Πρεσάρουν οι δανειστές για τις επικουρικές συντάξεις

Το συνο­λικό κόστος για την έκδοση του συνόλου των εκκρε­μών συντά­ξεων εκτι­μά­ται σε 280 εκατ. ευρώ. H ιδιό­τυπη στάση πλη­ρω­μών που κατα­γρά­φε­ται δεν έμεινε απα­ρα­τή­ρητη και από τους εκπρο­σώ­πους των δανει­στών, οι οποίοι ζητούν ως προ­α­παι­τού­μενο για την ολο­κλή­ρωση της τρίτης αξιο­λό­γη­σης, την επε­ξερ­γα­σία όχι μόνο του 30% των αιτή­σεων για κύρια σύνταξη που υπο­βλή­θη­καν μεταξύ 13 Μαΐου και Δεκεμ­βρίου 2016 αλλά και 3.500 αιτή­σεων για επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις που υπο­βλή­θη­καν από την 1η Ιανουα­ρίου του 2015 και μετά.

Μάλιστα, έως τον Απρίλιο του 2018 και για την 4η πλέον αξιο­λό­γηση, η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει δεσμευ­θεί ότι θα ολο­κλη­ρώ­σει την επε­ξερ­γα­σία των αιτή­σεων κύριας σύντα­ξης που υπο­βλή­θη­καν το 2016, το 30% των αιτή­σεων του 2017 και 13.800 αιτή­σεις για επι­κου­ρική που υπο­βλή­θη­καν το 2015 και το 2016.

Σύμφωνα με ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες, στο Ενιαίο Ταμείο Επι­κου­ρι­κής Ασφά­λι­σης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ) επι­κρα­τεί έντονη ανη­συ­χία, καθώς το μηχα­νο­γρα­φικό σύστημα του Ταμείου δεν είναι ακόμη σε θέση να εφαρ­μό­σει τον νέο μαθη­μα­τικό τύπο υπο­λο­γι­σμού των αιτή­σεων που έχουν κατα­τε­θεί μετά την 1η Ιανουα­ρίου του 2015.

Μάλιστα, με απόφαση του υφυ­πουρ­γού Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης Τάσου Πετρό­που­λου συστή­νο­νται στο ΕΤΕΑΕΠ δύο διοι­κη­τι­κές επι­τρο­πές, με βασικό ρόλο την εξέταση ενδι­κο­φα­νών και λοιπών διοι­κη­τι­κών προ­σφυ­γών κατά πάσης φύσεως απο­φά­σεων των Προϊ­στα­μέ­νων Διεύ­θυν­σης που αφορούν την ασφά­λιση, τον προσ­διο­ρι­σμό του ασφα­λι­στι­κού χρόνου, τη διάρ­κεια της ασφα­λι­στι­κής σχέσης, τον υπο­λο­γι­σμό και την κατα­βολή των εισφο­ρών, στη χορή­γηση της επι­κου­ρι­κής σύντα­ξης και των εφάπαξ, στην ανα­γνώ­ριση χρόνου προ­ϋ­πη­ρε­σίας, την προ­αι­ρε­τική ασφά­λιση, την εξαγορά πλα­σμα­τι­κών χρόνων καθώς και σε απο­φά­σεις που άπτο­νται θεμάτων δια­δο­χι­κής ασφά­λι­σης.

Το Ενιαίο Δίκτυο Συντα­ξιού­χων (ΕΝΔΙΣΥ) επι­ση­μαί­νει την αδυ­να­μία πλη­ρω­μών του ΕΤΕΑΕΠ, παρότι έχουν εκδοθεί οι ανα­γκαίες εγκύ­κλιοι, ενώ ξεκα­θα­ρί­ζει ότι όταν αρχίσει το ταμείο να κατα­βάλ­λει τις νέες συντά­ξεις, αυτές θα είναι μειω­μέ­νες κατά μέσο όρο κατά 20%. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό, όπως δηλώνει ο πρό­ε­δρος του Δικτύου Νίκος Χατζό­που­λος, ότι οι μνη­μο­νια­κές μειώ­σεις στις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις, νέες ή και ήδη κατα­βαλ­λό­με­νες, φτάνουν συνο­λικά έως και το 80%.

Απο­κα­λυ­πτική και άκρως εμπε­ρι­στα­τω­μένη είναι η μελέτη του ομό­τι­μου καθη­γητή του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου Σάββα Ρομπόλη και του ανα­λο­γι­στή, υπο­ψή­φιου διδά­κτορα Βασίλη Μπέτση, με στοιχεία-σοκ για το μέλλον των επι­κου­ρι­κών στη χώρα μας.

Σύμφωνα με το πλέον πιθανό σενάριο, το ανα­με­νό­μενο baby booming την περίοδο 2023-2029 και η γήρανση του πλη­θυ­σμού, σε συν­δυα­σμό με το σύστημα νοητής κεφα­λαιο­ποί­η­σης βάσει του οποίου λει­τουρ­γεί από το 2016 και στη χώρα μας η επι­κου­ρική ασφά­λιση, θα δια­μορ­φώ­σει τη μέση επι­κου­ρική σύνταξη την επόμενη 10ετία ακόμη και κάτω από τα 100 ευρώ μεικτά, όταν σήμερα, μετά από συνε­χείς περι­κο­πές, η μέση παροχή κινεί­ται στα επίπεδα των 170 ευρώ τον μήνα.

Σύμφωνα με τις μακρο­οι­κο­νο­μι­κές και ανα­λο­γι­στι­κές παρα­δο­χές των δύο μελε­τη­τών, για να παρα­μεί­νει η μέση επι­κου­ρική σύνταξη στα σημε­ρινά επίπεδα των 170 ευρώ, απαι­τεί­ται να εισέλ­θουν στην αγορά εργα­σίας 650.000 νέοι απα­σχο­λού­με­νοι πλήρους απα­σχό­λη­σης από τους 1.017.000 άνερ­γους. Δηλαδή, θα πρέπει η ανεργία να μειωθεί στο 8%. Βέβαια, η επί­τευξη αυτού του στόχου προ­ϋ­πο­θέ­τει μία μακρο­χρό­νια περίοδο. Αν θεω­ρή­σουμε ότι η ανεργία θα μειωθεί στο 8% μέχρι το 2028, τότε απαι­τεί­ται μέσος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ 3% ετησίως για μια 10ετία.

Αν βέβαια, ληφθεί υπόψη και η ραγδαία αύξηση των ευέ­λι­κτων μορφών απα­σχό­λη­σης, οι

οποίες το 2028 εκτι­μά­ται ότι θα έχουν φτάσει στο 30%-35% της συνο­λι­κής απα­σχό­λη­σης, τότε σε αυτή την περί­πτωση για να δια­τη­ρη­θεί η επι­κου­ρική σύνταξη στο σημε­ρινό μέσο επίπεδο των 170 ευρώ, απαι­τού­νται 750.000 νέες θέσεις εργα­σίας. Δηλαδή η ανεργία θα πρέπει να μειωθεί στο 6%, και για να συμβεί αυτό απαι­τεί­ται μέχρι το 2028 ετήσιος ρυθμός ανά­πτυ­ξης του ΑΕΠ ίσος με 4%.

Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση, και υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι στο ενδιά­μεσο δεν θα εξα­σφα­λι­σθούν άλλες πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης, θα πρέπει το μέσο επίπεδο της επι­κου­ρι­κής σύντα­ξης να φτάσει στα 112 ευρώ, δηλαδή να μειωθεί επι­πλέον 15% λόγω των ευέ­λι­κτων μορφών απα­σχό­λη­σης, της αναι­μι­κής ανά­πτυ­ξης και της δια­τή­ρη­σης υψηλού επι­πέ­δου ανερ­γίας.

Τέλος, αν ληφθεί υπόψη η έκρηξη συντα­ξιο­δο­τή­σεων λόγω του ανα­με­νό­με­νου baby booming την περίοδο 2023-2029 και η γήρανση του πλη­θυ­σμού η οποία λει­τουρ­γεί αρνη­τικά στην ανά­πτυξη μίας οικο­νο­μίας, τότε η μέση επι­κου­ρική σύνταξη εκτι­μά­ται ότι θα προ­σεγ­γί­σει περίπου τα 100 ευρώ μεικτά.