A. Mητρόπουλος: «Αν ο λαός γνώριζε τι του επιφυλάσσουν οι μνημονιακές πολιτικές, δεν θα επέτρεπε να τον κυβερνήσουν ούτε μία μέρα»

Κύριε Μητρό­πουλε, πρό­σφατα ανα­κοι­νώ­σατε την ίδρυση ενός κόμ­μα­τος ενώ δηλώ­σατε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έσβησε την ελπίδα της εναλ­λα­κτι­κής θεώ­ρη­σης και δια­κυ­βέρ­νη­σης. Μιλήστε μας γι’ αυτή την κίνηση και για τα σχέδιά σας.

Η πολι­τική κίνηση “ΟΡΘΙΑ ΕΛΛΑΔΑ” προήλθε από την πρω­το­βου­λία των μελών και στε­λε­χών της ΕΝΥΠΕΚΚ (Ένωση για την Υπε­ρά­σπιση της Εργα­σίας και του Κοι­νω­νι­κού Κράτους), της επι­στη­μο­νι­κής ομάδας που δημιουρ­γή­σαμε με πολλούς συνα­δέλ­φους και άλλους επι­στή­μο­νες και εγρή­γο­ρους πολίτες, αμέσως μετά την επιβολή του α’ Μνη­μο­νίου το 2010.

Με την ΕΝΥΠΕΚΚ προ­σπα­θή­σαμε να μελε­τή­σουμε τις ρυθ­μί­σεις των Μνη­μο­νίων, τους εφαρ­μο­στι­κούς νόμους και τις διά­φο­ρες -σχετιζόμενες με το μνη­μο­νιακό καθεστώς- γνω­μα­τεύ­σεις, απο­φά­σεις και προ­τά­σεις των απο­φά­σεων της ΕΕ και των Διεθνών Οργα­νι­σμών και βεβαίως να ενη­με­ρώ­νουμε κάθε πολίτη για το πραγ­μα­τικό περιε­χό­μενο των πολι­τι­κών τους.

Δεν πρέπει να λησμο­νεί­ται ότι αυτοί που επέ­βα­λαν τα Μνη­μό­νια κι αυτοί που τα απο­δέ­χτη­καν και τα εφαρ­μό­ζουν, από το 2010 μέχρι σήμερα, στη­ρί­ζο­νται στην άγνοια ή/και την παρα­πλά­νηση και παρα­πλη­ρο­φό­ρηση των πολιτών για το περιε­χό­μενό τους. Γιατί, αν ο ελλη­νι­κός λαός γνώριζε τί του επι­φυ­λάσ­σουν οι μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές για τις επό­με­νες πολλές δεκα­ε­τίες, τί κρύ­βε­ται κάτω από τις έντε­χνες μνη­μο­νια­κές αμφι­ση­μίες και ευφη­μι­σμούς και κυρίως πίσω από την έννοια των “μεταρ­ρυθ­μί­σεων”, τότε δεν θα επέ­τρεπε να τον κυβερ­νή­σουν οι μνη­μο­νια­κές κυβερ­νή­σεις ούτε για μία μέρα!

Βλέ­πο­ντας λοιπόν ότι με ψευδείς υπο­σχέ­σεις και ανα­λή­θειες εμπε­δώ­νε­ται η λεγό­μενη “μνη­μο­νιακή κανο­νι­κό­τητα” (που εκφρά­ζε­ται από το 85% και πλέον τής σύν­θε­σης της σημε­ρι­νής Βουλής), απο­φα­σί­σαμε με τα στελέχη τής ΕΝΥΠΕΚΚ και άλλους φίλους που συμ­φω­νούν στις δια­κη­ρύ­ξεις και τις απόψεις μας, να συγκρο­τή­σουμε έναν πολι­τικό φορέα που θα δώσει την πραγ­μα­τική διά­σταση των μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών, θα ερμη­νεύ­σει σωστά την πορεία των πραγ­μά­των στην Ελλάδα και την Ευρώπη και θα προ­τεί­νει συγκε­κρι­μέ­νες πολι­τι­κές εξόδου από το μνη­μο­νιακό τούνελ ώστε ο ελλη­νι­κός λαός να ανα­κτή­σει την αυτο­πε­ποί­θησή του, την ελπίδα για ένα καλύ­τερο μέλλον και να ξανα­πά­ρει τη χώρα στα χέρια του.

Γιατί οι μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές κατα­στρέ­φουν πρω­τί­στως τη Δημο­κρα­τία, δηλαδή την εναλ­λα­κτική προ­γραμ­μα­τική πρόταση και συρ­ρι­κνώ­νουν τη χώρα, αφού μια ετε­ρό­νομη και ετε­ρο­προσ­διο­ρι­ζό­μενη Ελλάδα δεν έχει ισχυρό λόγο στα διεθνή φόρα, ούτε μπορεί να προ­στα­τεύ­σει τα εθνικά της δίκαια. Πικρό παρά­δειγμα πήραμε πρό­σφατα με την επιβολή της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών από τους ισχυ­ρούς τής Ευρώπης, παρά την καθο­λική σχεδόν αντί­δραση του ελλη­νι­κού λαού.

Είναι αλήθεια ότι είστε πολύ γνωστός για την δρα­στη­ριό­τητά σας και τους αγώνες για την σωστή ενη­μέ­ρωση των πολιτών σχετικά με τα εργα­σιακά, συντα­ξιο­δο­τικά και ασφα­λι­στικά ζητή­ματα. Κατά την άποψή σας, τι πρέπει να περι­μέ­νουμε για το 2019 με περισ­σό­τε­ρους φόρους και νέες περι­κο­πές σε συντά­ξεις, μισθούς, επι­δό­ματα κ.λπ.;

Ήδη από το 2010 λέγαμε ότι σκοπός των Μνη­μο­νίων είναι να αλλο­τριώ­σουν τον υλικό και άυλο πλούτο της πατρί­δας, να συρ­ρι­κνώ­σουν το Κοι­νω­νικό Κράτος, να ελα­στι­κο­ποι­ή­σουν τις εργα­σια­κές σχέσεις, να κατα­στρέ­ψουν τον μικρο-ιδιοκτητικό τρόπο παρα­γω­γής υπέρ των πολυ­ε­θνι­κών (κυρίως) εται­ρειών και να θέσουν υπό τον έλεγχο των δανει­στών τον ατομικό, οικο­γε­νειακό και κοι­νω­νικό πλούτο των Ελλήνων ώστε η Ελλάδα να ευθυ­γραμ­μι­στεί πλήρως με τις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές που εκπο­ρεύ­ο­νται από την Ευρω­παϊκή Τεχνο­δομή.

Με αυτές τις πολι­τι­κές, η Ελλάδα και άλλες χώρες μετα­πί­πτουν στην περι­φέ­ρεια της Ευρώπης, σε έναν δηλαδή από τους ομό­κε­ντρους περι­φε­ρεια­κούς κύκλους, όπου δεν ισχύει το κοι­νο­τικό κεκτη­μένο. Γι’ αυτό και στο β’ Μνη­μό­νιο (ν. 4046/2012) υπήρχε η λεγό­μενη “ρήτρα βουλ­γα­ρο­ποί­η­σης” που υλο­ποιεί­ται κυρίως με το γ’ σκλη­ρό­τερο ανα­κε­φα­λαιω­τικό και γενι­κευ­μένο Μνη­μό­νιο (ν. 4336/2015).

Σε λίγο δηλαδή οι Έλληνες επαγ­γελ­μα­τίες και οικο­γε­νειάρ­χες θα χάσουν την πρώτη κατοι­κία τους ή την επαγ­γελ­μα­τική τους στέγη από αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των υπέ­ρο­γκων ποσών των επι­το­κίων των δανείων που δεν μπορούν να απο­πλη­ρώ­σουν εξαι­τίας των μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών και ταυ­τό­χρονα θα καθυ­βρί­ζο­νται ως “στρα­τη­γι­κοί κακο­πλη­ρω­τές”, επειδή δεν πωλούν την προίκα της θυγα­τέ­ρας ή τα κει­μή­λια της γιαγιάς για να πλη­ρώ­σουν τις τρά­πε­ζες, τις οποίες όμως έχουν κεφα­λαιο­ποι­ή­σει τρεις φορές μέχρι σήμερα για να προ­βαί­νουν σ’αυτό το ανο­σιούρ­γημα!!

Ποιος μπορεί να περι­γρά­ψει αυτόν τον μνη­μο­νιακό παρα­λο­γι­σμό που θα εφαρ­μο­στεί τους προ­σε­χείς μήνες με απόλυτη μυστι­κό­τητα και χωρίς τον έλεγχο των δικα­στι­κών αρχών;

Θα ήθελα ένα σχόλιο σχετικά με την ανα­προ­σαρ­μογή των δημο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κών συντά­ξεων. Τι πρέπει να περι­μέ­νουν οι δικαιού­χοι;

Το Συμ­βού­λιο Επι­κρα­τείας ανα­μέ­νε­ται να εκδώσει τις σχε­τι­κές απο­φά­σεις με αρκετή -ομολογουμένως- καθυ­στέ­ρηση τις προ­σε­χείς ημέρες ή εβδο­μά­δες. Η μέχρι σήμερα Νομο­λο­γία του, μετά την ακύρωση των περι­κο­πών του β’ Μνη­μο­νίου, προϊ­δε­ά­ζει ότι και οι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι, όπως και οι συντα­ξιού­χοι, θα δικαιω­θούν.

Επειδή όμως η κυβέρ­νηση ισχυ­ρί­ζε­ται ότι με τον ν. 4387/2016 (νόμος Κατρού­γκα­λου) επήλθε αλλαγή στη σύνθεση των συντά­ξεων και των συντα­ξί­μων απο­δο­χών (ότι δηλαδή καταρ­γή­θη­καν τα δώρα ως μέρος των συντά­ξεων) κρατάμε επι­φύ­λαξη πολύ περισ­σό­τερο που η ΕΕ, το ΔΝΤ, όλοι οι οίκοι αξιο­λό­γη­σης, όλες οι τρά­πε­ζες, όλοι -εν πάση περιπτώσει- εγχώ­ριοι, ευρω­παϊ­κοί και παγκό­σμιοι φορείς, κιν­δυ­νο­λο­γούν για τα “δημο­σιο­νο­μικά αδιέ­ξοδα” που θα προ­έλ­θουν από την πληρωμή των παρα­νό­μως παρα­κρα­τη­θέ­ντων.

Εμείς όμως ως “ΟΡΘΙΑ ΕΛΛΑΔΑ” και ως ΕΝΥΠΕΚΚ υπο­στη­ρί­ζουμε, εδώ και πολύ καιρό, ότι δεν μπορεί να καταρ­γη­θεί το Σύνταγμα ούτε η διά­κριση των λει­τουρ­γιών και ότι επι­σω­ρεύ­τη­καν μεγάλα ποσά από τα παρα­νό­μως παρα­κρα­τη­θέ­ντα λόγω άρνησης της κυβέρ­νη­σης να εκτε­λέ­σει επί πολλά χρόνια τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις.

Εν πάση περι­πτώ­σει όμως, έχουμε προ­τεί­νει, εδώ και πολύ καιρό, στην κυβέρ­νηση να καταρ­τί­σει ένα πρό­γραμμα μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμου συμ­ψη­φι­σμού σε βάθος δηλαδή ορι­σμέ­νων ετών των αξιώ­σεων των πολιτών έναντι του κράτους, με τις οφειλές από φόρους εισο­δή­μα­τος, ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ, τέλη, πρό­στιμα κ.λπ. γιατί και οι συντα­ξιού­χοι και άλλοι πολίτες και οι οικο­γέ­νειές τους οφεί­λουν στο κράτος. Ένα στοι­χειω­δώς έντιμο (έστω και μνη­μο­νιακό) κράτος δεν μπορεί να αρνηθεί μια τέτοια πρόταση που ασφαλώς το διευ­κο­λύ­νει από δημο­σιο­νο­μι­κής πλευράς.

Τα νούμερα δηλώ­νουν ότι η ανεργία μειώ­θηκε ενώ η αλήθεια είναι πως αυξά­νο­νται οι ευέ­λι­κτες μορφές εργα­σίας και οι χαμηλοί μισθοί. Ταυ­τό­χρονα “ανθεί” η μαύρη εργασία που δεν μπορεί να ελεγ­χθεί ούτε και να κατα­γρα­φεί. Τι θα μπο­ρούσε να βελ­τιώ­σει την κατά­σταση; Πώς θα αντε­πε­ξέλ­θουν οι εργα­ζό­με­νοι;

Κύριος στόχος των Μνη­μο­νίων ήταν η καθιέ­ρωση ως μόνιμου εργα­σια­κού συστή­μα­τος αυτού της γενι­κευ­μέ­νης ευε­λι­ξίας (νέο “πρε­κα­ριάτο”). Μια θέση πλήρους απα­σχό­λη­σης κόβεται στα 2 ή στα 3, όχι ως προς τον χρόνο παροχής της (συνήθως), αλλά ως προς τις αμοιβές και τις εισφο­ρές. Έτσι μειώ­νε­ται στα­τι­στικά η ανεργία και δημιουρ­γεί­ται το στρώμα των “φτωχών εργα­ζο­μέ­νων” (“workingpoors”) που εργά­ζο­νται μόνο για το καθη­με­ρινό τους ψωμί.

Εξάλλου βλέ­πο­ντας αυτή την εργα­σιακή κατά­σταση, οι προι­κι­σμέ­νοι νέοι και νέες της πατρί­δας μας μετα­να­στεύ­ουν, απο­στε­ρώ­ντας από τη χώρα τον κύριο παρά­γο­ντα οικο­νο­μι­κής ανά­καμ­ψης. Τα δύο αυτά μεγέθη “βοηθούν” στο να εμφα­νί­ζε­ται χαμη­λό­τερη η ανεργία και κάποιοι θριαμ­βο­λο­γούν ενώ ολό­κληρη η ελλη­νική κοι­νω­νία έπρεπε να θρηνεί για το μεγάλο αυτό και ανε­πα­νόρ­θωτο κακό.

Υπάρχει και ο προ­βλη­μα­τι­σμός των απα­σχο­λού­με­νων που σκέ­φτο­νται πως, όσο κι αν εργά­ζο­νται και κατα­βάλ­λουν εισφο­ρές, θα πάρουν πολύ μικρές συντά­ξεις ενώ τα ασφα­λι­στικά ταμεία έχουν συνεχώς πρό­βλημα. Τι θα τους λέγατε;

Παρελ­κό­μενη συνέ­πεια των ανωτέρω είναι οι μειω­μέ­νες εισφο­ρές προς τα Ασφα­λι­στικά Ταμεία που απο­μειώ­νουν συνεχώς τις συντά­ξεις και κατα­στρέ­φουν κάθε αξιο­πρεπή συντα­ξιο­δο­τική προ­ο­πτική. Αυτά, σε συν­δυα­σμό με την επι­δεί­νωση του δημο­γρα­φι­κού, συγκρο­τούν τον κύριο κίνδυνο συρ­ρί­κνω­σης και αφα­νι­σμού της ελλη­νι­κής φυλής στο βάθος του χρόνου.

Έτσι, με την κατα­στροφή του Κοι­νω­νι­κού Κράτους, με τη διάλυση του Εργα­σια­κού Συστή­μα­τος, με την “επι­δο­μα­το­ποί­ηση” των συντά­ξεων, με την υπο­θή­κευση και ρευ­στο­ποί­ηση όλου του άυλου και υλικού πλούτου της πατρί­δας στους δανει­στές, το μέλλον της χώρας μας είναι αβέβαιο. Γι’ αυτό πρέπει να ξανα­στή­σουμε ΟΡΘΙΑ την Ελλάδα, αρνού­με­νοι την πορεία της κατα­στρο­φής που μας επι­φυ­λάσ­σουν οι σκληρές μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές που έρχο­νται!!