Τέταρτη αναβολή στη δίκη αθωωθέντος εφοριακού που διεκδικεί αποζημίωση από το Ελληνικό Δημόσιο

Μια δι­κα­στι­κή υπό­θε­ση που σέρ­νε­ται για χρό­νια στα δι­κα­στή­ρια χωρίς να βρί­σκει τέλος απέ­κτη­σε νέο κε­φά­λαιο. Το Τρι­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εξέ­δω­σε από­φα­ση με την οποία ανα­βάλ­λει για τέ­ταρ­τη φορά την έκ­δο­ση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της αγω­γής ημε­δα­πού πρώην ελεγ­κτή του Σώ­μα­τος Δί­ω­ξης Οι­κο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, επα­να­δια­τάσ­σο­ντας την υπο­βο­λή μι­σθο­δο­τι­κών στοι­χεί­ων εντός 30 ημε­ρών.

Μια υπό­θε­ση με ρίζες στη δε­κα­ε­τία του 1990

Η ιστο­ρία της υπό­θε­σης ξε­κι­νά τον Σε­πτέμ­βριο του 1998, όταν ο ενά­γων, τότε ελεγ­κτής στην Πε­ρι­φε­ρεια­κή Διεύ­θυν­ση του Σ.Δ.Ο.Ε. Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, διε­νήρ­γη­σε νό­μι­μο φο­ρο­λο­γι­κό έλεγ­χο σε επι­χεί­ρη­ση κα­τα­σκευ­ής και το­πο­θέ­τη­σης κου­φω­μά­των. Ο έλεγ­χος απο­κά­λυ­ψε ου­σιώ­δεις πα­ρα­βά­σεις, επι­βλή­θη­κε πρό­στι­μο 600.000 δραχ­μών και η υπό­θε­ση πα­ρα­πέμ­φθη­κε για τα­κτι­κό έλεγ­χο, από τον οποίο προ­έ­κυ­ψαν πρό­στι­μα συ­νο­λι­κού ύψους άνω των 60 εκα­τομ­μυ­ρί­ων δραχ­μών.

Τον Ια­νουά­ριο του 2000, ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας που ελέγ­χθη­κε κα­τήγ­γει­λε τον ημε­δα­πό ελεγ­κτή και δύο συ­να­δέλ­φους του, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι του ζή­τη­σαν 2.000.000 δραχ­μές προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει τις συ­νέ­πειες του ελέγ­χου. Οι κα­τη­γο­ρί­ες αφο­ρού­σαν δω­ρο­δο­κία και εκ­βί­α­ση. Ακο­λού­θη­σε αμέ­σως η με­τα­κί­νη­σή του από τη θέση του στο Σ.Δ.Ο.Ε., η από­σπα­ση σε άλλη υπη­ρε­σία και, τε­λι­κά, η θέση του σε υπο­χρε­ω­τι­κή αργία από τον Φε­βρουά­ριο του 2001.

Η ποι­νι­κή δι­καιο­σύ­νη έκανε στρο­φές. Σε πρώτο βαθμό κα­τα­δι­κά­στη­κε, σε δεύ­τε­ρο βαθμό αθω­ώ­θη­κε για την εκ­βί­α­ση αλλά κρί­θη­κε ένο­χος για πα­θη­τι­κή δω­ρο­δο­κία, ο Άρειος Πάγος αναί­ρε­σε την εφε­τεια­κή από­φα­ση και, τε­λι­κά, το Τρι­με­λές Εφε­τείο Πλημ­με­λη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου τον κή­ρυ­ξε ομο­φώ­νως αθώο και για την κα­τη­γο­ρία της πα­θη­τι­κής δω­ρο­δο­κί­ας, με σύμ­φω­νη πρό­τα­ση του Αντιει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών.

Το δι­κα­στή­ριο απο­φάν­θη­κε ότι ο ελεγ­κτής εκτέ­λε­σε άρι­στα τα κα­θή­κο­ντά του.

Η πει­θαρ­χι­κή δίωξη που ακο­λού­θη­σε και η δι­καί­ω­ση από το ΣτΕ

Πα­ράλ­λη­λα με την ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία εξε­λισ­σό­ταν και η πει­θαρ­χι­κή. Εις βάρος του ημε­δα­πού ασκή­θη­καν δύο πει­θαρ­χι­κές διώ­ξεις και σε δεύ­τε­ρο βαθμό του επι­βλή­θη­κε η ποινή της ορι­στι­κής παύ­σης, με απο­τέ­λε­σμα να απο­λυ­θεί από την υπη­ρε­σία το 2009 και να τεθεί σε κα­θε­στώς αυ­το­δί­και­ης αρ­γί­ας. Το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Αθη­νών ανέ­στει­λε την εκτέ­λε­ση της από­λυ­σης και ο ημε­δα­πός πα­ρέ­μει­νε σε αργία μέχρι να δι­κα­στεί η υπαλ­λη­λι­κή προ­σφυ­γή που άσκη­σε στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας.

Με την 2249/2013 από­φα­σή του, το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας έκανε δεκτή την προ­σφυ­γή, ακύ­ρω­σε τις πει­θαρ­χι­κές απο­φά­σεις και τον απάλ­λα­ξε από κάθε πει­θαρ­χι­κή ευ­θύ­νη. Η επά­νο­δός του στην υπη­ρε­σία δια­πι­στώ­θη­κε από τον Υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών με από­φα­ση που δη­μο­σιεύ­θη­κε τον Ιού­λιο του 2014, ωστό­σο ο ίδιος κλή­θη­κε να ανα­λά­βει υπη­ρε­σία μόλις την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου 2014, χωρίς να του ανα­γνω­ρι­στεί δι­καί­ω­μα λήψης ανα­δρο­μι­κών απο­δο­χών για το εν­διά­με­σο διά­στη­μα.

Η αγωγή και τα αι­τού­με­να ποσά

Ο ημε­δα­πός, εκ­προ­σω­πού­με­νος από τον πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο του κ. Δη­μή­τρη Σα­λα­μα­στρά­κη, άσκη­σε αγωγή κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, διεκ­δι­κώ­ντας συ­νο­λι­κά 113.673,73 ευρώ ως απο­ζη­μί­ω­ση για τις απο­δο­χές που του πα­ρα­κρα­τή­θη­καν κατά τα χρό­νια της αδι­καιο­λό­γη­της αρ­γί­ας, καθώς και 50.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που υπέ­στη από τον κοι­νω­νι­κό δια­συρ­μό και τη μακρά δι­κα­στι­κή πε­ρι­πέ­τεια.

Στα αι­τού­με­να ποσά πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι μι­σθοί και τα επι­δό­μα­τα που δεν του κα­τα­βλή­θη­καν για το διά­στη­μα από 1 Ια­νουα­ρί­ου 2009 έως 31 Αυ­γού­στου 2014, με­τα­ξύ των οποί­ων το κί­νη­τρο από­δο­σης, τα Δι­καιώ­μα­τα Βε­βαί­ω­σης και Εί­σπρα­ξης Εσό­δων υπέρ Τρί­των (ΔΙ­ΒΕ­ΕΤ) και οι απο­δο­χές της πε­ριό­δου από 7 Ιου­νί­ου 2013 έως 31 Αυ­γού­στου 2014, κατά την οποία η Διοί­κη­ση αρ­νού­νταν να τον επα­να­φέ­ρει στα κα­θή­κο­ντά του παρά τη σχε­τι­κή από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας.

Τρεις προ­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις και η τέ­ταρ­τη ανα­βο­λή

Το δι­κα­στή­ριο είχε ήδη εκ­δώ­σει τρεις προ­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις. Με την Α373/2023 έκρι­νε ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο οφεί­λει στον ενά­γο­ντα τα ποσά ΔΙ.Β.Ε.Ε.Τ. και του κι­νή­τρου από­δο­σης ως μέρος των τα­κτι­κών απο­δο­χών, καθώς και τις απο­δο­χές του δια­στή­μα­τος από 7 Ιου­νί­ου 2013 έως 31 Αυ­γού­στου 2014, κατά το οποίο η Διοί­κη­ση πα­ρα­νό­μως πα­ρέ­λει­ψε να συμ­μορ­φω­θεί προς την από­φα­ση του Ανω­τά­του Διοι­κη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου. Το δι­κα­στή­ριο διέ­τα­ξε τότε την υπο­βο­λή ανα­λυ­τι­κής μι­σθο­δο­τι­κής κα­τά­στα­σης εντός 60 ημε­ρών.

Το ενα­γό­με­νο δεν συμ­μορ­φώ­θη­κε. Με την Α485/2024 από­φα­ση το δι­κα­στή­ριο επα­νέ­λα­βε την εντο­λή, αυτή τη φορά με ρητή επι­φύ­λα­ξη επι­βο­λής κυ­ρώ­σε­ων. Τε­λι­κά το Δη­μό­σιο υπέ­βα­λε έγ­γρα­φο τον Δε­κέμ­βριο του 2024 που πε­ριεί­χε μι­σθο­δο­τι­κά στοι­χεία, πλην όμως απου­σί­α­ζαν οι υπο­λο­γι­σμοί για το διά­στη­μα από 21 Ια­νουα­ρί­ου 2009 έως και τον Σε­πτέμ­βριο του 2009. Αν και το ποσό των υπο­λο­γι­σθέ­ντων επι­δο­μά­των για το με­γα­λύ­τε­ρο διά­στη­μα ανέρ­χε­ται σε 37.926,97 ευρώ για τα ΔΙ.Β.Ε.Ε.Τ. και 2.333,33 ευρώ για το κί­νη­τρο από­δο­σης, ενώ οι απο­δο­χές του δια­στή­μα­τος 2013 έως 2014 υπο­λο­γί­στη­καν στο κα­θα­ρό ποσό των 19.636,95 ευρώ, οι υπο­λο­γι­σμοί για τους πρώ­τους μήνες της αρ­γί­ας εξα­κο­λου­θούν να λεί­πουν.

Ακο­λού­θη­σε η Α373/2025 από­φα­ση με την οποία το δι­κα­στή­ριο διέ­τα­ξε για τρίτη φορά την υπο­βο­λή των ελ­λει­πό­ντων στοι­χεί­ων. Η από­φα­ση επι­δό­θη­κε νο­μί­μως και εμπρο­θέ­σμως, σύμ­φω­να με πι­στο­ποι­η­τι­κό επί­δο­σης, ωστό­σο η αρ­μό­δια Διεύ­θυν­ση Οι­κο­νο­μι­κής Δια­χεί­ρι­σης της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δη­μο­σί­ων Εσό­δων αγνό­η­σε και αυτή την εντο­λή.

Ανοι­χτή απει­λή πει­θαρ­χι­κής δί­ω­ξης

Ενώ­πιον αυτής της επα­νει­λημ­μέ­νης αδρά­νειας, το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκανε στην τε­λευ­ταία από­φα­ση του κάτι ασυ­νή­θι­στο. Δεν πε­ριο­ρί­στη­κε στην τυ­πι­κή ανα­βο­λή και επα­νά­λη­ψη της εντο­λής, αλλά απεί­λη­σε ρητά με κί­νη­ση σε βάρος του αρ­μό­διου προϊ­στα­μέ­νου της Διεύ­θυν­σης Εκ­κα­θά­ρι­σης Απο­δο­χών της ΑΑΔΕ ολό­κλη­ρης της δια­δι­κα­σί­ας του άρ­θρου 42 του Κώ­δι­κα Διοι­κη­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας, που προ­βλέ­πει χρη­μα­τι­κή ποινή έως 1.500 ευρώ και υπο­χρε­ω­τι­κή πει­θαρ­χι­κή δίωξη για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος.

Η προ­θε­σμία που τά­χθη­κε αυτή τη φορά συ­ντο­μεύ­τη­κε σε 30 ημέ­ρες από την κοι­νο­ποί­η­ση της από­φα­σης, ενώ ορί­στη­κε νέα δι­κά­σι­μος για τις 17 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026.