Για απάτη κατ’ εξακολούθηση κατηγορείται ο πρώην διευθυντής της ΑΤΕ Καρπάθου – Eκτίει ισόβια κάθειρξη

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, κα­τη­γο­ρού­με­νος για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με πε­ριου­σια­κό όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 120.000 ευρώ, θα κα­θί­σει την 7η Φε­βρουα­ρί­ου 2019 ο πρώην διευ­θυ­ντής της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Καρ­πά­θου, που κα­τα­μη­νύ­θη­κε από έναν κά­τοι­κο της Αμ­μο­ο­πής Με­νε­τών.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εκτί­ει από την 9η Ια­νουα­ρί­ου 2019 ποινή ισό­βιας κά­θειρ­ξης και 8 ετών που του επέ­βα­λε το ίδιο δι­κα­στή­ριο αφού τον έκρι­νε ένοχο υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας από δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας εις βάρος του δη­μο­σί­ου, ποσού που υπερ­βαί­νει τα 146.735,14 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από πα­ρά­νο­μη δρα­στη­ριό­τη­τα.

Στη νέα υπό­θε­ση που θα εξε­τα­στεί ο φε­ρό­με­νος ως θύμα είχε υπο­βά­λει τον Οκτώ­βριο του 2015 έγκλη­ση εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου και κατά πα­ντός άλλου υπευ­θύ­νου υπαλ­λή­λου ή στε­λέ­χους του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, δια­τη­ρού­σε ένα λο­γα­ρια­σμό με την ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, αδελ­φή του πα­τέ­ρα του, που απε­βί­ω­σε την 7η Μαΐου 2006.

Είχαν, όπως ανα­φέ­ρει, επεν­δύ­σει τις κα­τα­θέ­σεις τους σε repos της τρά­πε­ζας και είχαν απευ­θυν­θεί στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ηλι­κία της θείας του αλλά και την ιδιαί­τε­ρη εμπι­στο­σύ­νη τους στο πρό­σω­πό του, τους έπει­σε να προ­βούν στην αγορά repos διότι θα είχαν ασυ­γκρί­τως υψη­λό­τε­ρες απο­δό­σεις.

Η θεία του μη­νυ­τή φέ­ρε­ται να προ­έ­βη στις 31.03.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 100.000€ και στις 13.08.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 150.000 ευρώ και να τα πα­ρέ­δω­σε στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή, λαμ­βά­νο­ντας τους αντί­στοι­χους τί­τλους, οι οποί­οι, όπως αρ­γό­τε­ρα απε­δεί­χθη και έχει ήδη ανα­γνω­ρί­σει η Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ου­δε­μία αξία έχουν καθώς τυγ­χά­νουν πλα­στοί.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο τέως διευ­θυ­ντής, συ­μπλή­ρω­σε ένα έντυ­πο (σύμ­βα­ση εξω­νή­σε­ως δι­καιω­μά­των επί τί­τλων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου), το οποίο υπέ­γρα­ψε η θεία του και ο ίδιος και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις και έθεσε μά­λι­στα επ’ αυτού και τη σφρα­γί­δα της τρά­πε­ζας.

Με την δη­μο­σιο­ποί­η­ση του σκαν­δά­λου δια­πί­στω­σε με με­γά­λη έκ­πλη­ξη, ότι τόσο ο ίδιος όσο και η ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, είχαν πέσει θύ­μα­τα μίας απί­στευ­της υπό­θε­σης απά­της, της με­γα­λύ­τε­ρης στα δω­δε­κα­νη­σια­κά χρο­νι­κά, με θύ­μα­τα εκα­το­ντά­δες ανυ­πο­ψί­α­στους Καρ­πα­θί­ους και κα­τοί­κους της νήσου Καρ­πά­θου εν γένει, οι οποί­οι προ­χώ­ρη­σαν στη σύ­να­ψη ανυ­πάρ­κτων repos, εξα­πα­τη­θέ­ντες από τον τέως διευ­θυ­ντή, ο οποί­ος τους πα­ρου­σί­α­ζε τους εν λόγω τί­τλους, την ύπαρ­ξη και εγκυ­ρό­τη­τα των οποί­ων αρ­νεί­ται η Aγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ως υπαρ­κτούς, απο­λύ­τως ασφα­λείς και κερ­δο­φό­ρους, προ­κει­μέ­νου να προ­σπο­ρι­στεί ίδιον χρη­μα­τι­κό όφε­λος και ενώ γνώ­ρι­ζε εκ της θέ­σε­ώς του, ότι οι εν λόγω τί­τλοι, που αυτός επι­νό­η­σε, ου­δε­μία αξία και υπό­στα­ση είχαν. Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Δια­κο­νής.