Ξενοδοχειακή επιχείρηση απεβλήθη από δημόσιο ακίνητο

Σε εκτέ­λε­ση του τε­λε­σί­δι­κου πρω­το­κόλ­λου διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής από αγρό έκτα­σης 2.025 τ.μ. που κα­τέ­λα­βε αυ­θαί­ρε­τα η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία “Aqua Sol” στ’ Αφά­ντου, προ­χώ­ρη­σε δι­κα­στι­κός επι­με­λη­τής μετά από εντο­λή του ΤΑΙ­ΠΕΔ.

Ο δι­κα­στι­κός επι­με­λη­τής κ. Μ. Μελ­λί­νης συ­γκε­κρι­μέ­να οριο­θέ­τη­σε με σι­δη­ρο­πα­σά­λους και σχοι­νί το κα­τα­λη­φθέν δη­μό­σιο κτήμα, ενώ απέ­βα­λε την εται­ρεία και από 5 δια­με­ρί­σμα­τα, εμ­βα­δού 240 τ.μ. πε­ρί­που, υπερ­κεί­με­να της κα­τα­λει­φθεί­σης εκτά­σε­ως τα οποία και σφρα­γί­στη­καν με κό­ντρα πλακέ, αφού πρώτα οι εκ­πρό­σω­ποι της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας αφαί­ρε­σαν τον εξο­πλι­σμό τους.

Στο ακί­νη­το του δηµοσίου έχουν κα­τα­λη­φθεί και κα­τα­πα­τη­θεί από την του­ρι­στι­κή εται­ρεία διά­φο­ρες εκτά­σεις.

Σε ορισµένες, φέ­ρε­ται να έχει φυ­τευ­θεί γκα­ζόν και σε ένα να έχει ανε­γερ­θεί κτίσµα (πτέ­ρυ­γα δωµατίων) ξε­νο­δο­χεί­ου, 240 τµ. πλέον ή έλατ­τον.

Η ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση, εντε­λώς αυ­θαί­ρε­τα και κα­τα­χρη­στι­κά, κα­τέ­λα­βε τμή­μα­τα στην πε­ριο­χή, χωρίς να έχει κα­νέ­να δι­καί­ω­μα, πε­ρισ­σό­τε­ρο μά­λι­στα, που η από των τρί­των ασκού­με­νη νομή σε δη­μό­σιο κτήμα είναι νο­μι­κά απρο­στά­τευ­τη απέ­να­ντι στο Δη­μό­σιο και τώρα Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ., εφό­σον αυτή δεν πη­γά­ζει από κα­νέ­να δι­καί­ω­μα ή άλλο εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα.

Η αξία των ακι­νή­των που έχουν κα­τα­λη­φθεί υπερ­βαί­νουν σύμ­φω­να με την αγωγή το ποσό των 250.000 ευρώ.

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ανα­γνω­ρί­ζε­ται  ότι το ΤΑΙ­ΠΕΔ έχει στην κυ­ριό­τη­τά του τμήμα μεί­ζο­νος ακι­νή­του στην ΑΒΚ 1665 κτη­μα­το­με­ρί­δα των Κο­λυ­μπί­ων, συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 2.025,43 τ.μ..

Με την ως άνω από­φα­ση το ΤΑΙ­ΠΕΔ προ­χώ­ρη­σε στην έκ­δο­ση επι­τα­γής προς εκτέ­λε­ση προ­κει­μέ­νου να επι­στρα­φεί και τυ­πι­κά στην ιδιο­κτη­σία του η έκτα­ση του δη­μο­σί­ου, που έχει κα­τα­λη­φθεί από το ξε­νο­δο­χείο.

Η εται­ρεία είχε υπο­βά­λει αί­τη­μα περί ανα­γνώ­ρι­σης προ­τι­μη­σια­κού δι­καιώ­μα­τος εξα­γο­ράς σε τμήμα εμ­βα­δού 35.744 τ.μ. όμο­ρου της ιδιο­κτη­σί­ας της.

Η ίδια υπό­θε­ση έχει απα­σχο­λή­σει και τα ποι­νι­κά δι­κα­στή­ρια. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να σε ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών με­τα­τρέ­ψι­μη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σί­ως και σε χρη­μα­τι­κή ποινή ύψους 2.000 ευρώ, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, κα­τα­δι­κά­στη­κε, από το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας που κρί­θη­κε ένο­χος κα­τά­λη­ψης δη­μό­σιας έκτα­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ένοχο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο για το ό,τι κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τον μήνα Οκτώ­βριο του 2010 έως τα τέλη του έτους 2011, ως πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, έχο­ντας ξε­κι­νή­σει την ανέ­γερ­ση ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας σε ακί­νη­το όμορο ακι­νή­του του Δη­μο­σί­ου, κα­τέ­λα­βε πα­ρά­νο­μα τμήμα δη­μο­σί­ου ακι­νή­του εμ­βα­δού 2.025,43 τ.μ. στο οποίο ανή­γει­ρε αυ­το­τε­λές κτί­σμα κα­τα­λαμ­βά­νο­ντας έκτα­ση 143,70 τ.μ. και στην λοιπή έκτα­ση φύ­τε­ψε γκα­ζόν και δια­μόρ­φω­σε ανα­λό­γως με το ευ­ρύ­τε­ρο πε­ρι­βάλ­λον του ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος.

Η εται­ρεία εξέ­θε­σε, ότι επέ­κτει­νε και ανέ­γει­ρε τις εγκα­τα­στά­σεις του ξε­νο­δο­χεί­ου της κα­λό­πι­στα και χωρίς δια­μαρ­τυ­ρί­ες του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου κατά τη διάρ­κεια των κα­τα­σκευών.