Σπουδαίος

Ο Γιώργος Μιχα­λα­κό­που­λος που  «έφυγε» από τη ζωή, δεν ήταν απλά ένας σπου­δαίος ηθο­ποιός. Ένας ηθο­ποιός που λάτρεψε το θεα­τρικό σανίδι και το υπη­ρέ­τησε για περισ­σό­τερα από 60 χρόνια και μας χάρισε αξέ­χα­στες ερμη­νείες. Ήταν ένας σημα­ντι­κός κρίκος της ιστο­ρίας του ελλη­νι­κού θεάτρου, ένας άνθρω­πος που δίδασκε ήθος, μέσα από το έργο του, τον λόγο του, τη στάση του ως πολίτης. Ο απο­λαυ­στι­κός Σόλωνας, το έτερον ήμισυ του Βασίλη Δια­μα­ντό­που­λου  της θρυ­λι­κής σειρά της ελλη­νι­κής τηλε­ό­ρα­σης «Εκείνος κι Εκείνος», η οποία προ­βλή­θηκε τα τελευ­ταία χρόνια της Χούντας στην Ελλάδα με τα αλλη­γο­ρικά της στοι­χεία που περ­νούσε στο κοινό έμμεσα μηνύ­ματα κατά της δικτα­το­ρίας. Το μεγα­λύ­τερο κοινό και όχι απα­ραί­τητα το θεα­τρό­φιλο, τον γνώρισε μέσα από την κωμωδία το «Ξύπνα, Βασίλη» και από τον ρόλο του ποιητή Τιμο­λέ­ο­ντα Φανφάρα με τη μακριά φράτζα, με τις σπα­στι­κές κινή­σεις των χεριών του και με τον παρα­λη­ρη­μα­τικό ξεκαρ­δι­στικό λόγο του, σε μια εμφά­νιση που απο­τε­λεί πραγ­μα­τική σκηνή ανθο­λο­γίας στον ελλη­νικό κινη­μα­το­γράφο. Το στίγμα που αφήνει δεν θα ξεχα­στεί και τον ευγνω­μο­νούμε για την παρα­κα­τα­θήκη που μας αφήνει. «Στην τέχνη πρέπει να δια­κιν­δυ­νεύ­εις, γιατί είναι χρη­σι­μό­τερο ένα “ενδια­φέ­ρον λάθος” από ένα “αδιά­φορο σωστό”. Άμα αισθαν­θείς πως είσαι επαρκής δύο τινά συμ­βαί­νουν. Ή έχεις απο­θά­νει ή είσαι ύποπτος».