Απορρίφθηκε αγωγή αστυνομικού που διεκδικεί αποζημίωση από νυχτερινό κέντρο

Με την υπ’ αρίθμ. 309/2020 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία που άσκησε αστυ­νο­μι­κός, με κατα­γωγή από την Αθήνα, κατά του ιδιο­κτήτη νυχτε­ρι­νού κέντρου στο Φαλη­ράκι και δύο υπαλ­λή­λων της υπο­δο­χής, αξιώ­νο­ντας απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 230.000 ευρώ.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει στην αγωγή του στις 28-08-2012 περί ώρα 02.50 π.μ. στο Φαλη­ράκι, μετέβη μαζί με τον αδελφό του και δύο φίλους του στο κατά­στημα ιδιο­κτη­σίας του πρώτου ενα­γο­μέ­νου. Εκεί εργά­ζο­νταν ο δεύ­τε­ρος και τρίτος των ενα­γο­μέ­νων ως υπάλ­λη­λοι υπο­δο­χής.

Μόλις έφτασαν στην είσοδο του κατα­στή­μα­τος βρί­σκο­νταν μπροστά τους αρκετά άτομα τα οποία περί­με­ναν να εισέλ­θουν στο κατά­στημα. Στην είσοδο του κατα­στή­μα­τος βρί­σκο­νταν μία κοπέλα, η οποία ζητούσε από τους πελάτες να κατα­βά­λουν το αντί­τιμο για την είσοδο στο κατά­στημα καθώς και δύο εύσωμοι άντρες.

Ενώ περί­με­ναν στο σημείο κάποια λεπτά κι ενώ μπροστά τους είχε απο­μεί­νει μόνο μία παρέα Ιταλών, άγνωστη προς εκεί­νους, η οποία δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νταν αν θα εισέλ­θει στο κατά­στημα και αν θα πλη­ρώ­σει το αντί­τιμο, τότε προ­τρε­πό­με­νος από τους φίλους του έκανε ένα βήμα δεξιά, όπου βρι­σκό­ταν ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος και τον ρώτησε αν θα μπο­ρού­σαν να εισέλ­θουν προ της παρέας των Ιταλών, που βρί­σκο­νταν μπροστά τους, καθώς όπως έβλεπε και ο ίδιος δεν απο­φά­σι­ζαν αν τελικά θα έμπαι­ναν στο κατά­στημα, επι­βε­βαιώ­νο­ντάς του ότι θα κατα­βά­λουν κανο­νικά το ανάλογο αντί­τιμο εισόδου.

Τότε εκείνος, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο αστυ­νο­μι­κός, τον έπιασε από το χέρι και τον τράβηξε ένα βήμα πλάι.

Του είπε «μη με τραβάς» και γύρισε προς την παρέα του, που βρί­σκο­νταν ακριβώς δίπλα του για να τους πει να απο­χω­ρή­σουν καθώς δεν του άρεσε η συμπε­ρι­φορά του.

Πριν προ­λά­βει να γυρίσει κι ενώ είχε στρέψει το βλέμμα του προς την παρέα του, ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος, όπως εκθέτει, τον κτύπησε με δύναμη με τη γροθιά του στο αρι­στερό του μάτι. Εκείνη τη στιγμή έχασε την όρασή του, πονούσε κι άρχισε να ζαλί­ζε­ται, ακου­μπώ­ντας στο έδαφος.

Μόλις άρχισε να συνέρ­χε­ται αντι­λή­φθηκε την παρέα του να ρωτά τον ενα­γό­μενο «μα καλά τι κάνεις» και παράλ­ληλα τον ρωτού­σαν αν είναι καλά.

Ο αδελφός του τον έβαλε να καθίσει λίγα μέτρα πιο πέρα καθώς δεν έβλεπε από το ένα του μάτι, ζαλι­ζό­ταν και είχε τάση για εμετό.

Στη συνέ­χεια ένας από τους φίλους του, όπως υπο­στη­ρί­ζει δήλωσε την ιδιό­τητά του (υπη­ρε­τούσε στην Ασφά­λεια Ρόδου) όταν ο ενα­γό­με­νος με τον άλλο υπάλ­ληλο πόρτας τρίτο των ενα­γο­μέ­νων, είχαν λάβει θέση μάχης.

Τότε ο τρίτος εκ των ενα­γο­μέ­νων, όπως υπο­στη­ρί­ζει, άρχισε να τον εξυ­βρί­ζει και να τον απειλεί και κατευ­θυ­νό­με­νος προς το μέρος του τον κτύπησε με δύναμη με τη γροθιά του στο αρι­στερό του πλευρό, προ­κα­λώ­ντας του φρι­κτούς πόνους.

Ο αστυ­νο­μι­κός επι­κα­λεί­ται ιατρι­κές βεβαιώ­σεις για να απο­δεί­ξει ότι η όρασή του μειώ­θηκε, ενώ υπάρχει αυξο­μεί­ωση στην πίεση του ματιού του και δεν μπορεί να εστιά­σει.

Μέχρι και σήμερα η όρασή του δεν έχει επα­νέλ­θει πλήρως στον αρι­στερό οφθαλμό του, συνε­χί­ζει να πάσχει από περιο­ρι­σμένη και θολή όραση από το αρι­στερό του μάτι και θα συνε­χί­σει στο μέλλον, αφού η βλάβη που υπέστην είναι μη ανα­στρέ­ψιμη.

Η όραση του αρι­στε­ρού του ματιού περιο­ρί­στηκε μόνιμα στα 2/10.

Η υπόθεση θα κριθεί και σε δεύτερο βαθμό.