ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ενοχος, αλλά χωρίς ποινή, ο αθλητής που ανάρτησε βίντεο λιμενικών στο Facebook

Δαμιανός Αθανασίου 3 λεπτά ανάγνωση
messenger_facebook_shutterstock_446219488.jpg
✦ Σύνοψη ⌄
  • Το Δικα­στή­ριο έκρινε τον κατη­γο­ρού­μενο ένοχο για παρα­βί­αση της νομο­θε­σίας περί προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, αλλά του χορη­γή­θηκε δικα­στική άφεση ποινής.
  • Η υπόθεση αφο­ρούσε την ανάρ­τηση βίντεο δύο λιμε­νι­κών χωρίς τη συναί­νεσή τους κατά τη διάρ­κεια ελέγχου για τον κορω­νοϊό.
  • Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι η βλάβη ήταν μικρής βαρύ­τη­τας, καθώς δεν ήταν ορατά ανα­γνω­ρι­στικά στοι­χεία των λιμε­νι­κών στο βίντεο.
  • Ο συνή­γο­ρος του κατη­γο­ρου­μέ­νου τόνισε την ειλι­κρινή μετά­νοια του πελάτη του, καθώς διέ­γραψε την ανάρ­τηση μία ώρα μετά.
  • Η απόφαση βασί­στηκε στη διάταξη του άρθρου 104Β του Ποι­νι­κού Κώδικα, που επι­τρέ­πει δικα­στική άφεση σε περι­πτώ­σεις μικρής βαρύ­τη­τας.

• Το Δικα­στή­ριο τον έκρινε υπαίτιο παρα­βί­α­σης της νομο­θε­σίας για τα προ­σω­πικά δεδο­μένα, εφαρ­μό­ζο­ντας ωστόσο τη διάταξη περί δικα­στι­κής άφεσης της ποινής, μετά τον αυτο­τελή ισχυ­ρι­σμό που ανέ­πτυξε ο συνή­γο­ρός του

Η υπόθεση είχε στον πυρήνα της μια ανάρ­τηση σε μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Μια ανάρ­τηση που κράτησε περίπου μία ώρα στον αέρα. Και μια δίκη που κατέ­ληξε σε ένα από τα πιο ασυ­νή­θι­στα απο­τε­λέ­σματα που μπορεί να παράγει το ποινικό σύστημα: ένοχος, αλλά χωρίς καμία ποινή.

Το Β’ Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου δίκασε την Παρα­σκευή 15 Μαΐου 2026 υπόθεση παρα­βί­α­σης της νομο­θε­σίας για την προ­στα­σία δεδο­μέ­νων προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα σε βάρος ημε­δα­πού, 48 ετών, ο οποίος κατη­γο­ρείτο ότι τον Απρίλιο του 2020, κατά τη διάρ­κεια ελέγχου τήρησης των μέτρων για τον κορω­νοϊό στην παραλία της Ρόδου, κατέ­γραψε με το κινητό του τηλέ­φωνο 2 λιμε­νι­κούς εν ώρα υπη­ρε­σίας και στη συνέ­χεια ανάρ­τησε το βίντεο στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στο Facebook, χωρίς τη συναί­νεσή τους.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να προέβη στη μαγνη­το­σκό­πηση του ελέγχου με ψηφιακή κάμερα κινητής τηλε­φω­νίας, απο­θη­κεύ­ο­ντας το υλικό στη μνήμη της συσκευής του και στη συνέ­χεια αναρ­τώ­ντας το στη σελίδα του στο Facebook, καθι­στώ­ντας το προσιτό σε τρίτους. Το υλικό αυτό εμπε­ριείχε, κατά την έννοια του Νόμου 4624/2019, δεδο­μένα προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα των 2 λιμε­νι­κών, οι οποίοι εμφα­νί­ζο­νταν στο βίντεο άνευ της συγκα­τά­θε­σής τους.

Η στρα­τη­γική της υπε­ρά­σπι­σης

Κομβικό ρόλο στην κατά­ληξη της υπό­θε­σης δια­δρα­μά­τισε ο αυτο­τε­λής ισχυ­ρι­σμός που κατέ­θεσε ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου, κ. Στέλιος Κιουρ­τζής, επι­κα­λού­με­νος τη διάταξη του άρθρου 104Β του Ποι­νι­κού Κώδικα περί δικα­στι­κής άφεσης της ποινής.

Ο συνή­γο­ρος υπο­στή­ριξε ότι η βλάβη που προ­κλή­θηκε ήταν ιδιαι­τέ­ρως μικρής βαρύ­τη­τας, καθώς κανένα ανα­γνω­ρι­στικό στοι­χείο ταυ­τό­τη­τας των 2 λιμε­νι­κών δεν ήταν ορατό στο υλικό, πράγμα που καθι­στούσε αδύνατη την ταυ­το­ποί­ησή τους ως φυσικών προ­σώ­πων. Παράλ­ληλα, επε­σή­μανε ότι η ανάρ­τηση παρέ­μεινε αναρ­τη­μένη για μόλις μία ώρα περίπου, μετά την οποία ο κατη­γο­ρού­με­νος τη διέ­γραψε μόνος του, επι­δει­κνύ­ο­ντας, κατά την υπε­ρά­σπιση, ειλι­κρινή μετά­νοια και απο­κα­θι­στώ­ντας έτσι στο μέτρο του δυνατού την προ­σβολή που είχε προ­κα­λέ­σει.

Στο επί­κε­ντρο του αυτο­τε­λούς ισχυ­ρι­σμού τέθηκαν και οι ιδιαί­τε­ρες προ­σω­πι­κές περι­στά­σεις του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λέ­στηκε επίσης το αθλη­τικό παρελ­θόν του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος από το 1999, σε ηλικία μόλις 21 ετών, ασχο­λή­θηκε επαγ­γελ­μα­τικά με τον αθλη­τι­σμό, απο­σπώ­ντας δια­κρί­σεις σε ευρω­παϊκό και παγκό­σμιο επίπεδο.

Στον ισχυ­ρι­σμό υπο­γραμ­μί­στηκε ότι η επιβολή οποιασ­δή­ποτε ποινής σε άνθρωπο με τέτοιο ιστο­ρικό, βεβα­ρυμ­μένη υγεία και πλήρη απουσία υπο­τρο­πια­στι­κής συμπε­ρι­φο­ράς θα συνι­στούσε δυσα­νά­λογο και επαχθές μέτρο, αντί­θετο στην αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας που κατο­χυ­ρώ­νε­ται στο άρθρο 25 του Συντάγ­μα­τος.

Το νομικό εργα­λείο που έκρινε την υπόθεση

Η διάταξη του άρθρου 104Β του Ποι­νι­κού Κώδικα, όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε με το άρθρο 16 του Νόμου 4855/2021, παρέχει στο δικα­στή­ριο τη δυνα­τό­τητα να μην επι­βάλ­λει ποινή σε υπαίτιο πλημ­με­λή­μα­τος εφόσον κρίνει ότι η βλάβη ήταν ιδιαι­τέ­ρως μικρής βαρύ­τη­τας, ο κατη­γο­ρού­με­νος επέ­δειξε ειλι­κρινή μετά­νοια και απο­κα­τέ­στησε στο μέτρο του δυνατού την προ­σβολή, και η επιβολή ποινής δεν εμφα­νί­ζε­ται πλέον ανα­γκαία ή εμφα­νί­ζε­ται δυσα­νά­λογα επαχθής.

Ο θεσμός αυτός, έκφραση της αρχής της δικα­στι­κής επιεί­κειας, εφαρ­μό­ζε­ται σε εξαι­ρε­τι­κές περι­πτώ­σεις όπου, παρόλο που συντρέ­χουν τυπικά όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του εγκλή­μα­τος, η τιμώ­ρηση του συγκε­κρι­μέ­νου προ­σώ­που παρου­σιά­ζε­ται ως υπερ­βο­λικά αυστηρή.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ένοχο τον κατη­γο­ρού­μενο, αλλά δέχθηκε τον αυτο­τελή ισχυ­ρι­σμό της υπε­ρά­σπι­σης, απο­φα­σί­ζο­ντας την άφεση της ποινής.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.