Τι σόι άνθρωποι είναι;

Όσα δια­βά­ζουμε για το ιδιω­τικό γηρο­κο­μείο των Χανίων είναι φρικώδη: Καταγ­γε­λίες για άθλιες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, δεκάδες θάνατοι ηλι­κιω­μέ­νων, ύποπτες μετα­βι­βά­σεις περιου­σιών ή ακι­νή­των φιλο­ξε­νου­μέ­νων σε άτομα που σχε­τί­ζο­νται με το γηρο­κο­μείο. Τι σόι άνθρω­ποι μπορούν να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται με τέτοια ωμότητα ανή­μπο­ρους ανθρώ­πους; Πώς είναι δυνατόν να φέρο­νται με αυτόν τον απάν­θρωπο και εξευ­τε­λι­στικό τρόπο, κανείς δεν μπορεί να απα­ντή­σει, εκτός βέβαια από τους οπαδούς του άκρατου κέρδους, ακόμη και από σκληρή, άθλια και ελεεινή εκμε­τάλ­λευση αδύ­να­μων πλα­σμά­των όπως είναι οι υπε­ρή­λι­κοι. Αν απο­δει­χτούν αληθινά όσα καταγ­γέλ­λο­νται, πρέπει να ταρα­κου­νη­θούμε και η πολι­τεία να ανα­λά­βει τις ευθύνες της. Πώς λει­τουρ­γούσε η δομή υπό την ανοχή των αρμό­διων επο­πτι­κών υπη­ρε­σιών; Κάποιοι έβλεπαν-δεν έβλεπαν, με το αζη­μί­ωτο φυσικά; Ο πολι­τι­σμός μιας κοι­νω­νίας κρί­νε­ται και από τον σεβασμό των μελών της προς τους ανί­σχυ­ρους, τους ασθε­νείς, τους γέρο­ντες, για όλους εκεί­νους που για διά­φο­ρους λόγους δεν μπορούν να αυτο­συ­ντη­ρη­θούν. Καλές είναι οι δομές για τους υπε­ρή­λι­κες όταν οι κατιό­ντες συγ­γε­νείς δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, οφεί­λουμε όμως να είναι σωστές, υγιει­νές, ανθρώ­πι­νες, να υπάρχει ζεστα­σιά και φρο­ντίδα και καθη­με­ρινή επι­κοι­νω­νία από τους υπεύ­θυ­νους και από όλους όσοι απο­φα­σί­ζουμε μια τέτοια κατά­ληξη. Όσο για τους νεό­τε­ρους, με κάποιο τρόπο πρέπει να τους θυμί­σουμε ότι η φρο­ντίδα των ηλι­κιω­μέ­νων είναι από­δειξη πολι­τι­σμού και ανθρω­πιάς. Δεν ξέρω πώς, αλλά ξέρω πως καθί­στα­ται ολοένα πιο ανα­γκαίο στη χώρα με τους «στενούς οικο­γε­νεια­κούς δεσμούς».