Mε τη σύνταξη του παππού ζει ένα στα δύο νοικοκυριά

Απο­κα­λυ­πτικά είναι τα στοι­χεία της δημο­σκό­πη­σης που διε­νερ­γή­θηκε για λογα­ρια­σμό της Εφη­με­ρί­δας των Συντα­κτών, την ώρα που είναι σε πλήρη εξέλιξη οι συζη­τή­σεις για τις περι­κο­πές των συντά­ξεων.

Η επι­κεί­μενη αλλαγή στο ασφα­λι­στικό σύστημα της χώρας δεν είναι απλώς νούμερα, δείκτες, χρήματα: είναι ένας καθρέ­φτης για το πώς αντι­με­τω­πί­ζουμε έννοιες, όπως η εργασία, η ασφά­λεια, η κοι­νω­νική αλλη­λεγ­γύη, η δια­γε­νε­ακή δικαιο­σύνη, η συλ­λο­γική μας στάση απέ­να­ντι σε όσους εργά­στη­καν σκληρά και δεν μπορούν πια. Αυτά σε… φιλο­σο­φικό επίπεδο.

Γιατί σε πραγ­μα­τι­στικό επίπεδο, σε μια πρα­κτικά πτω­χευ­μένη από χρόνια χώρα, η σύνταξη του παππού είναι πολλές φορές το μονα­δικό εισό­δημα μιας οικο­γέ­νειας. Ερευνες δεί­χνουν ότι ένα στα δύο νοι­κο­κυ­ριά ζει με τη λεγό­μενη «σύνταξη του παππού».

Φυτο­ζω­ώ­ντας με απο­κού­μπι τη σύνταξη

Πώς είναι να ζεις με τη σύνταξη του παππού ή της γιαγιάς; «Δεν ζεις, φυτο­ζω­είς», απαντά ο πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Συντα­ξιού­χων του ΙΚΑ, Δήμος Κου­μπού­ρης.

«Σύμφωνα με τα στοι­χεία της ομο­σπον­δίας μας, το 70% των συντα­ξιού­χων ζει με συντά­ξεις 550-600 ευρώ. Τα τελευ­ταία χρόνια, εξαι­τίας της εκρη­κτι­κής ανερ­γίας, ειδικά των νέων, όλο και περισ­σό­τε­ρες οικο­γέ­νειες βασί­ζο­νται, για να επι­βιώ­σουν, στην ήδη πετσο­κομ­μένη σύνταξη του παππού και της γιαγιάς.

»Ομως δεν είναι σωστό να λέμε ότι τα νοι­κο­κυ­ριά μπορούν να ζήσουν με αυτές τις συντά­ξεις πείνας. Αν οι συντά­ξεις περι­κο­πούν ακόμα περισ­σό­τερο, η εξέλιξη είναι προ­βλέ­ψιμη: μαζική φτω­χο­ποί­ηση και εξα­θλί­ωση των ήδη εξα­σθε­νη­μέ­νων οικο­νο­μικά στρω­μά­των και ραγδαία υπο­βάθ­μιση της ζωής των λαϊκών οικο­γε­νειών».

Το να κοπούν κι άλλο οι συντά­ξεις δεν αφορά μόνο τον έναν στους τρεις συντα­ξιούχο συμπο­λίτη μας. Αφορά την ελλη­νική κοι­νω­νία στο σύνολό της, αφού -σύμφωνα με τα πιο πρό­σφατα στοιχεία- το ποσοστό των νοι­κο­κυ­ριών, για τα οποία η κύρια πηγή εισο­δή­μα­τος είναι η «σύνταξη του παππού», έχει αυξηθεί τα δύο τελευ­ταία χρόνια και φτάνει το 52%.

91η κατα­τάσ­σε­ται διεθνώς (σε σύνολο 96 χωρών που κατα­γρά­φο­νται από διε­θνείς οργα­νι­σμούς) η Ελλάδα, όσον αφορά την ικα­νο­ποί­ηση των ηλι­κιω­μέ­νων για μετα­κί­νηση (53%), ασφά­λεια (48%), πολι­τι­κές και κοι­νω­νι­κές ελευ­θε­ρίες (39%), σύμφωνα με τον Παγκό­σμιο Δείκτη του Παρα­τη­ρη­τη­ρίου Γήραν­σης

12,4% των Ελλήνων συντα­ξιού­χων ζούσε κάτω από το όριο της φτώ­χειας το 2014, υπο­λο­γί­ζε­ται στην ίδια έρευνα

40,8% του συνο­λι­κού πλη­θυ­σμού θα απο­τε­λούν οι πολίτες άνω των 60 στην Ελλάδα του 2050

10 δισ. ευρώ η μείωση της συντα­ξιο­δο­τι­κής δαπάνης το ίδιο διά­στημα

1 στα 2 νοι­κο­κυ­ριά ζει με τη «σύνταξη του παππού»

45% η μείωση των συντά­ξεων τα τελευ­ταία έξι χρόνια

Η σύγκρουση γενεών με τη ματιά ειδικών

Ο Σάββας Ρομπό­λης, ομό­τι­μος καθη­γη­τής του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου, υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτή η σύγκρουση θα εκδη­λω­θεί το 2038. «Θα είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπου οι άνθρω­ποι που θα βγαί­νουν τότε στη σύνταξη, θα έχουν παροχές μικρό­τε­ρες από τις εισφο­ρές που θα έχουν κατα­βά­λει. Ακόμα κι αν εικά­σουμε ότι μέχρι τότε η οικο­νο­μία θα έχει βελ­τιω­θεί, θα πρέπει να βελ­τιω­θεί και το επίπεδο των συντά­ξεων, ώστε να εξα­σφα­λί­ζε­ται η αντα­πο­δο­τι­κό­τητα».

«Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα υπάρ­χουν 350.000 οικο­γέ­νειες χωρίς κανένα εργα­ζό­μενο μέλος, 500.000 οικο­γέ­νειες έχουν μόνον έναν εργα­ζό­μενο κι από το 1.350.000 των ανέργων μόνο οι 105.000 παίρ­νουν επίδομα ανερ­γίας, ενώ ένα στα δύο νοι­κο­κυ­ριά έχει βασικό εισό­δημα τη σύνταξη. Αλλά και η αγορά θα έχει πρό­βλημα. Αυτή τη στιγμή η αγορά κινεί­ται με 5 δισ. ευρώ τον μήνα: τα 2,4 από μισθούς του ιδιω­τι­κού τομέα, τα 800 εκα­τομ­μύ­ρια από μισθούς του δημό­σιου τομέα και τα 2,5 από συντά­ξεις. Αν λάβετε υπόψη ότι το 90% της σύντα­ξης πηγαί­νει στην κατα­νά­λωση, κατα­λα­βαί­νετε ποιες θα είναι οι επι­πτώ­σεις», μας λέει ο Σ. Ρομπό­λης.

efsyn.gr