Γενναίο «κούρεμα» των δανειακών υποχρεώσεων 5μελούς οικογένειας

Ενα ση­μα­ντι­κό «κού­ρε­μα» των δα­νεια­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων πε­ντα­με­λούς οι­κο­γέ­νειας απο­φά­σι­σε το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου κά­νο­ντας δεκτή την αί­τη­σή τους για την υπα­γω­γή τους στο νόμο Κα­τσέ­λη περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Οι αι­τού­ντες, ηλι­κί­ας 48 και 34 ετών, είναι σύ­ζυ­γοι και γο­νείς τριών ανή­λι­κων τέ­κνων.

Κα­τοι­κούν σε ιδιό­κτη­τη κα­τοι­κία που απο­τε­λεί την μο­να­δι­κή και κύρια κα­τοι­κία της πε­ντα­με­λούς οι­κο­γέ­νειας.

Και οι δύο ερ­γά­ζο­νται σε νο­μι­κό πρό­σω­πο δη­μο­σί­ου δι­καί­ου απο­κερ­δαί­νο­ντας μη­νιαί­ως το κα­θα­ρό ποσό των 1.093,96 ευρώ και 1.144,58 ευρώ αντί­στοι­χα που απο­τε­λεί και το μο­να­δι­κό τους ει­σό­δη­μα.

Το μη­νιαίο κό­στος δια­βί­ω­σης της οι­κο­γέ­νειας τους ανέρ­χε­ται πλέον μετά τη γέν­νη­ση του τρί­του τέ­κνου τους, στο ποσό των 1.900 ευρώ πε­ρί­που.

Η ακί­νη­τη πε­ριου­σία του πρώ­του έχει αντι­κει­με­νι­κή αξία 88.094,93 ευρώ, ποσό που δεν υπερ­βαί­νει το όριο του αφο­ρο­λο­γή­του ποσού για τον έγ­γα­μο με τρία τέκνα, όπως απαι­τεί ο νόμος για την εξαί­ρε­ση της από την εκ­ποί­η­ση.

Πέραν του ανω­τέ­ρω ακι­νή­του, στον πρώτο ανή­κει ένα δί­κυ­κλο όχημα, το οποίο, κατά τη κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου πρέ­πει να εξαι­ρε­θεί της εκ­ποί­η­σης, λόγω της πολύ μι­κρής αξίας και λόγω της πα­λαιό­τη­τας του. Επι­πρό­σθε­τα κα­τέ­χει ένα αυ­το­κί­νη­το 1398 κυ­βι­κών, με έτος πρώ­της κυ­κλο­φο­ρί­ας το 2006, ση­με­ρι­νής εκτι­μώ­με­νης αξίας 4.500 ευρώ πε­ρί­που, το οποίο πρέ­πει, κατά τη κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου να εξαι­ρε­θεί της εκ­ποί­η­σης, κα­θό­τι τυγ­χά­νει απο­λύ­τως απα­ραί­τη­το για της με­τα­κι­νή­σεις της πε­ντα­με­λούς οι­κο­γέ­νειας του.

Στην δεύ­τε­ρη των αι­τού­ντων ανή­κει η ψιλή κυ­ριό­τη­τα ενός δια­με­ρί­σμα­τος σε πε­ριο­χή εκτός της νήσου Ρόδου η αντι­κει­με­νι­κή αξία του οποί­ου ανέρ­χε­ται στο ποσό των 115.664,33 ευρώ.

Το Δι­κα­στή­ριο δεν διέ­τα­ξε την εκ­ποί­η­ση της ψιλής κυ­ριό­τη­τας της ως άνω ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σί­ας, επει­δή κατά την κρίση του δεν είναι πρό­σφο­ρη προς εκ­ποί­η­ση, δε­δο­μέ­νης της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που πλήτ­τει τα τε­λευ­ταία χρό­νια τη χώρα, ιδίως στο χώρο της αγο­ρα­πω­λη­σί­ας ακι­νή­των, αλλά και λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψη των εξό­δων της δια­δι­κα­σί­ας εκ­ποί­η­σης, όσο και της πα­λαιό­τη­τας του εν λόγω ακι­νή­του, αλλά και της πε­ριο­ρι­σμέ­νης και υπό αί­ρε­ση χρη­σι­μό­τη­τας του.

Το συ­νο­λι­κό ύψος των κοι­νών οφει­λών των αι­τού­ντων ανέρ­χε­ται στο ποσό των 281.104,13 ευρώ.

Ο πρώ­τος των αι­τού­ντων είχε συ­νά­ψει το έτος 2007 συμ­βά­σεις δα­νεί­ου ύψους 102.603 ευρώ οι οποί­ες είναι εμπραγ­μά­τως ασφα­λι­σμέ­νες.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι οι αι­τού­ντες έχουν έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας κι έχουν πε­ριέλ­θει σε πραγ­μα­τι­κή μό­νι­μη αδυ­να­μία να πλη­ρώ­νουν τις λη­ξι­πρό­θε­σμες χρη­μα­τι­κές οφει­λές τους, η οποία οφεί­λε­ται αφε­νός στη μεί­ω­ση των ει­σο­δη­μά­των τους, λόγω της οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης από τον χρόνο ανά­λη­ψης των δα­νεια­κών τους υπο­χρε­ώ­σε­ων μέχρι σή­με­ρα, σε αντί­θε­ση με την αύ­ξη­ση του κό­στους δια­βί­ω­σης, η οποία σε με­γά­λο βαθμό οφεί­λε­ται και στην έλευ­ση του τρί­του τέ­κνου τους και αφε­τέ­ρου στο ύψος των μη­νιαί­ων δό­σε­ων που απαι­τού­νται για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των δα­νεί­ων τους, με απο­τέ­λε­σμα να το συ­νο­λι­κό μη­νιαίο ει­σό­δη­μα τους, ήτοι το ποσό των 2.238,54 ευρώ, να μην επαρ­κεί για την αντι­με­τώ­πι­ση των ανα­γκαί­ων δα­πα­νών δια­βί­ω­σης.

Η αδυ­να­μία τους αυτή όπως έκρι­νε το δι­κα­στή­ριο δεν οφεί­λε­ται σε δόλο και ως εκ τού­του το συ­νο­λι­κό προς διά­θε­ση από τους αι­τού­ντες προς τους πι­στω­τές τους ποσό, λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψη των βιο­τι­κών ανα­γκών των ιδίων και των ανή­λι­κων τέ­κνων τους ανέρ­χε­ται στο ποσό 340 το μήνα.

Το δι­κα­στή­ριο έτσι κα­θό­ρι­σε επί τριε­τία τις μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές του πρώ­του αι­τού­ντος προς την  πι­στώ­τρια, κα­τα­βλη­τέ­ες από το δεύ­τε­ρο δε­κα­πεν­θή­με­ρο του μηνός Ια­νουα­ρί­ου 2017, οι οποί­ες ορί­ζο­νται στο ποσό των 165 ευρώ, συμ­μέ­τρως δια­νε­μό­με­νου προς τις απαι­τή­σεις αυτής.

Εξαι­ρεί της εκ­ποί­η­σης την πλήρη κυ­ριό­τη­τα της κα­τοι­κί­ας του και επι­βάλ­λει στον πρώτο αι­τού­ντα την υπο­χρέ­ω­ση να κα­τα­βά­λει για τη διά­σω­ση του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του του το ποσό των 70.475,95 ευρώ κα­τα­βάλ­λο­ντας επί 35 έτη μη­νιαία στην τρά­πε­ζα το ποσό των 168 ευρώ.

Η κα­τα­βο­λή των μη­νιαί­ων αυτών δό­σε­ων θα ξε­κι­νή­σει δύο χρό­νια μετά τη δη­μο­σί­ευ­ση της από­φα­σης, ήτοι την 15.01.2019 και θα γίνει, χωρίς ανα­το­κι­σμό, με το μέσο κυ­μαι­νό­με­νο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δα­νεί­ου, που θα ισχύ­ει κατά το χρόνο απο­πλη­ρω­μής σύμ­φω­να με το στα­τι­στι­κό δελ­τίο της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δας, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­με­νο με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς αυτό των πρά­ξε­ων κύ­ριας ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Ευάγ­γε­λος Λε­βέ­ντης.