Φορολογικοί έλεγχοι: «Στοπ» από το ΣτΕ σε αναδρομικούς ελέγχους πέραν της πενταετίας

Φρένο βάζει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, στην πρα­κτική ελεγ­κτών της εφορίας να προ­χω­ρούν σε ανα­δρο­μι­κούς ελέγ­χους, πέραν και της περιό­δου πεντα­ε­τούς παρα­γρα­φής, εάν είχαν στοι­χεία που δεν τα αξιο­ποί­η­σαν εντός της πεντα­ε­τίας.

Σύμφωνα με την κρίση του Ανώ­τα­του Δικα­στη­ρίου, όπως προ­έ­κυψε κατά την εξέταση προ­σφυ­γής ελεγ­χό­με­νης εται­ρίας, πριν παρέλ­θει ο χρόνος της πεντα­ε­τούς παρα­γρα­φής, η φορο­λο­γική αρχή είχε λάβει απα­ντή­σεις αλλο­δα­πών αρχών από προη­γού­μενα αιτή­ματα παροχής στοι­χείων (με τη δια­δι­κα­σία αμοι­βαίας διοι­κη­τι­κής συν­δρο­μής) που έδει­χναν εικο­νι­κές συναλ­λα­γές της επι­χεί­ρη­σης. Ωστόσο υπέβαλε εκ νέου αίτημα για αμοι­βαία διοι­κη­τική συν­δρομή, σε χρόνο μετά την πάροδο της πεντα­ε­τίας.

Η εφορία επι­κα­λέ­στηκε τα στοι­χεία αυτά ως «νέα», για να μπο­ρέ­σει να επε­κτεί­νει το χρονικό βάθος των ελέγχων πέραν της πεντα­ε­τίας, στην οποία θα είχε παρα­γρα­φεί το δικαί­ωμα του δημο­σίου να ξεκι­νή­σει έλεγχο.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε όμως ότι τα στοι­χεία αυτά, περι­ήλ­θαν εις γνώσιν της, κατόπιν νέου αιτή­μα­τος συν­δρο­μής από το εξω­τε­ρικό, το οποίο υπο­βλή­θηκε μετά την παρέ­λευση πεντα­ε­τία. Και άρα, αφού είχαν προη­γη­θεί ήδη άλλα που δεν τα είχε αξιο­ποι­ή­σει, δεν θα μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί ότι προ­έ­κυ­ψαν για πρώτη φορά μετά την πεντα­ε­τία, ώστε να δικαιο­λο­γή­σουν την επι­μή­κυνση της παρα­γρα­φής στη δεκαετή.

Η υπόθεση αφορά έλεγχο σε επι­χεί­ρηση, για την οποία η εφορία είχε ανα­ζη­τή­σει στοι­χεία από το εξω­τε­ρικό. Σύμφωνα με τον Κώδικα φορο­λο­γίας Εισο­δή­μα­τος η επι­μή­κυνση της παρα­γρα­φής από τα πέντε στα δέκα χρόνια γίνεται απο­δε­κτή για νέες πλη­ρο­φο­ρίες που περιέρ­χο­νται εις γνώση του ελεγ­κτι­κού μηχα­νι­σμού, εφόσον:

-η φορο­λο­γική αρχή έχει, ήδη, υπο­βά­λει, το σχετικό αίτημα αμοι­βαίας διοι­κη­τι­κής συν­δρο­μής προς την αρμόδια αλλο­δαπή αρχή εντός του χρόνου κατά τον οποίο οφείλει να δράσει, δηλαδή εντός της πεντα­ε­τίας και

– τα στοι­χεία περι­ήλ­θαν μετά το πέρας της ως πεντα­ε­τίας αλλά πριν τη συμπλή­ρωση δεκα­ε­τίας.

Μάλιστα το ΣτΕ επι­ση­μαί­νει ότι «ανε­ξαρ­τή­τως της δυσκο­λίας και της πολυ­πλο­κό­τη­τας της υπό­θε­σης, των αντι­κει­με­νι­κών δυσκο­λιών που αντι­με­τω­πί­ζει κατά τον κρίσιμο χρόνο η φορο­λο­γική αρχή και της έλλει­ψης συνερ­γα­σίας του φορο­λο­γού­με­νου, τα στοι­χεία που περιέρ­χο­νται στη φορο­λο­γική αρχή στο πλαίσιο της αμοι­βαίας διοι­κη­τι­κής συν­δρο­μής δεν μπορούν να δικαιο­λο­γή­σουν την παρά­ταση της παρα­γρα­φής από πεντα­ετή σε δεκαετή, διότι, άλλως, κατά παρά­βαση της αρχής της ασφά­λειας δικαίου, η φορο­λο­γική αρχή θα μπο­ρούσε να καθο­ρί­σει με τις ενέρ­γειες και, ιδίως, τις παρα­λεί­ψεις της τη διάρ­κεια της παρα­γρα­φής».

Κάτι ανάλογο έχει συμβεί και με τα στοι­χεία τρα­πε­ζι­κών κινή­σεων και κατα­θέ­σεων, για άσκηση ανα­δρο­μι­κών ελέγχων. Η εφορία ζητούσε από τρά­πε­ζες, πλη­ρο­φο­ρίες για κατα­θέ­σεις σε λογα­ρια­σμούς φορο­λο­γου­μέ­νων και τα επι­κα­λείτο σαν «φρέσκα» στοι­χεία, για να δικαιο­λο­γή­σει 10ετή παρα­γραφή. Το ΣτΕ έκρινε και τότε ότι η εφορία είχε πρό­σβαση στα στοι­χεία αυτά αλλά δεν τα αξιο­ποί­ησε εγκαί­ρως, πριν παρέλ­θει πεντα­ε­τία. Τα στοι­χεία από τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες ήταν πάντοτε δια­θέ­σιμα και προ­σβά­σιμα στη φορο­λο­γική διοί­κηση, βάσει μιας σειράς νόμων που είχαν εκδοθεί πολύ πριν το 2012 που ξεκί­νη­σαν οι ανα­δρο­μι­κοί έλεγχοι. Από το 1994 κιόλας, επί Αλέκου Παπα­δό­που­λου στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, ο νόμος 2114 και το άρθρο 25 επέ­βα­λαν «υπο­χρέ­ωση παροχής πλη­ρο­φο­ριών προς τις φορο­λο­γι­κές αρχές» από τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες –ενώ ακο­λού­θησε και πλειάδα άλλων νόμων για την άρση του τρα­πε­ζι­κού απορ­ρή­του και την υπο­χρε­ω­τική δια­βί­βαση στοι­χείων των κατα­θε­τών στις φορο­λο­γι­κές αρχές.

Πηγή: newmoney.gr