Οι 7 αλήθειες πίσω από τη διαπραγμάτευση για τους πλειστηριασμούς

Συ­νερ­γά­σι­μος και δυ­νά­με­νος. Αυτές θα είναι οι δύο πα­ρά­με­τροι που θα κρί­νουν εφε­ξής την πα­ρο­χή ή μη προ­στα­σί­ας προς τους δα­νειο­λή­πτες που δεν εξυ­πη­ρε­τούν τα στε­γα­στι­κά τους δά­νεια και οι οποί­οι δεν θα πρέ­πει να προσ­δο­κούν σε “κά­λυ­ψη” αν ανή­κουν στους ασυ­νε­πείς, αλλά δυ­νά­με­νους να αντα­πο­κρι­θούν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Η συμ­φω­νία στην οποία έχουν κα­τα­λή­ξει κυ­βέρ­νη­ση και “θε­σμοί” έχουν κα­τα­λή­ξει προ­στα­τεύ­ει την “λαϊκή” κα­τοι­κία σε πο­σο­στό έως 60% των ση­με­ρι­νών οφει­λε­τών, προ­βλέ­πει δι­κλεί­δες για την προ­στα­σία των νοι­κο­κυ­ριών που ενώ ήταν συ­νε­πή στην εξό­φλη­ση των δα­νεί­ων τους πε­ρι­ήλ­θαν εκ των υστέ­ρων σε οι­κο­νο­μι­κή αδυ­να­μία, ενώ σο­βα­ρό κρι­τή­ριο προ­στα­σί­ας απο­τε­λεί η διά­θε­ση συ­νερ­γα­σί­ας με την τρά­πε­ζα. Στον αντί­πο­δα, αυ­στη­ρά μέτρα προ­βλέ­πο­νται για όσους μπο­ρούν, αλλά σκο­πί­μως δεν πλη­ρώ­νουν τις δό­σεις των δα­νεί­ων τους. Ση­μειώ­νε­ται δε, ότι τα κρι­τή­ρια για την έντα­ξη στο νόμο Κα­τσέ­λη πλέον θα αφο­ρούν μόνο τις υπο­χρε­ώ­σεις προς τις τρά­πε­ζες και όχι τα συ­νο­λι­κά χρέη του οφει­λέ­τη.

Εν ανα­μο­νή των επί­ση­μων ανα­κοι­νώ­σε­ων για τους επι­μέ­ρους όρους της συμ­φω­νί­ας, πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι η κυ­βέρ­νη­ση επι­τυγ­χά­νει να πεί­σει τους “θε­σμούς” για την ανά­γκη νο­μο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης που θα διέ­πει το κα­θε­στώς των πλει­στη­ρια­σμών, “κλεί­νο­ντας” ένα “καυτό” θέμα μέχρι να υπάρ­ξει ανά­πτυ­ξη και αύ­ξη­ση του ει­σο­δή­μα­τος των νοι­κο­κυ­ριών. Τότε, το ζή­τη­μα θα μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί εκ νέου και να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί στη βάση των νέων δε­δο­μέ­νων με νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση.

Οι λύ­σεις που ανα­μέ­νε­ται να δο­θούν στο θέμα της προ­στα­σί­ας της πρώ­της κα­τοι­κί­ας, έχουν τη σύμ­φω­νη γνώμη και στή­ρι­ξη των τρα­πε­ζών. Μαζί δε με τις αλ­λα­γές που ανα­μέ­νο­νται στους νό­μους Κα­τσέ­λη και Δέν­δια, καθώς επί­σης και την δη­μιουρ­γία της Υπη­ρε­σί­ας Πί­στω­σης και Πλού­του θα δια­μορ­φώ­σουν το νέο πλαί­σιο που θα κρί­νει ποιοι είναι οι έχο­ντες πραγ­μα­τι­κή αδυ­να­μία να αντα­πο­κρι­θούν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους. Πρό­κει­ται για ένα πλαί­σιο πίσω από το οποίο βρί­σκο­νται όλες οι αλή­θειες για το ζή­τη­μα των πλει­στη­ρια­σμών, και για το πώς πρό­κει­ται να αντι­με­τω­πι­στεί σε κοι­νω­νι­κό και πρα­κτι­κό επί­πε­δο.

Ει­δι­κό­τε­ρα:

Αλή­θεια 1η: Ση­μείο εκ­κί­νη­σης της λο­γι­κής συ­ζή­τη­σης και δια­πραγ­μά­τευ­σης του θέ­μα­τος είναι: α) η ρε­α­λι­στι­κή πα­ρα­δο­χή: όταν έχεις ένα δά­νειο και μέχρι να το απο­πλη­ρώ­σεις, το σπίτι δεν σου ανή­κει, αλλά ανή­κει στην τρά­πε­ζα (κατ΄ επέ­κτα­σιν στους δι­κούς της πι­στω­τές: με­τό­χους, ομο­λο­γιού­χους, κα­τα­θέ­τες), και β) η κοι­νω­νι­κή πα­ρα­δο­χή: επι­βάλ­λε­ται η προ­στα­σία για τον αδύ­να­μο, αλλά εξί­σου και στον ίδιο βαθμό η προ­στα­σία για τον συ­νε­πή, ώστε να επι­τυγ­χά­νε­ται κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη.

Αλή­θεια 2η: Οι τρά­πε­ζες δεν έχουν κα­νέ­να λόγο να θέ­λουν πλει­στη­ρια­σμούς. Ξαφ­νι­κά θα βρί­σκο­νταν με 50.000 ακί­νη­τα να επλει­στη­ριά­σει η κα­θε­μία, με προ­φα­νές υψη­λό­τα­το κό­στος τόσο για τη συ­ντή­ρη­ση, φύ­λα­ξη, πλη­ρω­μή φόρων μέχρι τον πλει­στη­ρια­σμό αυτών, όσο και επει­δή θα πιέ­ζο­νταν δρα­μα­τι­κά οι ήδη χα­μη­λές τιμές των ακι­νή­των. Όπως έχει γρά­ψει το Capital.gr, το κό­στος μόνο για τη δια­κρά­τη­ση των ακι­νή­των μέχρι τον πλει­στη­ρια­σμό τους είναι της τά­ξε­ως πολ­λών εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ ετη­σί­ως, καθώς κι­νεί­ται στο 4% – 4,5% του book value των ακι­νή­των των τρα­πε­ζών.

Πέραν της οι­κο­νο­μι­κής πα­ρα­μέ­τρου, οι τρά­πε­ζες δεν θα υιο­θε­τού­σαν μία πρα­κτι­κή που θα τις έφερ­νε αντι­μέ­τω­πες με την κοι­νω­νία σε μία χρο­νι­κή στιγ­μή που το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα επι­διώ­κει να ανα­κτή­σει την εμπι­στο­σύ­νη του.

Αλή­θεια 3η: Μέσω του Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας η προ­στα­σία από πλει­στη­ρια­σμούς πρώ­της κα­τοι­κί­ας ισχύ­ει ου­σια­στι­κά μέχρι το 2017. Για την ακρί­βεια πε­ρί­που για ένα δε­κά­μη­νο ακόμη, αν υπο­λο­γι­στεί το εξά­μη­νο που δί­νουν πε­ρι­θώ­ριο οι δια­δι­κα­σί­ες του Κώ­δι­κα μέχρι να κρι­θεί ο δα­νειο­λή­πτης μη συ­νερ­γά­σι­μος, το τρί­μη­νο που θα τον κα­τα­στή­σει υπε­ρή­με­ρο άνω των 90 ημε­ρών και το χρο­νι­κό διά­στη­μα που θα χρεια­στεί η τρά­πε­ζα για να κα­ταγ­γεί­λει το δά­νειο και να εκ­δο­θεί δια­τα­γή πλη­ρω­μής.

Με τη νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση του θέ­μα­τος που εξα­σφα­λί­ζει η κυ­βέρ­νη­ση, η προ­στα­σία της κύ­ριας κα­τοι­κί­ας μπο­ρεί να έχει θε­ω­ρη­τι­κά με­γα­λύ­τε­ρη διάρ­κεια (μέχρι να αλ­λά­ξει με νε­ό­τε­ρη νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση), αλλά αφορά μόνο τους πραγ­μα­τι­κά αδύ­να­μους.

Αλή­θεια 4η: Το δι­κα­στι­κό σύ­στη­μα έχει συ­γκε­κρι­μέ­νες “αντο­χές” ανα­φο­ρι­κά με την διε­ξα­γω­γή πλει­στη­ρια­σμών. Αυτές, όπως έχει γρά­ψει το Capital.gr, δεν ξε­περ­νούν τους 5.000 – 6.000 πλει­στη­ρια­σμούς ετη­σί­ως. Σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες μας, το πλα­φόν που θα μπει στους πλει­στη­ρια­σμούς ετη­σί­ως ανα­μέ­νε­ται στους 3.000 – 4.000.

Αλή­θεια 5η: Το θέμα των πλει­στη­ρια­σμών τυγ­χά­νει με­γά­λης εκ­με­τάλ­λευ­σης από επι­τή­δειους. Από τις 120.000 – 140.000 πε­ρι­πτώ­σεις του νόμου Κα­τσέ­λη (ση­μειώ­νε­ται ότι πρό­κει­ται για εκτί­μη­ση των τρα­πε­ζών, καθώς ο αριθ­μός δεν αντι­στοι­χεί σε μο­να­δι­κά φυ­σι­κά πρό­σω­πα επει­δή πολ­λοί οφει­λέ­τες μιας τρά­πε­ζας χρω­στούν και σε άλλες), πο­σο­στό 15% – 20% εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται την “ομπρέ­λα” του νόμου. Ση­μειώ­νε­ται ότι το σύ­νο­λο των δα­νεί­ων των τρα­πε­ζών που αφο­ρούν πε­ρι­πτώ­σεις του νόμου Κα­τσέ­λη ανέρ­χε­ται σε 10 – 12 δισ. ευρώ.

Αλή­θεια 6η: Τα νέα οι­κο­νο­μι­κά και πε­ριου­σια­κά στοι­χεία που θα ζη­τή­σουν οι τρά­πε­ζες από τους οφει­λέ­τες μετά την ολο­κλή­ρω­ση του νο­μι­κού πλαι­σί­ου περί αφε­ρεγ­γυό­τη­τας, θα “ξε­σκε­πά­σουν” του­λά­χι­στον 10.000 – 15.000 στρα­τη­γι­κούς κα­κο­πλη­ρω­τές εκ των οποί­ων 5.000 – 6.000 θα βρε­θούν άμεσα αντι­μέ­τω­ποι με πλει­στη­ρια­σμούς. Οι τρά­πε­ζες έχουν εντο­πί­σει 28.000 – 30.000 δα­νειο­λή­πτες που ανή­κουν στην κα­τη­γο­ρία των στρα­τη­γι­κών κα­κο­πλη­ρω­τών και οι οποί­οι αρ­νού­νται συ­στη­μα­τι­κά να προ­βούν σε ρύθ­μι­ση με την τρά­πε­ζά τους, ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι δεν μπο­ρούν να αντε­πε­ξέλ­θουν ούτε σε μία αμε­λη­τέα δόση.

Αλή­θεια 7η: Οι τρά­πε­ζες δεν σκο­πεύ­ουν να που­λή­σουν σε funds στε­γα­στι­κά δά­νεια. Θα συ­νερ­γα­στούν όμως με εξει­δι­κευ­μέ­νες ξένες εται­ρί­ες στη δια­χεί­ρι­ση των “κόκ­κι­νων” στε­γα­στι­κών δα­νεί­ων, προ­κει­μέ­νου να επι­τα­χύ­νουν τις δια­δι­κα­σί­ες ρύθ­μι­σης και εί­σπρα­ξης οφει­λών. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το τοπίο στην αγορά των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων στε­γα­στι­κών δα­νεί­ων θα είναι δια­φο­ρε­τι­κό μετά τον προ­σε­χή Μάρ­τιο, με προ­φα­νείς τους πλει­στη­ρια­σμούς για όσους θα αρ­νού­νται τη συ­νερ­γα­σία με την τρά­πε­ζα.

capital.gr