Απαλλάχθηκαν οριστικά οι κατηγορούμενοι στην υποτιθέμενη «εμπορία ανθρώπων» σε εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων

Ορι­στικό τέλος παίρνει η υπόθεση που είχε ξεκι­νή­σει τον Σεπτέμ­βριο του 2025 με αιφ­νι­δια­στικό έλεγχο της Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας και της Αστυ­νο­μίας σε υπο­κα­τά­στημα εται­ρείας δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των στη Ρόδο και είχε φτάσει να συν­δε­θεί με το βαρύ­τατο κακούρ­γημα της εμπο­ρίας ανθρώ­πων.

Με το υπ’ αριθμόν 89/2026 βού­λευμά του το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου απο­φάν­θηκε να μη γίνει κατη­γο­ρία σε βάρος των δύο ημε­δα­πών κατη­γο­ρου­μέ­νων για κανένα από τα αδι­κή­ματα που τους είχαν απο­δο­θεί, υιο­θε­τώ­ντας στο σύνολό της την απαλ­λα­κτική εισαγ­γε­λική πρόταση που είχε υπο­βλη­θεί στις 3 Ιουνίου 2026.

Η δικα­στική κρίση αφορά τρεις δια­κρι­τές κατη­γο­ρίες. Την εμπορία ανθρώ­πων με εξα­να­γκα­στικά μέσα ή κατά­χρηση εξου­σίας, με σκοπό την εργα­σιακή εκμε­τάλ­λευση, κατά συρροή και κατ’ επάγ­γελμα, την υπε­ξα­γωγή εγγρά­φων κατ’ εξα­κο­λού­θηση και την παρα­κρά­τηση γνήσιου δια­βα­τη­ρίου άλλου προ­σώ­που, επίσης κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Οι πράξεις φέρο­νταν τελε­σθεί­σες στη Ρόδο σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σμέ­νες ημε­ρο­μη­νίες, πάντως από τον Οκτώ­βριο του 2024 έως και τις 24 Σεπτεμ­βρίου 2025.

Πώς έφτασε η υπόθεση στο Συμ­βού­λιο

Αφε­τη­ρία των ερευνών υπήρξε ανώνυμη καταγ­γε­λία που είχε περιέλ­θει στην Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας Ρόδου και έκανε λόγο για παρα­κρά­τηση δια­βα­τη­ρίων και λοιπών νομι­μο­ποι­η­τι­κών εγγρά­φων αλλο­δα­πών εργα­ζο­μέ­νων παρά τη θέλησή τους. Για τη διε­ρεύ­νησή της, στις 24 Σεπτεμ­βρίου 2025 και περί ώρα 10:30, κλι­μά­κιο απο­τε­λού­μενο από 2 επι­θε­ω­ρη­τές εργα­σια­κών σχέσεων και αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου εισήλθε αιφ­νι­δίως στα γραφεία της επι­χεί­ρη­σης.

Κατά τον έλεγχο εντο­πί­στη­καν να εργά­ζο­νται 8 υπήκοοι Νεπάλ και 7 ημε­δα­ποί. Ένας εκ των αλλο­δα­πών, ο μονα­δι­κός που μιλούσε αγγλικά, φέρεται να δήλωσε ότι τα έγγραφά τους τα κρα­τούσε η εργο­δό­τρια εται­ρεία για να μην μπορούν να απα­σχο­λη­θούν αλλού. Υπάλ­λη­λος της επι­χεί­ρη­σης επέ­δειξε τον φάκελο με τα δια­βα­τή­ρια, που φυλάσ­σο­νταν σε ερμάριο του γρα­φείου, εξη­γώ­ντας ότι κρα­τού­νταν εκεί για να μη χαθούν. Ακο­λού­θησε η αυτό­φωρη σύλληψη του υπευ­θύ­νου του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Ρόδου, ενώ τα έγγραφα ελέγ­χθη­καν και απο­δό­θη­καν αυθη­με­ρόν στους κατό­χους τους, αφού δια­πι­στώ­θηκε ότι όλοι οι αλλο­δα­ποί παρέ­με­ναν νόμιμα στη χώρα. Ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, μη μόνιμος κάτοι­κος Ρόδου, δεν συνε­λή­φθη εντός των ορίων του αυτο­φώ­ρου και κλήθηκε να απο­λο­γη­θεί σε μετα­γε­νέ­στερο στάδιο, με τις πλημ­με­λη­μα­τι­κής βαρύ­τη­τας πράξεις μόνο να του απο­δί­δο­νται.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι, όπως κατα­γρά­φε­ται στο ίδιο το βού­λευμα, το κακούρ­γημα της εμπο­ρίας ανθρώ­πων απο­δό­θηκε στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο μόνο επειδή, μετά την αυτό­φωρη σύλληψη και προ­σα­γωγή του, δεν υπήρχε η δυνα­τό­τητα να συγκε­ντρω­θούν τα ανα­γκαία απο­δει­κτικά στοι­χεία, ενώ ήδη από το στάδιο της ανά­κρι­σης είχε δια­τυ­πω­θεί η εκτί­μηση ότι η πράξη δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται για κανέναν από τους δύο.

Το σκε­πτικό της απαλ­λα­γής

Το Συμ­βού­λιο, παρα­πέ­μπο­ντας στις νομικές και πραγ­μα­τι­κές αιτιο­λο­γίες της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης ώστε αυτές να απο­τε­λέ­σουν ένα σώμα με το βού­λευμα, έκρινε ότι δεν συντρέ­χουν τα εκ του νόμου ανα­γκαία στοι­χεία για τη συγκρό­τηση κανενός εκ των τριών αδι­κη­μά­των.

Ως προς την εμπορία ανθρώ­πων, κρίσιμο υπήρξε το γεγονός ότι οι 8 αλλο­δα­ποί εργα­ζό­με­νοι είχαν προ­σλη­φθεί με όλες τις νόμιμες δια­τυ­πώ­σεις, μέσω της προ­βλε­πό­με­νης δια­δι­κα­σίας μετά­κλη­σης, η εργασία τους είχε αναγ­γελ­θεί στη ΔΥΠΑ, είχαν δηλωθεί στον ΕΦΚΑ και ελάμ­βα­ναν κανο­νικά τις νόμιμες απο­δο­χές τους, όπως προ­έ­κυψε και από έγγραφο της Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας της 2 Φεβρουα­ρίου 2026. Με δεδο­μένη την κατα­βολή της προ­βλε­πό­με­νης αμοιβής, δεν απο­δεί­χθηκε ο σκοπός εκμε­τάλ­λευ­σης με την έννοια του πορι­σμού παρά­νο­μου περιου­σια­κού οφέλους, ο οποίος απο­τε­λεί τον πυρήνα του συγκε­κρι­μέ­νου εγκλή­μα­τος και προ­ϋ­πο­θέ­τει άμεσο δόλο.

Ως προς τα δια­βα­τή­ρια, η φύλαξή τους σε ερμάριο της εται­ρείας δεν αμφι­σβη­τή­θηκε. Κρίθηκε όμως ότι δεν απο­δεί­χθηκε σκοπός βλάβης των κατόχων, καθώς οι εργα­ζό­με­νοι είχαν ανά πάσα στιγμή τη δυνα­τό­τητα να παρα­λαμ­βά­νουν το δια­βα­τή­ριό τους όποτε το χρειά­ζο­νταν. Απορ­ρί­φθηκε, δε, και η εκδοχή ότι η φύλαξη απο­σκο­πούσε στο να μην μπορούν οι εργα­ζό­με­νοι να απα­σχο­λη­θούν σε άλλον εργο­δότη, με το σκε­πτικό ότι η άδεια δια­μο­νής τους συν­δέ­ε­ται ούτως ή άλλως άμεσα με τον εργο­δότη που τους μετα­κά­λεσε και η αλλαγή εργο­δότη μπορεί να γίνει μόνο με επίσημη δια­δι­κα­σία και υπό συγκε­κρι­μέ­νες νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Ελλεί­ψει δόλου, δεν στοι­χειο­θε­τή­θηκε ούτε το αδίκημα της παρα­κρά­τη­σης γνήσιου δια­βα­τη­ρίου.

Η εται­ρεία και η δια­δι­κα­σία μετά­κλη­σης

Καθο­ρι­στικό ρόλο στη δια­μόρ­φωση της δικα­στι­κής κρίσης έπαιξε η συνο­λική εικόνα της επι­χεί­ρη­σης και της δια­δι­κα­σίας που είχε τηρηθεί. Πρό­κει­ται για εται­ρεία που ιδρύ­θηκε το 2012 με αντι­κεί­μενο τη συνο­λική δια­χεί­ριση απο­βλή­των και απα­σχο­λεί 750 εργα­ζο­μέ­νους πανελ­λα­δικά. Στη Ρόδο δρα­στη­ριο­ποιεί­ται από το 2017, έχοντας ανα­λά­βει υπη­ρε­σίες απο­κο­μι­δής, μετα­φο­ράς και δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των και καθα­ρι­σμού κοι­νο­χρή­στων χώρων, βάσει σύμ­βα­σης ύψους 11.871.942,27 ευρώ συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ, που ανα­νε­ώ­θηκε στη συνέ­χεια με συμπλη­ρω­μα­τι­κές συμ­βά­σεις.

Για την κάλυψη των επι­χει­ρη­σια­κών της αναγκών, η εται­ρεία ενί­σχυσε το δυνα­μικό της με προ­σω­πικό από το εξω­τε­ρικό, μέσω αδειο­δο­τη­μέ­νης εται­ρείας παροχής εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Η πρώτη ομάδα υπηκόων Νεπάλ αφίχθη τον Αύγου­στο του 2024, ενώ σήμερα 76 εκ των απα­σχο­λου­μέ­νων στη Ρόδο προ­έρ­χο­νται από τη συγκε­κρι­μένη χώρα. Στο βού­λευμα απο­τυ­πώ­νε­ται ανα­λυ­τικά η τηρη­θείσα δια­δι­κα­σία, με τη σύνταξη συμ­βά­σεων με γνήσιο υπο­γρα­φής, την κατα­βολή παρα­βό­λων, τις αιτή­σεις μετά­κλη­σης στα αρμόδια Τμήματα Αδειών Δια­μο­νής, τη θεώρηση εισόδου μέσω πρε­σβείας, τους ιατρι­κούς ελέγ­χους και τον έλεγχο ποι­νι­κού παρελ­θό­ντος, καθώς και την έκδοση άδειας δια­μο­νής για λόγους εργα­σίας, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ και τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού με την έλευση των εργα­ζο­μέ­νων στη χώρα.

Η υπε­ρά­σπιση

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν εξαρχής τις κατη­γο­ρίες, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι συμ­βά­σεις με τους υπη­κό­ους Νεπάλ συνή­φθη­σαν με κάθε νομι­μό­τητα και ότι τηρή­θη­καν όλες οι προ­βλε­πό­με­νες παρά­με­τροι για τους μετα­κλη­τούς εργα­ζο­μέ­νους. Οι υπε­ρα­σπι­στι­κοί τους ισχυ­ρι­σμοί κρί­θη­καν απόλυτα βάσιμοι και πει­στι­κοί, καθώς υπο­στη­ρί­χθη­καν από πλήθος εγγρά­φων που επι­βε­βαί­ω­σαν τις εξη­γή­σεις τους. Την υπε­ρά­σπιση των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων ανέ­λα­βαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός και Στέλιος Κιουρ­τζής, οι οποίοι είχαν προ­βά­λει από την πρώτη στιγμή ότι οι εργα­ζό­με­νοι είχαν έρθει στη χώρα μέσω απο­λύ­τως νόμιμων δια­δι­κα­σιών και ότι η υπόθεση οφει­λό­ταν σε παρερ­μη­νεία των συν­θη­κών φύλαξης των εγγρά­φων και της καθη­με­ρι­νής διοι­κη­τι­κής δια­χεί­ρι­σης, θέση που εν τέλει δικαιώ­θηκε πλήρως.