Το Καζίνο Ρόδου προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Ενώπιον του Δικα­στη­ρίου της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης προ­σέ­φυγε η Καζίνο Ρόδου ΑΕ κι ακόμη 6 εται­ρείες καζίνο (Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Porto Carras AE, Kazino Aigaiou AE) κατά της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για την αναί­ρεση από­φα­σης που εκδό­θηκε τον Ιανουά­ριου του 2015 με την οποία ανα­γνω­ρί­ζε­ται απο­κλει­στικό δικαί­ωμα του ΟΠΑΠ για την εκμε­τάλ­λευση ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των και τυχερών παι­γνίων.

Με την απόφαση κατά της οποίας ασκή­θηκε αναί­ρεση η οποία θα απα­σχο­λή­σει το δικα­στή­ριο την 21η Δεκεμ­βρίου 2016 ο ΟΠΑΠ θα δια­τη­ρή­σει το απο­κλει­στικό δικαί­ωμα για την εκμε­τάλ­λευση 35.000 ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των (VLTs) – πρό­κει­ται για τα γνωστά «φρου­τά­κια» – και 13 τυχερών παι­χνι­διών.

Το Γενικό Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης είχε κρίνει συγκε­κρι­μένα ότι η παρα­χώ­ρηση του απο­κλει­στι­κού δικαιώ­μα­τος στον ΟΠΑΠ δεν συνιστά κρατική ενί­σχυση, απορ­ρί­πτο­ντας έτσι την προ­σφυγή που είχαν ασκήσει φορείς εκμε­τάλ­λευ­σης καζίνο κατά της από­φα­σης της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής να παρα­χω­ρη­θούν τα VLTs στον ΟΠΑΠ.

Στο επίσημο ανα­κοι­νω­θέν του Γενικού Δικα­στη­ρίου ανα­φέ­ρε­ται ότι το 2011 οι ελλη­νι­κές αρχές κοι­νο­ποί­η­σαν στην Ευρω­παϊκή Επι­τροπή δύο μέτρα υπέρ του ΟΠΑΠ:

• Τη χορή­γηση, για περίοδο δέκα ετών λήγουσα το 2022, απο­κλει­στι­κής άδειας για την εκμε­τάλ­λευση 35.000 ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των έναντι τέλους 560 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ («συμ­φω­νία περί ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των»).

• Τη δεκαετή παρά­ταση ισχύος (από το 2020 έως το 2030) των απο­κλει­στι­κών δικαιω­μά­των για την εκμε­τάλ­λευση δεκα­τριών τυχερών παι­γνίων με οποιο­δή­ποτε μέσο, κατόπιν «προ­σθή­κης» στη συνα­φθείσα το 2000 σύμβαση μεταξύ του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και του ΟΠΑΠ, έναντι κατ’ απο­κο­πήν ποσού 375 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ και τέλους 5% επί των μελ­λο­ντι­κών ακα­θα­ρί­στων εσόδων.

Στη συνέ­χεια, και συγκε­κρι­μένα τον Απρίλιο του 2012, πολλοί φορείς εκμε­ταλ­λεύ­σεως καζίνων στην Ελλάδα κατέ­θε­σαν καταγ­γε­λία ενώπιον της Επι­τρο­πής, ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι η συμ­φω­νία περί ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των συνε­πα­γό­ταν τη χορή­γηση στον ΟΠΑΠ κρα­τι­κής ενι­σχύ­σεως ασύμ­βα­της με την ευρω­παϊκή εσω­τε­ρική αγορά.

Υπο­στή­ρι­ξαν μάλιστα ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο θα μπο­ρούσε να εισπρά­ξει ποσό μεγα­λύ­τερο των 560 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ αν είχε χορη­γή­σει πλέον της μίας άδειας για την εκμε­τάλ­λευση των ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των και είχε οργα­νώ­σει διεθνή δημόσιο δια­γω­νι­σμό για την ανάθεσή της.

Ωστόσο, το Γενικό Δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την προ­σφυγή στο σύνολό της, κρί­νο­ντας ότι οι φορείς δεν απέ­δει­ξαν ότι η Επι­τροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ανα­λύ­ο­ντας από κοινού τη συμ­φω­νία περί ηλε­κτρο­νι­κών παι­γνιο­μη­χα­νη­μά­των και την προ­σθήκη, καθόσον οι δύο αυτές συμ­φω­νίες συνή­φθη­σαν ταυ­τό­χρονα με τον ΟΠΑΠ εν όψει της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σής του.