Α. Μπαφίτη: «Προτιμώ ένα πολίτη θυμωμένο παρά ένα πολίτη που απέχει»

“Ο πολίτης θα κάνει τις επι­λο­γές του, ποιους θα στη­ρί­ξει, και τα κρι­τή­ριά του δεν θα είναι αυτά που ξέραμε τόσα χρόνια. Θα στη­ρί­ξει όσους νοιώθει ότι του ται­ριά­ζουν και τους υπό­λοι­πους θα τους κατα­πο­ντί­σει”.

Στις εκλογές του Μαΐου ανα­φέ­ρε­ται μεταξύ άλλων, σε συνέ­ντευξή της στη “δ”, η πρό­ε­δρος του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου κ. Ανδριάνα Μπαφίτη και υπο­γραμ­μί­ζει, πως είναι “βουβές”.

“Τα κόμματα δεν έχουν πέραση στον απλό πολίτη, για αυτό και όλα τα επι­τε­λεία δηλώ­νουν “ανε­ξάρ­τητα”. Μόνον οι υπο­ψή­φιοι του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω του «αέρα νίκης» σε κεντρικό επίπεδο, τολμούν να δια­κη­ρύ­ξουν την κομ­μα­τική τους ταυ­τό­τητα, οι συν­δυα­σμοί τους όμως απαρ­τί­ζο­νται από «πρό­σφυ­γες» όλων των κομ­μα­τι­κών πεποι­θή­σεων… με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται”, δηλώνει η κ. Ανδριάνα Μπαφίτη και προ­σθέ­τει ότι οι πολίτες μέχρι στιγμής δεν δεί­χνουν ενδια­φέ­ρον για τις εκλογές.

“Προτιμώ έναν πολίτη θυμω­μένο, ο οποίος έστω και με τιμω­ρη­τική ψήφο θα πάει για να ψηφίσει, παρά έναν πολίτη που απέχει. Αυτό είναι το μεγάλο πρό­βλημα σήμερα.Οι πολίτες απέχουν για αυτό και βλέ­πουμε συνέ­χεια τα ίδια και τα ίδια άτομα να ηγού­νται των συν­δυα­σμών, και αυτό είναι ανη­συ­χη­τικό”, τονίζει η κ. Μπαφίτη.

Σε ερώτηση αν θα είναι υπο­ψή­φια στις εκλογές, η κ. Μπαφίτη δηλώνει πως θα λάβει τις απο­φά­σεις της, «όταν θα πρέπει».

Η συνέ­ντευξη της κ. Α. Μπαφίτη, ανα­λυ­τικά:

• Ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν στον «Καλ­λι­κράτη» για να λει­τουρ­γή­σει καλύ­τερα η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου;

Πριν από 3,5 χρόνια περίπου το πείραμα «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» επε­χεί­ρησε να συγκε­ρά­σει τις δια­φο­ρε­τι­κές κουλ­τού­ρες, ανάγκες και προ­βλή­ματα που αντι­με­τώ­πι­ζαν οι επι­μέ­ρους κοι­νω­νίες, δύο ήδη προ­βλη­μα­τι­κών, λόγω της νησιω­τι­κής τους μορ­φο­λο­γίας, νομών [Κυκλά­δων – Δωδε­κα­νή­σου]. Δεν είναι δε λίγοι αυτοί που μέχρι και σήμερα ανα­ρω­τιού­νται για την ορθό­τητα και ευε­λι­ξία που μπορεί και δια­θέ­τει αυτός ο συγκε­ρα­σμός.

Το μεγάλο πρό­βλημα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου είναι κυρίως, η τρομερή υπο­στε­λέ­χωση όλων των υπη­ρε­σιών της σε Κυκλά­δες και Δωδε­κά­νησα – έχουμε το λιγό­τερο προ­σω­πικό στην επι­κρά­τεια – με απο­τέ­λε­σμα, λόγω αφενός της υπο­στε­λέ­χω­σης, αφε­τέ­ρου του πολυ­σχι­δούς της επι­κρά­τειας και κυρίως της έλλει­ψης συνε­χούς ακτο­πλοϊ­κής συγκοι­νω­νίας μεταξύ των νησιών, να καθί­στα­ται δυσχε­ρής και αργή η εξυ­πη­ρέτη του πολίτη.

Επειδή μέσα σε αυτήν την τριετία πλέον έχουμε εντο­πί­σει τις ελλεί­ψεις, πρό­σφατα έχουμε τρο­πο­ποι­ή­σει τον κανο­νι­σμό λει­τουρ­γίας των υπη­ρε­σιών μας, διευ­ρύ­νο­ντας τις διευ­θύν­σεις, έτσι ώστε να δημιουρ­γή­σουμε τις θέσεις εργα­σίας που απαι­τού­νται για να καλυ­φθούν οι ανάγκες της Περι­φέ­ρειας, ο οποίος ανα­μέ­νε­ται να εγκρι­θεί οσο­νούπω.

• Ορι­στι­κο­ποι­ή­σατε τις απο­φά­σεις σας και θα είστε υπο­ψή­φια στις εκλογές για την Περι­φέ­ρεια ή θα ασχο­λη­θείτε με τον πρώτο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης; Τι θα μετρή­σει περισ­σό­τερο στην απόφασή σας;

Κατά το χρόνο που παρα­δί­δε­ται αυτή η συνέ­ντευξη, δεν έχει κλείσει έστω και τυπικά το θέμα της διά­σπα­σης του ενιαίου Δήμου στο νησί της Ρόδου. Δεν θα μπω στην ουσία του θέματος για το αν πρέπει να δια­σπα­στεί ή όχι, γιατί θα χρεια­στούν πολλές σελίδες για να το ανα­λύ­σουμε, επειδή όμως υφί­στα­ται ως σενάριο, και επειδή στην Ελλάδα βρι­σκό­μα­στε, έχω υπο­σχε­θεί στον εαυτό μου ότι την όποια απόφαση λάβω, ακόμη και αυτήν της περαι­τέρω μη ενα­σχό­λη­σής μου με την αυτο­διοί­κηση, θα την λάβω μετά την κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία, που έχει τεθεί για αυτό το σενάριο.

Από το “περ­πά­τημα” όμως στο πεζο­δρό­μιο έχω ήδη αρχίσει να εξάγω τα συμπε­ρά­σματά μου.Αυτές οι εκλογές είναι “βουβές”. Τα κόμματα δεν έχουν πέραση στον απλό πολίτη, για αυτό και όλα τα επι­τε­λεία δηλώ­νουν “ ανε­ξάρ­τητα ”. Μόνον οι υπο­ψή­φιοι του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω του «αέρα νίκης» σε κεντρικό επίπεδο, τολμούν να δια­κη­ρύ­ξουν την κομ­μα­τική τους ταυ­τό­τητα, οι συν­δυα­σμοί τους όμως απαρ­τί­ζο­νται από «πρό­σφυ­γες» όλων των κομ­μα­τι­κών πεποι­θή­σεων…..με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται. Με προ­βλη­μα­τί­ζει δε πολύ τι είδους ψήφο θα δώσει ο πολίτης. Ψήφο δυσα­ρέ­σκειας προς τα μέτρα που έχει επι­βά­λει η Κυβέρ­νηση, η οποία όμως θα δοθεί σε τοπικό επίπεδο, έτσι ώστε να έχει εκτο­νω­θεί ο πολίτης μέχρι τις ευρω­ε­κλο­γές..;; Αποχή…;; Ξέρετε, παρα­κο­λουθώ τους υπο­ψή­φιους δημάρ­χους και περι­φε­ρειάρ­χες σε έναν αγώνα δρόμου για να εξα­σφα­λί­σουν την κάθοδο υπο­ψη­φίων στους συν­δυα­σμούς τους και βλέπω ότι οι πολίτες αδια­φο­ρούν, θέλουν να απέχουν.

Προτιμώ έναν πολίτη θυμω­μένο ο οποίος έστω και με τιμω­ρη­τική ψήφο θα πάει για να ψηφίσει, παρά έναν πολίτη που απέχει…. Αυτό είναι το μεγάλο πρό­βλημα σήμερα….οι πολίτες απέχουν….για αυτό και βλέ­πουμε συνέ­χεια τα ίδια και τα ίδια άτομα να ηγού­νται των συν­δυα­σμών, και αυτό είναι ανη­συ­χη­τικό. Όσον αφορά το πρόσωπό μου τώρα, επειδή υπάρ­χουν κοντά μου κάποιοι άνθρω­ποι που όλα αυτά τα χρόνια με στη­ρί­ζουν στο κάθε μου βήμα, την στιγμή που θα πρέπει να απο­φα­σίσω θα πάρω τη γνώμη τους, θα το συζη­τήσω με την οικο­γέ­νεια και τους οικεί­ους μου και θα απο­φα­σίσω.

• Έτσι όπως έχουν δια­μορ­φω­θεί τα πράγ­ματα για την αυτο­διοί­κηση πόσο ριψο­κίν­δυνο είναι να ασχο­λη­θεί κανείς με τα κοινά;

Η ενα­σχό­ληση με την αυτο­διοί­κηση ειδικά με τους τομείς που δια­χει­ρί­ζο­νται χρήματα και κον­δύ­λια είναι τρομερά επι­κίν­δυνη. Έχει ποι­νι­κο­ποι­η­θεί τόσο πολύ η πολι­τική, που κιν­δυ­νεύ­εις ανά πάσα στιγμή να εκτε­θείς. Και ξέρετε δεν είναι τόσο μια ποινική δια­δι­κα­σία που αντι­με­τω­πί­ζεις, όπου στο τέλος μπορεί και να αθω­ω­θείς…. Είναι ότι μέχρι να γίνει αυτό εκτί­θε­σαι τόσο πολύ κοι­νω­νικά, τόσο εσύ, όσο και η οικο­γέ­νειά σου, που η “ρετσι­νιά” μένει, ανε­ξαρ­τή­τως εκβά­σεως της όποιας ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας.

• Στις εκλογές τις περι­φε­ρεια­κές λαμ­βά­νουν μέρος αρκετές παρα­τά­ξεις. Θεω­ρείτε πως ο αγώνας θα είναι σκληρός ή όχι;

Κάθε αγώνας είναι σκληρός, είτε αντι­με­τω­πί­ζεις δύο είτε περισ­σό­τε­ρες παρα­τά­ξεις. Μακάρι ο κόσμος να επι­λέ­ξει τους καλύ­τε­ρους γιατί στο τέλος τέλος, ο σκοπός είναι κοινός….το συμ­φέ­ρον και η ανά­δειξη του Νοτίου Αιγαίου. Δεν έχουμε τίποτα να χωρί­σουμε. Είμαστε οι περισ­σό­τε­ροι μέλη της ίδιας κοι­νω­νίας με ένα παρελ­θόν το οποίο μας χαρα­κτη­ρί­ζει, μας συνο­δεύει και από το οποίο δεν μπο­ρούμε να απο­κο­πούμε. Πιστεύω δε, ότι ειδικά σε αυτές τις εκλογές θα μετρή­σει στον πολίτη κυρίως η κοι­νω­νική “φήμη ” και το επίπεδο αξιο­πρέ­πειας που κουβαλά ο κάθε υπο­ψή­φιος.

• Τι θα πρέπει να σκε­φθούν προ­σε­κτικά οι πολίτες πριν επι­λέ­ξουν στις εκλογές εκεί­νους που θα έχουν την ευθύνη για την τύχη του τόπου για τα επόμενα χρόνια;

Κάθε πολίτης έχει δια­φο­ρε­τική άποψη για τον υπο­ψή­φιο που του ται­ριά­ζει, υπάρ­χουν όμως κάποια πράγ­ματα τα οποία είναι κοινά σε όλους. Θα ήθελα έναν υπο­ψή­φιο που να έχει τη δουλειά του και παράλ­ληλα να ασχο­λεί­ται με την αυτο­διοί­κηση γιατί αυτός που μοχθεί για το ψωμί του, αντι­λαμ­βά­νε­ται νωρί­τερα και καλύ­τερα τα κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα. Θα ήθελα οι κατά τόπους υπο­ψή­φιοι να δια­μέ­νουν μόνιμα στον τόπο που εκλέ­γο­νται γιατί έτσι μπορούν να απο­κτή­σουν εύκολα γνώση του προ­βλή­μα­τος και την επαφή με τον απλό κόσμο κ.ά. Όπως και να χει, ο πολίτης θα κάνει τις επι­λο­γές του, ποιους θα στη­ρί­ξει και τα κρι­τή­ριά του δεν θα είναι αυτά που ξέραμε τόσα χρόνια. Θα στη­ρί­ξει όσους νοιώθει ότι του ται­ριά­ζουν και τους υπό­λοι­πους θα τους κατα­πο­ντί­σει.

• Πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η θητεία σας στη θέση του προ­έ­δρου του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου;

Δεν σας κρύβω ότι στην αρχή τα πράγ­ματα δεν ήταν καθόλου εύκολα. Πόσο μάλλον για μένα, ως ελεύ­θερο επαγ­γελ­μα­τία, με τόσες συνε­χείς μετα­κι­νή­σεις και οργα­νο­γράμ­ματα, συντο­νι­σμό τόσων συμ­βού­λων και τόσων θεμάτων. Τώρα όμως, σχεδόν στο τέλος αυτής της προ­ε­δρίας, θεωρώ ότι τόσο εγώ, όσο και οι συνερ­γά­τες μου στο Προ­ε­δρείο οι κ.κ. Κουκάς, Λοτσά­ρης και ο απερ­χό­με­νος Γ. Ζωγρα­φί­δης, καθώς και η γραμ­μα­τεία μας, στα­θή­καμε στο ύψος των περι­στά­σεων, δεν στε­ρή­σαμε ποτέ από καμία παρά­ταξη την επι­θυ­μία να εκφρα­στεί και να απο­τυ­πώ­σει θέσεις μέσα σε αυτό το όργανο. Θα μου επι­τρέ­ψετε δε και μέσα από αυτή τη συνέ­ντευξη να τους ευχα­ρι­στήσω θερμά για αυτήν τη συνερ­γα­σία. Δεν ξέρω αν οι δρόμοι μας θα αντα­μω­θούν εκ νέου, όμως ήταν πολύ­τι­μοι όλοι τους.

• Με αφορμή τις ευρω­ε­κλο­γές δημιουρ­γή­θη­καν και νέα κόμματα. Ποια εκτι­μάτε πως θα είναι η τύχη τους;

Νομίζω ότι θεωρούν τις ευρω­ε­κλο­γές μια ευκαι­ρία να “ζυγί­σουν” το ειδικό βάρος τους και ανάλογα να πορευ­θούν στη συνέ­χεια. Εκείνο δε που θα πρέπει να προ­βλη­μα­τί­σει επι­πλέον είναι και τι εξυ­πη­ρε­τεί καθένα από αυτά.

• Έχουν κατα­νο­ή­σει οι πολίτες το πραγ­μα­τικό νόημα των ευρω­ε­κλο­γών; Είναι στη σωστή κατεύ­θυνση η απόφαση για τη σταυ­ρο­δο­σία των ευρω­βου­λευ­τών;

Δεν εισπράττω ότι το έχουν κατα­νο­ή­σει πλήρως. Θεωρώ ορθή την απόφαση της σταυ­ρο­δο­σίας, όμως είναι άδικο ότι θα πρέπει να εκλέ­γο­νται από όλη την Ελλάδα, στην οποία ούτως ή άλλως δεν θα μπο­ρού­σαν να είναι γνωστοί, αλλά ούτε και να εκφρά­σουν τα προ­βλή­ματα της κάθε περιο­χής. Και αυτός ο θεσμός όμως νομίζω, ότι αφού δοκι­μα­στεί, θα τρο­πο­ποι­η­θεί. Για τη Δωδε­κά­νησο από την άλλη είναι τιμή που από όσο γνωρίζω τόσο η Μίκα Ιατρίδη, όσο και ο συνερ­γά­της μου ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός θα δοκι­μά­σουν την τύχη τους σε αυτές τις εκλογές, στους οποίους και εύχομαι κάθε επι­τυ­χία.

Τέλος θέλω να εκφράσω τις ευχα­ρι­στίες μου και σε εσάς και την εφη­με­ρίδα σας για την φιλο­ξε­νία.