Ευκαιρία και αφορμή

Μέσα σε ένα μήνα πε­ρί­που, τα τρία κόμ­μα­τα κα­λού­νται μέσω και των Συ­νε­δρί­ων τους να ανα­ζη­τή­σουν ένα στι­βα­ρό σχέ­διο για την επό­με­νη ημέρα και τη χώρα, να το πε­ρι­γρά­ψουν στους πο­λί­τες που βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με ένα πρω­το­φα­νές κύμα ακρί­βειας και να δε­σμευ­τούν επί της ου­σί­ας στους ψη­φο­φό­ρους τους, για τα βή­μα­τα που προ­τεί­νουν και θα ακο­λου­θή­σουν του­λά­χι­στον μέχρι τις εθνι­κές κάλ­πες. Σε ένα διαρ­κώς με­τα­βαλ­λό­με­νο τοπίο δεν είναι προ­φα­νώς εύ­κο­λες οι λύ­σεις, ούτε οι προ­βλέ­ψεις για τις εξε­λί­ξεις και στο εσω­τε­ρι­κό πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό. Τα προ­γραμ­μα­τι­σμέ­να Συ­νέ­δρια των κομ­μά­των είναι ωστό­σο μια ευ­και­ρία και αφορ­μή όχι για αχρεί­α­στους βερ­μπα­λι­στι­κούς λό­γους ή φιέ­στες αλλά για ει­λι­κρι­νή αυ­το­κρι­τι­κή και επα­νεκ­κί­νη­ση με το βλέμ­μα στα προ­βλή­μα­τα των πο­λι­τών. Υ.Γ. Η ομι­λία του κ. Τσί­πρα στο συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ακο­λού­θη­σε την πε­πα­τη­μέ­νη των πα­ρο­χών και των υπο­σχέ­σε­ων προς όλους. Περ­νά­ει αυτό σή­με­ρα; Πρέ­πει να ακού­σου­με τους κυ­ρί­ους Μη­τσο­τά­κη και Αν­δρου­λά­κη για να μά­θου­με αν η πλειο­δο­σία θα συ­νε­χί­σει να γρά­φει για καιρό τους πο­λι­τι­κούς λό­γους