Δ. Γάκης στη Βουλή: «Διατηρείστε τον νησιωτικό ΦΠΑ. Ο νησιωτικός ΦΠΑ διατρέχει οικονομικά και αναπτυξιακά όλη τη Χώρα»

Στην τοπο­θέ­τησή του στη συζή­τηση για τον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 2018, σήμερα 18 Δεκεμ­βρίου, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης υπο­γράμ­μισε τον κοι­νω­νικό και ανα­πτυ­ξιακό χαρα­κτήρα του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, που σε συν­δυα­σμό με τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που υλο­ποιεί η κυβέρ­νηση και την επιτυχή ολο­κλή­ρωση της γ’ αξιο­λό­γη­σης, δημιουρ­γεί συν­θή­κες για την ομαλή επι­στροφή της χώρας στην κανο­νι­κό­τητα.

Ιδιαί­τερο σημείο της ομιλία του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου, απο­τέ­λεσε η αναφορά του στο «νησιω­τικό ΦΠΑ», τη δια­τή­ρηση του οποίου ζήτησε με τεκ­μη­ριω­μένο και συναι­σθη­μα­τικά φορ­τι­σμένο τρόπο από την Κυβέρ­νηση, «για να στη­ρι­χθεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και να ξεδι­πλω­θεί το οικο­νο­μικό, πολι­τικό και κοι­νω­νικό δυνα­μικό στα νησιά, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας το πρό­βλημα με απο­φα­σι­στι­κό­τητα, προς όφελος των νησιω­τι­κών οικο­νο­μιών», όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο βου­λευ­τής.

Η ομιλία του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Γάκη στη συζή­τηση για τον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 2018 στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής, 18.12.17:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΚΗΣ: Από τις μέχρι τώρα τοπο­θε­τή­σεις και τις κρι­τι­κές που ασκή­θη­καν στον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, φαί­νε­ται ότι πολλοί ομι­λη­τές ασκούν σήμερα κριτική στην κυβέρ­νηση – και μάλιστα, από μια σκοπιά αρι­στερή, ξεχνώ­ντας προ­φα­νώς ότι είναι οι ίδιοι άνθρω­ποι που μέχρι χθες έπαιρ­ναν τις πολι­τι­κές απο­φά­σεις και είναι επο­μέ­νως κατε­ξο­χήν υπεύ­θυ­νοι για την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική κατά­σταση στην οποία βρί­σκε­ται η χώρα μας σήμερα. Μπορούν μάλιστα με πολύ μεγάλη ευκολία να μιλούν για την ανα­τροπή της (sic!). Την ανα­τροπή μιας κατά­στα­σης που αυτοί οι ίδιοι δημιούρ­γη­σαν!

Σήμερα λοιπόν, δια­πι­στώ­νουμε πάλι, ότι για μια ακόμα φορά γίνεται μια μικρο­πο­λι­τική αντι­πα­ρά­θεση, καθόλου σύν­θε­σης και προ­βλη­μα­τι­σμού. Δια­δι­κα­σίες, που ο τόπος έχει σήμερα ανάγκη και τις οποίες θα πρέπει το ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο να τις βρει στον βημα­τι­σμό του.

Ο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, δεν είναι ένα καθο­λικό σχέδιο που θα αντι­με­τω­πί­σει όλα τα προ­βλή­ματα, ούτε λύνει κάθε πρό­βλημα της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας σήμερα. Είναι οι κατευ­θυ­ντή­ριες γραμμές που σημα­το­δο­τούν την πολι­τική που κάθε κυβέρ­νηση θέλει να εφαρ­μό­σει. Μέσα από τα πολ­λα­πλά επίπεδα παρεμ­βά­σεών του οφεί­λουμε να υπο­λο­γί­ζουμε τόσο τις υπο­χρε­ώ­σεις μας όσο και τις δεσμεύ­σεις μας: Τις υπο­χρε­ώ­σεις που έχουμε ανα­λά­βει ως κράτος, όπως το ζήτημα του χρέους, αλλά και τα αντα­πο­δο­τικά οφέλη που πρέπει να δώσει η πολι­τεία στην κοι­νω­νία, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις ανάγκες της. Ελα­χι­στο­ποιώ­ντας τις κοι­νω­νι­κές και μικρο­οι­κο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις των μνη­μο­νίων στην ανι­σό­τητα και στον κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό, οι προ­βλέ­ψεις του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, θα πρέπει, σε συν­δυα­σμό με τις ανα­γκαίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, να σημα­το­δο­τή­σουν μία δια­φο­ρε­τική πορεία στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας. Σε αυτό το πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μικό πλαίσιο, ο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που κατα­θέ­τουμε σήμερα είναι ένας Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός αξιο­πι­στίας, κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής και ανα­πτυ­ξια­κής ώθησης.

Μέσα σε μία περίοδο αβε­βαιό­τη­τας, σε ένα συνεχώς μετα­βαλ­λό­μενο διεθνές περι­βάλ­λον κατα­φέρ­νουμε για τρίτη συνεχή χρονιά κατα­θέ­τουμε – και θα εκτε­λέ­σουμε – έναν Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που δημιουρ­γεί συν­θή­κες για την ομαλή επι­στροφή της χώρας στις αγορές, χωρίς αυτό να απο­τε­λεί θέσφατο, ότι οι αγορές δηλαδή είναι η απόλυτη λύση του προ­βλή­μα­τός μας.

Είναι ένας Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που θα οδη­γή­σει την ελλη­νική οικο­νο­μία δυνα­μικά μπροστά. Ταυ­τό­χρονα, η ολο­κλή­ρωση της τρίτης αξιο­λό­γη­σης, όπως και οι θετικές προ­βλέ­ψεις στο Μεσο­πρό­θε­σμο για την ελλη­νική οικο­νο­μία διευ­ρύ­νουν τις προ­ο­πτι­κές για ισχυρή ανά­καμψη της οικο­νο­μίας και σε συν­δυα­σμό με την επιτυχή ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος τον Αύγου­στο 2018, βγάζουν ορι­στικά τη χώρα από τα μνη­μό­νια, δρο­μο­λο­γώ­ντας την ανα­ζή­τηση νέων προ­ο­δευ­τι­κών βημάτων για τη χώρα μας.

Υπάρ­χουν, όμως, τρεις προ­τε­ραιό­τη­τες όλο αυτό το διά­στημα, δύο άμεσες και μία στρα­τη­γι­κού χαρα­κτήρα. Η πρώτη είναι η ψήφιση των προ­α­παι­τού­με­νων για την ολο­κλή­ρωση του Προ­γράμ­μα­τος τον Αύγου­στο. Η δεύτερη αφορά τη συζή­τηση για το χρέος και την κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία για την ασφαλή και συμ­φέ­ρουσα έξοδο στις αγορές για τον δανει­σμό της χώρας.

Η στρα­τη­γική προ­τε­ραιό­τητα είναι η δημιουρ­γία ενός «οδικού χάρτη» πάνω στον οποίο θα πρέπει να «βαδίσει» η χώρα μας αμέσως μετά την έξοδο των μνη­μο­νίων.

Σε αυτό το πλαίσιο ανα­φο­ράς κινεί­ται ο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός μας. Είναι ένας Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ανα­πτυ­ξια­κός; Ναι, με μεγέ­θυνση του ΑΕΠ κατά 2,5% και ένα πρω­το­γε­νές προ­βλε­πό­μενο πλε­ό­να­σμα 3,82%, χωρίς νέα μέτρα, όπως δια­τεί­νε­ται η Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση, ισο­πε­δώ­νο­ντας κάθε λογική συνέ­χεια των συμ­φω­νη­θέ­ντων με τους Θεσμούς.

Είναι Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός αξιο­πι­στίας; Ναι, εφόσον υλο­ποιεί­ται σωστά και δημιουρ­γεί προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σεων, τονώνει την παρα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα.

Είναι Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός κοι­νω­νικά δίκαιος; Μετά από τρία χρόνια με τις γνωστές δημο­σιο­νο­μι­κές δυσκο­λίες και τις ισχυρές πιέσεις, κατα­φέ­ραμε με κόστος – αυτό είναι αλήθεια – μία ήπια προ­σαρ­μογή με κοι­νω­νικό όμως πρόσημο, όπως είναι το κοι­νω­νικό μέρισμα, η πρό­σβαση όλων των πολιτών στο δημόσιο σύστημα Υγείας, οι λύσεις που δίνουμε μέρα με τη μέρα στα θέματα της Υγείας, αλλά και στα κρίσιμα θέματα της Παι­δείας, όπως αυτές που ανα­κοί­νωσε σήμερα ο Υπουρ­γός Παι­δείας. Το κοι­νω­νικό πρόσημο στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό φαί­νε­ται ξεκά­θαρα από την ενί­σχυση των κοι­νω­νι­κών δράσεων και του «χαρα­κτήρα» του σε όλα τα επίπεδα. Οι προ­βλέ­ψεις του στο­χεύ­ουν στην αντι­με­τώ­πιση της παι­δι­κής φτώ­χειας και στη στήριξη των πιο ευαί­σθη­των κοι­νω­νι­κών ομάδων. Αυτή είναι η δική μας αλήθεια!

Είναι, όμως, αυτή, η Αρι­στερή προ­ο­πτική που θέλουμε εμείς να δώσουμε; Νομίζω πως όχι ακόμα. Ένας Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ανα­κα­τα­νέ­μει τα έσοδα και να τα κάνει έξοδα. Τι είναι, όμως, τα έσοδα, από πού προ­έρ­χο­νται και πού δίνο­νται αυτά; Αυτός – είναι ο ταξικός χαρα­κτή­ρας του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Οι Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί των προη­γού­με­νων χρόνων συγκέ­ντρω­ναν έσοδα από τους φτωχούς, και τα μετέ­φε­ραν στους οικο­νο­μικά ισχυ­ρούς.

Να προ­σθέ­σουμε, δε, ότι στα έσοδα υπήρχε και ένας υπερ­δα­νει­σμός και ταυ­τό­χρονα μια υπερ­κα­τα­νά­λωση. Φτάσαμε, λοιπόν, στο σημείο σήμερα να έχουμε μια κοι­νω­νία που είναι υπερ­χρε­ω­μένη και με τάσεις υπερ­κα­τα­νά­λω­σης. Θα πρέπει, λοιπόν, η Κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ να βρει μια άλλη στρα­τη­γική αντι­με­τώ­πιση όλου αυτού του προ­βλή­μα­τος.

Για το νησιω­τικό ΦΠΑ

Θέλω με βάση αυτό, να πω δύο πράγ­ματα για τους συντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά, με συνεί­δηση και με καρδιά.

Ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ στα νησιά είναι ένας θεσμός που δια­τρέ­χει όλη την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ζωή του τόπου. Δημιουρ­γεί αντα­γω­νι­στι­κό­τητα, επεν­δυ­τικό κλίμα, δημιουρ­γεί ενί­σχυση της απα­σχό­λη­σης, οδηγεί σε αύξηση των δημο­σίων εσόδων και δεν το κάνει αυτό γιατί έτσι πρέπει να το κάνει ως μέτρο, αλλά γιατί υπάρχει ένα οικο­νο­μικό, πολι­τικό και κοι­νω­νικό δυνα­μικό στα νησιά που μπορεί αυτά τα πράγ­ματα να τα υλο­ποι­ή­σει. Πρέπει να πούμε ότι όλοι αυτοί οι παρά­γο­ντες θα ανα­τρα­πούν από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στη νησιω­τική χώρα. Κάνω μια έκκληση, λοιπόν, στον υπουργό – και είναι οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών εδώ –  μια ύστατη, τελευ­ταία έκκληση ώστε να αντι­με­τω­πί­σουμε κατάλ­ληλα αυτήν την κατάρ­γηση που μας επι­βάλ­λουν.

Δεν μπορεί αυτό το μέτρο να αντι­κα­τα­στα­θεί από ισο­δύ­ναμα αντα­πο­δο­τικά μέτρα. Παρα­δείγ­μα­τος χάριν, το φορο­λο­γικό ισο­δύ­ναμο είναι έτσι κι αλλιώς υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας και δεν πρέπει να δοθεί έτσι, απλά, ως «έναντι».