Διοικητικό Πρωτοδικείο: Αναστολή «βόμβα» της σφράγισης του «Ronda»!

Νο­μι­κά κενά στην εκτέ­λε­ση των απο­φά­σε­ων σφρά­γι­σης beach bar • Από­φα­ση πρό­κρι­μα και για την από­φα­ση ακύ­ρω­σης που μένει να συ­ζη­τη­θεί • Ο Ν.5092/2024 δη­μιούρ­γη­σε μια νέα κα­τά­στα­ση πραγ­μά­των που δύ­να­ται να οδη­γή­σει στην ακύ­ρω­ση όλων των απο­φά­σε­ων που έχουν εκ­δο­θεί από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου και τον Δήμο Ρόδου!

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε την Τρίτη το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έγινε δεκτό το αί­τη­μα για έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής στο πλαί­σιο αι­τή­σε­ως για την ανα­στο­λή της σφρά­γι­σης του γνω­στού κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος «Ronda» στην πα­ρα­λία «Ελλη».

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη εξέ­λι­ξη, όπως προ­α­νήγ­γει­λε η «δη­μο­κρα­τι­κή», έχει εξαι­ρε­τι­κό εν­δια­φέ­ρον και για τον πρό­σθε­το λόγο ότι προ­σβάλ­λο­νται ως άκυ­ρες οι απο­φά­σεις σφρα­γί­σε­ων καθώς αντι­βαί­νουν τις προ­βλέ­ψεις του Ν.5092/2024 και της υπ’ αρ. 49853 ΕΞ 2024/05-04-2024 Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης «Πα­ρε­μπό­δι­ση της ελεύ­θε­ρης πρό­σβα­σης του κοι­νού στη θά­λασ­σα, τον αι­για­λό και την πα­ρα­λία, κα­θο­ρι­σμός όρων, προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων, τε­χνι­κών θε­μά­των, ανα­γκαί­ων λε­πτο­με­ρειών και δια­δι­κα­σία επι­βο­λής προ­στί­μου», με τον οποίο άλ­λα­ξε ου­σιω­δώς, το νο­μι­κό κα­θε­στώς του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε συ­γκε­κρι­μέ­να η εται­ρεία «Μαρ­γέλ­λος Εμ­μα­νου­ήλ και ΣΙΑ ΟΕ» κατά της υπ’ αρ. 607/23-8-2024 από­φα­σης της δη­μο­τι­κής επι­τρο­πής με την οποία απο­φα­σί­στη­κε η ανά­κλη­ση της με αριθ­μό 83/12-4-2012 άδειας ίδρυ­σης και λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος με την επω­νυ­μία «RONDA» και κατά της με αριθ­μό 2777/4-10-2024 από­φα­σης σφρά­γι­σης του Δη­μάρ­χου Ρόδου.

Οπως εξέ­θε­σε την 28η Απρι­λί­ου 2022, το τμήμα Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων της Υπη­ρε­σί­ας Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου, απέ­στει­λε στο Δήμο Ρόδου, το με αριθ­μό πρωτ/λου 188299 έγ­γρα­φό του, δυ­νά­μει του οποί­ου, ανα­κλή­θη­καν οι εγκρί­σεις που είχαν δοθεί σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν. 4858/2021, σχε­τι­κά με τη χρήση και λει­τουρ­γία του κα­τα­στή­μα­τος και εξ αι­τί­ας του οποί­ου απο­φα­σί­στη­κε η ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας του.

Με το ως άνω έγ­γρα­φο, η Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου, ανα­κά­λε­σε τις με αριθ­μούς πρωτ/λου 1811/2009 και 7/2012 εγκρί­σεις της, σύμ­φω­να με το άρθρο 10 παρ. 5 του ν. 4858/2021, «έως ότου απο­μα­κρυν­θούν οι αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές καθ’ υπέρ­βα­ση των εγκρί­σε­ων που αλ­λοιώ­νουν και βλά­πτουν το μνη­μείο και τον πε­ρι­βάλ­λο­ντα χώρο του».

Η Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων, στα έγ­γρα­φά της σχε­τι­κά με το χώρο στον οποίο λει­τουρ­γεί το κα­τά­στη­μα, ανα­φε­ρό­ταν σε «αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές επι του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας για τις οποί­ες εφαρ­μό­ζο­νται οι δια­τά­ξεις του ν. 2971/2001», ενώ δυ­νά­μει του ΝΔ 920/1971 το κτή­ριο που στε­γά­ζε­ται το κα­τά­στη­μα και ο πε­ρι­βάλ­λων χώρος είχε πε­ριέλ­θει στην κυ­ριό­τη­τα του Δήμου Ρόδου (με την πα­ρά­γρα­φο 4 του άρ­θρου 8 του ΝΔ 920/14-7-1971, ΦΕΚ 148 A’ /1971 πε­ρι­ήλ­θαν στην κυ­ριό­τη­τα του Δήμου Ρόδου τα κα­ταρ­γού­με­να οι­κο­δο­μι­κά τε­τρά­γω­να υπό στοι­χεία «ΝΟΡ», «ΟΔΑΠΔΔ» και «ΕΛΛΗ», αλλά το κτή­ριο «ΕΛΛΗ» δεν έχει έως σή­με­ρα κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα), ο Δήμος, απο­φά­σι­σε να ολο­κλη­ρώ­σει τη δια­δι­κα­σία και της «τυ­πι­κής» πε­ριέ­λευ­σης της ως άνω έκτα­σης στην ιδιο­κτη­σία του, η οποία εκ­κρε­μού­σε τόσα χρό­νια, δια της τα­κτο­ποί­η­σης της στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, με τη δη­μιουρ­γία ιδιω­τι­κής του Κτη­μα­το­λο­γι­κής Με­ρί­δας.

Έτσι, ο Δήμος, προ­κει­μέ­νου να τα­κτο­ποι­ή­σει το ζή­τη­μα της ιδιο­κτη­σί­ας του επί του ακι­νή­του, ώστε να πε­ριέλ­θει στην κυ­ριό­τη­τά του το διώ­ρο­φο κτή­ριο αλλά και ο πε­ρι­βάλ­λων αυτού χώρος εξέ­δω­σε τη με αριθ­μό 3797/14-12-2023 από­φα­ση, με την οποία, αφε­νός δια­πί­στω­σε ότι το τμήμα που πε­ρι­λαμ­βά­νει το κτή­ριο της Ρο­τό­ντας των Λου­τρών μετά των πε­ρι­βαλ­λό­ντων αυτού χώρων, έχει απω­λέ­σει τον κοι­νό­χρη­στο χα­ρα­κτή­ρα του, καθώς το νέ­με­ται ο Δήμος δια της εκ­μι­σθώ­σε­ώς του.

Ακο­λού­θως απο­φά­σι­σε και τον απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμό από «κοι­νό­χρη­στο», του τμή­μα­τος που πε­ρι­λαμ­βά­νει το κτή­ριο και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος αυτού χώρου, ο οποί­ος θα εκτεί­νε­ται το μέ­γι­στο, μέχρι την οριο­γραμ­μή του αι­για­λού, ώστε να δη­μιουρ­γη­θεί Κτη­μα­το­λο­γι­κή Με­ρί­δα και εν συ­νε­χεία να με­τα­γρα­φεί το Ν.Δ. 920/1971 ΦΕΚ 148 Α/1971 στους τό­μους του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να πε­ριέλ­θει στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Δήμου.

Κα­τό­πιν ακο­λού­θη­σε αί­τη­ση με­τα­γε­νέ­στε­ρης κτη­μα­το­λο­γι­κής κα­τα­χώ­ρη­σης του Δήμου Ρόδου προς το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, η με αριθ­μό πρωτ/λου 2/49297/4-8-2023, καθώς και η με αριθ­μό πρωτ/λου 4093 9-8-2023 αί­τη­ση επί­σης προς το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, προς το σκοπό αυτό.

Επι­πλέ­ον όμως, την 4η Μαρ­τί­ου του τρέ­χο­ντος έτους, δη­μο­σιεύ­θη­κε ο νόμος 5092/2024 με τον οποίο άλ­λα­ξε ου­σιω­δώς, το νο­μι­κό κα­θε­στώς του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα, με απο­τέ­λε­σμα, τα έγ­γρα­φα της Υπη­ρε­σί­ας Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων για τις κα­τα­σκευ­ές στον πε­ρι­βάλ­λο­ντα του κτη­ρί­ου χώρο και ακρι­βώς λόγω των οποί­ων ανα­κλή­θη­κε η άδεια λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος, να μην είναι επι­και­ρο­ποι­η­μέ­να, εφό­σον κατά τη στιγ­μή της ανά­κλη­σης της άδειας, οι κα­τα­σκευ­ές δεν βρί­σκο­νται στον αι­για­λό με την έν­νοια του προϊ­σχύ­σα­ντος νόμου 2971/2001.

Συ­νε­πώς οι προ­σβαλ­λό­με­νες απο­φά­σεις, δεν έχουν το νό­μι­μο έρει­σμα που πι­θα­νόν θα είχαν, αν εκ­δί­δο­νταν πριν τη δη­μο­σί­ευ­ση του νόμου 5092/24.

Μετά τη δη­μο­σί­ευ­ση του νόμου 5092/2024 και με βάση το άρθρο 23 αυτού, ο χώρος ανά­με­σα στη γραμ­μή του αι­για­λού και την πο­λυ­γω­νι­κή γραμ­μή της πα­ρα­λί­ας, δεν είναι δε­δο­μέ­νο πλέον ότι απο­τε­λεί κοι­νό­χρη­στο χώρο, καθώς κα­τό­πιν αι­τή­μα­τος επα­να­κα­θο­ρι­σμού, δύ­να­ται να λάβει κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα.

Θα έπρε­πε λοι­πόν ο Δήμος Ρόδου, πριν εκ­δώ­σει την επα­χθέ­στα­τη από­φα­ση σφρά­γι­σης του κα­τα­στή­μα­τος, για λό­γους νο­μι­μό­τη­τας και χρη­στής διοί­κη­σης, να αι­τη­θεί στην Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων, αν μη τι άλλο, την επι­και­ρο­ποί­η­ση των εγ­γρά­φων, με τα οποία ζή­τη­σε την ανά­κλη­ση της άδειάς και απέ­συ­ρε την έγκρι­σή της για τη λει­τουρ­γία του κα­τα­στή­μα­τος, λαμ­βά­νο­ντας υπ’όψιν τη δρα­μα­τι­κή αλ­λα­γή του νο­μι­κού κα­θε­στώ­τος που πλέον διέ­πει την εν λόγω έκτα­ση.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η εται­ρία έχει ήδη κα­τα­θέ­σει αί­τη­ση στην Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων, με Σχέ­διο – Πρό­τα­ση ανα­δια­μόρ­φω­σης του χώρου, προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξει «συμ­μόρ­φω­ση» με τα δια­λαμ­βα­νό­με­να στα έως σή­με­ρα έγ­γρα­φα της, λαμ­βά­νο­ντας όμως επι­πλέ­ον υπό­ψιν, τα νέα δε­δο­μέ­να του ν. 5092/2024, που αλ­λά­ζουν άρδην το νο­μι­κό κα­θε­στώς.

Εχει αθω­ω­θεί εξάλ­λου ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της εται­ρί­ας από τα ποι­νι­κά δι­κα­στή­ρια.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Εύη Χρι­στο­δου­λί­δη.