Η ΔΕΥΑΡ ανακάλυψε το «κοίτα ποιος μιλάει» και το ανακήρυξε επίσημη απάντηση στον έλεγχο

• Αντί να στα­θεί στα ερω­τή­μα­τα για τις άδειες του έργου, η διοί­κη­ση του κ. Σω­τή­ρη Βα­για­νού αφιέ­ρω­σε το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος ανα­κοί­νω­σής της στη σύμ­βα­ση, το ωρά­ριο και τις υπε­ρω­ρί­ες της δη­μο­σιο­γρά­φου κ. Ρένας Παυ­λά­κη • Η Πε­ρι­φέ­ρεια απά­ντη­σε ότι άδειες τομής προ­βλέ­πο­νται, άδειες κρι­τι­κής όχι

Υπάρ­χει ένα επι­χεί­ρη­μα που δεν χρειά­ζε­ται ούτε φά­κε­λο ούτε τεκ­μη­ρί­ω­ση. Είναι το πα­λαιό­τε­ρο και το φθη­νό­τε­ρο της δη­μό­σιας αντι­πα­ρά­θε­σης και χω­ρά­ει σε 3 λέ­ξεις: κοίτα ποιος μι­λά­ει. Η ερώ­τη­ση ενο­χλεί; Αφή­νεις την ερώ­τη­ση και πιά­νεις τον άν­θρω­πο.

Αυτόν τον δρόμο διά­λε­ξε η ΔΕΥΑΡ με την ανα­κοί­νω­ση που εξέ­δω­σε μετά τη ρα­διο­φω­νι­κή συ­νέ­ντευ­ξη του εκ­προ­σώ­που Τύπου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Κώστα Τα­ρα­σλιά. Η επι­χεί­ρη­ση δια­βε­βαιώ­νει ότι «θα συ­νε­χί­σει να απα­ντά με έγ­γρα­φα». Και πράγ­μα­τι απά­ντη­σε με έγ­γρα­φα. Μόνο που δεν ήταν τα έγ­γρα­φα του έργου αλλά οι αναρ­τη­μέ­νες πρά­ξεις πρό­σλη­ψης και υπε­ρω­ριών μιας δη­μο­σιο­γρά­φου.

Μια πα­ρά­γρα­φος για το έργο, όλο το υπό­λοι­πο για τη δη­μο­σιο­γρά­φο

Στο σκέ­λος της ου­σί­ας, που πιά­νει μόλις μια πα­ρά­γρα­φο, η ΔΕΥΑΡ υπο­στη­ρί­ζει ότι η άδεια τομής στην Εθνι­κή Οδό Ρόδου-Λίν­δου δεν σχε­τί­ζε­ται με τα ερω­τή­μα­τα του αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Χρή­στου Ευ­στρα­τί­ου για τα ρέ­μα­τα. Κατά την ίδια, οι σχε­τι­κές άδειες είχαν πα­ρα­δο­θεί από τον Αύ­γου­στο και η επι­χεί­ρη­ση είχε δε­σμευ­θεί να ζη­τή­σει άδεια τομής πριν δου­λέ­ψει στην εθνι­κή οδό. Προ­σθέ­τει μά­λι­στα ότι «δεν χρειά­ζε­ται δα­σκά­λους, χρειά­ζε­ται συ­νερ­γά­τες».

Όλο το υπό­λοι­πο κεί­με­νο αφορά στην πα­ρου­σιά­στρια της εκ­πο­μπής «Πρω­ι­νό Xpress» του Real Voice. Η ΔΕΥΑΡ πα­ρα­θέ­τει ότι απα­σχο­λεί­ται στην Πε­ρι­φέ­ρεια με σύμ­βα­ση ορι­σμέ­νου χρό­νου ως σύμ­βου­λος επι­κοι­νω­νί­ας του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη. Ση­μειώ­νει ότι η εκ­πο­μπή με­τα­δί­δε­ται τις κα­θη­με­ρι­νές από τις 8 έως τις 10 το πρωί, μέσα στο ωρά­ριο των δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών, και ότι για το 2026 της εγκρί­θη­καν έως 312 ώρες υπε­ρω­ριών ανά εξά­μη­νο, με δα­πά­νη έως 6.200 ευρώ. Επι­κα­λεί­ται τον Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας της ΠΟΕΣΥ και κα­τα­λή­γει ότι σε αυτήν δεν θα απα­ντή­σει «ούτε σή­με­ρα ούτε στο μέλ­λον».

Όταν η ερώ­τη­ση ενο­χλεί, ελέγ­χε­ται ο ερω­τών

Η επί­θε­ση στο πρό­σω­πο φα­νε­ρώ­νει πριν από οτι­δή­πο­τε άλλο δυ­σα­νε­ξία στον έλεγ­χο, από όπου κι αν αυτός προ­έρ­χε­ται. Αν όσα με­τα­δό­θη­καν για το έργο ήταν ανα­κρι­βή, ο απλού­στε­ρος δρό­μος θα ήταν να αντι­κρου­στούν ένα ένα, με το έγ­γρα­φο δίπλα στον ισχυ­ρι­σμό. Η ΔΕΥΑΡ προ­τί­μη­σε να ανοί­ξει τη Διαύ­γεια σε άλλη σε­λί­δα.

Και αφού πα­ρέ­θε­σε συμ­βά­σεις, ώρες και ποσά, έσπευ­σε να δη­λώ­σει ότι «σε κα­νέ­ναν δεν απο­δί­δει αδί­κη­μα». Αν δεν απο­δί­δει, γιατί τα έθεσε; Κι αν πι­στεύ­ει ότι υπάρ­χει πρό­βλη­μα, γιατί δεν το πήγε εκεί όπου εξε­τά­ζο­νται τέ­τοια ζη­τή­μα­τα; Η σχέση ενός δη­μο­σιο­γρά­φου με δη­μό­σιο φορέα μπο­ρεί κάλ­λι­στα να συ­ζη­τη­θεί. Άλλο όμως η συ­ζή­τη­ση και άλλο η χρήση της ως ασπί­δας για να μη δο­θούν απα­ντή­σεις επί της ου­σί­ας.

Όσο για τους δα­σκά­λους, η ίδια επι­χεί­ρη­ση που δη­λώ­νει ότι δεν τους χρειά­ζε­ται αφιέ­ρω­σε αρ­κε­τές γραμ­μές για να δι­δά­ξει δη­μο­σιο­γρα­φι­κή δε­ο­ντο­λο­γία. Δά­σκα­λοι, απ’ ό,τι φαί­νε­ται, γί­νο­νται δε­κτοί μόνο όταν την κι­μω­λία την κρατά η ίδια.

Ο ίδιος τρό­πος για θε­σμούς και δη­μο­σιο­γρά­φους

Ο κ. Βα­για­νός έχει ήδη δεί­ξει, μέσα στο ίδιο κα­λο­καί­ρι, πώς υπο­δέ­χε­ται τον θε­σμι­κό έλεγ­χο. Στις 7 Αυ­γού­στου το έργο πα­ρου­σια­ζό­ταν ως «πλή­ρως αδειο­δο­τη­μέ­νο». Στις 10 και 11 Αυ­γού­στου ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ υπο­στή­ρι­ζε ότι «τα δί­κτυα ύδρευ­σης δεν χρειά­ζο­νται πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή αδειο­δό­τη­ση» και ρω­τού­σε ει­ρω­νι­κά «ποια άδεια είναι αυτή που θα ’πρεπε να πά­ρου­με;». Στις 26 Αυ­γού­στου 2026 η ΔΕΥΑΡ κα­τέ­θε­σε αί­τη­μα για άδεια τομής. Υπήρ­χε, τε­λι­κά, του­λά­χι­στον μια. Και την εξέ­δω­σε η Πε­ρι­φέ­ρεια.

Τότε αμ­φι­σβη­τή­θη­κε η αρ­μο­διό­τη­τα του ελεγ­κτή. Τώρα αμ­φι­σβη­τεί­ται η ιδιό­τη­τα της δη­μο­σιο­γρά­φου. Ο στό­χος αλ­λά­ζει, η μέ­θο­δος μένει ίδια: ποτέ το ερώ­τη­μα, πάντα εκεί­νος που το θέτει.

Με ποιο μέτρο με­τριέ­ται το «κοίτα ποιος μι­λά­ει»

Όποιος λέει «κοίτα ποιος μι­λά­ει» θε­ω­ρεί ότι στέ­κε­ται ψη­λό­τε­ρα από εκεί­νον στον οποίο απευ­θύ­νε­ται. Σε ένα νησί όπου η πο­ρεία του κα­θε­νός είναι γνω­στή, είναι να απο­ρεί κα­νείς ποιο μέτρο σύ­γκρι­σης χρη­σι­μο­ποιεί­ται και ποιος το όρισε. Η το­πι­κή κοι­νω­νία δεν χρειά­ζε­ται δελ­τία Τύπου για να ζυ­γί­σει πρό­σω­πα και δια­δρο­μές. Τα έχει ζυ­γί­σει προ πολ­λού, όλα, χωρίς εξαι­ρέ­σεις.

Ο δη­μο­σιο­γρά­φος ρωτά, ο κό­σμος κρί­νει

Η ΔΕΥΑΡ έχει δι­καί­ω­μα να δια­λέ­γει συ­νο­μι­λη­τές. Αν όμως οφεί­λει κά­ποιος να δώσει απα­ντή­σεις σε δη­μο­σιο­γρά­φο που κάνει έρευ­να, αυτό δεν το απο­φα­σί­ζει μόνος του ο ερω­τώ­με­νος. Το κρί­νει ο κό­σμος, γιατί πίσω από κάθε τέ­τοια ερώ­τη­ση στέ­κο­νται οι πο­λί­τες που είδαν έργα μέσα σε ρέ­μα­τα και ο κα­τα­να­λω­τής που πλη­ρώ­νει τον λο­γα­ρια­σμό του νερού.

Οι προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις σε δη­μο­σιεύ­μα­τα και δη­μο­σιο­γρά­φους που δεν ανή­κουν στην αυλή μιας διοί­κη­σης δεν υπη­ρε­τούν την ενη­μέ­ρω­ση. Στέλ­νουν ένα μή­νυ­μα σε όποιον σκε­φτεί να θέσει μια ενο­χλη­τι­κή ερώ­τη­ση: ότι το τί­μη­μα μπο­ρεί να είναι η δια­πό­μπευ­ση του. Τα φι­λι­κά μέσα σπά­νια γί­νο­νται απο­δέ­κτες τέ­τοιων ανα­κοι­νώ­σε­ων. Δεν τους χρειά­ζε­ται.

«Άδειες τομής προ­βλέ­πο­νται, άδειες κρι­τι­κής όχι»

Η Πε­ρι­φέ­ρεια απά­ντη­σε στις 30 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026. Ο κ. Τα­ρα­σλιάς ση­μειώ­νει ότι η ΔΕΥΑΡ ανέ­λα­βε, εκτός από την ύδρευ­ση, «την αξιο­λό­γη­ση δη­μο­σιο­γρά­φων, την επι­θε­ώ­ρη­ση προ­σω­πι­κού της Πε­ρι­φέ­ρειας και την αξιο­λό­γη­ση ρα­διο­φω­νι­κών εκ­πο­μπών», προ­σθέ­το­ντας ότι «κα­νείς δεν της την ανέ­θε­σε». Υπεν­θυ­μί­ζει ότι η σχέση ερ­γα­σί­ας της κ. Παυ­λά­κη «δεν είναι κά­ποια μυ­στι­κή συ­ναλ­λα­γή που απο­κά­λυ­ψε η ερευ­νη­τι­κή δει­νό­τη­τα της ΔΕΥΑΡ» και ότι, αν υπάρ­χει ζή­τη­μα, ας τεθεί «ενώ­πιον των αρ­μό­διων ορ­γά­νων». Για τη φράση περί μη από­δο­σης αδι­κή­μα­τος γρά­φει ότι η μέ­θο­δος είναι γνω­στή: «αφή­νου­με τη σκιά και πα­ρι­στά­νου­με ότι απλώς πε­ρι­γρά­φου­με τον φω­τι­σμό».

Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι ο Κώ­δι­κας της ΠΟΕΣΥ ορί­ζει στο άρθρο 8 πως οι υπο­χρε­ώ­σεις του «δεν συ­νι­στούν πε­ριο­ρι­σμό της ελευ­θε­ρί­ας της έκ­φρα­σης». Οι ισχυ­ρι­σμοί της δη­μο­σιο­γρά­φου, αν είναι ανα­κρι­βείς, πρέ­πει κατά τον ίδιο «να απα­ντη­θούν με επι­χει­ρή­μα­τα. Όχι με αφο­ρι­σμούς και λάσπη». Και σχο­λιά­ζει: «Για πρό­σω­πο στο οποίο δεν πρό­κει­ται να απα­ντή­σουν, ομο­λο­γου­μέ­νως αφιέ­ρω­σαν αξιο­ση­μεί­ω­τη φρο­ντί­δα». Κλεί­νει με τη φράση «Άδειες τομής στα έργα της ΔΕΥΑΡ, προ­βλέ­πο­νται. Άδειες κρι­τι­κής, όχι».

Ο κ. Ευ­στρα­τί­ου, από την πλευ­ρά του, θυ­μί­ζει ότι τον Αύ­γου­στο η Πε­ρι­φέ­ρεια έκανε «το λάθος», κατά τον πρό­ε­δρο της ΔΕΥΑΡ, να δη­μο­σιο­ποι­ή­σει τις αυ­θαί­ρε­τες πα­ρεμ­βά­σεις. Σή­με­ρα, ση­μειώ­νει, η «εκ­δι­κη­τι­κή» Πε­ρι­φέ­ρεια έχει αδειο­δο­τή­σει την πα­ρέμ­βα­ση, μετά το αί­τη­μα που κα­τα­τέ­θη­κε εκ των υστέ­ρων. «Σή­με­ρα, ο μόνος που δεν μπο­ρεί να κουνά το δά­κτυ­λό του είναι ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ», κα­τα­λή­γει. «Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμ­μα­τα για αυτόν».

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Η δια­μά­χη ξε­κί­νη­σε με την αυ­το­ψία του κ. Ευ­στρα­τί­ου στις 7 και 8 Αυ­γού­στου, ύστε­ρα από κα­ταγ­γε­λί­ες πο­λι­τών για ερ­γα­σί­ες της ΔΕΥΑΡ μέσα σε ρέμα στην πε­ριο­χή Μα­σά­ρων-Κα­λά­θου και επί της Εθνι­κής Οδού Ρόδου-Λίν­δου. Η Πε­ρι­φέ­ρεια διευ­κρι­νί­ζει ότι το αί­τη­μα της 26ης Αυ­γού­στου αφο­ρού­σε μόνο την τομή στην εθνι­κή οδό και όχι την επέμ­βα­ση στο ρέμα. Η ΔΕΥΑΡ επι­μέ­νει ότι οι άδειες για τα ρέ­μα­τα υπήρ­χαν και ότι το έργο φέρ­νει κα­θα­ρό νερό στην Κά­λα­θο, στα Βλυχά, στους Πεύ­κους, στην Πυ­λώ­να και στη Λίνδο. Στις 29 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 ο κ. Τα­ρα­σλιάς μί­λη­σε στην εκ­πο­μπή της κ. Παυ­λά­κη για «νταη­λί­κι» και «μα­γκιά», λέ­γο­ντας ότι «τα δη­μό­σια έργα δεν μπο­ρούν να γί­νο­νται τη νύχτα και στο μι­λη­τό». Ακο­λού­θη­σε η ανα­κοί­νω­ση της ΔΕΥΑΡ.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν αμ­φι­σβή­τη­σε ποτέ την ανά­γκη για νερό στα χωριά της Λίν­δου. Αμ­φι­σβή­τη­σε τον τρόπο. Οι σω­λή­νες χρειά­ζο­νται άδεια τομής. Οι ερω­τή­σεις δεν χρειά­ζο­νται άδεια από κα­νέ­ναν.