Το νερό σε κίνδυνο: Ανησυχία για 25 χώρες – Ανάμεσά τους και η Ελλάδα

Είκοσι πέντε χώρες, που φιλο­ξε­νούν το ένα τέταρτο του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού, αντι­με­τω­πί­ζουν ακραίο υδατικό στρες, σύμφωνα με έρευνα.

Στοι­χεία από το Παγκό­σμιο Ινστι­τούτο Πόρων (WRI) δεί­χνουν ότι αυτές οι χώρες χρη­σι­μο­ποιούν τακτικά το 80% των απο­θε­μά­των νερού τους κάθε χρόνο.

Ο χάρτης κιν­δύ­νου του υδρα­γω­γείου του WRI απο­κα­λύ­πτει ότι η ζήτηση για νερό αυξά­νε­ται σε όλο τον κόσμο και έχει υπερ­δι­πλα­σια­στεί από το 1960, σύμφωνα με τον Guardian.

Ενώ η ζήτηση για νερό έχει εκτο­ξευ­τεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αυξά­νε­ται στα ύψη στην Αφρική. Μέχρι το 2050, η ζήτηση νερού σε όλο τον κόσμο προ­βλέ­πε­ται να αυξηθεί μεταξύ 20% και 25%.

Κιν­δυ­νεύει και η Ελλάδα

Οι 25 χώρες που αντι­με­τω­πί­ζουν το μεγα­λύ­τερο υδατικό στρες περι­λαμ­βά­νουν τη Σαου­δική Αραβία, τη Χιλή, τον Άγιο Μαρίνο, το Βέλγιο και την Ελλάδα. Οι πέντε που αντι­με­τω­πί­ζουν το υψη­λό­τερο υδατικό στρες είναι το Μπα­χρέιν, η Κύπρος, το Κουβέιτ, ο Λίβανος και το Ομάν.

Σε παγκό­σμιο επίπεδο, περίπου 4 δισε­κα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι, ή ο μισός πλη­θυ­σμός της γης, εκτί­θε­νται σε εξαι­ρε­τικά υψηλό υδατικό στρες του­λά­χι­στον ένα μήνα το χρόνο, σύμφωνα με την ανάλυση του Aqueduct. Μέχρι το 2050 ο αριθμός θα μπο­ρούσε να πλη­σιά­σει το 60%.

Ζωές και δου­λειές σε κίνδυνο

«Η δια­βί­ωση με αυτό το επίπεδο υδα­τι­κού στρες θέτει σε κίνδυνο τις ζωές, τις θέσεις εργα­σίας, τα τρόφιμα και την ενερ­γειακή ασφά­λεια των ανθρώ­πων. Το νερό είναι ζωτικής σημα­σίας για την ανά­πτυξη των καλ­λιερ­γειών και την εκτροφή ζώων, την παρα­γωγή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, τη δια­τή­ρηση της ανθρώ­πι­νης υγείας, την ενί­σχυση των δίκαιων κοι­νω­νιών και την επί­τευξη των παγκό­σμιων κλι­μα­τι­κών στόχων. Χωρίς καλύ­τερη δια­χεί­ριση του νερού, η αύξηση του πλη­θυ­σμού, η οικο­νο­μική ανά­πτυξη και η κλι­μα­τική αλλαγή είναι έτοιμη να επι­δει­νώ­σουν το στρες του νερού», λένε οι συντά­κτες της έκθεσης.

Σύμφωνα με στοι­χεία από το Aqueduct, το 31% του παγκό­σμιου ΑΕΠ – αξίας 70 τρις δολάρια – θα εκτεθεί σε υψηλό υδατικό στρες έως το 2050, από 24% (15 τρις δολάρια) το 2010. Τέσ­σε­ρις χώρες – Ινδία, Μεξικό, Αίγυ­πτος και Τουρκία – θα αντι­προ­σω­πεύ­ουν για περισ­σό­τερο από το μισό του εκτε­θει­μέ­νου ΑΕΠ το 2050.

Η έρευνα κιν­δύ­νου για το νερό λέει ότι το αυξη­μένο υδατικό στρες απειλεί την οικο­νο­μική ανά­πτυξη των χωρών. Επη­ρε­ά­ζει επίσης την παρα­γωγή τρο­φί­μων. Η έρευνα λέει ότι το 60% της παγκό­σμιας αρδευό­με­νης γεωρ­γίας αντι­με­τω­πί­ζει εξαι­ρε­τικά υψηλό υδατικό στρες, ιδιαί­τερα το ζαχα­ρο­κά­λαμο, το σιτάρι, το ρύζι και το καλα­μπόκι. Μέχρι το 2050 ο κόσμος θα χρεια­στεί να παράγει 56% περισ­σό­τε­ρες θερ­μί­δες από ό,τι το 2010 για να θρέψει 10 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους.

Στην Ινδία, η έλλειψη νερού για την ψύξη των θερ­μοη­λε­κτρι­κών σταθμών μεταξύ 2017 και 2021 είχε ως απο­τέ­λε­σμα 8,2 τερα­βα­τώ­ρες σε απώλεια ενέρ­γειας – αρκετή ηλε­κτρική ενέρ­γεια για να τρο­φο­δο­τή­σει 1,5 εκα­τομ­μύ­ρια ινδικά νοι­κο­κυ­ριά για πέντε χρόνια.

Η έκθεση ανα­φέ­ρει ότι οι παρεμ­βά­σεις μπορούν να στα­μα­τή­σουν την κατα­πό­νηση του νερού που οδηγεί σε υδα­τι­κές κρίσεις. Η Σιγκα­πούρη και το Λας Βέγκας μπό­ρε­σαν να ευδο­κι­μή­σουν ακόμη και κάτω από τις πιο λει­ψυ­δρία συν­θή­κες, σημειώ­νει η έκθεση. Οι αρχές εκεί εξοι­κο­νό­μη­σαν νερό χρη­σι­μο­ποιώ­ντας αφα­λά­τωση και άλλες τεχνι­κές, όπως επε­ξερ­γα­σία και επα­να­χρη­σι­μο­ποί­ηση λυμάτων.

Απαι­τεί­ται πολι­τική βούληση για να εισα­χθεί η απο­δο­τι­κό­τητα του νερού και να μειωθεί το στρες στο νερό, υπο­στη­ρί­ζουν οι συντά­κτες της έκθεσης.

Οι 25 χώρες με το μεγα­λύ­τερο στρες στο νερό είναι: Μπα­χρέιν, Κύπρος, Κουβέιτ, Λίβανος, Ομάν, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαου­δική Αραβία, Ισραήλ, Αίγυ­πτος, Λιβύη, Υεμένη, Μπο­τσουάνα, Ιράν, Ιορ­δα­νία, Χιλή, Σαν Μαρίνο, Βέλγιο, Ελλάδα , Τυνησία, Ναμί­μπια, Νότια Αφρική, Ιράκ, Ινδία και Συρία.

Πηγή in.gr