Παραγεγραμμένες έκρινε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου τις αξιώσεις του ΝΑΤ και ακύρωσε κατασχέσεις 850.902 ευρώ σε βάρος πρώην προέδρου της ΔΑΝΕ

• Με την από­φα­ση Α296/2026 το δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι οι οφει­λές από την ελ­λι­πή επάν­δρω­ση του πλοί­ου «Ιά­λυσ­σος» το 2001 είχαν πα­ρα­γρα­φεί ήδη από τον Αύ­γου­στο του 2016, πέντε ολό­κλη­ρα χρό­νια πριν η ΔΟΥ Ρόδου στεί­λει ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­ση και κα­τα­σχέ­σεις σε 5 τρά­πε­ζες. Τη δίκη συ­νέ­χι­σαν οι κλη­ρο­νό­μοι του ανα­κό­πτο­ντος, ο οποί­ος απε­βί­ω­σε τον Ιού­νιο του 2025

Μια δι­κα­στι­κή υπό­θε­ση με ρίζες στη χει­με­ρι­νή δρο­μο­λο­για­κή πε­ρί­ο­δο του 2001 και με δια­δο­χι­κά στά­δια που εκτεί­νο­νται σε 3 δε­κα­ε­τί­ες έφθα­σε στην ορι­στι­κή της κα­τά­λη­ξη με από­φα­ση του Δεύ­τε­ρου Μο­νο­με­λούς Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι οι αξιώ­σεις του Ναυ­τι­κού Απο­μα­χι­κού Τα­μεί­ου, όπως αυτές με­τα­φέρ­θη­καν στον Ηλε­κτρο­νι­κό Εθνι­κό Φορέα Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης, είχαν υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή πολύ πριν η φο­ρο­λο­γι­κή αρχή επι­χει­ρή­σει να τις ει­σπρά­ξει από τον πρώην πρό­ε­δρο του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Δω­δε­κα­νη­σια­κής Ανώ­νυ­μης Ναυ­τι­λια­κής Εται­ρεί­ας.

Η δι­κα­στι­κή δια­μά­χη ξε­κί­νη­σε με ανα­κο­πή που κα­τέ­θε­σε στις 22 Νο­εμ­βρί­ου 2021 ο. Γε­ρά­σι­μος Κα­λο­γη­ρά­τος, ο οποί­ος φε­ρό­ταν ως πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΑΝΕ κατά το διά­στη­μα από 9 Αυ­γού­στου 2000 έως 2 Αυ­γού­στου 2001.

Ο ανα­κό­πτων απε­βί­ω­σε στις 12 Ιου­νί­ου 2025, ενώ η υπό­θε­ση εκ­κρε­μού­σε ακόμη, και τη δίκη συ­νέ­χι­σαν οι εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι του.

Στο ακρο­α­τή­ριο πα­ρέ­στη­σαν για λο­γα­ρια­σμό τους οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη.

Το ιστο­ρι­κό της οφει­λής

Η αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης εντο­πί­ζε­ται στην από­φα­ση 4330 της 21ης Νο­εμ­βρί­ου 2003 του Γρα­φεί­ου Εύ­ρε­σης Ναυ­τι­κής Ερ­γα­σί­ας, με την οποία κα­τα­λο­γί­στη­κε σε βάρος της ΔΑΝΕ ποσό που αντι­στοι­χού­σε σε μι­σθο­δο­σία και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, προ­σαυ­ξη­μέ­νο κατά 20%, λόγω ελ­λι­πούς επάν­δρω­σης του πλοί­ου «Ιά­λυσ­σος», εγ­γε­γραμ­μέ­νου στο Νηο­λό­γιο Ρόδου, για το διά­στη­μα από 1 Φε­βρουα­ρί­ου 2001 έως 30 Μαρ­τί­ου 2001. Η σχε­τι­κή νο­μο­θε­σία, το άρθρο 174 του Κώ­δι­κα Δη­μο­σί­ου Ναυ­τι­κού Δι­καί­ου, υπο­χρε­ώ­νει τον εφο­πλι­στή πλοί­ου άνω των 100 κόρων που δρο­μο­λο­γεί­ται τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο να δια­τη­ρεί πλήρη ορ­γα­νι­κή σύν­θε­ση πλη­ρώ­μα­τος και κατά την επό­με­νη χει­με­ρι­νή πε­ρί­ο­δο, ανε­ξάρ­τη­τα από το αν εκτε­λεί πλόες. Κάθε πα­ρά­βα­ση συ­νε­πά­γε­ται την υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής στο Κε­φά­λαιο Ανερ­γί­ας και Ασθε­νεί­ας Ερ­γα­τών Θα­λάσ­σης του ΝΑΤ του ποσού που θα κα­τα­βαλ­λό­ταν ως μι­σθο­δο­σία στους ελ­λεί­πο­ντες ναυ­τι­κούς, πλέον 20%.

Επει­δή η εται­ρεία δεν κα­τέ­βα­λε το ποσό, ο πρό­ε­δρος του ΝΑΤ εξέ­δω­σε στις 10 Νο­εμ­βρί­ου 2004 από­φα­ση για τη βε­βαί­ω­σή του από το Δη­μό­σιο Τα­μείο και ακο­λού­θη­σε η τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση 495 της 20ής Ια­νουα­ρί­ου 2005 του προϊ­στα­μέ­νου της ΔΟΥ Ρόδου, με την οποία βε­βαιώ­θη­κε σε βάρος της ΔΑΝΕ ποσό 226.027,82 ευρώ. Δύο χρό­νια αρ­γό­τε­ρα, με τη δεύ­τε­ρη τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση 7804 της 3ης Ιου­λί­ου 2007, βε­βαιώ­θη­κε σε βάρος της ίδιας εται­ρεί­ας επι­πλέ­ον ποσό 138.682,31 ευρώ από ει­σφο­ρές ναυ­το­λο­γί­ων του ίδιου πλοί­ου, εκ του οποί­ου τα 64.007,04 ευρώ κα­τα­λο­γί­στη­καν προ­σω­πι­κά στον Κα­λο­γη­ρά­το ως πρό­ε­δρο του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου.

Επί 14 χρό­νια η υπό­θε­ση φαί­νε­ται ότι πα­ρέ­μει­νε στά­σι­μη ως προς τον ίδιο. Στις 10 Ιου­νί­ου 2021 ο προϊ­στά­με­νος της ΔΟΥ Ρόδου απέ­στει­λε στον Κα­λο­γη­ρά­το την ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­ση κα­τα­βο­λής 436, με την οποία τον κα­λού­σε, ως συ­νυ­πό­χρεο, να εξο­φλή­σει ολο­σχε­ρώς ή να ρυθ­μί­σει οφει­λές συ­νο­λι­κού ύψους 839.301,08 ευρώ. Το ποσό ανα­λυό­ταν σε βα­σι­κή οφει­λή 290.034,86 ευρώ, δη­λα­δή το άθροι­σμα των 226.027,82 και 64.007,04 ευρώ, και σε προ­σαυ­ξή­σεις 549.266,22 ευρώ. Τέσ­σε­ρις μήνες αρ­γό­τε­ρα, στις 15 Οκτω­βρί­ου 2021, εκ­δό­θη­καν 5 κα­τα­σχε­τή­ρια έγ­γρα­φα εις χεί­ρας τρί­των προς τις τρά­πε­ζες Optima Bank, Eurobank, Πει­ραιώς, Alpha Bank και Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, για όσα οφεί­λει ή μέλ­λει να οφεί­λει ο ανα­κό­πτων μέχρι του ποσού των 850.902,47 ευρώ, με τις προ­σαυ­ξή­σεις να έχουν πλέον ανέλ­θει στα 560.867,61 ευρώ.

Τι υπο­στή­ρι­ξαν οι δύο πλευ­ρές

Οι κλη­ρο­νό­μοι του ανα­κό­πτο­ντος, με το από 11 Φε­βρουα­ρί­ου 2026 υπό­μνη­μά τους, προ­έ­βα­λαν τρεις βα­σι­κούς λό­γους. Πρώ­τον, ότι οι επί­δι­κες οφει­λές ανά­γο­νται σε χρόνο κατά τον οποίο ο κ. Κα­λο­γη­ρά­τος δεν συμ­με­τεί­χε ως πρό­ε­δρος στο διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο της ΔΑΝΕ και επο­μέ­νως δεν μπο­ρού­σε να ευ­θύ­νε­ται για την εξό­φλη­σή τους. Δεύ­τε­ρον, ότι με το άρθρο 64 του νόμου 4646/2019 προσ­διο­ρί­στη­καν εκ νέου οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις της προ­σω­πι­κής και αλ­λη­λέγ­γυας ευ­θύ­νης για ασφα­λι­στι­κές οφει­λές νο­μι­κών προ­σώ­πων και ότι οι νέες αυτές δια­τά­ξεις πρέ­πει να εφαρ­μο­στούν ανα­δρο­μι­κά ως ευ­με­νέ­στε­ρες, κατ’ ανα­λο­γία με όσα ισχύ­ουν στις φο­ρο­λο­γι­κές δια­φο­ρές. Τρί­τον, και αυτός ήταν ο λόγος που τε­λι­κά κρί­θη­κε βά­σι­μος, ότι οι αξιώ­σεις του ασφα­λι­στι­κού φορέα είχαν ήδη πα­ρα­γρα­φεί κατά τον χρόνο απο­στο­λής της ατο­μι­κής ει­δο­ποί­η­σης του 2021, διότι η δε­κα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή του άρ­θρου 95 του νόμου 4387/2016, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με τον νόμο 4997/2022, είχε συ­μπλη­ρω­θεί στο διά­στη­μα από την τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση του 2005 μέχρι το 2021 χωρίς να δια­κο­πεί.

Από την άλλη πλευ­ρά, το ΝΑΤ, η ΔΟΥ Ρόδου και ο ΕΦΚΑ ζή­τη­σαν την απόρ­ρι­ψη της ανα­κο­πής με σειρά εκ­θέ­σε­ων από­ψε­ων και υπο­μνη­μά­των, το τε­λευ­ταίο από τα οποία κα­τα­τέ­θη­κε στις 3 Φε­βρουα­ρί­ου 2026. Υπο­στή­ρι­ξαν ότι ο ανα­κό­πτων υπεί­χε ευ­θύ­νη για τις οφει­λές βάσει του άρ­θρου 50 του νόμου 4174/2013 και ότι νο­μί­μως επι­βλή­θη­καν οι κα­τα­σχέ­σεις. Ως προς την πα­ρα­γρα­φή, με συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση από­ψε­ων της 15ης Δε­κεμ­βρί­ου 2025, η οποία προ­σκο­μί­στη­κε σε εκτέ­λε­ση του προ­δι­κα­στι­κού κε­φα­λαί­ου της από­φα­σης 282/2025, ο προϊ­στά­με­νος της ΔΟΥ Ρόδου προ­έ­βα­λε ότι η πα­ρα­γρα­φή είναι ει­κο­σα­ε­τής και ότι σε κάθε πε­ρί­πτω­ση δια­κό­πη­κε επα­νει­λημ­μέ­να με μέτρα σε βάρος της εται­ρεί­ας και συ­νυ­πεύ­θυ­νων προ­σώ­πων.

Το Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δέ­χθη­κε ότι, για την ταυ­τό­τη­τα του νο­μι­κού λόγου, και η ει­κο­σα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή του δια­τάγ­μα­τος 913/1978 για τις ει­σφο­ρές του ΝΑΤ αντί­κει­ται στις ίδιες αρχές. Επο­μέ­νως, για τις αξιώ­σεις του ΝΑΤ που δεν είχαν ήδη πα­ρα­γρα­φεί κατά την έναρ­ξη ισχύ­ος του νόμου 4387/2016, εφαρ­μο­στέα είναι η δε­κα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή. Το δι­κα­στή­ριο διευ­κρί­νι­σε επί­σης ότι τα ποσά που επι­βάλ­λο­νται λόγω ελ­λι­πούς επάν­δρω­σης λο­γί­ζο­νται ως ει­σφο­ρές εξο­μοιού­με­νες με τις ει­σφο­ρές ναυ­το­λο­γί­ου και συν­δέ­ο­νται άμεσα με τις ασφα­λι­στι­κές αρ­μο­διό­τη­τες του ΝΑΤ που με­τα­φέρ­θη­καν στον ΕΦΚΑ, ακόμη κι αν ανα­ζη­τού­νται από αλ­λη­λεγ­γύ­ως ευ­θυ­νό­με­να πρό­σω­πα που δεν έχουν την ιδιό­τη­τα του ερ­γο­δό­τη.

Συν­θέ­το­ντας τα πα­ρα­πά­νω, το δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι η πα­ρα­γρα­φή δια­κό­πη­κε πράγ­μα­τι με τις αναγ­γε­λί­ες κα­τά­τα­ξης του Δη­μο­σί­ου και άρ­χι­σε εκ νέου από τη σύ­ντα­ξη της τε­λευ­ταί­ας από αυτές, της αναγ­γε­λί­ας 33 της 10ης Απρι­λί­ου 2006, και όχι από τη λήξη του έτους εντός του οποί­ου συ­ντά­χθη­κε. Από την ημε­ρο­μη­νία αυτή η δε­κα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή, με συ­νυ­πο­λο­γι­σμό της ανα­στο­λής λόγω της τρα­πε­ζι­κής αρ­γί­ας του 2015, συ­μπλη­ρώ­θη­κε στις 16 Αυ­γού­στου 2016. Η φο­ρο­λο­γι­κή αρχή, όπως το­νί­ζει η από­φα­ση, δεν απέ­δει­ξε προ­ση­κό­ντως ότι με­σο­λά­βη­σε στο διά­στη­μα αυτό κά­ποιο άλλο δια­κο­πτι­κό γε­γο­νός, δε­δο­μέ­νου ότι τα στοι­χεία που προ­σκό­μι­σε δεν αφο­ρού­σαν την εί­σπρα­ξη των επί­δι­κων οφει­λών. Οι με­τα­γε­νέ­στε­ρες ανα­στο­λές του 2019 και του 2021 δεν είχαν πλέον αντι­κεί­με­νο, αφού η πα­ρα­γρα­φή είχε ήδη συ­μπλη­ρω­θεί.

Κατά συ­νέ­πεια, κρί­θη­κε ότι κατά τον χρόνο σύ­ντα­ξης και κοι­νο­ποί­η­σης της ατο­μι­κής ει­δο­ποί­η­σης της 10ης Ιου­νί­ου 2021 στον Κα­λο­γη­ρά­το οι αξιώ­σεις του ΝΑΤ είχαν ήδη πα­ρα­γρα­φεί. Τα κα­τα­σχε­τή­ρια έγ­γρα­φα ακυ­ρώ­θη­καν και κατά το μέρος που αφο­ρού­σε τις οφει­λές της βε­βαί­ω­σης του 2005, ενώ η εξέ­τα­ση των υπό­λοι­πων λόγων της ανα­κο­πής, δη­λα­δή του ζη­τή­μα­τος αν ο ανα­κό­πτων ευ­θυ­νό­ταν καν ως πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, κρί­θη­κε ότι πα­ρέλ­κει ως αλυ­σι­τε­λής.