Αθωός ο ιερέας που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση αρχαίων κειμηλίων

Αθώος κρί­θη­κε χθες από το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ιε­ρέ­ας της Ρόδου, που βρέ­θη­κε κα­τη­γο­ρού­με­νος, χωρίς να υφί­στα­νται επαρ­κή στοι­χεία σε βάρος του, για κα­κουρ­γη­μα­τι­κή υπε­ξαί­ρε­ση αρ­χαί­ων κει­μη­λί­ων και δη εκ­κλη­σια­στι­κών ει­κό­νων από τρεις ιε­ρούς ναούς του δη­μο­τι­κού δια­με­ρί­σμα­τος Κρη­τη­νί­ας, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές μά­λι­στα δια­τά­ξεις του νόμου, που αφο­ρούν αδι­κή­μα­τα που δια­πράτ­το­νται σε χώ­ρους προ­ο­ρι­σμέ­νους για λα­τρεία.

Ο ιε­ρέ­ας είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρος, μετά την απο­λο­γία του, με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σης του μια φορά εντός του πρώ­του πεν­θη­μέ­ρου κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Με την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων της, τον Ια­νουά­ριο του 2011, η νέα εκ­κλη­σια­στι­κή επι­τρο­πή́ ζή­τη­σε από την Αρ­χαιο­λο­γία την κα­τα­γρα­φή των ει­κό­νων που βρί­σκο­νται στους ιε­ρούς ναούς. Μετά την ολο­κλή­ρω­ση της κα­τα­γρα­φής και την αντι­πα­ρα­βο­λή με τις τη­ρού­με­νες λί­στες αρ­χαί­ων κει­μη­λί­ων στους τρεις ναούς, από προη­γού­με­νη απο­γρα­φή του έτους 1975, δια­πι­στώ­θη­κε η απώ­λεια 13 ει­κό­νων με­γά­λης θρη­σκευ­τι­κής και αρ­χαιο­λο­γι­κής αξίας.

Ο πρό­ε­δρος της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής Ιε­ρέ­ας κ. Πα­πα­σάβ­βας Χα­τζη­σάβ­βας, ο αντι­πρό­ε­δρος κ. Ελ. Κυ­πραί­ος και η γραμ­μα­τέ­ας κ. Αν. Χα­τζη­στα­μά­τη, σε εκτέ­λε­ση ομό­φω­νης από­φα­σης της επι­τρο­πής, υπέ­βα­λαν ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε χθες ότι για τις απο­φά­σεις της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής, απαι­τεί­το άδεια της Ιεράς Μη­τρό­πο­λης Ρόδου, που ου­δέ­πο­τε δό­θη­κε.

Με την ανα­φο­ρά ενη­μέ­ρω­σαν συ­γκε­κρι­μέ­να ότι με τα υπ’ αριθμ. 903/4-4-2011 και 3046/14-6-2011 έγ­γρα­φα της 4ης Εφο­ρεί­ας Βυ­ζα­ντι­νών Αρ­χαιο­τή­των και μετά από έλεγ­χο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε από τους αρ­μό­διους υπαλ­λή­λους στους Ιε­ρούς Ναούς της Κρη­τη­νί­ας δεν βρέ­θη­καν κα­τα­γε­γραμ­μέ­να κι­νη­τά κει­μή­λια με­γά­λης αρ­χαιο­λο­γι­κής αξίας.

Στο πλαί­σιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης η εκ­κλη­σια­στι­κή επι­τρο­πή ζή­τη­σε να κλη­θούν για κα­τά­θε­ση οι ιε­ρείς που λει­τούρ­γη­σαν στον Ιερό Ναό Αγίου Γε­ωρ­γί­ου Κρη­τη­νί­ας, οι ιε­ρο­ψάλ­τες, τα μέλη των προη­γού­με­νων εκ­κλη­σια­στι­κών επι­τρο­πών και οι κα­θα­ρί­στριες, κα­θό­σον ήταν οι μόνοι που γνώ­ρι­ζαν μέχρι ποιού χρο­νι­κού ση­μεί­ου τα ιερά κει­μή­λια ευ­ρί­σκο­ντο στους ναούς.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει η αρ­χαιο­λο­γία δεν μπό­ρε­σε να εντο­πί­σει 12 ει­κό­νες και έναν αρ­γυ­ρό σταυ­ρό με ξύλο χρο­νο­λο­γη­μέ­νο στα 1853!

Η αρ­χαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία δεν μπό­ρε­σε συ­γκε­κρι­μέ­να να εντο­πί­σει τα εξής:

Από τον ενο­ρια­κό Ναό του Αγίου Γε­ωρ­γί­ου:

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Αγίου Αντω­νί­ου (διαστ.: 31Χ24 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 923.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να των τριών Ιε­ραρ­χών (διαστ.: 26Χ20,2 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 924.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Αγίου Σπυ­ρί­δω­να (διαστ.: 34,5Χ25 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 929.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Αγίου Κων­στα­ντί­νου (διαστ.: 28,5X21,7 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 930.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Αγίου Χα­ρα­λά­μπους (διαστ.: 30Χ21 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 931.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Αγίου Βα­σι­λεί­ου (διαστ.: 36Χ26,7εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 934.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να της Aπο­κά­λυ­ψης του Ιω­άν­νη του Θε­ο­λό­γου (διαστ.: 37Χ27 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 936.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να της Υπα­πα­ντής του Χρι­στού (διαστ.: 29Χ22 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 944.

– Αρ­γυ­ρό σταυ­ρό με ξύλο χρο­νο­λο­γη­μέ­νος στα 1853 (διαστ.: 29Χ22 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 949.

Από την Πα­να­γία της Αμάρ­του

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Πα­να­γί­ας Βρε­φο­κρα­τού­σας (διαστ.: 30,2Χ23.3 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 953.

Από το ναό του Αγίου Ιω­άν­νη:

– Φο­ρη­τή ει­κό­να του Αγίου Δη­μη­τρί­ου (διαστ.: 56Χ41,6 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 955.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να της Υψώ­σε­ως του Τι­μί­ου Σταυ­ρού (διαστ.: 37Χ31,2 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 959.

– Φο­ρη­τή ει­κό­να της Πα­να­γί­ας Βρε­φο­κρα­τού­σας (διαστ.: 22Χ17,2 εκ.) με αριθ­μό κα­τα­γρα­φής: 960.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, που εκ­προ­σω­πή­θη­κε χθες στην δίκη από τον δι­κη­γό­ρο κ. Ηλία Ζω­γρα­φί­δη, υπο­στή­ρι­ξε ότι όταν έγινε η κα­τα­γρα­φή των ει­κό­νων εκεί­νος ήταν μόλις 3 ετών, ενώ οι 20 ιε­ρείς που είχαν ανα­λά­βει κα­θή­κο­ντα στους ναούς μέχρι την το­πο­θέ­τη­ση του ίδιου, δεν είχαν δει τις συ­γκε­κρι­μέ­νες ει­κό­νες. Αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται απο­δί­δο­ντας την μή­νυ­ση που ασκή­θη­κε σε βάρος του σε αντι­πα­ρά­θε­ση που ήλθε με τα μέλη της εκ­κλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής.

Κα­νείς από τους μάρ­τυ­ρες δεν κα­τέ­θε­σε στη δίκη ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ήταν εκεί­νος που υπε­ξαί­ρε­σε τις ει­κό­νες, ενώ οι πε­ρισ­σό­τε­ροι αγνο­ού­σαν καν την ύπαρ­ξη τους, πλην μιας στην Αμαρ­τό την οποία μάρ­τυ­ρας είχε δει για τε­λευ­ταία φορά το έτος 1990 σε χρόνο δη­λα­δή που ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν ασκού­σε κα­θή­κο­ντα ιερέα στην συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ριο­χή.