Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιώργος Μιχαλακόπουλος

Πέθανε ο σπου­δαίος ηθο­ποιός και σκη­νο­θέ­της Γιώργος Μιχα­λα­κό­που­λος, σε ηλικία 85 ετών.

Ο πολυ­τά­ντος, βρα­βευ­μέ­νος ηθο­ποιός και σκη­νο­θέ­της (Α’ Βραβείο Ανδρι­κού ρόλου Καρόλου Κουν, βραβείο «Αιμί­λιος Βεάκης», βραβείο ελλη­νι­κής τηλε­ό­ρα­σης για την τηλε­ο­πτική σειρά «Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά) έφυγε από τη ζωή σήμερα 16 Δεκεμ­βρίου 2023, λίγο πριν κλείσει τα 86 του χρόνια, αφή­νο­ντας πίσω μια καλ­λι­τε­χνική δια­δρομή που ξεπερ­νούσε τις έξι δεκα­ε­τίες.

Μια γεμάτη πλήρης ζωή

Μια δια­δρομή που δεν στάθηκε μόνο στις τέχνες και στα γράμ­ματα αλλά και στην ενα­σχό­ληση του με τα κοινά. Δοκι­μά­στηκε ως αντι­δή­μαρ­χος για 12 χρόνια στο Δήμο της Αθήνας, ήταν αντι­πρό­ε­δρος στις θερα­πευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες του ΚΕΘΕΑ Ιθάκη, έκανε μαθή­ματα και εργα­στή­ρια υπο­κρι­τι­κής στις φυλακές του Κορυ­δαλ­λού.

«Ποτέ δεν έβαλα την πολι­τική πιο μπροστά από αυτό που αισθάν­θηκα», δήλωνε «Τα πάντα παρα­κο­λουθώ απλώς δεν να συμ­με­τέχω, δεν υπάρχει μεγα­λύ­τερη φθορά από τον ηθοποιό να κατα­πια­στεί με την πολι­τική και ιδιαί­τερα με το βου­λευ­τι­λίκι. Πιστεύω ότι ο ηθο­ποιός που μπήκε στη Βουλή έχασε το επάγ­γελμα του.»

Μια λάμπρή δια­δρομή με 60 χρόνια συνερ­γα­σίες και σπου­δαί­ους ρόλους

Η καθο­ρι­στική στιγμή γνω­ρι­μίας με τον Κουν και ο δρόμος προς το θέατρο

Γεν­νη­μέ­νος στις 28 Φεβρουα­ρίου του 1938 στου Γκύζη. Συμ­μα­θη­τές του έτυχε να είναι ο Γιάννης Φέρτης, ο Δια­γό­ρας Χρο­νό­που­λος με τους οποίους μαζί προ­σπά­θη­σαν να ανα­κα­λύ­ψουν το μαγικό κόσμο της τέχνης. Οι πρώτες του παρα­στά­σεις ήταν στο 5ο Γυμνά­σιο Αρρένων στα Εξάρ­χεια.

Η οικο­γέ­νεια του δεν συμ­φω­νούσε να ασχο­λη­θεί με την υπο­κρι­τική και επέ­με­ναν να φύγει στα καράβια. Εκείνος δεν άκουσε κανέναν. Έδωσε εξε­τά­σεις στη Δρα­μα­τική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και από εκεί ξεκί­νησε το δικό του ταξίδι, τον δικό του ωκεανό.

Θέατρο, κινη­μα­το­γρά­φος, τηλε­ό­ραση.

Η σχέση του με τον Κουν τον καθό­ρισε «Κράταω από εκείνον όλο το θεα­τρικό μου αλφα­βη­τάρι. Τη μανία του, τη συνέ­πεια του. Είχα την τύχη να πέσω σε τέτοιο μεγα­θή­ριο για δάσκαλο.»

Φεύ­γο­ντας απο Τέχνης ξεκί­νησε στο Θέατρο Μου­σούρη και οι προ­τά­σεις ήρθαν πολύ γρήγορα για εκείνον. «Έχω παίξει όλο τον Αρι­στο­φάνη, όλο το παγκό­σμιο ρεπερ­τό­ριο, δεν μου έχει μείνει τίποτα, εξήντα χρόνια τώρα, δεν έχω αφήσει τίποτα.

Ευτύ­χησα να παίξω με τον Χορν στον «Δον Ζουάν». Οι επι­λο­γές μου ήταν πάντα καλές. Δεν ξέρω αν θα με πιστέ­ψεις, αλλά με κυνή­γη­σαν οι επι­λο­γές, δεν τις κυνή­γησα.

Κινη­μα­το­γράφο δεν έκανα πολύ γιατί δεν άφηνε και ο Κουν. Έχει μείνει βασικά από μένα ο ποιητής Φαν­φά­ρας, του Ψαθά. Μετά στην τηλε­ό­ραση πρώτα ήταν το «Εκείνος κι εκείνος» και μετά οι σειρές του Κώστα Κου­τσο­μύτη.»

Ο ποιητής Φαν­φά­ρας

Στο θέατρο είχε εμφα­νι­στεί σε παρα­στά­σεις ανάμεσα τους οι «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο θάνατος του εμπο­ρά­κου», «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν», «Το τίμημα». Το 1973 ίδρυσε το θέατρο Σάτιρας και έπαιξε στα έργα, “Ω, τι κόσμος μπαμπά” του Μουρ­σελά, “Ας παί­ξουμε τους δολο­φό­νους”, “Σάκκο και Βαν­τζέττι”, “Συνερ­γός” του Ντύ­ρεν­ματτ, “Αίτηση σε γάμο”, “Βλα­βε­ρές συνέ­πειες του καπνού”.

Στον κινη­μα­το­γράφο έπαιξε στις ταινίες μεταξύ αυτών οι «Ξύπνα Βασίλη», «Η ωραία του κουρέα», «Ένας ιππότης για τη Βασούλα» και «Το βλέμμα του Οδυσσέα».

Η ιστορία του Εκείνος κι Εκείνος και η λογο­κρι­σία

Στην τηλε­ό­ραση από το 1972 και ως το 1974 απο­τε­λού­σαν μαζί με τον Βασίλη Δια­μα­ντό­πουλο, τα δύο πρόσωπα της θρυ­λι­κής σειράς «Εκείνος κι Εκείνος», του Κώστα Μουρ­σελά, στην οποία και έγινε γνωστό το μεγα­λείο του ταλέ­ντου του σε ένα ευρύ­τερο κοινό.

Μια σειρά, που έγραψε ιστορία, και δυστυ­χώς δεν δια­σώ­θηκε από τα αρχεία της κρα­τι­κής τηλε­ό­ρα­σης, για αυτό και το 1987 γυρί­στη­καν σε ριμέικ κάποια επει­σό­δια με τους ίδιους ηθο­ποιούς.

Στη συνέ­ντευξή του στον Νίκο Χατζη­νι­κο­λάου, ο Γιώργος Μιχα­λα­κό­που­λος είχε ότι οι συντε­λε­στές της σειράς περ­νού­σαν από λογο­κρι­σία στο ραδιο­μέ­γαρο της ΕΡΤ. Έδιναν εξη­γή­σεις στον αρμόδιο λογο­κρι­σίας για τους δια­λό­γους του επει­σο­δίου και ποτέ δεν γνώ­ρι­ζαν πόσο κομμένο θα έβγαινε αυτό στον αέρα.

Ακο­λού­θη­σαν περίπου 15 εκλε­κτές τηλε­ο­πτι­κές σειρές στις οποίες έπαιξε, με τελευ­ταία τον «Ψεύτη Παππού» το 2006, την οποία και σκη­νο­θέ­τησε.

Η προ­σω­πική ζωή

Ο Γιώργος Μιχα­λα­κό­που­λος είχε κατα­φέ­ρει να κρα­τή­σει την προ­σω­πική του ζωή μακριά από τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας. Έτσι λίγοι γνώ­ρι­ζαν ότι εκτός από σπου­δαίος θεα­τράν­θρω­πος ήταν και ευτυ­χι­σμέ­νος οικο­γε­νειάρ­χης. Με τη σύζυγό του, απέ­κτησε δύο κόρες, την Ιωάννα, που είναι σκη­νο­θέ­τρια, και την Ελένη, που είναι ζωγρά­φος.

Η τελευ­ταία εμφά­νιση του Γιώργου Μιχα­λα­κό­που­λου.

Η τελευ­ταία εμφά­νιση

Η τελευ­ταία επίσημη εμφά­νισή του ηθο­ποιού στο θέατρο ήταν πριν από έναν χρόνο περίπου. Ο Γιώργος Μιχα­λα­κό­που­λος είχε δώσει το «παρών» στο θέατρο Ιλίσια Βολα­νάκη και στην επίσημη πρε­μιέρα της παρά­στα­σης «Τα μάτια 4», όπου πρω­τα­γω­νι­στούσε η ανιψιά του, Ναταλία Σουίφτ. Ο πατέρας της νεαρής ηθο­ποιού ήταν ξαδελ­φός του Γιώργου Μιχα­λα­κό­που­λου.