”Ο Άκιν, το ποδόσφαιρο και ο… Ντρογκμπά”!

Ο πρώην σέντερ του Κολοσ­σού Ντάνιελ Άκιν μίλησε στο podcast της GBL, Man to Man για την Premier League, το μπάσκετ στη Μεγάλη Βρε­τα­νία, αλλά και για την εμπει­ρία στην ομάδα της Ρόδου. Ο διεθνής Βρε­τα­νός παίκτης μίλησε για όλους και για όλους, για την παρου­σία του στον Κολοσσό, αλλά και για το… ποδο­σφαι­ρικό του υπό­βα­θρο. Ανα­λυ­τικά, όσα είπε ο Ντάνιελ Άκιν στο podcast.

Τι δουλειά έχει στην GBL ένας φίλα­θλος της Τσέλσι και ένας θαυ­μα­στής του Ντιντιέ Ντρογκ­μπά; Ο Ντάνιελ Ακιν μπορεί να έχει χάσει, έστω και για λίγο, την αγγλική του προφορά, μετά από τόσα χρόνια μακριά από το Ηνωμένο Βασί­λειο, αλλά δεν υπάρχει περί­πτωση να απαρ­νη­θεί την βρε­τα­νική κλη­ρο­νο­μιά του. Τη σεζόν 2025-2026 φόρεσε τη φανέλα του Κολοσ­σού. Και ας μην γνώριζε, νωρί­τερα κατά που πέφτει το νησί της Ρόδου. Η αλήθεια είναι πως οι Βρε­τα­νοί φίλοι του το ήξεραν, γι’ αυτό τη σεζόν που ολο­κλη­ρώ­θηκε είχε τις περισ­σό­τε­ρες επι­σκέ­ψεις! Ο Άκιν μιλάει για τα αθλή­ματα που έκανε πριν το μπάσκετ, με τη Μεγάλη Βρε­τα­νία να χάνει έναν άλτη, αλλά να κερ­δί­ζει έναν μπα­σκε­τμπο­λί­στα. Και για να το ξεκα­θα­ρί­σουμε, από τα δικά του χείλη: Το επώνυμό του προ­φέ­ρε­ται «Άκιν». Ωστόσο, προ­σθέ­τει πως «Και το Έικιν μου αρέσει, αλλά η σωστή προφορά είναι Άκιν»

Για το ποδο­σφαι­ρικό υπό­βα­θρο: «Ο πατέρας μου ήταν Λίβερ­πουλ. Και εγώ έγινα φίλος της Τσέλσι. Ποια είναι η αγα­πη­μέ­νου ανά­μνηση από την Τσέλσι; Ο αγα­πη­μέ­νος μου παίκτης μεγα­λώ­νο­ντας ήταν ο Ντιντιέ Ντρογκ­μπά. Είχα πάει σε ένα ματς με αντί­παλο την Τσέλσι. Ένα μεγάλο παι­χνίδι αντι­πα­λό­τη­τας του Λον­δί­νου. Νομίζω ότι ήταν τελικός του Carling Cup. Και ο Ντρογκ­μπά έβαλε γκολ με κεφαλιά και η Τσέλσι πήρε το ματς. Ήταν αρκετά απί­στευτο να το δω».

Για τα αθλή­ματα που έπαιξε πριν το μπάσκετ: «Είδα έναν από τους φίλους μου να παίζει χάντ­μπολ. Και είπα, αυτό μπορεί να έχει πλάκα. Προ­φα­νώς έχει κάποιες ποδο­σφαι­ρι­κές αρχές μέσα του και λίγες αρχές μπάσκετ. Οπότε είπα, ξέρεις τι, ας το δοκι­μά­σουμε. Το έκανα για ένα η δυο χρόνια και ήταν δια­σκε­δα­στικό, αλλά ήθελα κάπως να προ­χω­ρήσω. Νομίζω ήμουν αρκετά καλός, αλλά απλά δεν είχα το ίδιο πάθος η κίνητρο για να συνε­χίσω να το κυνηγάω. Οι Ολυ­μπια­κοί Αγώνες ηταν στο Λονδίνο το 2012. Και αυτό με ενέ­πνευσε. Αρχικα νόμιζα οτι ήμουν πολύ γρή­γο­ρος, οπότε προ­σπά­θησα σε αυτό. Πήγα για να κάνω 100 μέτρα και κατά­λαβα γρήγορα οτι δεν είμαι τόσο… γρή­γο­ρος! Και μετά κάπως μετα­πή­δησα στο άλμα εις ύψος, γιατι υποθέτω ειλι­κρινά ότι δεν είχαν καθόλου αθλητές του άλματος εις ύψος, με ειδαν και μπο­ρούσα να πηδάω λιγο. Και ναι, ήμουν αρκετά καλός. Ημουν ο δεύ­τε­ρος ή ο τρίτος στη χώρα στην κατά­ταξη. Αλλα με το άλμα εις υψος, η προ­πό­νηση είναι πολύ επα­να­λαμ­βα­νό­μενη. Και έγινε κάπως βαρετό».

Για τα μπα­σκε­τικά πρότυπα: «Στο λύκειο είχαμε μαθή­ματα υπο­λο­γι­στών. Εμείς τα λέγαμε απλά… μαθη­ματα. Αντί να κάνουμε δουλειά, βλεπαμε highlights από μπάσκετ, του Μπλεικ Γκριφιν και του Κρις Πολ! Και όταν είχαμε διά­λειμμα, παίρ­ναμε μία μπάλα μπάσκετ και δοκι­μά­ζαμε κάποια απ’ αυτά που βλέπαμε».

Για την επιλογή του Κολοσ­σού και τις δια­φο­ρές Καράσκο-Λυκογιάννη: «Αρχικά ήταν νησί! Μου θύμισε τη Μεγάλη Βρε­τα­νία. Μετά μίλησα με τον τότε κόουτς Καράσκο, έκανε καλή δουλειά στο recruiting. Και μετά ήξερα οτι η GBL είναι μία δύσκολη λίγκα. Πολύ physical, δύσκολο να κερ­δί­σεις παι­χνί­δια. Όσο για τους κόουτς; Ναι, είχαν σίγουρα δια­φο­ρε­τι­κές ιδε­ο­λο­γίες και τρόπο σκέψης και επι­κοι­νω­νίας. Ο κόουτς ειναι φωνα­κλάς. Αλλά ειλι­κρινά δεν με επη­ρέ­ασε πολύ, κυρίως επειδή την πρώτη μου χρονια έπαιξα στο Στρα­σβούργο, για τον Μάσιμο Καν­σε­λιέρι, ήταν προ­πο­νη­τής στον ΠΑΟΚ την περα­σμένη σεζόν».