Νίκος Γερονικόλας: «Ο Δήμος δεν είναι μια κλειστή λέσχη για λίγους, ούτε ένας μηχανισμός αποκομμένος από την κοινωνία, είναι η ίδια μας η ζωή»

Κύριε Γερο­νι­κόλα, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από τα πιο πρό­σφατα γεγο­νότα, με την απο­μά­κρυνση του δημο­τι­κού συμ­βού­λου, Δημήτρη Ζανετ­τούλλη από την παρά­ταξή σας. Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο και πώς θα πορευ­τείτε εφεξής, σαν παρά­ταξη;

Κυρία Ντόκου, δεν πρό­κει­ται απλώς για μια δια­φω­νία. Πρό­κει­ται για μια εξέλιξη που εγείρει σοβαρά θεσμικά ζητή­ματα. Ας μεί­νουμε στα γεγο­νότα και στα έγγραφα.

Ο κ. Ζανετ­τούλ­λης έχει δηλώσει δημόσια ότι λει­τουρ­γεί ανε­ξάρ­τητα και έχει ήδη παραι­τη­θεί εγγρά­φως από τα όργανα στα οποία τον όρισε η παρά­ταξή μας. Στην πράξη, έχει θέσει τον εαυτό του εκτός της συλ­λο­γι­κής λει­τουρ­γίας της παρά­τα­ξής μας.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι προ­σω­πικό. Είναι θεσμικό και αφορά στη στάση της Δημο­τι­κής Αρχής. Παρα­τη­ρεί­ται ωστόσο μια προ­σπά­θεια δια­τή­ρη­σης του συγκε­κρι­μέ­νου συμ­βού­λου στη ΔΕΥΑΡ μέσω επι­λε­κτι­κών ερμη­νειών του κανο­νι­στι­κού πλαι­σίου, όπως αυτή περί του κανόνα των 2/3. Αυτό δημιουρ­γεί ένα εύλογο ερώτημα. Ποιος καθο­ρί­ζει τελικά την εκπρο­σώ­πηση των παρα­τά­ξεων στα συλ­λο­γικά όργανα; Φαί­νε­ται ότι η Δημο­τική Αρχή θέλει να επι­λέ­γει εκείνη ποιος θα την ελέγχει.

Για μεγάλο χρονικό διά­στημα, η παρου­σία του συγκε­κρι­μέ­νου συμ­βού­λου δεν λει­τούρ­γησε ως φωνή αντι­πο­λί­τευ­σης, αλλά ως παρά­γο­ντας απο­δυ­νά­μω­σης του ελέγχου. Σε κρί­σι­μες στιγμές, τον είδαμε να υπε­ρα­σπί­ζε­ται επι­λο­γές της διοί­κη­σης ακόμα και πιο έντονα από τους ίδιους τους συμ­βού­λους της συμπο­λί­τευ­σης.

Αυτό εντεί­νει την ανάγκη για καθα­ρούς ρόλους και σαφή θεσμική εκπρο­σώ­πηση.

Επειδή επι­χει­ρεί­ται να δια­μορ­φω­θεί μια «βολική αντι­πο­λί­τευση» χωρίς ουσια­στικό έλεγχο, έχω ήδη κατα­θέ­σει επίσημο έγγραφο στον πρόεδρο του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, παρα­θέ­το­ντας το ισχύον νομικό πλαίσιο και ζητώ­ντας την αντι­κα­τά­σταση, όπως επι­βάλ­λε­ται από τη λογική της εκπρο­σώ­πη­σης της μειο­ψη­φίας στα συλ­λο­γικά όργανα. Αν το θέμα δεν εισα­χθεί προς συζή­τηση, τότε προ­κύ­πτει ζήτημα προ­σή­κου­σας λει­τουρ­γίας του ίδιου του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Σε περί­πτωση που υπάρξει ψηφο­φο­ρία και άλλες παρα­τά­ξεις επι­χει­ρή­σουν μέσω αριθ­μη­τι­κής υπε­ρο­χής να καθο­ρί­σουν την εκπρο­σώ­πηση της δικής μας παρά­τα­ξης, τότε τα συμπε­ρά­σματα θα είναι προφανή. Θα δημιουρ­γη­θεί μια σαφής πολι­τική εικόνα που ο καθένας θα αξιο­λο­γή­σει. Η κοι­νω­νία δεν έχει ανάγκη από πρόωρα προ­ε­κλο­γικά παι­χνί­δια και ανα­ζή­τηση ισορ­ρο­πιών, αλλά από λύσεις και ευθύνη. Καμία μεθό­δευση δεν πρό­κει­ται να υπο­κα­τα­στή­σει τη λογο­δο­σία που οφεί­λουμε στους πολίτες. Θα συνε­χί­σουμε με καθαρή στάση, ανε­ξάρ­τητα από το ποιος επι­λέ­γει να παρα­κάμ­ψει τους θεσμούς για χάρη των πολι­τι­κών συσχε­τι­σμών.

Κατά τις συνε­δριά­σεις της λογο­δο­σίας της Δημο­τι­κής Αρχής, έχετε φέρει επα­νει­λημ­μένα θέματα όπως η δημο­σιο­νο­μική και οικο­νο­μική κατά­σταση του Δήμου Ρόδου, η κατά­σταση στη ΔΕΥΑΡ όπως και ο καταυ­λι­σμός των Ρομά. Έχουν απα­ντη­θεί επαρκώς τα ερω­τή­ματά σας;

Όχι, κυρία Ντόκου. Η Δημο­τική Αρχή αντι­με­τω­πί­ζει τη λογο­δο­σία περισ­σό­τερο ως τυπική δια­δι­κα­σία και λιγό­τερο ως ουσια­στική υπο­χρέ­ωση δια­φά­νειας απέ­να­ντι στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο και τους πολίτες.

Στην πράξη, παρα­τη­ρεί­ται μια επι­κοι­νω­νιακή δια­χεί­ριση, αντί για πλήρη και τεκ­μη­ριω­μένη ενη­μέ­ρωση.

Στις συνε­δριά­σεις, το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο στο σύνολό του συχνά ενη­με­ρώ­νε­ται για κρίσιμα στοι­χεία μέσα από τις δικές μας ερω­τή­σεις. Αυτό από μόνο του ανα­δει­κνύει ένα έλλειμμα στην έγκαιρη και ολο­κλη­ρω­μένη πλη­ρο­φό­ρηση. Παρα­μέ­νουμε, επίσης, εν αναμονή των επί­ση­μων εγγρά­φων και στοι­χείων που έχουν ζητηθεί, εκεί όπου θα απο­τυ­πω­θεί με ακρί­βεια η πλήρης εικόνα. Η πρό­σφατη συνε­δρί­αση λογο­δο­σίας ανέ­δειξε ένα ιδιαί­τερα σημα­ντικό δεδο­μένο. 10.800.000 ευρώ από τα ταμεία του Δήμου Ρόδου κατευ­θύν­θη­καν στην απο­πλη­ρωμή δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων της ΔΕΥΑΡ.

Ως εγγυ­η­τής, ο Δήμος κλήθηκε να καλύψει αυτές τις υπο­χρε­ώ­σεις, με άμεση επί­πτωση στη δυνα­τό­τητα υλο­ποί­η­σης έργων και παρεμ­βά­σεων που αφορούν στην καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών και στο τεχνικό πρό­γραμμα του νησιού.

Ανάλογη είναι η εικόνα και στο ζήτημα του καταυ­λι­σμού των Ρομά.

Η αναφορά απο­κλει­στικά στην κεντρική διοί­κηση δεν αρκεί.

Οι πολίτες ανα­μέ­νουν συγκε­κρι­μένο σχε­δια­σμό, με σαφές χρο­νο­διά­γραμμα και δεσμεύ­σεις για την επίλυση του προ­βλή­μα­τος.

Η κοινή γνώμη παρα­κο­λου­θεί μία τετα­μένη ατμό­σφαιρα στις σχέσεις ανάμεσα στην ΠΝΑι και τον Δήμο. Τι θα έπρεπε να γίνει για να βελ­τιω­θούν και μάλιστα για να υπάρξει μια καλύ­τερη συνερ­γα­σία σε καυτά ζητή­ματα του νησιού;

Η ένταση που παρα­τη­ρεί­ται δεν βοηθά τη λει­τουρ­γία των υπο­δο­μών και των υπη­ρε­σιών. Χρειά­ζε­ται επι­στροφή σε μια πιο ώριμη θεσμική λει­τουρ­γία.

Η άρνηση δια­λό­γου για τις οφειλές προς την Περι­φέ­ρεια λει­τουρ­γεί ως ένα «άτυπο άτοκο δάνειο» προς τη ΔΕΥΑΡ, που όμως υπο­θη­κεύει τη βιω­σι­μό­τητά της.

Αν οι ισο­λο­γι­σμοί δείξουν αρνη­τική καθαρή θέση, η επι­χεί­ρηση θα βρεθεί προ αδιε­ξό­δου και τα χρέη θα περά­σουν τελικά στους δημότες.

Παράλ­ληλα, ενέρ­γειες όπως δια­κο­πές υδρο­δό­τη­σης σε δημόσια κτήρια ή η έκδοση τιμο­λο­γίων που αμφι­σβη­τού­νται ως προς τη βάση τους, εκθέ­τουν τη διοί­κηση και σπα­τα­λούν πόρους σε ΦΠΑ και δικα­στικά έξοδα.

Όλα αυτά οδηγούν σε επι­πλέον διοι­κη­τικό και οικο­νο­μικό κόστος.

Αυτό που απαι­τεί­ται είναι καθαρή εικόνα των οικο­νο­μι­κών δεδο­μέ­νων, αποφυγή μονο­με­ρών ενερ­γειών και συμ­φω­νία σε ένα ρεα­λι­στικό πλαίσιο απο­πλη­ρω­μής για το φράγμα Γαδουρά.

Η συνερ­γα­σία θα απο­κα­τα­στα­θεί μόνο όταν ο ορθο­λο­γι­σμός κερ­δί­σει την προ­χει­ρό­τητα.

Κατά την άποψή σας, ποια είναι τα πιο σοβαρά θέματα, ψηλά στην ιεραρ­χία που πρέπει να εξε­τά­σει και να λύσει άμεσα η Δημο­τική Αρχή του κ. Κολιάδη;

Η περί­ο­δος προ­σαρ­μο­γής έχει πλέον ολο­κλη­ρω­θεί και η αξιο­λό­γηση γίνεται με βάση το απο­τέ­λε­σμα. Υπάρ­χουν έξι βασικά μέτωπα που απαι­τούν άμεση προ­τε­ραιο­ποί­ηση.

Του­ρι­στική ετοι­μό­τητα: Η Ρόδος οφείλει, σε αυτή τη φάση, να παρου­σιά­ζει μια πλήρη και συνε­κτική εικόνα.

Οι υπο­δο­μές, η αισθη­τική των δημό­σιων χώρων και οι βασικές υπη­ρε­σίες πρέπει να λει­τουρ­γούν στο επίπεδο που αντι­στοι­χεί σε έναν διεθνή προ­ο­ρι­σμό.

Βιω­σι­μό­τητα της ΔΕΥΑΡ: Επι­βάλ­λε­ται η άμεση θωρά­κιση και εξυ­γί­ανση της επι­χεί­ρη­σης. Η συνέ­χιση της σημε­ρι­νής κατά­στα­σης και των συσ­σω­ρευ­μέ­νων προ­βλη­μά­των οδηγεί με μαθη­μα­τική ακρί­βεια σε ένα αδιέ­ξοδο που θα αφήσει τη ΔΕΥΑΡ εκτε­θει­μένη.

Αν δεν υπάρξει άμεση αλλαγή πορείας, η εξέλιξη αυτή μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για ανα­γκα­στι­κές παρεμ­βά­σεις ή αλλαγές στον διοι­κη­τικό της χαρα­κτήρα, όπως άλλωστε έχει ήδη τεθεί στη δημόσια συζή­τηση.

Δεν πρό­κει­ται για εκτί­μηση· είναι η λογική συνέ­πεια των σημε­ρι­νών δεδο­μέ­νων: η ΔΕΥΑΡ οφείλει να τακτο­ποι­ή­σει τα οικο­νο­μικά της άμεσα, πριν οι εξε­λί­ξεις την προ­λά­βουν.

Καθη­με­ρι­νό­τητα: Σταθερή λει­τουρ­γία στην καθα­ριό­τητα, παρεμ­βά­σεις στο οδικό δίκτυο και βελ­τί­ωση του φωτι­σμού, μαζί με ενί­σχυση των δικτύων ύδρευ­σης. Παράλ­ληλα, λόγω των συν­θη­κών που δια­μορ­φώ­νο­νται, είναι ανα­γκαίος ο έγκαι­ρος καθα­ρι­σμός φρε­α­τίων και ο συντο­νι­σμός με την Περι­φέ­ρεια για έργα αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας.

Οικο­νο­μική δια­χεί­ριση: Ρεα­λι­στική τακτο­ποί­ηση υπο­χρε­ώ­σεων και δια­φά­νεια στις δια­δι­κα­σίες, ώστε να ενι­σχυ­θεί η εμπι­στο­σύνη τόσο των προ­μη­θευ­τών όσο και των πολιτών.

Του­ρι­στικό μοντέλο: Ισορ­ρο­πία μεταξύ ανά­πτυ­ξης και αντοχών των υπο­δο­μών, με σαφή προ­στα­σία του δημό­σιου χώρου και των βασικών λει­τουρ­γιών της πόλης.

Αξιο­ποί­ηση πόρων: Η Ρόδος χρειά­ζε­ται ώριμες μελέτες και τεχνική ετοι­μό­τητα, προ­κει­μέ­νου να αξιο­ποι­ή­σει πλήρως τα δια­θέ­σιμα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία και να μη χαθούν άλλες ευκαι­ρίες.

Κλεί­νο­ντας, οφείλω να ξεκα­θα­ρίσω κάτι. Ο Δήμος δεν είναι μια κλειστή λέσχη για λίγους, ούτε ένας μηχα­νι­σμός απο­κομ­μέ­νος από την κοι­νω­νία.

Ο Δήμος είναι η ίδια μας η ζωή. Είναι η καθη­με­ρι­νό­τητα του επαγ­γελ­μα­τία, η εικόνα της γει­το­νιάς, η ασφά­λεια των ηλι­κιω­μέ­νων, το περι­βάλ­λον μέσα στο οποίο μεγα­λώ­νουν τα παιδιά μας.

Η πολι­τική στον Δήμο απο­τυ­πώ­νε­ται σε απλά πράγ­ματα.

Στο φως στον δρόμο, στο νερό που φτάνει σε κάθε σπίτι, στην εικόνα που παίρνει μαζί του ο επι­σκέ­πτης. Αφορά όλους μας. Και για αυτή την καθη­με­ρι­νό­τητα, θα συνε­χί­σουμε να εργα­ζό­μα­στε με συνέ­πεια και ευθύνη.