Ανδρέας Λοβέρδος: «Ολα δείχνουν πως οι ευρωεκλογές δεν θα είναι ούτε περίπατος, ούτε εύκολες…»

Κύριε Λοβέρδο, να ξεκι­νή­σουμε με την πρόταση δυσπι­στίας που κατα­τέ­θηκε στην Βουλή, είναι προς την σωστή κατεύ­θυνση και με αφορμή τις εξε­λί­ξεις (και απο­κα­λύ­ψεις) στην τρα­γω­δία των Τεμπών;

Από την αρχή ήμουν ξεκά­θα­ρος ότι αντι­με­τω­πίζω θετικά οποια­δή­ποτε ενέρ­γεια συμ­βάλ­λει στη δια­λεύ­κανση αυτής της εξαι­ρε­τικά ευαί­σθη­της υπό­θε­σης, για τον λόγο αυτό και δήλωσα ότι θα στήριζα την πρόταση δυσπι­στίας. Η τρα­γω­δία των Τεμπών είναι συλ­λο­γικό τραύμα και ως τέτοιο πρέπει να δια­λευ­καν­θεί. Τελικά και δυστυ­χώς, γι’ αυτή την ανεί­πωτη τρα­γω­δία με τους δεκάδες νεκρούς, τραυ­μα­τίες, εγκαυ­μα­τίες, ψυχικά τραυ­μα­τι­σμέ­νους η Βουλή δεν έριξε φως. Τρεις μέρες συζή­τη­σης της πρό­τα­σης δυσπι­στίας δεν προ­σέ­θε­σαν τίποτε. Οι γονείς και οι συγ­γε­νείς των θυμάτων δεν πήραν απα­ντή­σεις στα δρα­μα­τικά τους ερω­τή­ματα. Οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κές συγκρού­σεις, οι δια­πλη­κτι­σμοί, οι ανοί­κειες εκφρά­σεις το μόνο που προ­σέ­θε­σαν στον πόνο εκείνων που έχασαν δικούς τους ανθρώ­πους είναι μια ακόμη προ­σβολή. Σε ό,τι τώρα αφορά τις παραι­τή­σεις δύο υπουρ­γών, είναι προ­φα­νές ότι απο­τε­λούν ήττα για τον κ. Μητσο­τάκη.

Ανα­φο­ρικά με τις δημο­σκο­πή­σεις, που σε πολύ μικρό χρονικό διά­στημα σας δίνουν ικα­νο­ποι­η­τικά ποσοστά, πώς εκτι­μάτε πως θα εξε­λι­χθεί, η πορεία του νέου κόμ­μα­τος που ηγείσθε;

Η αλήθεια είναι πως οι «Δημο­κρά­τες» είναι ένα πολύ νέο κόμμα και έχει πολύ λίγο χρόνο μπροστά του μέχρι τις Ευρω­ε­κλο­γές. Έχουμε τη βεβαιό­τητα ότι το κόμμα μας που προ­σέρ­χε­ται στις εκλογές με θετική ατζέντα και κοινή λογική απο­τε­λεί την πιο ασφαλή επιλογή για υπεύ­θυνη και σοβαρή αντι­πο­λί­τευση αλλά και για να υπο­δε­χθεί το μήνυμα που θέλουν να στεί­λουν οι απο­γοη­τευ­μέ­νοι για δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους ψηφο­φό­ροι της Νέας Δημο­κρα­τίας και του ΠΑΣΟΚ και να το μετα­τρέ­ψει σε ελπίδα. Οι εκλογές της 9ης Ιουνίου είναι εξαι­ρε­τικά κρί­σι­μες και ως τέτοιες πρέπει να τις αντι­με­τω­πί­σουμε. Οι προ­κλή­σεις είναι μεγάλες, η Ευρώπη βρί­σκε­ται με ανοιχτά εσω­τε­ρικά θέματα αλλά και στο επί­κε­ντρο των νέων γεω­πο­λι­τι­κών ισορ­ρο­πιών, εξε­λί­ξεων και απο­φά­σεων και η Ελλάδα πρέπει να έχει υψηλή εκπρο­σώ­πηση. Είμαι υπο­ψή­φιος ευρω­βου­λευ­τής γιατί πιστεύω ότι έχω την εμπει­ρία, την γνώση και τη βούληση να κάνω το καλύ­τερο για την χώρα μου, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος τα συμ­φέ­ρο­ντά της. Ξέρετε στην πολι­τική παρα­μένω γιατί θέλω να προ­σφέρω, δεν μένω από ανάγκη, όπως γνω­ρί­ζετε δεν είμαι ανε­πάγ­γελ­τος.

Πρό­σφατα δηλώ­σατε ότι δεν είστε κεντρο­δε­ξιός ούτε κεντρο­α­ρι­στε­ρός, αλλά κεντρώος. Συνεπώς, κατά την εκτί­μησή σας, από πού θα αντλή­σετε ψηφο­φό­ρους; Υπάρχει πολι­τικό «κενό» που μπο­ρείτε να καλύ­ψετε;

Οι «Δημο­κρά­τες», όπως από την αρχή τόνισα, είναι κόμμα κεντρώο. Υπεν­θυ­μίζω ότι το μήνυμά μας είναι, ούτε Δεξιά, ούτε Αρι­στερά. Προ­φα­νώς όπως προ­α­νέ­φερα υπάρχει ένας κόσμος που αυτή την στιγμή δεν είναι ευχα­ρι­στη­μέ­νος ούτε από την Νέα Δημο­κρα­τία, ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Υπάρ­χουν επίσης οι δυσα­ρε­στη­μέ­νοι κεντρώοι από την πεντα­ετή δια­κυ­βέρ­νηση Μητσο­τάκη, αλλά και αυτοί που δεν συντο­νί­ζο­νται με την μετα­κί­νηση του ΠΑΣΟΚ στα αρι­στερά. Αυτόν τον κόσμο θέλουμε, αυτόν προ­σπα­θούμε να εκφρά­σουμε, με γνώμονα την αλήθεια. Δηλαδή να ανα­γνω­ρί­ζουμε τα καλά και να το λέμε και αντί­στροφα. Και το λέω αυτό γιατί τα κόμματα συνη­θί­ζουν να οχυ­ρώ­νο­νται και να αρνού­νται. Οι κοι­νω­νι­κές συναι­νέ­σεις, η ανα­ζή­τηση κοινής συνι­στα­μέ­νης όπου χρειά­ζε­ται, η συνα­ντί­ληψη είναι καθήκον των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης. Οι προ­κλή­σεις μπροστά μας είναι πολλές, η Ελλάδα υπο­χρε­ού­ται να «παίξει» με τα νέα δεδο­μένα σε όλα τα επίπεδα, οικο­νο­μικά, τεχνο­λο­γικά, περι­βαλ­λο­ντικά, μετα­να­στευ­τικά, διε­θνο­πο­λι­τικά. Οι «Δημο­κρά­τες» θέλουν και αυτό θα κάνουν, να υπη­ρε­τή­σουν αυτές τις προ­κλή­σεις με μετριο­πά­θεια και κοινή λογική. Δεν ψαρεύ­ουμε στα θολά νερά, ούτε στη λάσπη του λαϊ­κι­σμού. Οι απόψεις μου και η πολι­τική μου δια­δρομή ήταν πάντα ξεκά­θα­ρες και στο φως. Δεν δίστασα ποτέ να τις δια­τυ­πώσω και βέβαια να απο­χω­ρήσω όταν χρειά­στηκε. Είμαι κεντρώος, μεταρ­ρυθ­μι­στής, είμαι πατριώ­της. Μέσα μου είναι ξεκά­θαρο. Οι «Δημο­κρά­τες» βρί­σκουμε αντα­πό­κριση, θα κατα­φέ­ρουν να εκφρά­σουν τμήμα των Ελλήνων πολιτών, θα συγκε­ντρώ­σουμε του­λά­χι­στον 3% και θα συνε­χί­σουμε την πολι­τική μας δια­δρομή.

Στα των ευρω­ε­κλο­γών, θα είναι μια κρίσιμη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση; Οι Ευρω­παίοι συνη­θί­ζουν να μην δίνουν τόση σημασία ενώ οι Έλληνες, μιλούν για χαλαρή ψήφο.

Όλα δεί­χνουν πως οι ευρω­ε­κλο­γές δεν θα είναι ούτε περί­πα­τος, ούτε εύκολες. Η συγκυ­ρία είναι δύσκολη, το πολι­τικό σκηνικό θα έλεγα ασταθές. Θα είναι λάθος, ο δημό­σιος λόγος στην διάρ­κεια της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου, να περιο­ρι­στεί στην εσω­τε­ρική επι­και­ρό­τητα και να μην συζη­τη­θούν τα μείζονα προ­βλή­ματα που απα­σχο­λούν την Ευρώπη, τους Ευρω­παί­ους πολίτες. Οι λαϊ­κι­στι­κές δυνά­μεις κατα­γρά­φουν αύξηση στις περισ­σό­τε­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες, οι πολίτες δυσπι­στούν έναντι των παρα­δο­σια­κών κομ­μά­των και πλέον αντι­δρούν σε μία σειρά από τις πολι­τι­κές τους. Το κατέ­γραψε με σαφή­νεια η δημο­σκό­πηση της IPSOS για λογα­ρια­σμό του Euronews. Είναι ενδει­κτικό οι αγρο­τι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις που σάρωσαν σε τόσα κράτη. Εμείς ανα­κοι­νώ­σαμε όπως ξέρετε, ότι θα εντα­χθούμε στην ευρω­ο­μάδα Renew Europe, του Προ­έ­δρου Μακρόν, είχαμε μάλιστα συνά­ντηση μαζί τους στις Βρυ­ξέλ­λες. Τα θέματα οικο­νο­μίας, ευρω­παϊ­κής ασφά­λειας, μετα­νά­στευ­σης πρέπει να βρεθούν στο επί­κε­ντρο του προ­ε­κλο­γι­κού λόγου.

Επι­σκε­φθή­κατε τον Φρέντη Μπελέρη, στις φυλακές του Φιέρι. Υπάρχει ελπίδα για την απο­φυ­λά­κισή του;

Επι­σκέ­φτηκα τον κ. Μπελέρη και αυτό που θέλω να επι­ση­μάνω ως πολι­τι­κός αλλά και ως νομικός είναι ότι στην Αλβανία δεν λει­τουρ­γούν οι νομικοί κανόνες, οι θεσμι­κές συν­θή­κες είναι αρνη­τι­κές και δεν υπάρχει κράτος δικαίου. Παρα­κο­λου­θούμε την εξέλιξη και θέλουμε να ελπί­ζουμε επι­τέ­λους σε μία δίκαιη κρίση στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο. Το βέβαιο είναι, πως εάν η Αλβα­νική κυβέρ­νηση συνε­χί­σει σε αυτόν τον δρόμο, η χώρα δεν έχει καμία πιθα­νό­τητα να εντα­χθεί στην Ευρω­παϊκή Ένωση.