Βαρουφάκης: Eίχαμε Plan X στη διαπραγμάτευση, ηχογράφησα τα Eurogroup

ην κωδική ονο­μα­σία plan «Χ» έφερε το σχέδιο που είχε εκπο­νή­σει ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Γιάνης Βαρου­φά­κης, κατ’ εντολήν του πρω­θυ­πουρ­γού, και προ­έ­βλεπε ανα­διάρ­θωση των ομο­λό­γων που είχε στην κατοχή της η ΕΚΤ και την ενερ­γο­ποί­ηση ενός παράλ­λη­λου συστή­μα­τος πλη­ρω­μών, σε περί­πτωση εκδί­ω­ξης της χώρας από το ευρώ, όπως απο­κά­λυψε στην εκπομπή «Ιστο­ρίες», του ΣΚΑΪ. «Εκρινα λοιπόν ότι αν κάναμε αυτό που είχαμε απο­φα­σί­σει ως δια­πραγ­μα­τευ­τική ομάδα, ούτε καν να προ­χω­ρή­σουμε στην ανα­διάρ­θρωση των ομο­λό­γων, αλλά να ανα­κοι­νώ­σουμε την ανα­διάρ­θρωση αυτών των ομο­λό­γων (σ.σ. πρό­κει­ται για τα ελλη­νικά ομόλογα, ύψους 27 δισ. ευρώ, που είχε στην κατοχή της η ΕΚΤ) και ότι θα βάλουμε μπροστά το παράλ­ληλο σύστημα πλη­ρω­μών, θεωρώ ότι εκείνη τη στιγμή, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, πριν από το δημο­ψή­φι­σμα, θα υπήρχε η συζή­τηση μεταξύ Μέρκελ και Ντράγκι, που περι­μέ­ναμε». Μάλιστα προ­σθέ­τει ότι «το παράλ­ληλο σύστημα πλη­ρω­μών ο πρω­θυ­πουρ­γός το σκέ­φτηκε, υπήρξε αρνη­τική αντί­δραση στην πρότασή μου από τον κ. Δρα­γα­σάκη, ο πρω­θυ­πουρ­γός το σκέ­φτηκε πολύ συγκρο­τη­μένα και τον είδα να προ­βλη­μα­τί­ζε­ται ιδιαί­τερα τι θα έκανε και, τελικά, απο­φά­σισε να πάει με την εισή­γηση του κ. Δρα­γα­σάκη και να απορ­ρί­ψει τη δική μου».

Ο κ. Βαρου­φά­κης ανα­φέ­ρε­ται σε εντολή που είχε λάβει από τον κ. Τσίπρα για την προ­ε­τοι­μα­σία του Plan Χ. «Η εντολή που είχα από τον πρω­θυ­πουργό ήταν να υπάρξει όσο το δυνατόν πιο εμπε­ρι­στα­τω­μένη μελέτη όλων αυτών των ζητη­μά­των, χωρίς να ξεφύγει αυτό από τα 5-6 άτομα». Πέραν της λει­τουρ­γίας του παράλ­λη­λου συστή­μα­τος πλη­ρω­μών, παρα­δέ­χε­ται ότι «υπήρχε ένα κεφά­λαιο για όλα αυτά τα μεγάλα ζητή­ματα», απα­ντώ­ντας σε ερώτηση εάν το σχέδιο περιείχε προ­βλέ­ψεις για φάρμακα, τρόφιμα, καύσιμα.

Ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, ανα­φε­ρό­με­νος στις προ­σπά­θειες της τότε κυβέρ­νη­σης να βρει χρη­μα­το­δό­τηση από τρίτες χώρες, δηλώνει ότι ο ίδιος ήταν αντί­θε­τος στην προ­σέγ­γιση να ζητηθεί βοήθεια από τη Ρωσία. «Φαι­νό­ταν λάθος η οποια­δή­ποτε προ­σπά­θεια να πάρουμε χρήματα από τον Βλα­ντι­μίρ Πούτιν», ανα­φέ­ρει σχετικά. Προ­σθέ­τει ότι είχε πει στον πρω­θυ­πουργό: «Εστω παίρ­νουμε 5 δισ. για τον αγωγό. Τι να τα κάνουμε; Θα τα βάλουμε στον κοινό λογα­ρια­σμό κράτους και Εθνικής Τρά­πε­ζας; Αμέσως η τρόικα θα ξέρει ότι έχουμε άλλα 5 δισ., και απλά θα καθυ­στε­ρή­σει κι άλλο τη δια­πραγ­μά­τευση μέχρι να εξα­ντλη­θούν μέσα από τις πλη­ρω­μές μας στο ΔΝΤ». Μιλάει, επίσης, για μιαν άτυπη συμ­φω­νία που επε­τεύ­χθη με την Κίνα για άμεσες επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα, αλλά και για συμ­φω­νία πιστω­τική, σε περί­πτωση που η Αθήνα προ­χω­ρούσε σε έκδοση ομο­λό­γων. «Αυτή η συμ­φω­νία επήλθε, ανε­τράπη όμως με ένα τηλε­φώ­νημα από το Βερο­λίνο προς το Πεκίνο».

Ο κ. Βαρου­φά­κης απο­κά­λυψε ότι την πρώτη επι­στολή παραί­τη­σης τη συνέ­γραψε «γιατί κάποια στιγμή ο πρω­θυ­πουρ­γός είχε απο­δε­χθεί τον στόχο του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος του 3,5% για την επόμενη δεκα­ε­τία, κάτι το οποίο είναι μακρο­οι­κο­νο­μικά αδύνατο». Μάλιστα, ουσια­στικά λέει ότι αυτό έγινε χωρίς ο ίδιος να έχει καμία γνώση, προ­φα­νώς διότι ο κ. Τσίπρας είχε σε ανύ­πο­πτο χρόνο πάρει ο ίδιος τα ηνία της δια­πραγ­μά­τευ­σης. «Οταν έμαθα ότι αυτό δόθηκε πίσω από την πλάτη μου, έθεσα το θέμα στον πρω­θυ­πουργό», ο οποίος τού απά­ντησε ότι «θα δώσουμε αυτό για να πάρουμε το χρέος». Και συμπλη­ρώ­νει δηκτικά: «Πραγ­μα­τικά δεν έχω πολλά μαλλιά, αλλά τότε τράβηξα αυτά που είχα». Ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών ανα­φέρ­θηκε ανα­λυ­τικά και στο Eurogroup της Ρίγας, όπου ουσια­στικά άρχισε για τον ίδιο η αντί­στροφη μέτρηση, κάνο­ντας αναφορά σε επίθεση από τους ομο­λό­γους του, όχι κατά του ιδίου, αλλά σε «επίθεση ενα­ντίον της Ελλάδας».

Για τη δια­χεί­ριση του απο­τε­λέ­σμα­τος του δημο­ψη­φί­σμα­τος, ο κ. Βαρου­φά­κης κάνει λόγο για «συν­θη­κο­λό­γηση άνευ όρων» και ανα­φέ­ρει ότι ο κ. Τσίπρας τού ζήτησε να παρα­μεί­νει στην κυβέρ­νηση, σε κάποιο άλλο πόστο, αλλά ο ίδιος αρνή­θηκε.

«Τερά­στια ευθύνη»

Τέλος, κάνο­ντας απο­τί­μηση των εξε­λί­ξεων και της κατά­λη­ξης της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τη συμ­φω­νία που τελικά επε­τεύ­χθη, ανα­γνω­ρί­ζει ότι έχει «τερά­στια ευθύνη» και ότι «βεβαίως απέτυχα», εξη­γώ­ντας ότι στόχος του ήταν μια έντιμη συμ­φω­νία. «Η ευθύνη είναι μεγάλη, θα έκανα αρκετά πράγ­ματα δια­φο­ρε­τικά», παρα­δέ­χε­ται.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η συνέ­ντευξη του κ. Βαρου­φάκη στην εκπομπή «Ιστο­ρίες» και τον Αλέξη Παπα­χελά.

Για τη σχέση με τον πρω­θυ­πουργό

Α.Π.: Όταν αρχί­σατε να μιλάτε με τον κ. Τσίπρα συμ­φω­νού­σατε σε όλα;

Γ.Β.: Ήταν ενδια­φέ­ρουσα η συζή­τηση, γιατί ήταν ξεκά­θαρο ότι είχαμε μια διά­σταση απόψεων όσο αφορά το θέμα της δραχμής, αλλά μου’ κανε εντύ­πωση ότι πολύ σύντομα ότι η δεύτερη…

Α.Π.: Εκείνος θεώρησε ότι η δραχμή είναι λογική διέ­ξο­δος.

Γ.Β.: Ότι είναι οπωσ­δή­ποτε κάτι το οποίο πρέπει να το σκε­φτούμε. Αλλά πολύ σύντομα είδα μία σημα­ντική, αν θέλετε ωρί­μανση στη σκέψη του Αλέξη Τσίπρα, γιατί μετά είχαμε και άλλες συνο­μι­λίες στη διάρ­κεια των 2 ετών που ακο­λού­θη­σαν μέχρι τις εκλογές του 2012.

Συνέ­ντευξη τύπου με τον κ. Ντάϊ­σελ­μπλουμ

Α.Π.: Θα μας πείτε τί ακριβώς συνέβη εκεί γιατί έχουμε ακούσει πολλές ερμη­νείες, έχουμε ακούσε το «η ΤΡΟΙΚΑ τελεί­ωσε», έχουμε ακούσει ότι… τί ακριβώς συνέβη;

Γ.Β.: Στη συνέ­ντευξη τύπου είχαμε συμ­φω­νή­σει ότι.

Α.Π.: Ξεκί­νησε πολύ ομαλά.

Γ.Β.: Πολύ ομαλά διότι ήταν συμ­φω­νη­μένο ότι θα ξεκι­νή­σει ομαλά. Είχα ελέγξει τί θα πεί, είχε ελέγξει τί θα πώ, γιατί πάρα πολύ σωστά, και είμαι χαρού­με­νος που έγινε αυτό. Όλα πήγαν καλά μέχρι που ήρθε η ώρα, η στιγμή των ερω­τα­πα­ντή­σεων. Ένας έλλην δημο­σι­γρά­φος μου έθεσε το ερώτημα τί θα κάνουμε την ΤΡΟΙΚΑ. Και έδωσα μια απά­ντηση που θεωρώ ότι ήταν ιδιαί­τερα μετριο­πα­θής.. Και μου’κανε πολύ μεγάλη εντύ­πωση όταν μετά από αυτήν την ιδιαί­τερα μετριο­παθή τοπο­θέ­τηση θύμωσε, σε βαθμό που ουσια­στικά να χάσει το επι­κοι­νω­νιακό παι­χνίδι, αρνή­θηκε να μου δώσει το χέρι, έσκυψε στο αυτί μου και μου λέει «You just killed the Troika», «Μόλις σκό­τω­σες την Τρόικα».

Για τις ηχο­γρα­φή­σεις των Eurogroup

Α.Π.: Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι εσείς έχετε ηχο­γρα­φή­σει, να το πώ έτσι, όλα τα Eurogroups πλήν του πρώτου;

Γ.Β.: Ναι είναι αλήθεια και να σας πώ γιατί. …. Ήταν ηθική μου υπο­χρέ­ωση ως ΥΠΟΙΚ μιας χώρας, η οποία βρί­σκε­ται στην κόψη του ξυρα­φιού να μπορώ να απαντώ στα ερω­τή­ματα του Πρω­θυ­πουρ­γού, των συνα­δέλ­φων στο Υπουρ­γικό συμ­βού­λιο, των βου­λευ­τών και των δημ/φων στο τί είπε ποιός, πού, εφόσον κρίνω ότι πρέπει να το πω.

Α.Π.: Αυτά θα φάνουν σε κάποιο βιβλίο, κάπου αλλού, κάποια στιγμή;

Γ.Β.: Δε γνωρίζω να σας πώ, δεν έχω στόχο να τα χρη­σι­μο­ποι­ήσω προς το παρόν.

Α.Π.: Τα’χει ακούσει ο πρω­θυ­πουρ­γός κάποια στιγμή όταν σας έλεγε τί ακριβώς έγινε;

Γ.Β.: Κοι­τάξτε, όταν μετά τη Ρίγα, το Eurogroup εκείνο της 24ης Απρι­λίου, εμφα­νί­στη­καν στον Τύπο όλα αυτά τα απί­στευτα ρεπορ­τάζ για το δήθεν τί ειπώ­θηκε ενα­ντίον μου, πρέπει να σας πώ ότι έδωσα στι­κά­κια με την ηχο­γρά­φηση στα μέλη της πολι­τι­κής ομάδας δια­πραγ­μά­τευ­σης. Αν τα άκουσαν ή δεν τα άκουσαν, δε γνωρίζω. Αλλά εγώ τα κατέ­θεσα για να γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τί ειπώ­θηκε σε σχέση με αυτό που έλεγαν ότι ειπώ­θηκε.

Για το σχέδιο «Χ»

Α.Π.: Τώρα, όμως επείδη είναι και ειδι­κό­της σας η θεωρία παι­γνίων και η δια­πραγ­μά­τευση, ξέρατε όπως λέτε πολύ σωστά ότι μπορεί να γίνει το πράγμα πολύ σκληρό. Πώς ετοι­μα­στξ­κατε γι’αυτό;

Γ.Β.: Με δύο τρόπους.

Α.Π.: Δηλαδή υπήρχε plan b, πραγ­μα­τικό plan b όμως;

Γ.Β.: Υπήρχαν, εδώ πρέπει να υπάρξει ένας σημα­ντι­κός δια­χω­ρι­σμός μεταξύ αυτό που ανα­φέ­ρε­ται ως plan b, το οποίο εμείς το λέγαμε plan x.

Α.Π.: To plan x.

Γ.Β.: Ναί.

Α.Π.: Υπήρχε κάποια ομάδα που είχε ευθύνη για το plan x ή ήταν; Ο επι­κε­φα­λής ήσασταν εσείς;

Γ.Β.: Επι­κε­φα­λής ήμουν εγώ.

Α.Π.: Απλώς για να το κατα­λάβω μου λέτε ότι υπήρχε ένας σχε­δια­σμός συγκε­κρι­μέ­νος.

Γ.Β.: Συγκε­κρι­μένο. το plan x, plan b πείτε το έτσι, ο λόγος που το έκανα x είναι γιατί η ΕΚΤ είχε ένα τέτοιο πράγμα

Α.Π.: Το plan z.

Γ.Β.: Το plan z, εμείς το είπαμε x. Τελεί­ωσε το λατι­νικό αλφά­βητο.

Α.Π.: Αυτό πόσο συγκε­κρι­μένο ήταν;

Γ.Β.: Αυτό ήταν το πλάνο στην περί­πτωση που ο κ. Σόϊμπλε και άλλοι, όπως ο ΥΠΟΙΚ της Σλο­βα­κίας, της Φιν­λαν­δίας, που συνεχώς απει­λού­σαν με εκπα­ρα­θύ­ρωση της Ελλάδας από το ευρώ, όχι μόνο εμάς, και τον κ. Βενι­ζέλο αν ρωτή­σετε φαντά­ζο­μαι έτσι θα σας πει. Σε περί­πτωση που παρα­νό­μως προ­σπα­θού­σαν να μας εκδιώ­ξουν, εκπα­ρα­θυ­ρώ­σουν, πώς θα αντι­δρού­σαμε. Αυτό είναι το plan x.

Α.Π.: Να τελειώ­σουμε με το θέμα του Plan X. Πόσο είχε προ­χω­ρή­σει αυτό το σχέδιο και είχε δοθεί ποτέ η εντολή ενερ­γο­ποί­η­σης του;

Γ.Β.: Όχι, σε καμία περί­πτωση. Σε καμια περί­πτωση δεν δόθηκε.

Α.Π.: Προ­έ­βλεπε φάρμακα, τρόφιμα… τι θα γινό­τανε με τα πετρέ­λαια και όλα αυτά;

Γ.Β. Υπήρχε ένα κεφά­λαιο για όλα αυτά τα μεγάλα ζητή­ματα. … Η εντολή που είχα από τον πρω­θυ­πουργό να υπάρξει όσο το δυνατόν πιο εμπε­ρι­στα­τω­μένη μελέτη όλων αυτών των ζητη­μά­των χωρίς να ξεφύγει αυτό από τα 5-6 άτομα.

Για τα ρώσικα και κινέ­ζικα κεφά­λαια

Α.Π.: Εγώ να σας ρωτήσω, αυτή η περί­φημη ιστορία ότι θα βρι­σκό­ντου­σαν ρωσικά ή κινε­ζικά κεφά­λαια, είχε γίνει σοβαρή προ­σπά­θεια και τί έγινε με αυτό;

Γ.Β.: Να σας απα­ντήσω. Έγινε προ­σπά­θεια και αυτό δεν είναι κάτι το μεμπτό, δεν υπάρχει χώρα στην Ε.Ε. η οποία να μην προ­σπα­θεί να βρεί πόρους όταν τους έχει ανάγκη (…)

Α.Π.: Τώρα όμως αυτά λεφτά για να τα δανει­στούμε για να πλη­ρω­θούν οι κρα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις κατα­λα­βαίνω.

Γ.Β.: Μια χώρα η οποία δεν έχει πρό­σβαση στις αγορές από το 2010 ουσια­στικά έχει υπο­χρέ­ωση, και το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών και ο Πρω­θυ­πουρ­γός να βρούν πρό­σβαση σε πιθανές πηγές δανει­σμού.

Α.Π.: Εκεί υπήρχε αρνη­τική απά­ντηση;

Γ.Β.: Κοι­τάξτε, εγώ δεν είχα καμία από­λυ­τως επαφή με τη ρωσική διά­σταση των πραγ­μά­των, με την οποία ήμουν ιδιαί­τερα αρνη­τι­κός. Φαι­νό­ταν λάθος η οποια­δή­ποτε προ­σπά­θεια να πάρουμε χρήματα απ’ τον Βλά­ντι­μιρ Πούτιν. Αν θέλετε μπο­ρούμε να συζη­τή­σουμε γιατί; Δε νομίζω ότι έχει σημασία …

Α.Π.: Οι Κινέζοι;

Γ.Β.: Η Κίνα είναι μία εντελώς δια­φο­ρε­τική περί­πτωση. Αυτή η συμ­φω­νία επήλθε, ανε­τράπη όμως, με ένα τηλε­φώ­νημα από το Βερο­λίνο.

Α.Π.: Στο Πεκίνο.

Γ.Β.: Στο Πεκίνο. Δε θα πώ περισ­σό­τερα τώρα κύριε Παπα­χελά.

Α.Π.: Είστε σίγου­ρος γι’αυτό;

Γ.Β.: Κοι­τάξτε, όσο μπορεί κάποιος να είναι σίγου­ρος. Όσο πιστεύει στον Κινέζο πρω­θυ­πουργό.

Για το όπλο που είχαν έτοιμο

Γ.Β.: Κύριε Παπα­χελά το βλέπαμε απ’την αρχή ότι το κυπριακό μοντέλο της ασφυ­ξίας και της προ­σπά­θειας να συν­θη­κο­λο­γή­σουμε μέσα στην απειλή του κλει­σί­μα­τος των τρα­πε­ζών θα το αντι­με­τω­πί­σουμε. Εαν μια κεντρική τράπεζα έρθει να σου κλείσει τις τρά­πε­ζες… έχεις κάθε δικαί­ωμα, έχεις υπο­χρέ­ωση να απα­ντή­σεις σε αυτό, σ’αυτήν την απί­στευτη επι­θε­τική κίνηση λέγο­ντας ότι κοίταξε να δείς εσύ μου’κλεισες τις τρά­πε­ζες, εγώ δε μπορώ όμως να απο­πλη­ρώσω τα ομόλογα τα οποία σου χρωστώ, είναι ελλη­νι­κού δικαίου, θα κάνω μία ανα­διάρ­θρωση αυτών των ομο­λό­γων, δε θα τα κουρέψω 55¨35.

Α.Π.: Θα βρί­σκε­σαι εκτός ευρω-συστήματος μετά.

Γ.Β.: Σε καμία περί­πτωση. Γιατί; Ποιός το λέει αυτό;

Α.Π.: Aν δεν υπάρχει χρη­μα­το­δό­της των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών πλέον; αυτό είναι ο ομφά­λιος λώρος

Γ.Β.: Όχι, όχι δεν είναι έτσι, χάσατε την ακο­λου­θία. Σε καμία περί­πωση ούτε θα απει­λούσα με ανα­διάρ­θωση αυτών των ομο­λό­γων ούτε θα την έκανα ως πρώτη κίνηση. Αν κλείναν τις τρά­πε­ζες, εαν σου αφαι­ρέ­σουν τη ρευ­στό­τητα, τότε έχεις σημα­το­δο­τή­σει ότι σε δεύτερο στάδιο, μια μέρα μετά, μια βδομάδα μετά, κου­ρεύ­εις αυτά τα ομόλογα ή τα στέλ­νεις στο 2042 που μας το’ χανε κάνει. Και ξέρετε γιατί αυτό έχει σημασία κύριε Παπα­χελά; Γιατί ήταν μεγάλο όπλο αυτό.

Α.Π.: Το’ χατε έτοιμο αυτό;

Γ.Β.: Ναί αυτό είναι μία υπο­γραφή υπουρ­γού, μία υπουρ­γική απόφαση .

Α.Π.: Δηλαδή είχατε έτοιμο το διά­ταγμα και τα πάντα;

Γ.Β.: Αυτό είναι θέμα μιας ώρας. Και ο κ. Ντράγκι το ήξερε αυτό εξαρχής..

Eurogroup Ρίγα

Γ.Β.: Πρέπει να σας δια­βε­βαιώσω και έχω την ηχο­γρά­φηση αυτού πως δεν υπήρξε ούτε μια κου­βέ­ντα ενα­ντίον μου. Ήταν επίθεση ένα­ντιον της Ελλάδας. Ποια ειναι η σημασία από ιστο­ρι­κής πλευράς όσων ειπώ­θη­καν; Ας επι­κε­ντρω­θούμε σε αυτά που έχουν σημασία. Πρώτον ήταν η πρώτη φορά που ο κος. Τόμσεν εκπρο­σω­πώ­ντας το ΔΝΤ έκανε μια ιδιαί­τερα απαι­σιό­δοξη ανάλυση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας…. Αντί­στοιχα σκληροί ήταν και οι υπό­λοι­ποι, όχι τόσο ο κος Ντράγκι και ο κος Μοσχο­βισί αλλά αυτό που έχει ενδια­φέ­ρον ήταν το στήσιμο των υπό­λοι­πων υπουρ­γών οικο­νο­μι­κών οι runers του κου Σόιμπλε, οι οποίοι ξεκι­νώ­ντας από τον Σλοβάκο και τον Σλοβένο οι οποίοι έθεσαν θέμα Grexit.1:10Q42 Η απά­ντηση μου ήταν όσο πιο μετριο­πα­θής μπο­ρούσε να είναι, θεω­ρώ­ντας πως…

Α.Π.: Ο Γάλλος;

Γ.Β.: ο Γάλλος δεν μπορώ να θυμηθώ, ίσως επειδή δεν είχε μεγάλη σημασία αυτό που είπε, δεν ήταν η 1η φορά άλλωστε) ο κος Σαπέν ποτέ δεν ήταν ακραίος, πάντα προ­σπα­θούσε κάπως να κρα­τή­σει τις ισορ­ρο­πίες χωρίς να παίρνει θέση.

Α.Π.: Δεν καθά­ρισε το παι­χνίδι για εσάς;

Γ.Β.: Ποτέ δεν έχει καθα­ρί­σει το παι­χνίδι ο κος Σαπέν, ποτέ δεν έχει καθα­ρί­σει κανείς γιατί θα ήταν γελοίο να καθα­ρί­σει για εμάς. Το καλό του να μην είσαι υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών είναι πως μπορείς να μιλήσει ανοιχτά. Στην δική μου τοπο­θέ­τηση που πρέπει κάποια στιγμή να κατα­γράψω και όχι των άλλων, προ­σπά­θησα να επα­να­θέσω την συζή­τηση στο πλαίσιο του συμ­βι­βα­σμού και του δια­λό­γου . Βγαί­νο­ντας, μου έκανε ιδιαί­τερη εντύ­πωση ο συγκρο­τη­μέ­νος τρόπος με τον οποίο οτι είχε ειπωθεί.

Α.Π.: Το βασικό όμως είναι ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός μοιάζει να πεί­θε­ται από όλα αυτά και ουσια­στικά σας αφαιρεί τη δια­πραγ­μά­τευση.

Γ.Β.: Να το πω με τα δικά μου λόγια. Εκείνο το βράδυ που γύρισα από τη Ρίγα πήγα κατευ­θείαν από το αερο­δρό­μιο στο Μαξίμου. Καθί­σαμε οι δυο μας, και δε νομίζω να ενο­χλη­θεί ο ίδιος που το αναφέρω. Του εξήγησα τι έγινε και του είπα “κοίτα Αλέξη ήλθα από το Τέξας για να βοηθήσω σε μια αυθε­ντική δια­πραγ­μά­τευση. Αν κρίνεις ότι δε βοηθώ και ότι έχω μαζέψει πάνω μου όλα τα πυρά και θα σε διευ­κό­λυνε η απο­μά­κρυνσή μου θα είμαι ο πρώτος που θα υπο­στη­ρίξω την απο­μά­κρυνσή μου.” Απέρ­ριψε μετά βδε­λυγ­μίας την παραί­τηση και μάλιστα χρη­σι­μο­ποί­ησε τη μετα­φορά του ξηλω­μέ­νου που­λό­βερ, λέγο­ντάς μου ότι αν γίνει αυτό θα ξηλωθεί το που­λό­βερ, πάνε να χτυ­πή­σουν εσένα για να απο­δυ­να­μώ­σουν εμένα. Δε θα γίνει ποτέ αυτό συνε­χί­ζουμε. Δύο-τρείς μέρες μετά υπήρξε παρέμ­βαση Ντάϊ­σελ­μπλουμ ο οποίος απαί­τησε όχι τόσο την απο­μά­κρυνσή μου όσο να ανα­λά­βει τη δια­πραγ­μά­τευση ο πρω­θυ­πουρ­γός ο ίδιος.

Ο στόχος του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος

Γ.Β.: Ηταν μια στιγμή που με έκανε να συγ­γράψω την πρώτη επι­στολή παραί­τη­σης… κάποια στιγμή ο πρω­θυ­πουρ­γός είχε απο­δε­χθεί το στόχο του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος του 3.5% για την επόμενη δεκα­ε­τία, κάτι το οποίο είναι μακρο­οι­κο­νο­μικά αδύ­να­τον, οδηγεί σε μια ανα­ξιο­πι­στία τη χώρα. Γιατί δεν θα κατα­φέ­ρουμε να τον πετύ­χουμε.. Εαν προ­σπα­θή­σουμε να το πετύ­χουμε θα συν­θλί­ψουμε τον ιδιω­τικό τομέα….. αυτό ήταν το σκε­πτικό. Τόσο αντέχει η ελλη­νική οικο­νο­μία. Όταν το έμαθα ότι αυτό δόθηκε πίσω από την πλάτη μου έθεσα το ερώτημα στον πρω­θυ­πουργό. Του είπα Αλέξη φαντά­ζο­μαι οτι ο λόγος που δεν με ρώτησες είναι πως ήξερες ότι θα πω όχι. Και μου λέει προ­φα­νώς. Και του λέω καλά εγώ είμαι απο­δυ­να­μω­μέ­νος επειδή δεν πιστεύω σε αυτό και πες οτι βάζεις κάποιον άλλον στη θέση μου. Τι περι­μέ­νεις ότι θα κερ­δί­σεις, ποιο είναι το δούναι και λαβείν.

Α.Π.: Tί περί­μενε; Το χρέος;

Γ.Β.: Ναί μου λέει θα δώσουμε αυτό για να πάρουμε το χρέος. Πραγ­μα­τικά δεν έχω πολλά μαλλιά αλλά τότε τράβηξα αυτά που είχα… Του είπα ότι είναι σαν να είσαι ψαράς και να ρίχνεις αίμα για να διώξεις τον καρ­χα­ρία. Γιατί δεν παρέ­δωσε εκείνη την παραί­τηση; Πολύ απλά γιατί διέ­βλεπα ότι παρ’όλη την λαν­θα­σμένη παρα­χώ­ρηση, δεν μας έδιναν συμ­φω­νία. Ήθελαν την πλήρη κατάρ­ρευση της κυβέρ­νη­σης, του ήθους μας, της Άνοιξης των Αθηνών, ήθελαν τον εξευ­τε­λι­σμό του Αλ. Τσίπρα και της κυβέρ­νη­σής μας. ‘Εκρινα λοιπόν οτι κάποια στιγμή ο Αλ. Τσίπρας θα πει ως εδώ. Και εκείνη τη στιγμή θα του ήμουν χρή­σι­μος και για το παράλ­ληλο σύστημα πλη­ρω­μών, για το κούρεμα των ομο­λό­γων.

Απόφαση για το δημο­ψή­φι­σμα

Γ.Β.: Την επόμενη ημέρα, μετά από εκείνο το τελε­σί­γραφο που μου παρέ­δω­σαν στο Eurogroup, που πρέπει να σας πω ηταν μια φρι­κια­στική στιγμή. Γιατί ο πρω­θυ­πουρ­γός μας ουσια­στικά αγνο­ώ­ντας τις δικές μου ειση­γή­σεις είχε απο­δε­χθεί σχεδόν όλα. Και παρ’ όλα αυτά μας έδωσαν ένα κείμενο που απο­τε­λείτο από τρία κεφά­λαια που δεν άξιζε το χαρτί πάνω στο οποίο ήταν γραμ­μένο. Μέσα σε εκείνο το Eurogroup ο κ. Σόϊμπλε δια­φώ­νησε με αυτό το κείμενο, είπε ο ίδιος δεν θα μπο­ρούσε να το περάσει μέσα από την γερ­μα­νική Βουλή.. Προς τιμήν του ο κ. Σόϊμπλε σηκώ­θηκε και είπε δεν το δέχομαι. Θέτω το θέμα στην κα. Λαγκάρντ και της λέω πιστεύ­ετε ότι αυτό είναι βιώσιμο; Προ­σπά­θησε στην αρχή να αμβλύ­νει τις εντυ­πώ­σεις αλλα λέει στο τέλος «όχι δεν είναι». Και τότε την δια­κό­πτει ο κ. Ντάι­σελ­μπλουμ και μου θέτει ένα θέμα, μου λέει ή το απο­δέ­χε­σαι τώρα ή κλεί­νουν οι τρά­πε­ζές σου. Εκείνη τη στιγμή ήταν ένα θλι­βε­ρό­τατο θέαμα της Ευρώπης. Την άλλη μέρα ο κ. Τσίπρας μας μάζεψε στις 9 η ώρα το πρωί σε ένα conference room στο ξενο­δο­χείο όπου για να μας ανα­κοι­νώ­σει ότι αυτό δεν πάει άλλο και θα γυρίσει στην Αθήνα να προ­κη­ρύ­ξει δημο­ψή­φι­σμα.

Α.Π.: Εμένα μου έχουν πει ότι δεν σας το ανα­κοί­νωσε εκείνη την στιγμή, ζήτησε την γνώμη σας, ότι υπήρξαν κάποιες αντι­δρά­σεις από τον κ. Σαγιά.

Γ.Β.: Οχι δεν υπήρξαν αντι­δρά­σεις από κανέναν. Και μάλιστα έδωσε εντολή να μεί­νουμε στις Βρυ­ξέλ­λες εγώ και ο κ Χου­λια­ρά­κης, εντολή να μην υπάρξει καμία συζή­τηση για κανέναν εως ότου κάνει το κυβερ­νη­τικό συμ­βού­λιο εκείνο το βράδυ το οποίο ήταν ξεκά­θαρο πως θα κάνει αυτό. Οποιος σας έχει πει κάτι αντί­θετο δεν είναι καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νος ή ψεύ­δε­ται.

Α.Π.: Εκείνη την ώρα ξέρατε οτι θα κλεί­σουν οι τρά­πε­ζες;

Γ.Β.: Προ­φα­νώς. Προ­φα­νώς. κοιτάτε πρέπει να είμαστε ξεκά­θα­ροι γι’ αυτό, γιατί αυτές ήταν πολύ σημα­ντι­κές στιγμές εκείνης της περιό­δου. Πριν φτά­σουμε σε αυτό το σημείο πρέπει να σας πώ ότι με τις συνε­χείς υπο­χω­ρή­σεις χωρίς αντάλ­λαγμα, είχα πλη­σιά­σει τον πρω­θυ­πουργό και του είχα πει, αν θέλεις να υπο­χω­ρή­σεις, αν θέλεις να υπο­χω­ρή­σεις να συν­θη­κο­λο­γή­σεις κάν’ το. Εγώ διαφωνώ αλλά είσαι ο πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας. Αλλά καν’ το με μια έντιμη ομιλία προς τον ελλη­νικό λαό, βγές στην τηλε­ό­ραση. Μάλιστα του είχα ετοι­μά­σει έναν λόγο.

Α.Π.: Εσείς περι­μέ­νατε ότι μόλις προ­κη­ρυ­χθεί το δημο­ψή­φι­σμα πρώτον οι αγορές θα αντι­δρού­σαν με πανικό το οποίο δε συνέβη όπως ξέρουμε εκείνη τη Δευτέρα και δεύτερο οτι θα σας ερχόταν μια καλύ­τερη συμ­φω­νία μέσα σε εκείνη την εβδο­μάδα. Αυτή δεν ήταν η προσ­δο­κία;

Γ.Β.: Η προσ­δο­κία μου ήταν ότι θα χρη­σι­μο­ποιού­σαμε το εργα­λείο των 27 δις ομο­λό­γων smp ήταν η ειδο­ποιός διαφορά. ‘Εκρινα οτι μας κλείναν τις τρά­πε­ζες, και αυτό δεν το ήθελε ο κ. Ντράγκι, πιέ­στηκε να μας κόψει τον ΕΛΑ , ήταν σε δύσκολη θέση. ‘Εκρινα λοιπόν οτι αν κάναμε αυτό που είχαμε απο­φα­σί­σει ως δια­πραγ­μα­τευ­τική ομάδα, ούτε καν να προ­χω­ρή­σουμε σε ανα­διάρ­θρωση ομο­λό­γων αλλά να ανα­κοι­νώ­σουμε την ανα­διάρ­θρωση αυτών των ομο­λό­γων και ότι θα βάλουμε μπροστά το παράλ­ληλο σύστημα πλη­ρω­μών θεωρώ ότι εκείνη τη στιγμή Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη… πριν το δημο­ψή­φι­σμαθα υπήρχε η συζή­τηση μεταξύ Μέρκελ και Ντράγκι που περι­μέ­ναμε

Α.Π.: Πήγατε στον κ. Τσίπρα και του είπατε να ξεκι­νή­σετε αυτόν τον σχε­δια­σμό;

Γ.Β.: Όχι μόνο στον κ. Τσίπρα, στην πολι­τική ομάδα δια­πραγ­μά­τευ­σης και μειο­ψή­φισα, ήμασταν τέσ­σε­ρις ενα­ντίον δύο. Μην με ρωτή­σετε ποιοί ήταν οι τέσ­σε­ρις και ποιοί ήταν οι δύο.

Α.Π.: Μαζί σας ποιος ήταν ;

Γ.Β.: Δεν πρό­κει­ται να σας πώ. Μπο­ρείτε να φαντα­στείτε.

Α.Π.: Τέσσερις-δύο.

Γ.Β.: Τέσ­σε­ρις δύο.

Α.Π.: Αυτό πότε έγινε;

Γ.Β.: Εκείνο το βράδυ που ξέραμε ότι θα κλεί­σουν οι τρά­πε­ζες, που ο κ Ντράγκι πήρε τηλέ­φωνο και μας είπε σας κλείνω τον ELA.

Το βράδυ του δημο­ψη­φί­σμα­τος

Α.Π.: Πείτε μας την εικόνα που αντι­κρί­ζετε εσείς μπαί­νο­ντας στο Μαξίμου εκείνο το βράδυ γιατί έχει μια ιστο­ρική σημασία.

Γ.Β.: Όταν μπήκα στο Μαξίμου πριν καν δω κανέναν, πριν συνει­δη­το­ποι­ήσω ότι είδα κάποιον, να αντι­λη­φθώ ότι είδα κάποιον ένιωσα μια ηλε­κτρι­σμένη αρνη­τικά ατμό­σφαιρα, όχι απέ­να­ντι μου αλλά και απέ­να­ντι μου. Αλλά γενι­κό­τερα, η ανα­ντι­στοι­χία του κλί­μα­τος του δρόμου με το Μαξίμου.

Α.Π.: Δηλαδή υπήρχε φόβος ανη­συ­χία;

Γ.Β.: Δεν μπορώ να σας πω ακριβώς. Ήταν ένα συναί­σθημα το οποίο το ένιωσα. Ένιωσα πως μπήκα σε μια ηλε­κτρι­σμένη, δυσά­ρε­στη ατμό­σφαιρα. Όταν αργό­τερα είδα τον πρω­θυ­πουργό, ήμασταν οι 2 μας και τον είδα σε μια συναι­σθη­μα­τική κατά­σταση, ψυχο­λο­γική, που ήταν εντελώς ανα­ντί­στοιχη με αυτά που συνέ­βαι­ναν έξω. Μου εκδή­λωσε την απόφασή του να συν­θη­κο­λο­γή­σει, της απο­δο­χής αυτών που θα μας έδιναν, παίρ­νο­ντας.

Α.Π.: Αυτό σας το είπε τόσο ξεκά­θαρα;

Γ.Β.: Δεν θα σας πω τα λόγια και δεν υπάρχει λόγος, σημασία έχει ότι μου μετέ­φερε ξεκά­θαρα την πρόθεσή του την επόμενη ημέρα να γίνει ένα συμ­βού­λιο ώστε να μετα­τρέ­ψει την δυνα­μική του δημο­ψη­φί­σμα­τος σε μία συμ­φω­νία.

Α.Π.: Κατα­λά­βατε, σας είπε, αντι­λη­φθή­κατε εάν είχε μιλήσει με τον πρόεδρο Ολάντ ή με κάποιον στην Ουά­σιγ­κτον, που τον τρόμαξε;

Γ.Β.: Είχαμε μια μακρά συζή­τηση, θα μου επι­τρέ­ψετε να μην απο­κα­λύψω ακριβώς τί είπαμε. Υπήρχε μια αίσθηση σε εμένα ότι ήθελε να με πείσει οτι δεν υπάρχει εναλ­λα­κτική, οτι μας έχουν εγκα­τα­λεί­ψει και σύντρο­φοί μας εντός της κυβέρ­νη­σης, οι οποίοι θέλουν μια οικου­με­νική κυβέρ­νηση, η οποία μετα­τρέ­πει το όχι σε ναι ουσια­στικά. Υπήρξε μια αίσθηση φόβου, υπήρξε μια αίσθηση παρά­δο­σης. Μου ζήτησε να παρα­μείνω στην κυβέρ­νηση σε κάποιο άλλο πόστο.

Α.Π.: Στο δικό σου μυαλό λύγισε φοβή­θηκε ήταν θύμα μιας ιστο­ρίας;

Γ.Β.: Θέλω να σας πω επειδή αρνού­μαι να μπαίνω στο μυαλό του άλλου και να ερμη­νεύω τις σκέψεις του άλλου, θα σας πω κάτι που μου είπε ο ίδιος. Στο κείμενο αν θέλετε αυτή η αναφορά αφο­ρούσε ένα μεγάλο ψάρι ένα ξιφία, που έχει δαγκώ­σει το αγκί­στρι αλλά είναι πολύ δυνατό να το τρα­βή­ξει ο ψαράς έξω. Το τραβάνε το σχοινί, την πετονιά, τον αφήνουν, τον τραβάνε, τον αφήνουν … μέχρι να κου­ρα­στεί αρκετά και κάποια στιγμή να τον τρα­βή­ξουν. Αυτή η παρα­βολή μου απ’ τον ίδιο.

Α.Π.: Ο Τσίπρας είναι το ψάρι σε αυτή την παρα­βολή υποθέτω.

Απο­λο­γι­σμός

Τώρα εδώ έγινε μια μεγάλη ζημιά στην ελλη­νική οικο­νο­μία και με τα capital controls και απο όλη αυτή την ανα­στά­τωση. Και τελικά βρε­θή­καμε σε μια απί­στευτη κατά­σταση όπου ούτε δοκι­μά­στηκε η θεωρία παι­γνίων να το πω ετσι. Και υπήρχε ένας συμ­βι­βα­σμός που δεν ήταν πολύ δια­φο­ρε­τι­κός απο αυτόν που θα υπήρχε τον Φεβρουά­ριο ή τον Μάρτιο. Εσείς προ­σω­πικά νιώθετε μια ευθύνη γι’ αυτό;

Γ.Β.: Τερά­στια ευθύνη, βεβαίως απέτυχα. Στόχος μου ήταν να αναλάβω την δια­πραγ­μά­τευση έτσι ώστε να υπάρξει μία έντιμη συμ­φω­νία, στα­θε­ρο­ποί­η­σης της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας ώστε να μπο­ρούμε μετά να έχουμε δια­φω­νίες μεταξύ μας για το αν θα φορο­λο­γη­θεί η εργασία το κεφά­λαιο κτλ. Γιατί έτσι όπως είμαστε τώρα δεν υπάρχει καν περι­θώ­ριο δια­φω­νίας. Μεταξύ φιλε­λεύ­θε­ρων αρι­στε­ρών, μαρ­ξι­στών κτλ. Αυτό το πράγμα που λέγεται ελλη­νική κοι­νω­νική πολι­τική οικο­νο­μία από το 2010 και μετά δεν είναι βιώσιμο. Η ευθύνη είναι μεγάλη θα έκανα αρκετά πράγ­ματα δια­φο­ρε­τικά. Αυτό που δεν θα έκανα δια­φο­ρε­τικό είναι η απο­φα­σι­στι­κό­τητα με την οποία πίστευα οτι θα έπρεπε να είχα μια σταθερή γραμμή… να μην βάζουμε καμία σταθερή, για το θέμα, δια­πραγ­μά­τευση του χρέους της ανα­διάρ­θρω­σης στην βάση αυτών των swaps που είχαμε προ­τεί­νει, του χαμηλού πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος, κάποιων βασικών παρα­μέ­τρων προ­στα­σίας κοι­νω­νι­κών ομάδων και μετά σε όλα τα άλλα θα έπρεπε να είμαστε απο­λύ­τως ελα­στι­κοί. Το πρό­βλημα είναι, κ. Παπα­χελά, θα μου επι­τρέ­ψετε να σας πω ποια είναι η δική μου ερμη­νεία για τον Σοιμπλε., για Νται­σε­μπλουμ., για την Τρόικα, δεν θέλανε συμ­φω­νία, εμείς θέλαμε συμ­φω­νία. Ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε πολύ μεγά­λους συμ­βι­βα­σμούς

Α.Π.: Γιατί δεν κάνατε; Τον Φεβρουά­ριο θα μπο­ρού­σατε να κάνετε μια πολύ καλύ­τερη συμ­φω­νία.

Γ.Β.: Δεν υπήρχε πιθα­νό­τητα,

Α.Π.: Δεν σας την δίνανε;

Γ.Β.: Θυμάστε τι σας είπα προη­γου­μέ­νως; Ούτε μια σελίδα προ­τά­σεων από την αλλη μεριά. Η κρίση μου είναι οτι η ιστορία ξεκι­νάει απο τον Ιούνιο 2014 όταν ο κ. Σόιμπλε και κάποια κομβικά στοι­χεία αν θέλετε της Τρόικας έχασαν την εμπι­στο­σύνη τους στον κ. Σαμαρά. Ήξεραν οτι χρειά­ζε­ται ένα 3ο μνη­μό­νιο, δεν εμπι­στεύ­ο­νταν μετά τις ευρω­ε­κλο­γές ιδίως παρά το δώρο της δήθεν εξόδου στις αγορές του Απρι­λίου είδαν οτι η ΝΔ δεν τράβαγε και απο­φά­σι­σαν να δια­κιν­δυ­νεύ­σουν με μια ανα­τροπή του κ. Σαμαρά ή να αφήσουν τον κ. Σαμαρά στην τύχη του, ώστε να εκλε­γούμε εμείς και να γίνει αυτό που έγινε, να περάσει το 3ο μνη­μό­νιο με 250 ψήφους. Δεν είναι καμία συνο­μω­σία αν το σκε­φτείτε. Από την μεριά της τρόικας έχει λογική.

Τι τού εκμυ­στη­ρεύ­τηκε ο Σόιμπλε για το πρό­γραμμα

Έθεσα κ. Παπα­χελά το ερώτημα στον κ. Σόιμπλε τελευ­ταία μας συνά­ντηση και του λέω κάποια στιγμή γιατί είχαμε καλή σχέση προ­σω­πική. Πέραν των μεγάλων αντι­πα­ρα­θέ­σεων, του λέω κ. Σόιμπλε, για την ακρί­βεια Βόλφ­γκανγκ, οι ΥΠΟΙΚ έχουν μια παρά­δοση να μιλάνε στον ενικό. Μπο­ρούμε μια στιγμή να βγά­λουμε τα καπέλα μας, των ΥΠΟΙΚ της Ελλάδος και της Γερ­μα­νίας; Είσαι στα πράγ­ματα 40 χρόνια. Εγώ είμαι υπουρ­γός βου­λευ­τής 6 μήνες, θέλω μια προ­σω­πική χάρη να μου δώσεις συμβουλή- αυτό το πράγμα θα το υπέ­γρα­φες εσύ; Με δεδο­μένα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας; Εάν το υπο­γράψω ενθου­σιω­δώς και βγούμε όλοι στην κυβέρ­νηση να προ­σπα­θή­σουμε να το εφαρ­μό­σουμε. Υπάρχει πιθα­νό­τητα σε 6 μήνες, 12 μήνες να μην ξανα­βρε­θούμε πάλι στα ίδια. Και μου είπε κάτι συγκλο­νι­στικό, δεν θα το υπό­γραφα. Σαν πατριώ­της.

Καθη­με­ρινή