
Από την αποδεικτική διαδικασία προέκυψε εικόνα ουσιωδώς διαφορετική από εκείνη που περιέγραφε η αγωγή. Το δικαστήριο έκρινε ότι τα πλακίδια της κολυμβητικής δεξαμενής, τόσο στο εσωτερικό της όσο και περιμετρικά, ήταν πιστοποιημένα ως αντιολισθητικά, ενώ η ίδια η δεξαμενή ήταν κατασκευασμένη σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων. Τα σχετικά πιστοποιητικά έγγραφα, όπως σημειώνεται στην απόφαση, δεν αμφισβητήθηκαν ειδικά από την πλευρά των εναγόντων. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι το σημείο εισόδου στην πισίνα διέθετε 2 μεταλλικές κουπαστές, οι οποίες ξεκινούν σχεδόν 1 μέτρο πριν από αυτήν και από τις οποίες ο 76χρονος όφειλε να στηρίζεται, ώστε ακόμη και σε περίπτωση αδιαθεσίας, όπως και συνέβη, να αποφευχθεί βλάβη της υγείας του. Διαπιστώθηκε ακόμη ότι υπήρχε ορισμένος υπεύθυνος λειτουργίας για τη δεξαμενή, ο οποίος μάλιστα επενέβη άμεσα κατά το συμβάν.
Καθοριστικό ρόλο στην κρίση του δικαστηρίου διαδραμάτισε η συμπεριφορά του ίδιου του παθόντος. Όπως δέχθηκε η απόφαση, ο 76χρονος είχε ήδη καταναλώσει αλκοόλ πριν επιχειρήσει να εισέλθει στην πισίνα, ενώ γνώριζε ότι είναι διαβητικός με τάσεις λιποθυμίας. Σε συνδυασμό με την ηλικία του, όφειλε να επιδεικνύει ιδιαίτερη προσοχή και να μην πλησιάζει την κολυμβητική δεξαμενή μετά από κατανάλωση αλκοόλ. Ο παρ’ ολίγον πνιγμός του, κατά την κρίση του δικαστηρίου, οφειλόταν αποκλειστικά σε δική του υπαιτιότητα. Εφόσον δεν στοιχειοθετήθηκε παράνομη και υπαίτια πράξη των εναγομένων που να συνδέεται αιτιωδώς με το περιστατικό, δεν μπορούσε να θεμελιωθεί ούτε ευθύνη τους για την απώλεια του χρόνου αναψυχής των υπόλοιπων μελών της οικογένειας.
Με βάση τα παραπάνω, η κύρια αγωγή απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη και οι 4 ενάγοντες καταδικάστηκαν στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εναγομένων, τα οποία ορίστηκαν σε 1.200 ευρώ. Ως αναπόδραστη συνέπεια της απόρριψης της κύριας αγωγής, απορρίφθηκε και η παρεμπίπτουσα αγωγή της ξενοδοχειακής εταιρείας κατά της ασφαλιστικής, αφού δεν πληρώθηκε η προϋπόθεση της καταδίκης της στην κύρια δίκη, με την ξενοδοχειακή επιχείρηση να καταδικάζεται με τη σειρά της στα δικαστικά έξοδα της ασφαλιστικής, ύψους 600 ευρώ.